5489 resultaten.
Het drama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 vragende ogen
van anderen, verbaasd
of gekwetst, op de grens
van een oordeel over mij
is de waarheid in de ogen
van mijn geweten dat mij onderzoekt
Ik zweet ervan, het is een vagevuur
en zo lang het duurt is het
de hel: ik ben niet
enkel…
Te hoge berg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
542 Echter mijn moed en durf waren op dat moment te klein,
zo wierp ik vandaar enkel alleen wat fictieve stenen.…
over(leven)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 met een filosofische kijk
in feite heeft de mens
geen besef van tijd
hij komt weerloos ter aarde
weet nog van niets
geen enkele indicatie over
de lengte van zijn verblijf
zoveel blijft verborgen in
het schier onoplosbare raadsel
dat wij leven noemen
en het is juist de onwetendheid
die de zo mens beperkt
in zijn doen en laten..…
Zorg en hoop
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
307 Hoopgevend dat vele enkelingen
de overtuiging delen
dat gezond verstand
duurzame waarde heeft
daar waar het algoritme
ons duur komt te staan.…
Mijn droom
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.769 Ik kan je niet zien,
maar ik weet
dat je dicht bij me bent
Ik voel het gewoon
Ik voel het
aan de kriebels in mijn buik
en aan het verlangen
om je lichaam
tegen het mijne te drukken
Al een hele tijd
zoek ik tevergeefs naar jou,
jij, die me doet zweven van geluk
Maar ik weet
dat ik jou nooit zal vinden
omdat ik je enkel ken uit…
perfectie
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.201 Ik streef naar iets dat niet bestaat
perfectie, enkel schijn
het idee dat ziel en lichaam
perfect moeten zijn
Ik ga kapot aan het gebrek
ik ga stuk aan het gemis
omdat het doel waar ik naar streef
gewoon niet haalbaar is
Ik streef naar iets dat niet bestaat
en de drang verlaat me niet
langzaam verlies ik al mijn kracht
en er is Niemand…
Uitzichtloos
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.238 Maar het resultaat blijft uit
En enkel een grote zeepbel blijft over,
Klaar om stuk te springen.…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
Eerste Kaars
netgedicht
2.9 met 19 stemmen
20.162 Zij liet het licht los op mijn netvlies,
ketende de vragen aan mijn enkels.
Ze woelt zich bloot terwijl ik jank,
de eenvoud van haar boezem vraag.
Toen werd ik een jongen en mijn agenda roodbeklad.
Gisteren was dat.…
Bijna uitgeteld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.024 De mens in mij
loopt achter de
woorden aan
waar tijd geen
letters kunnen
vertalen
tikt liefde
de uren nog
immer vooruit
geen klok
tikt haat
zelfs niet op
de halve uren
wanneer een
enkele slag
raakt, tikt de
tijd door naar
één minuut
voor twaalf
nu nog
zestig seconden...…
fragiel
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.011 fragiel
als een enkel ijskristalletje
kwetsbaar
een klaproos in wervelstorm
vlucht ik angstig
in ronde hoeken
steeds
op het nippertje
weg van gehaaste voeten
die alfabetisch
lexicografisch
bestuurd door een computerziel
mijn voelen
in punten vertalen
waardoor mijn kwetsbaarheid
onder de hardheid
van hun zolen
zo groot wordt
dat…
illusie
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.605 in elk van mijn dromen
illusies
steeds verloren
stuk voor stuk tenietgedaan
telkens weer op zoek gegaan
naar het beeld in de schemering
duistere ogen
een stem in de fluistering
woorden in de nacht
die telkens weer bekoren
illusies
elke nacht
zijn het enkel dromen
of jou die ik verwacht…
Afscheid
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
999 Een diep verlangen naar het eindige
kruipt traag en wenend
in dikke strepen
naar de stilte van het oneindige
In het vragen naar vergetelheid
kan de nacht mij vinden,
een vuistgroot op mijn kussen,
er ontbreekt enkel nog een afscheid
Sterfelijk vergruist de rand
van de dag nu voorgoed,
geluisterd en diep gedacht schrijf
ik de woorden…
Mag ik penselen kleuren?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
709 Ik drijf winter
laat je lichaam wachten
wil enkel zomer
schrijven in je gedachten
Lente droomt niet langer
in de zachte herfstgeuren
Laat mij jouw wereld
met streken kleuren
Mag ik penselen kleuren
in de onmogelijkste pracht
Ik zal zelfs zwart-wit
Laten schitteren in deze nacht…
Boze Tongen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.087 Woorden maken blind
Gordijnen dicht
deuren gesloten
Om zinnen en een enkel
woord verkeerd verstaan
Werd een houding ingenomen
een standpunt bepaald
Frustraties bleven hangen
er werd gezwegen
verdrongen en gegist
Alles lijkt niet wat het is
en niet meer hoe het was
Vervlogen is de onbevangenheid
van de kindergeest
Die blijven…
Vaarwel zomeroogst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.142 als het verkleuren
van de blaren
nog voor de val
een aanvang neemt
en het najaarsgrijs
de rust inluidt
om aan dood
en opstanding
te wennen
geraakt de mens
vaak snel ontheemd
van zomeroogst
en zal wellicht verval
schielijk herkennen
morgen bestaat
alleen nog in hoop,
woord en dromen
wordt hij enkel zo door
de verstilling…
samenhorigheid
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
4.136 waar verdraagzaamheid
als losse kruimels
uit handen
dreigt te glippen
sluit men de palm
van samenhorigheid
als een korrelgevoel
dat één moet zijn
omklem dan zacht
een geborgenheid
die enkel parels
ten dele valt
en voel je vrij
in de schoonheid van mensen
waar ieder weer anders
zichzelf mag zijn…
Zij vond haar rust
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.885 In het vroege ochtendlicht
op het verlaten
Castricumse strand
liep een eenzame man
gebogen zijn hoofd
denkend aan haar voetstappen
die hij nu
naast zich mist
een enkele druppel zeewater
die de wind
op zijn gezicht heeft geblazen
vertaalt de droefheid
van zijn dagen
en toch
als hij even omhoog kijkt
toont hij het begin
van een voorzichtige…
Onhandig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.401 maak ik je het af en toe moeilijk
want ik kom soms
met mezelf niet overeen
maar ik wil dat je weet
dat ik je enkel liefde wil geven
al breng ik dat dan onhandig…
Dagdromen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
901 verward
onrustig gevoel
ogen sluiten,langzaam
denkend aan een kat
verdwenen
de solsleutel
als enkele noot
gevallen van het blad
verdwaald
tussen zinnen
waar woorden
enige houvast bieden
verrast
blijkt alles
een vreemde droom
tussen harken en onkruid wieden…
Gedicht 4
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Als onvruchtbaar baar ik woorden
Die niet bloeien en niet rijmen
Niet klinken als de akkoorden
Die leven van het eigen bestaan
Ik val in herhaling en kuil
En klauter dieper onvoldaan
Tot ik hele zinnen huil
Verdwaal in lettergrepen van zand
Ze waaien weg en spoelen aan
Maar zelfs niet naar een kant
Zelfs niet aan een enkel strand…
Dood geluk
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.197 Als zelfs de liefde vergankelijk is
Hoe geloofwaardig is dan geluk
Hoe kan ik trouw nog hopen
Als dromen doodgaan
Stuk weer stuk
-’t Is als een vlinder
in de lucht
het geluk zit hem
in haar vlucht-
Kan liefde nog edel geloven
In een enkel verganklijk ogenblik
Als dromen doven
Stuk na stuk
Hoe…
K5N1
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 Een enkeling besmet
met doden als gevolg
met de duivel een duet
dat ’t levenslied opzwolg
Besmetting wordt epidemie
Het virus grijpt in ’t rond
Voor vrede heerst een allergie
Daar aan het aanvalsfront
Een vaccin dat steeds weer flopt
Om de oorlog te verslaan
Als de kogelgriep niet stopt
Gaan we er allen aan.…
stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 Een oorverdovende stilte
Overstemt het geraas in mijn hoofd
Woorden struikelen over elkaar
Maar geen enkel woord
Waar ik sterk genoeg in geloof
Om te worden uitgesproken
De woordenstroom komt
En gaat, onafgebroken
Lichte paniek overvalt me
De stilte duurt tergend lang voort
Tot ik mijn gedachten
Met een glimlach verwoord…
Oogopslag
gedicht
3.2 met 10 stemmen
7.082 Barstensvol tijd dwingt het silhouet
van deze bergen een enkele oogopslag.
Want precies zo zagen holenmensen de
Matterhorn hier als een reusachtig
baken de hemel in wijzen. En precies
ditzelfde landschap zal zich tonen
wanneer mensheid als een dun maar
koppig laagje overmoed van de
eeuwigheid is afgeschraapt.…
Sterre 2008
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
1.544 Je bood het aan op je hand
een vage vorm was te zien
je stopte het in mijn mond
Lippen op elkaar tot ik slikte
de wellust uit mijn oren droop
in mijn ogen enkel passie nog
Er was geen weg terug behalve dan
tussen jouw benen door en later
keken we samen naar het licht
dat onverwacht uit de aarde kwam…
photographs & poetry
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.424 voor een enkele herinnering
het hele huis overhoop gehaald
van zolder tot kelder doorzocht
maar helaas niets gevonden
een vergeefse zoektocht
naar die ene foto
in ouderwets zwart/wit
van jonge mensen in tegenlicht
daarom dit versje geschreven
als substituut voor het kiekje
dat verloren ging maar had kunnen
getuigen van geluk van…
Riviervogel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
696 Laat mij rusten
in het land naast de rivier
waar liefde leven schonk
niet ooit of overmorgen
nu lijkt me wel goed
hoe moe denk je
dat lamme vleugels
kunnen zijn
waar nog dalen als zelfs
de zon geen dag meer halen kan
enkel hier
strijk ik de veren
oeverloos
naast mijn rivier…
Waar onfeilbaarheid heerst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 ik kan ze
niet traceren
de zangers van de rei
tonen kringelen omhoog
geurig in wierook
maar niet voor mij
heb geen aflaat en
verdiensten heilig niet
de middelen zoals zij
doelen zijn beschreven
het ondermaanse is enkel geven
dan pas komt de hemel naderbij
waar onfeilbaarheid heerst
heeft de mens nog niets geleerd
van alle tekens…
Kinderen, bloemen en zonneschijn.
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
935 Er zijn enkele dingen in dit leven
die steeds weer mensen gelukkig maken:
kinderen, bloemen en zonneschijn.
Ik weet het wel: niet steeds is alles fijn,
maar kinderen, bloemen en zonneschijn
maken dit korte leven
toch tot een festijn.
Kinderen, bloemen en zonneschijn,
ze maken dat, ondanks de pijn,
het leven toch nog goed kan zijn.…