8622 resultaten.
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het deftige huis
naast het wijde moeras
kent allang geen bewoner meer
heeft één scheve wandkast
van molm ribbelig hout
vol grijs pluizig stof
gemoedelijk nodend
tot behaag'lijk luieren
de ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over…
De oude dichter
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 De oude dichter staarde voor zich uit
Vóór hem een onbeschreven vel
Mistroostig kromde hij zijn rug
De letters op zijn toetsenbord dansten
verward en wild
en braakten nog wat flarden
van onsamenhangende tekens
Een zilte traan vertroebelde zijn blik
De ziekenzuster zag het lijdzaam aan
en ze verdreef met haar zachte handen
de nevels uit zijn…
Alleen
hartenkreet
1.6 met 9 stemmen
953 Enkel de gedachte aan haar lichaam om me heen
Houdt mij op de been
Ik ben alleen.…
Ivoren toren
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
880 Fijne contacten met erg lieve mensen, gewoon erg leerzaam Delen is helen, nooit meer eenzaam!
Misschien moet ik die ivoren toren maar eens bedanken
Ik leerde er veel en hoef niet meer te janken!…
Verloren..
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.165 Ik zit nu in een diep zwart gat
ik voel me zo verloren
Ik heb zo’n behoefte aan wat warmte
en om iets liefdevols te horen
Ik voel me zo nutteloos, eenzaam en verlaten
is er dan niemand die dat ziet
Heeft niemand dat dan in de gaten?…
Vrees
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
843 Soms als het nacht is
de straten verlaten
Alle lichten gedoofd
niemand om te praten
Dan vrees ik wel eens
dat er geen morgen is
De lucht zwart blijft
gehuld in droefenis
Mensen blijven slapen
en vogels sterven uit
Blauwe wolken verdwenen
in een stad zonder geluid
Planten staken hun zuurstof
geen passie meer geen lust
Een Spookstad…
Huisloze wolken
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
923 achter het montuur van huisloze
wolken scharrelt mijn drift en treft
de arme stratenaars liefdevol
opeengepakt in het bos zonder groen
het was gekapt tot en met de wortel
hoe kansloos en toch bedaard
staart de laatste zucht mij
in het gelaat ……
Die tijd van toen
hartenkreet
4.9 met 76 stemmen
1.141 Zo eenzaam,
Zo alleen.
Denkend aan de tijd van voorheen.
Die goede tijd, vol moed
Komt dat ooit nog goed?
De zomer die ik toen nog zag.
Die prachtige zomer, met die mooie lach.
Toen ik alles nog had.
Dat was een tijd die ik nooit meer vergat.
Nu is alleen de winter daar, maar
Ooit zal ik jullie zien, morgen misschien.…
Nog altijd wij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 En hoe wij nog altijd
Samen zij aan zij
Op z’n minst nog
De eenzaamheid delen
Ik bij jou en jij bij mij
Maar toch nog altijd
Wij.…
MASKER VAN DE LACH
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
845 Geen mens die naar het meisje keek
wist van ‘t traan achter haar gezicht
Van het leed waaronder zij bezweek
van haar ziel, die bijna was gedicht
Stralend voor elk die haar gaan zag
dartelde zij in luchtige kleding rond
Evenwel verborgen achter haar lach
bloedde dag na dag een diepe wond
Vrolijk zag het meisje eenieder aan
en uit haar gedrag…
Zondag
gedicht
3.7 met 23 stemmen
37.274 Die man zou het waarschijnlijk niet begrijpen,
die man daar op de hoek, wat ik bedoel,
wanneer ik plotseling zijn hand zou grijpen
en zeggen zou, hoe eenzaam ik me voel.
Ik ga naar huis. Daar wachten me twee ramen,
een beddensprei (gehaakt), en aan de muur
een plaatje van een veel te mooie dame.
En dan de wekker nog.…
De verliefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Het is alweer dag en hij wacht op haar;
Zij is er nooit en zijn hart doet zeer
En de hemel is zo blauw en teer
Elke ochtend wacht hij op komst van haar
Zij, de geliefde is er nooit op de afgesproken plek
Het gescheiden zijn van elkaar maakt hem gek…
Morgen zal hetzelfde zijn
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
891 gezichten achter glas
ansichtkaarten
als vlekken op het behang
tulpen in een vaas
patience
en de klok
die het vertikt…
Hans Lodeizen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
454 Eén bundel bracht hij uit tijdens zijn leven
De eenzaamheidsgevoelens druipen af
In zijn gedichten, hij rust nu in zijn graf
Al zijn gedichten met veel gevoel geschreven,
Een dichter was hij pur sang , niet overdreven
Probeerde met zijn werk zijn eenzaamheid te vergeten…
De dwaze maagd
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.467 'k Weet niet waarom, maar heel alleen
ben 'k blootsvoets door de nacht gegaan
en vroeg met een stem, die de mijne niet scheen:
"Wie neemt mij aan!"
'k Ga hier voorzichtig, volgeschonken,
boordevol als een lamp
en mijn hoofd doet pijn of 't lichaam is dronken
en vreemd om mijn hart knelt een kramp.
Wie?....
Gij behoeft niet te spreken
'k…
Wens
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
894 Het is weer zover
ik zit te smachten
Verlang zo naar jou
en jij laat me wachten
Heel diep van binnen
weet ik het is klaar
Jouw liefde te klein
pijnlijk maar zo waar
En nog blijf ik hopen
stilletjes dromen…..
Dat mijn wens uitkomt
en alles goed zal komen…
MASKERLACH MEISJE
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
757 Elke ochtend kwamen tranen
na alweer zo’n nacht vol pijn
Zij wilde zich gelukkig wanen
en nimmer meer eenzaam zijn
Elke morgen in ’t spiegelglas
zag zij wat ze nooit wilde zien
‘t Meisje dat altijd alleen was
dat meisje van ruim zeventien
Elke ochtend in ’t vensterglas
zag zij, wat zij liever niet zag
Een droef meisje met haar tas
’t…
Het werd al donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Over te lange wegen
zwierf ik door Stappegoor
moe en alleen
Er was een korter pad
naar huis, dat wist ik
zeker als verkenner
maar twee te grote jongens
van de boerderij schopten me
terug, het stadskind in uniform
en dreigden met de hond
Het werd al donker
niemand zag mij
niemand om me te helpen
Ik was moe en alleen
in mijn verdriet…
De stilte kruipt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 jouw ziekte vereenzaamt mij
het houdt deuren gesloten
waar ooit licht onderdoor
glipte blijft stof langer liggen
de leegte verruimt zich
zienderogen doch kruipt
de stilte dichterbij bijna
verstikkend kleurt ze grijs…
Alles rustig aan het front
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
743 Muren ter scheiding
Bergen in huis
Geen enkele tijding
In de keuken incluis.
Deuren gesloten
Ook van ons hart
Woorden gesproken
Maar niet over smart.
Oorlog in stilte
Stommetje spelen
Steeds sterker de kilte
Wat kan het schelen.
Wegen uiteen
Waarheen weet geen hond
Met harten van steen
Alles rustig aan het front.
13 november…
MOOI MEISJE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.168 was plots niet mooi genoeg
En wat zat daar ..een plooi
dit was wat ze zich afvroeg
De haren werden afgeknipt
daarna verdween haar bril
Al ‘t moois was al ontglipt
en elk zag ’t groot verschil
Geen jongen van haar klas
schonk haar nog eerbetoon
Daar ze niet fraai meer was
gleed ze rap van haar troon
Heel gewoon werd ze toen
het eenzaam…
Zorg
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.020 Stemmen verstommen, eenzaamheid
slaat toe...
Men staart voor zich uit,
energie neemt af, men wordt moe,
gevoelig voor elk geluid...…
de weg omlaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 eenzaam slentert ze door
donkere en verlaten straten
met hangende schouders en
een hart vol pijn.
afgesloten van de wereld
en immuun voor aanrakingen
aan morgen denkt ze niet
voor haar is vandaag lang genoeg
geen enkel doel voor ogen
en niet wetend wat ze wil
brengen haar emoties haar
daar waar ze nooit wilde komen…
Oude man op roltrap
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
565 Terwijl ik naar boven glijd
kijk ik naar beneden
diep in mijn verleden.
Mijn jeugd is helder,
lichtvlekken weet ik
mijn rug beschijnen
en almaar meer verdwijnen
in een grimmig grijs,
terwijl ik somber stijg.…
Niemand
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.787 Nu word je dan op handen gedragen
en door bloemenpracht omringd
Nu de mensen eindelijk zwijgen
Horen ze je naam die door de ruimte klinkt
Nu eens gaat de aandacht naar jou
En luistert men ademloos naar wie je bent
Ik zie tranen van verdriet, of is het van berouw
Dat niemand jou ooit écht heeft gekend?
Ja en nu ineens leiden ze je de weg…
AAN ENE BEEK
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.690 'k Ontwaak en alles is verdwenen,
En 'k sidder in mijne eenzaamheid.
Vol zielrust, maar weemoedig tevens,
Volg ik uw rolling na en ween;
En al de vreugd en smart mijns levens
Vliên zachtjes met uw golfjes heen.…
Einde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
641 ik zit kapot en stuk, verloren en verlaten
verbeten op een kruk de wereld zwaar te haten
de klok staat stil, de poes is dood
het huis is kil, geen kruimel brood
van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden
het leven hier vindt ook zijn weg
de stank is niet te harden
muizen knagen aan de vloeren
luizen bijten in mijn kop
ik zie…
Weer reiken mij de grauwe dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Weer reiken mij de
grauwe dagen
de vraag aan van het waarom
waartoe
hoezo
tijd glijdt als
zand tussen mijn handen
Ik voel hoe het knarst
tussen mijn
tanden
als ik iets zeg
braak ik een nutteloze
woordenbrij
Ik raak aan niemands wezen
en niemand raakt aan mij…
terras
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 je praat met iemand
en dan nog met iemand
en nog weer met iemand anders
op het terras overkapt door wolken
en dan opeens een vrouw uit Canada
ze is een Indiaan zegt zij en dat zie je dan
en daarna is er nog de geluidstechnicus
van de Melkweg waarmee je praat en lacht
maar dan gaat iedereen weg en zijn
alle stoelen leeg terwijl jij…
De ziel en de zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 Je nam mijn ziel mee naar de zee
ik voel me zo leeg
welke spreuk heb je uitgesproken
ken ik jouw geheim
waarmee je in mij bent gedoken
het is hierop waar ik al lange tijd
geen antwoord kreeg
daarom voel ik mij zo leeg.…