1451 resultaten.
Bla, bla Bank
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Het mooie van smeltend ijs in de zon.
Waar, oh, waar, de ellende begon.
Het bla, bla bankje met mooie bla, bla verhalen
Een mooie dag in juli.
Een warme middag, die woensdag.…
Herinneringen van een kind
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.469 Ook ging hij wel eens met me schaatsen
zo met de armen overkruist,
ik zag de ijzers in het ijs weerkaatsen
we bleven dan heel lang van huis.
We gingen zelfs een keer naar ‘t vuurwerk kijken
maar daarvoor was ik vreselijk bang
en toen ik dat aan hem liet blijken
verliet ik op zijn schouders het gedrang.…
Sofietjes tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 ik kan het wel klaren
daarna niet verzuimen
de troep op te ruimen
zand in mijn schoenen
nagels schoon boenen
mijn zus kijkt heel blij
houdt nu heel veel van mij
zet een pan op het gas
ik klaag dat het zwaar was
echt werk voor een man
die dat toch veel beter kan
ze lacht, even maar
legt borden en bestek klaar
tijdje later lekker eten
ijs…
Aan de Winter
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.574 Toen 't groeiend ijs, het dreigend Rif,
En de onbetrouwbre luim der winden
De schaar, vermoeid van 't werk des dags,
In banger nacht geen rust liet vinden!
't Zuidwesten vulle, op uw bestel,
Het zeildoek aan de Britse masten,
Geplant in 't Neêrlands zeekasteel,
Dat Sonda's golven sinds omplasten.…
Wat heb ik geleerd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
695 Het ijs scheurt,
blijf rennen.
"Ren,
ren over het water
om niet te zinken,
kijk niet om
en niet omlaag... "…
Hoe het milieu naar de knoppen gaat
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
575 De ijskap naar de knoppen, de ozonlaag een gat
wij geen sneeuw en ijs, maar MUGGEN EN TEKEN ZAT.
En we glimlachen met witte tanden, hangen de spierwitte was
aan de lijn
want alles wat we willen maar NIET dat we anders zijn.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 voel jij het ook die tinteling
dat feestelijke gevoel die herinnering
de verfrissende verkoelende vlokken
die je vol optimisme naar buiten lokken
sneeuw beschermend rond je te voelen
in smeltend ijs je woede koelen
witte kristallen uit je knuisten eten
het gloeiende gezicht in de zon doen weten
met vriendjes spontaan 'sleetje delen'
ravotten…
LAMENTO
gedicht
4.0 met 33 stemmen
17.768 hangend
in de middag in de zomer in de lucht
dat altijd maar de levende lucht dat altijd maar
altijd maar het rimpelende water de middag je huid
ik dacht dat alles altijd maar ik dacht dat nooit
hier nu langs het lange diepe water dat nooit
ik dacht dat altijd dat nooit dat je nooit
dat nooit vorst dat geen ijs…
RED ONZE PLANEET..!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
786 zijn wij de sigaar
’t wordt te heet
de aarde barst
dode muizen in de kast
onze bol staat véél te heet
boven onze stand geleefd
élke scheet, is één te véél,
want er is geen planeet "B”
red onze planeet, ze is uit balans
red onze planeet, breek voor haar een lans,
want voor plant en dier en voor ’t nageslacht,
is ’t een mokerslag, ijs…
Frysk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 naam bedacht
Voor baby tukje tietje bontje popje
De tjerks en hykes vlogen om de oren
Het galmde fopje duttje wipje bokje
De tiethelm likjes kon ik niet meer horen
Later, bij hun eerste tocht der tochten
Trok oentsje met broer jappie en de zijnen
Met pietertje en harinkje en goal
Naar ljouwert, schaatsers wrongen zich in bochten
Het ijs…
ZWEDEN OP IJBURG EN ZACHT HART
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 ZWEDEN OP IJBURG
Alsof ik Zweden binnenwaai
'De Binnenwaai' biedt 'n schuilplaats
tegen de regen, wind, sneeuw en ijs
op zomers IJburg of winters IJsburg
Zweden met mooie groene zomers
en steenkoude witte winters
doch dan brandt de houtkachel
geurt de keuken en branden er kaarsen
'De Binnenwaai' biedt kaarsen aan
die je niet…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Misschien zijn het filosofen
die de paradox overdenken
van hun eigen bestaan -
levend
maar omringd door dood
zacht
te midden van harde randen
ijs en steen.
Of misschien zijn het samenzweerders
die geheimen fluisteren
aan de bevroren grond,
met gebogen hoofd bewaken ze waarheden
die te breekbaar zijn om te verheffen
in de wind.…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels
langs mijn verhitte, rusteloze wangen
Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet,
en gekoesterd in stil verlangen
Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 Jou eren wil ik H₂0
Je zit bij iedereen vanbinnen
Ik wil een lofdicht nu beginnen
Je prijzen om je status quo
Je bent onmisbaar sowieso
We kunnen door rivieren waden
Of zwemmen, duiken, pootje baden
Ja dwepers zijn er legio
Je komst op aarde die ging zo
Planetoïden en kometen
Gevuld met ijs zoals we weten
Die brachten jou; wat een cadeau…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 Want 't coloriet als spiegelend ijs of hete kolen in het duister,
bevroren ramen in het maanlicht of schaduw van de zon is
maagdelijk onbeschreven.
Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen,
en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht
en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren.
Niet even.…
Een doodgewone winterdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
658 Een paar moedige schaatsers
bewegen zich op het ijs,
met sierlijke snijdende bewegingen
maken ze ijstekeningen.
Een eenzame wandelaar
goed ingeduffeld, een muts op het hoofd,
slentert door het sneeuwveld
zijn handen diep weggestoken in zijn zakken.
Aan zijn grove borstelige wenkbrauwen
hangen kleine ijspegeltjes.…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 ,
mijn inkt zou nog uren kunnen schrijven
over losser gedefinieerde vormen van verlies
interpretatiemogelijkheden die ik niet kies
koude bloemlezingen sterven
als schriftelijke vragen, late kristal lelies
alsof ik nooit bij jou weg zou zijn gaan
bestudeerde inktblauwe nacht broze plekken
verfijnd in mijn hart, gestolde verschrikking
ijs…
Hekeldicht
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
820 Rot op met je welkomstdrankje
ik wil geen all inclusive bandje
rot op met je kaasplankje
hoepel op met je afdankertje
Krijg het rambam en het apezuur
met je bubbel en je bittergarnituur
rot op met je koopkrachtplaatjes,
lulpraatjes en je gevoelstemperatuur
Zak toch door het ijs
met je 'meeten' en 'nice'
zak toch door de stront met…
Een Menu van Inzichten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
533 Hij bestelde zoals altijd:
een Big Mac, grote friet, cola zonder ijs.
Niks bijzonders, gewoon een dinsdag,
dezelfde McDonald’s, dezelfde prijs.
Maar toen zag hij hém—
achter de toonbank, brede schouders, losse lach.
Bruine krullen onder een pet,
blauwe ogen, scherp en zacht.…
Kermisviering
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.064 ’t Huis overhoop,
Kind'ren van school af,
Speelgoed te koop,
Nichtjes tot gasten,
Money op zak,
Alle dag zondag,
IJs en gebak,
’t Kladboek in ’t honderd,
Eens maar in ’t jaar!
Drukte in de lommerd,
Handen in ’t haar,
Vlooien en beren,
Bom-bam-muziek!…
Roëlla
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
3.220 lieve meid, jij kreeg er geen
In té korte tijd alles moeten geven
Net een stuk ijs dat op warm water drijft
Nooit de kans gekregen
Roëlla je was, je bent, je blijft...…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 En zo verblijf ik mijn lief verre van uw schone schoot,
ergens ten einder ginder op een eiland met spitse bergen, aldaar vervloek ik dit eeuwige verzonken ijs,
wens dat het verdwijnt om ooit nooit meer weder te keren in deze noordelijke niet te bevaren wateren...…
Moedergesteente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Haar tranen zoeken tastbaar land
Dat lijkt op de weiden die zij verliet
De laatste bomen van het bos
Staan op hun achterste benen
Laten verkreukte bladeren los
Zien de lage zon op hun tenen
Zolang ogen geruisloos waken
Rijgen zwijgende bomen aaneen
Leunen in lucht zonder te raken
In het bos van moederziel alleen
Alle seizoenen zijn in ijs…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 En wijl ik peinzend glijdend ging
Over de lage heuvlen, grijs
Bemost, als licht behageld ijs,
Zag 'k eensklaps, als een avondgloed
's Winters door neevlen rozig-zoet
Achter de speelse kruinen poost
(Gelijk een bleke bruid soms bloost
Door van haar lokken 't weefsel blond),
Ons huisje, in vreemde dromenstond
Wonder herschapen: dak…
voor het slapen gaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 zo nooit slapengaan
de kleintjes zelf fluisteren echter
nog eentje papa voor het slapen gaan
elke avond nieuwe verhalen willen ze
die mij een kikker maken die kwaakt
een leeuwerik soms die zingt
een sluwe vos ook of bange bange kip
ik speel de dove kwartel of blinde vink
slinger als brullende aap aan bomen
draai dansend pirouetten op het ijs…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Ijs- wielerpistes
schaatsen
fietsen op de hei.
Ijswater Ijsberen
opwarming van de aarde.
Ijsschotsen uitdunnen, uitsterven.
Oostendse garnaalvissers
winters in badpakken,
jaarlijks walvissen,
zwemmen in 't zeewater
zich ijsberen wanen.…
over beroepen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
6.009 versjes in stafrijm schrijven
zei sint nicolaas
ze zag geen toekomst
in haar vak want ze gaf les
in geschiedenis
de juffrouw van de
retirade speelde met
flair haar toiletrol
de beul en cipier
leefden respectievelijk
van hang- en sluitwerk
examinators
aten hun proefkonijnen
van toetsenborden
koniginnensoep
prisessenboontjes en ijs…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 Als 't ijs de trage plas houdt staan,
Ontsluit hem de Eer haar spoor:
Hij zweeft kunstkleurig op de baan
De schaatsenrijders voor;
Of schuift een Meisje in de slee,
En zwiert er als een veder mee:
Het lacht, en tart tot sneller vaart,
Haar speelnoot achter 't rinklend paard.…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 Als 't ijs de trage plas houdt staan,
Ontsluit hem de Eer haar spoor:
Hij zweeft kunstkleurig op de baan
De schaatsenrijders voor;
Of schuift een meisje in de slee,
En zwiert er als een veder mee:
Het lacht, en tart tot sneller vaart,
Haar speelnoot achter 't rinklend paard.…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Geef me de mens die de vloer durft kussen,
dansend op het blinkend ijs,
met de daver in de ader.
Laat de mens natte klei zijn
of vaardige vingers die de klomp kneden.
Maan en zon worden een saaie vertoning.
Ik ontsnap aan de vrede van mijn schuilkelder
waar een vaal vocht van de wanden druipt.…