3205 resultaten.
Heimwee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
904 Waaronder jij verdween.
Dus vouw ik maar mijn handen,
en vraag... om hoop,
om hoop, aan Hem,
die allen leven geeft.…
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 Het was een vreemde gedachte
die in ons was gekropen
een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap onbemind
in getuigen van vergeten
alsof we het allemaal…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Het concert van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik…
wat je schrijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 pagina's
van wat je schrijft
beter weg kunt gooien
'it brings a tear to my eyes'
en dat je dan overnieuw
kunt beginnen eindelijk
Kafka wilde dat alles van hem
in de vuilnisbak zou verdwijnen
Basho schreef alles in drie regels
te weinig om weg te gooien eigenlijk
terwijl hij door zijn landschap liep
en al schrijvend nooit meer verdween…
Vogels
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
621 Vluchtig kijk ik omhoog
En zie een zwerm vogels
naar het zuiden vliegen
Ze zweven pal boven mijn hoofd
Maar lijken dan
hun eigen weg te kiezen
De zwerm is opeens opgelost
in de naakte, blauwe lucht
Onzichtbaar voor het blote oog;
verdwenen en weggevlucht
Het beeld blijft eeuwig ingeprent
in de geest van mijn gedachten
Ik neem ze…
Een klein iets
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Veel te veel stenen
vlinders verdwenen
voor wie wil wenen
voor wie wil horen
voor wie wil zien
voor wie wil voelen
voor wie niet wil zwijgen
ach geef ons heden
ons noodzakelijk groen
geef ons vogels en bijen
in plaats van tegelrijen
asfaltlanderijen
nu denk je waarschijnlijk
ach dat bidden zal niet helpen
dan zul je zelf moeten…
knippen scharen toekomst door
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
643 knippen scharen toekomst door
stilstand is voor even eten
want de bek zit altijd voor
achteruitgaand is zijn leven
dan floreert het eigen lijf
het vreet zich langzaam door
de tijd die ons ooit is gegeven
maar nu ben ik aan zet
heb die bek snel omgezet
ik blijf staan zo gaan we
moeizaam van elkaar vandaan
mijn haar is nu verdwenen…
afgeleide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 we waren elk een reflectie
ingebonden, verdonkeremaand
samen weken we af van
gangbare vergezichten
in de verte nog niet
zodat het leek of niemand bewoog
bij dit schijnsel bleef ieder
voor zich, elkaar wanende
daar speelden we nog verstoppertje
zonder te vinden
alleen en geleidelijk verdwenen
met cement
tussen muurstenen
de…
Vivaldi I
gedicht
1.5 met 2 stemmen
1.327 Hij slaat de maat met zijn strijkstok
oefent de meisjes van zijn zangschool
schrijft gehaast een lofzang voor het huis
dat staat als hij verdwenen is.…
Kom daar nog om
netgedicht
4.0 met 61 stemmen
324 ze zijn verdwenen
in de nostalgie van
de kinderspelen
die op straat en
in de tuinen nieuw
leven bracht
totdat de straat
lantaarns aangingen
en het eten op
de tafel werd gezet
alles precies op
klokke zes
toen ook een kort
onverstaanbaar gebed
en dan begon het
gekibbel weer als vast
punt op de agdenda ook
toen net als de…
Observatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Ik sta en wacht op perron
en kijk op rotonde onder me
Bij een kalende boom waaien
de mooiste en teerste blaadjes
zenuwachtig heen en weer
Alsof bij het breekbaar
en ouder worden
je nog van alles moet doen,
alsof ze zeggen, nog niet,
nog alsjeblieft niet
Ze zijn ijl en hun aanhechting
lijkt verdwenen
Er hangen ook nog logge bladeren…
All inclusive
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
222 Als vanzelf gleed ik in haar lichaam,
Ik ging gans op in haar,
Van d’uiterste top tot aan haar teen,
Wilde in haar voor eeuwig toeven,
Nooit meer ergens anders heen,
Wilde ik voorgoed in haar verdween.…
'T IS STILLE
poëzie
4.1 met 30 stemmen
5.421 Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, - 't doet mij beven! -
als 't altijd neerstig bijten van
de tijdworm aan ons leven!
---------------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
Het stukje eigen
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
406 heerlijk
dat gebaar
als jij iets
door de
vingers laat
glippen
niet gezien
onopgemerkt
een toeval
of gelukje
verloren in
kleine stukjes
je had het
nog net
en nu is het
verdwenen zoiets
doet nauwelijks
pijn maar
verlies is nooit fijn
het stukje eigen
dat jij verzamelde
maakte deel uit van
wat je bezat dat je
zelfvertrouwen…
Onmin
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
749 'Je blonde krullen zijn verdwenen!
Wie heeft je toch zo stom gekapt?'
vroeg zij. Hij voelde zich getrapt
op alle tien z'n hamertenen.
'Je bent een slet, een hoerentrien,'
zo zag-ie tot een weerwoord kans,
'want met het oog des timmermans
kan ik dat aan je wipneus zien.'…
Miljoenen tranen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
974 Miljoenen van tranen heb ik stil gehuild
Niemand heeft deze ooit kunnen drogen
Waarom heb ik jou toen toch ingeruild
Voor een leven waarin alleen werd gelogen
Mijn hoop op geluk is allang verdwenen
Ik heb vergeten hoe je echte liefde voelt
De zon heeft voor mij niet meer geschenen
Het gevoel voor alles is diep in mij bekoeld
Ik wil niets…
De smidse van de macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 hemd gezet
een stukje
onbedorven
jeugd heeft
gelukkig gezorgd
voor de lach
en ontspanning
in de smidse
van de macht
is het vuur pas
eindelijk wat
opgelaaid met
blauwe vlammetjes
het ijzer wordt
geplet in de
vormen van geluk
zij hebben de weg
van blind gaan
samen gekozen
zonder getrek
en duwen met
geheime agenda’s
verdwenen…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Vooruit
over het glimmende asfalt
tussen de kale bomen
hoofd scheef, wuivend
naar het huis dat al in de mist
is verdwenen en straks vergeten.
Je zet een voet vooruit
en dan een andere.
Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.…
Vakantierdroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
408 ik heb mijn handen
gewassen met zand
op het strand van de zee
het was warm en rul
gleed door mijn vingers
als een soepele waterval
pas later bracht
water houvast ik speelde
met vorm en ballast
tot het zand verdween
de bodem golfde
en wit schuim verscheen
ik bezag de rimpels
van nat en herfstige kou
droogde ze gauw in de zon…
Audio/TV
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
921 De stad is leeg, de mensen zijn verdwenen
ik laad de speler met het Frans chanson
de virtuele zon begint te schijnen
ik wou dat ik ook demarreren kon
de grijze wolken houden hier gevangen
die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt
of anderszins zijn huis niet kan verlaten
omdat hij aan de buis zit vastgeplakt
een hele Tour om alles bij te…
de diefstal
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.053 vrijwel opgaand in die nacht
staat een rover en hij wacht
hij wacht
tot het laatste kooltje
niet meer opgloeit
tot de walm
van petroleum is vervlogen
en het oude mens
naar boven
versleten en kromgebogen
dan zal het de volgende dag
een kille dag zijn in maart
het oudje zal ontroostbaar wenen
haar centjes voor de oude dag
alles is verdwenen…
Erepodium
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.733 De triomfante blik is nu verdwenen:
de meiden vinden zilver niet genoeg.
Een prijsverhoging zal hen pas doen zwijgen:
ze hopen straks in China goud te krijgen.
------------------------------------------------------------
(ATHENE - De Nederlandse hockeysters hebben donderdag in Athene hun eigen droom verpest.…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 wind schoonde
de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond…
Vervlogen
hartenkreet
3.7 met 59 stemmen
2.531 Hij kwam en nam haar liefde
Tot hij stilletjes weer verdween
Zijn zalige geur was vervlogen
Een donkere schaduw verscheen
Zij wist dat hij eens zou gaan
Een dikke traan over haar wang
Ze kuste hem triest vaarwel
Haar warme hart vreselijk bang
Een gebroken ziel vol scheuren
Haar gevoelens ambivalent…..…
Existentiële pijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
564 ik zag je wieken
op vleugels van hoop
langs de fundamenten
van geloof en liefde scherend
op weg naar de droom
het waren de drie
oefeningen uit een
vaag verleden die ooit
aan het bestaan de nodige
spiritualiteit wisten te geven
hun spirit en glamour
zijn verdwenen in de
oppervlakkigheden van de
voorbije eeuwen de droom
blijft…
Gestrand
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.936 Steeds zie ik je voor me
Je lieve prachtige gezicht
De glimlach om je mond
Zelfs met mijn ogen dicht
Ik blijf maar van je dromen
In de nacht ben je van mij
Dan voel ik me zo gelukkig
Voor eventjes heel dichtbij
Soms ruik ik opeens je geur
Het verlangen is zo intens
Maar jij bent nu verdwenen
En enkel nog maar een wens
Diep van binnen…
Dwarrelt nog jouw lach
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 er bloeiden
altijd bloemen
uit je vingers
handen droegen
een kleurrijk boeket
overgoten
met licht
uit je ogen koos
de natuur jou
als ideale set
in een choreografie
waarin de dood
op kousenvoeten
verscheen en leven ook
van bloemen verdween
zacht doofden kleuren
verschraalden geuren
van wat ook jouw
aanwezigheid was in de acte…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.015 In de kleine stad van mijn hart
woonde jij zo veilig
en gaf jij deze stad warmte en
gezelligheid
Het leek een schrijn
die vol met jou liefde was
Opeens verdween jij
Naar overal en nergens
de stad begon te vergaan
en de lust verging me om te leven
het is nu een lege stad
Ze verdwaasde om zich heen
zo vervaarlijk
de schrijn…