2413 resultaten.
in de boot genomen
gedicht
3.4 met 149 stemmen
19.720 haar naam bracht visioenen van het noorden
weidse meren en de grauwe luchten
stille en zo eenzame gehuchten
haast onverstaanbare gezongen woorden
torenklokken die zacht kaatsend beieren
ijs op de vaart, Abe op zijn noppen
spijkerharde tegendraadse koppen
klunen, skûtsje, wad en kievitseieren
met zwijgzaamheid als deugd en niet als kwelling…
Gedicht relikwie
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.265 lang in een kist
en trekken zeer veel gelovigen aan
die haar martelaars dood hebben gemist
Zij is de onvolprezen heilige van Caen
die naarmate haar meer was misdaan
steeds dichter bij God kwam te staan
Haar geest leeft hier bijzonder sterk
om haar kist versierd met zilverwerk
Wat alle harten zeer ontroert en steelt
is een voet de tenen haast…
Vriendschap, een fragment
gedicht
3.4 met 226 stemmen
165.006 Vriendschap herinner ik
mij als een reis van
de tastzin naar de reukzin,
van nerveuze vingertoppen
naar een haast feilloze neus.
Denkend aan vriendschap denk ik
dan ook vooral aan een les
in zintuigelijke waarneming.…
Rijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
864 Maakt me sterk
Geeft mijn leven weer een lijn
Nooit zal jij kunnen beseffen
Wat jij nu al hebt gegeven
Door bij mij te willen zijn
Je doet me blozen
Laat me stralen
Als je lieflijk naar me kijkt
Geeft me kracht
Niet te verdwalen
Hebt mijn horizon verrijkt
Brengt het beste
In me boven
Laat me lachen als een kind
Je zult het toch haast…
De natuur
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
832 De geur van bloemen wel duizend zo schoon
geen mens die ’t ziet
ze zijn enorm gehaast
lopen de schoonheid der natuur voorbij
geen plant of boom kan hen verbinden
de schoonheid zien ze niet meer
explosies van natuurlijke kleuren
geen neus ophalend voor de heerlijke bos geuren
druk en een leven van verveling en haast
hetgeen mij steeds verbaast…
Geliefd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.029 was is gaan vervagen
Verdwenen in de tijd
Waardeloos geworden
Omdat je het vermijdt
In schoonheid vroeg gestorven
Verdronken in een wel
De allermooiste hemel
Muteerde in een hel
Gebroken en vernederd
Vertrouwen broos en teer
Gebrandmerkt in dit leven
Wat was is er niet meer
Ooit bloeide er iets moois
Gevrijwaard van verdriet
De haast…
NACHTBLOESEMS (II)
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.506 Ga ik aan het redeneren,
Dra ben je het luisteren moe;
Stil geeuw je achter je handje,
En je kijkertjes vallen haast toe.
Wil ik je dan duchtig brommen,
Je zoent al mijn brommen weg,
En je omtovert me zo met een lachje,
Dat ik niet meer weet wat ik zeg.…
De kroeg
poëzie
3.3 met 17 stemmen
2.670 Al in de Plantage daar is er een kroeg
Wel onder de groene bomen,
Daar drinken ze laat en daar drinken ze vroeg,
Daar drinken ze nooit haast jenever genoeg; -
Mijn Lief zeit: ik mag er niet komen.…
Vroeg of later
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.922 Later moest het gaan gebeuren,
Later was haar mooie droom
Haar grijs bestaan kreeg daardoor kleuren
Het gaf haar zwarte koffie room
Later is er nooit gekomen
Ze is nu ziek en broos en teer
Later bleef voor haar bij dromen
Kansen zijn er haast niet meer
Hoe een mens toch stil blijft hopen
Op een kans, een winnend lot
Haar lot heeft voor haar…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 ze haasten zich
hun blik neergeslagen
en ze staren star
naar voor gericht
de koude buiten kruipt
heel diep en kraakt
het hart, het lijf en leden
de ijzige regen druipt
ongenadig en vaagt
de modder van de wegen
de muziek huilt
tranerig hysterisch
en draagt
mijn ziel naar de hel
zoals die man daar
met de bel
op…
In Memoriam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
3.133 Hij was haast 20 jaar mijn maat,
Ik gaf hem voer en water.
Zijn kop was mooi en lang zijn staart,
Ja, Karel was mijn kater.
Karel, in zijn jongens tijd,
Ving hij heel vaak een muis.
Maar toen hij hier en daar wat sleet,
Bleef hij het liefste thuis.…
de formateur
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.461 het leven is terug naar waar ’t begon
daar ligt een garnizoen van frontsoldaten
dat vluchtte uit de broeierige straten
de zee zorgt voor een generaal pardon
nabij een donker middeleeuws kasteel
omgeven door een zuilengang en vijver
doet hij in alle eenzaamheid z’n plicht
hij luistert niet naar echo’s van krakeel
maar werkt met een haast…
Dromen over jou
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.240 Jij strijkt jouw handen door mijn haren
En geeft een kusje op mijn hoofd
Mijn angsten laat ik varen
Want jij bent het die in mij gelooft
Het beeld vervaagt
Kan je haast niet meer horen
Ver weg klinkt nu jouw lach
Laat mij alsjeblieft niet wakker worden
Ik wil dit dromen, elke nacht.…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 zing mijn dicht
met rollende lippen
als een golvende stroom
langs milde oevers
met sprietend gras
voer mee met de
waterige letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht…
Kastanjes
gedicht
3.2 met 113 stemmen
51.667 Als we de steen mogen geloven
Dan rust jij, Wim, vier lentes net,
Hier haast een halve eeuw al met
Je broertje Joris, dat van boven
Boem! op je buikje werd geschoven
Als veel te groot verjaarspakket -
Geen toetertje deed rettettet,
Geen wimpeltje werd rondgewoven.…
Toscane
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.133 van leven en de tijd
soms triest dan weer verblijd
gericht op God en eeuwigheid
Toscane
met zijn files op de autobanen
tussen droom en zakelijkheid
als ruwe steen achter een sierlijk masker
vooruitgang moet waar gaat dat heen
geen tijd Toscane
voor meer uitleg of voor ledigheid
groet aan jouw platanen
hun groene hoed
wij hebben haast…
Ontspanning
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 nee niet verdwaald
als zomaar een passant
maar aan haar warme hand
ze laat een wereld zien
voor het eerst zonder
allerhande scherpe kantjes
alleen met zachte randjes
in een muzikaal onthaal
zonder pracht en praal
maar met de harmonie
van rust in eenvoud leven
de ontspanning is totaal
waar dromen pastelkleurig
dansen kunnen haast…
Leunstoel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.415 Stil sluit zij de
dieprood fluwelen
gordijnen geplooid
en wel ontvouwen
zij onzichtbare
herinneringen
eenmaal gesloten
loopt ze langs
de donkergroene
rookstoel met het
gehaakte kleedje
nog op de leuning
haast teder gaat een
hand langs sleetse
plekken en haar blik
verstijfd bij dat ene
verschoten schroeiplekje
op de brede leuning…
De maan schijnt in jouw ogen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.273 Weg uit alle haast die ons roept
overal zijn wij nodig, en zien ze ons graag
het is ondenkbaar geschenk
de nacht, het samen slapen gaan.
Er is geen sprankje licht te vinden
in de ruimte die wij 's nachts delen
toch is er een glimlach op mijn gelaat
ik zie de maan schijnen in jouw ogen.…
een russisch drama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 pjotr trekt als alle dagen
de laatste tijd zijn beste
kleren aan en gaat de heuvel
af de toendra door het westen
roept de zon heeft het gehoord
pjotr haast zich voort hij moet
voor het donker terug hij kan
niet zonder licht maar eerst
moet pjotr doen wat pjotr doet
onder of achter de kist
de aarde of een oven in
lichter dan lucht of…
Fixeren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
80 stilstand
de blik op de tijd,
een vleugje onmacht
een sprankje strijd
De kunst van het wachten,
de weemoed erbij,
het verlangen naar ruimte,
naar onbelemmerd vrij
En onder dat wit
die harde schaal,
een zachte herinnering
bijna banaal
De vanzelfsprekendheid
van stap na stap,
de kleine vrijheid
van iedere trap
Even geen haast…
Daadkracht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.669 Z'n exhalatie heeft geen haast.
Hij rekt z'n pret. Tenlotte blaast
hij blauwe rook en tot besluit
z'n allerlaatste adem uit.
De peuk ligt naast een briefje met:
'Dit is m'n laatste sigaret.'…
Het lege glas
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.947 Zijn lever had het haast begeven
en hij zag zijn zieleheil al zweven.
Heel zijn leven had hij al geofferd
aan Bacchus in zijn stamcafé en bij
ieder rondje dat hij gaf deden al
zijn vrienden mee.
In de vitrine aan de muur, tussen de
vaantjes en medailles staat als
eerbetoon zijn lege glas.…
springen vóór het vliegen. voor D.R.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.179 kranige confrontatie met de branding
vastberaden de vleugels ver uitgeslagen
geselende storm en soms de wind die jou wil dragen
onder die vluchtige, vermakelijke veren
woon jij die het springen niet kon leren
geen gefladder, springen en weer opstaan
vloog je alsof je niet anders had gedaan
onder die veelkleurige verenpracht
onvindbaar haast…
de laatste reis?
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.186 ik kijk mijn vrouw verslagen aan
de woorden stokken in mijn keel
het afscheid wordt me haast te veel
ik zoek haar hand, bedwing een traan
het spijt me schat, ik moet nu gaan
de treurnis valt ook haar ten deel
terwijl ik traag haar lokken streel
omhelst ze mij, geheel ontdaan
de hond –niet bij me weg te slaan-
reikt mij een poot, emotioneel…
weekendvader
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.563 ze komen weer een weekendje logeren
en wat onwennig staan ze op z’n stoep
met kinderfietsen, een timide groep
hun moeder draagt een tas met schone kleren
geen boeman zijn, een woning vol met troep
wat maakt het uit, dat moet hij tolereren
ze laten zich haast schaamteloos fêteren
en leven op patat, kroket en snoep
ze zijn weer thuis, verdwenen…
Werveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 spanning creëert nood aan gezelligheid
film hangt daar maar
als lomp deken rond
als twee lippen rond één mond
op trage tenen drijf je dichter
moment van lichte schrik
fluisterende streling op de schaal van Richter
zoals wind zonder haast water
in de armen van zachte oevers blaast,
en riet aan de rand doet rillen
zo gleden je vingers door…
geen ontkomen aan
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.559 ontkomen aan de droezem
de longen lekker warm door rook aangevreten
is de couveuze dus mijn optimale omgeving
en een tijdreiskabine mijn ultieme toekomst
moet me ondertussen meer in meditatie begeven
godsgeduldig wachten op mijn eigen aankomst
gingen we maar met een hete luchtballon voort
vervoer over water is dan wel de juiste weg
maar mijn haast…
Mijn Zoon.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.218 Er is niets mooier als moeder zijn,
dat weet haast ieder mens.
Je gaat groeien, naar school,
en krijgt een eigen ik.
Het leven is keihard,
vaak hoorde ik een snik.
Is dit mijn zoon, uit mij geboren?
Ja..want ik hou van jou,
Jij zult altijd bij mij horen.
Ook al is er zoveel verdriet,
vergeten doen wij elkaar niet.…
Chuck
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.178 de oude jas, het lange sluike haar
een grauw gezicht, getekend door het leven
een monument door grote haast omgeven
geen tijd voor rauwe stem en een gitaar
een allochtoon werd echte Hagenaar
zijn geest is in de tijd van toen gebleven
in jaren van een onbelemmerd zweven
de heimwee sluipt door heel zijn repertoire
muziek ontstijgt het Haagse…