Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

LICHT EN SCHADUW, gevoelsrecensieverslag KapelConcert, OLVG, oost, donderdag 27 februari 2025

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 637
LICHT EN SCHADUW bedden in de kerk Wie het wit van 't ziekenhuisbed van tijd tot tijd verruilt voor het wit van de Kapel overschaduwt zichzelf Die licht zienderogen op en ligt met zoveel meer lucht & levendigheid na de Kapel in z'n OLVG verbeteringsbed!!…

Aster*sken

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
Ergens in de schaduw van het Al Vertoeft het amoregoloze Niets Ontsnapt aan het moment dat nimf Pandora Haar brainbox opent en bloemgodin Flora Het firmament bestrijkt met asterisken in nucleo sterren planetoïden Egoloos doorschijnend als het Iets Dat voor het mensdom achterblijft als Hoop Op de verlossing in hun Wederdoop…
Maxim1 april 2025Lees meer >

tussen adem en licht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 294
ik tel geen schaduwen die achter mij wachten de dood staat ergens maar niet in mijn handen ik draag het ochtendlicht als een vraag die geen einde kent vrij ben ik niet omdat ik ontkom maar omdat ik kijk naar wat groeit naar wat ademt naar wat nog niet is gezegd en in dat zachte weten dat alles beweegt leer ik niet te sterven…

een ogenblik

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 533
op de robuuste tafel liggen als strohalmen zijn smalle handen de vingers als verdroogde vleugels in het bruin van zijn irissen spikkels blauw grijs en groen hij keert het hoofd naar het venster een schaduw schuift over het regenboogvlies de atlasvlinder buiten aarzelt een ogenblik…
J.Bakx14 september 2026Lees meer >

Liefde langs de waterkant

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
in het dichte riet verscholen, de schaduwen van jou en mij, ik lig hier kijk in je holle ogen, roerloos ben je, onbewogen achter ons het water, beweeglijk fris onder ons het zwart van vlees ik vrees de ochtend nog het meest, de zon die schaduwen langer maakt de tijd die wegkruipt naar het licht, ik nu met mijn ogen dicht jouw beeld…

Eenzaamheid

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.263
Je betreedt thuis, de stille trappen Waar slechts je schaduw wacht van je eigen gemaakte stappen Niemand met je in de nacht Een lege stoel met lege kleren Geen ander spoor dan dat van jouw Het alleen zijn al die keren worgt jou als met onbreekbaar touw…

Zoveel met jou

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.958
Dragen mijn ogen me naar jou dan zal ik blijven waar jij wilt gaan met jouw ogen als de sterren fluisteren en kijken met onze ogen waar we eindeloos met onze schaduwen dansen en de liefde en de maan onze eenzaamheid wensen…
victor9 augustus 2002Lees meer >

Over zee

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Een lichte bries vervoert een speelse oranje gloed over een onstuimige zee Schelpen rinkelen bij windgetij over het strand met de golven mee Een zwoele zomernacht drijft op de klanken der schone avondlucht Terwijl een schaduw snel verdwijnt en in de schemer vlucht…

Voorbij is weer het begin

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Of zouden ze de tijd weer delen en weten en zonder woorden alleen in schaduwen bestaan ? Dan zouden ze zijn wat ik droom en altijd verwens.…
victor23 januari 2003Lees meer >

Winterse klanken

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 907
Stille schaduwen, zo licht, in winterdagen geborgen. Kraakheldere nachten, ijskoud, maar toch verzachten. Geen woorden, geen praten… Volmaakt is de stilte, in winterse klanken geschapen.…

hemelvaart

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.030
daar waar de bomen tot in de hemel rijken zie ik haar in het blauw de zon omringt haar gestalte haar hand in de lucht ze wuift me vrede toe haar schoonheid is oogverblindend mijn ogen tranen van het felle licht toch blijven kijken totdat haar schaduw sterft en zij voor eeuwig is…
Yvonne Gommer18 februari 2003Lees meer >

zou-je-liedje

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 658
zou je hier met me willen liggen in de schaduw van de gesloten luiken zonder dichte deuren met een mond vol zoete bramen zou je hier met me willen liggen in ongeschonden samenzijn zonder klok die de uren telt en alleen maar de wereld vergeten in het zachte aanbreken van de dag zou je hier met me willen liggen?…

Zeewind

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
Koele zeewind ontspande mijn gemoed schuimkop en vloed spoelde mijn voetstappen weg ik harkte daar rouwverdriet bijeen witte meeuwen schreven cirkels tegen hemelblauw mijn lief hier vond ik jou ik loop hier alleen met jouw schaduw de zee is ruw.…

Eén

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Onbezonnen Mijn hart open Jouw liefde alleen Geen verweer Vol van jou Incompleet zonder Jouw woorden Mijn lippen Warmte en licht Zonder schaduw Voetstappen Jouw lach Samen één Op weg In elkaars handen Onze toekomst…

Nachtvlinder

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.840
Waar de kilte huist in zinder wacht ‘n tere Zwarte Vlinder tot hij, uit zijn cocon bevrijd, kan gaan zweven naar de stilte die vervloeit in d’ eeuwigheid en het Koolwitje buigt trillend haar vleugels in verslagen als door de wind gedragen zijn schaduw haar ontstijgt…

verloren lach....

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.636
iedere lach verliest zichzelf in de weerspiegeling van zilte tranen reflecteert haar immens verdriet in de eigenheid van eenzaam zijn wacht als een schaduw getemperd verlangen in de begeestering van alle pijnen beheerst een leven dag na dag smeekt de toekomst mild te zijn…
danny cant.19 februari 2005Lees meer >

Hopelozen....

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
iedere hoop verliest zichzelf in de weerspiegeling van zilte tranen reflecteert het immens verdriet in die eigenheid van eenzaam zijn zoekt als een schaduw getemperd verlangen de begeestering van alle pijnen overheerst de hopelozen aan hen behoort de eeuwigheid Die onmacht soms...…
danny cant.28 januari 2005Lees meer >

Stilstand

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.160
om in het gareel te blijven niet uit elkaar te vallen gaat taal de strijd met leegte aan tijd staat stil in de schaduw tot het wachten voorbij is terwijl mijn hart langzaam ontdooit in volle winter blijf ik waakzaam tot stilstand stopt een traag bewegen wordt…
Nadine16 januari 2006Lees meer >

de wereld schuimt

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 940
de wereld schuimt tot de rand het leven schreeuwt honger in koele objectiviteit geef ik je gelijk een dichter is ook maar een mens de zomer valt als zweet op je voorhoofd in koude van tijd zit leven hoger in boom het milde ruizen in het vuil van schaduw…
klaes3 juni 2007Lees meer >

verschraalde vlinders

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 715
nog voor ik iets kan zeggen spuwt wind schaduwen op mijn woorden zwarte vlinders, alom aanwezig, weigeren te wenen, slepen zich voort ongewenst door de doorzichtigheid van maandrift ik sluit de nacht en de wervels van mijn slaap de ochtend brandt jouw mond vol waaien…

afscheid

hartenkreet
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.498
ik ving jouw kushand met mijn ogen en beantwoordde jouw zwaaien met een zonnige lach maar in mijn blik leefde reeds de stilte in de schaduw van de dood toen verlangen stierf in 't weten mijn hand had voor het laatst jouw lieve lach gespiegeld in het kijken van mijn ziel…

poëzieverduistering

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 752
je geeft me dagen van slaap, bladerloze bomen en wind die stilte naar het noorden draait lege oren en het vocht van de maan dat het gedicht klieft als zou mijn schaduw de nacht toebehoren, nooit los van zwarte knopen ik laat achter, je vraagt de dood…

Dag Driek

snelsonnet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Of worden slechts de schaduwen steeds langer? Of je ze zomaar leest of echt een freak bent: Hier is 't zon- en zaterdag steeds Driekend…

de straat

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
ken je de zwerver die elke dag bedelt om een stuiver die dolend met een krampachtige blik zijn verlies en winst telt die een schaduw met zich meetorst ken je de zwerver die leeft in ballingschap zijn leven verborgen houdt die ik een naam gegeven heb om onmacht trots te dragen…
anneke-c.3 september 2009Lees meer >

Vervagen

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 899
De winter steelt schaduwen waar geluk slaapt en de kou niet meer is dan een droom die niet beginnen wil en liever gedachten bevriest. Of de dwalende angst verzamelt in de twijfelende sneeuw en grijze weemoed van het zwijgen en verliezen van elke gedachte waarmee niemand ontwaken wil.…
proficiens1 december 2009Lees meer >

Nachtrust

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 578
De schaduw van de bomen glijdt door de wind, over de straatstenen. Ik sluit het raam en ga me te ruste begeven. De dag is weer voorbij.....…

de muze nabij

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 649
het zou overal kunnen gebeuren hier tussen deze woorden van een vrouw die in de spiegel het hart van haar minnaar ziet en die, door de roes van oorsprong zonnezuiver zwaluwen losmaakt uit schaduw en tralienachten bij bloemen spreekt in de wind en tot hem, onderwijl met blosjes op haar wangen het zou ook dáár kunnen gebeuren…

Mijn stem

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
De stilte dwaalt waar ik slapeloos niet meer ben dan een schaduw die niet meer ontwaakt. Waar ik de tijd verberg en leugens vergeet die op momenten lijken. En het web van eenzame gedachten een spiegel wordt waarin ik met elke droom weer mag vragen wat ik nog wil vertellen aan wie mijn stem zal vinden.…

Ik heb jou mijn naam beloofd

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 636
donker daagt jouw schaduw op het bankje bij de dijk je wiegt met de meeuwen en fluit de golven voor je uit de geur van pijptabak trekt wolkjes in mijn hoofd ik lees de omrande woorden laverend boven zee blijf ik je ontmoeten ik heb jou mijn naam beloofd…
Hanny14 september 2010Lees meer >

Puzzel stuk

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 844
Ademloos in het ochtendgloren de herfstgeuren in de nacht sloeg de wind tranen uit geschreven woorden tegen daken en gesloten ramen enkel nog wat druipende bloemblaadjes staan als stille getuigen herken ik mezelve van schaduw ontbloot achter het venster met vragende ogen…
windwhisper20 oktober 2010Lees meer >