5106 resultaten.
Angstaanval
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
529 griezelen in bed, niet vanwege spoken,
die zijn oud nieuws voor jou, maar vanwege
herbeleving van de dag, teveel zonlicht
en een raar voorgevoel dat de dingen niet
zullen blijven wat ze zijn -is zo gek nog niet-
pracht en praal ging over in brandende
gedachten, zenuwen overprikkeld en
duivels is nu de nachtegaal. Als het tijd
is om te…
Oudere heer spreekt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 'De zeilboot stoot stoer door de golven heen,
het is een machtig gezicht, hoe groots dit zicht!
Als leven ook zo zou zijn, was ik een gezegend
mens maar ik knik met mijn knieën vanwege
Mijn dikke buik. Daarnaast ben ik ook eigenlijk
bang als een haas. Niks is wat het lijkt, daar ben
ik achter gekomen toen ik groot werd, het groot
zijn vraagt…
Nachtgordijn
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Zilte regen sluit 't nachtgordijn
landerijen liggen in droom verloren
en zij kijkt uit het vensterraam
naar de schilderingen van schaduw
op 't veld, dat kil de nacht ademt
er zijn geen vertrouwelingen meer
op aarde is 't geweten in droomstilstand
maar zij is nog op weg, zonder iets te zeggen
in lege gedichten, herneemt zij haar stem
mensen…
mijn kind van grote zorgen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.483 ik zie de angsten in je ogen
ik lees de onrust in je hart
nee ik had echt niet gelogen
het loopt ff anders schat
en de lont is aangestoken
de explosie volgt definitief
het ritme is doorbroken
en er is geen alternatief
ik probeer te redden wat
te redden is, niet veel
het is een zwart gat
waarin je niet meer speelt
niet meer lacht maar…
Sterf ik opnieuw
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.323 elke dag
sterf ik opnieuw
als ik je zie
als ik je hoor
als je dichtbij
als je ver weg
denk ik
ga..
kijk me niet aan
hou me niet
hou niet van mij
niet nu
niet ooit
raak me niet
laat me
laat me maar
en dan krimp ik
sterf ik duizend doden
mijn ziel die huilt
spreekt andere taal
kom
kom maar
blijf dan
ga niet
ga…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Op een late namiddag in midfebruari
loop ik samen met jou
over bedauwd grasland
langs het riet van een traag kanaal.
Jouw laarzenen stevenen voor mij uit
door hoge vergeelde stengels,
sporen een weg uit naar de kim.
Jouw ogen schitteren vochtig
als de waterigrode zon
zich door de vochtlagen boort.
Je praat en je lacht tegen me:
strompelend…
O liefde!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
682 De dag is vol klachten, de avond om te schuilen
de nacht is een angstige plek en ik kan wel huilen,
wanneer maak ik in mijn leven nu eens vaart
en hou ik op mij voor dat leven te verschuilen?
Ik kan wel willen en mezelf opzwepen maar ik
weet dat er geen redden aan is voor mij, dat ik
ten onder zal gaan als een angstige haas die z'n
demonen…
Te gek voor woorden IV
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
622 zijn hoofd
spelen bewakers verstoppertje
hij hoort ze in de gang
hun sleutels kraken
slot voor slot
hij rammelt in zijn ransel
je moet verkassen
fluistert de gek in zijn oor
de onbekwame en gegeselde
spugen de vloek
op muren en getraliede ramen
je moet verkassen
je moet verkassen
het zweet breekt uit de kieren
van zijn klamme huid
angst…
Mijn vurige beden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 ik heb de schaduw
weg geredeneerd
maar hij blijft hangen
aan de randen van mijn blik
het licht van logica
en wetenschap
schijnt knap en
helder in de hoeken
na het gerichte zoeken
leeft het donker op
beleven spookgedachten
hun vage angsten in mijn kop
het schrijnt aan mijn bestaan
rust en zekerheden zijn verdwenen
ondanks al mijn…
Een hond met ijzeren ogen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
10.143 Een hond met ijzeren ogen had mijn hand
in zijn mond genomen. Ik wilde
niet dat dit gebeurde maar was bang
te scheuren als ik mij verzette. Luister
hond, zei ik, laat me los en ik geef je
wat je verlangt. Maar wat hij wilde was alleen
dat ik niet verder ging en met mijn andere hand
hem streelde. Zo. Dagen en nachten in
zijn ogen zag…
Begrensde vrijheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 de angst gemaskerd
twee bruine ogen
spreken stilzwijgend
is het de traditie
die haar steels
volwassen heeft geschopt
blonde lokken verhullen
haar contouren, zo blijft
de kans op thuisbrengen miniem
welke inherent is aan
de onschuld vermoorden
zodat het stamhuis in achting zal stijgen
spreekt zij met verdraaide stem
al die vrouwen…
Allerzielen
gedicht
3.8 met 24 stemmen
22.684 Soms loopt er door een drukke straat
ineens een oude kameraad
of reisgenoot.
Je weet zodra je hem begroet:
het kan niet dat ik hem ontmoet,
want hij is dood.
Eerst ben je nog een tijd verbaasd
omdat die levende toch haast
die dode was.
Heb je de zaak dan afgedaan,
dan komt er weer zo'n dode aan,
met flinke pas.
Thuis van het…
alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
747 De lucht is dik,
verstikt mijn adem.
Een mistgordijn blokkeert mijn blik
het vergezicht wordt mij onttrokken,
de ander is er niet, slechts ik.…
Bloembollenincident
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
882 –
jij nooit, want dat staat zwak
Wat zwak is, vrouwelijk, dat haat je zo
uit angst daarvoor ben jij erg stoer
Zo is jouw favoriete woord toch “hoer”
voor zij die jou niet zint?
Je waagt het niet mijn vrouw of dochter hoer
te noemen!…
Wezen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 pigment ontnomen
evenals je onschuld
sinds 'n worgengel
aan je bed verscheen
angst realiteit werd
toen je zus is vermoord
in het zwart van de nacht
bleef de hemel sterrenloos
overdag verstoten
uitgekotst paria
totdat de avond valt
het donker vreest
brandende zon
verzengt de huid
het gat in de ziel
lijkt onheelbaar…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 ‘s Avonds laat loopt hij in zijn wijk,
Eengezinswoningen zonder tuin.
Krom en langzaam slentert hij voort,
Langzamer indien gordijnen geopend,
En geen lantaarnpaal die stoort.
Wat
Zijn hart sneller doet kloppen,
Bij verlichte kamers met een scène,
Van meisjes die het warm hebben,
Die misschien hun kleding uit gaan trekken,
En geen thermostaat…
Jouw reeds gestold hart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
587 naar wat ik luister is niet
het getik van jouw naald door
de zoom die ik heb stuk getrapt, maar
het is het geruis van jouw reeds gestold hart
dat de Beethoven in mij dirigeert
de zwaartekracht waarmee
jij me componeerde
gaf mij moed en liet de lente zien als
een vaal muziekstuk op papier
nu maart haar klanken melodieus
al tot na zessen…
Parels in het donker
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
802 Ik krijg het nooit meer uit mijn kop
Althans, niet in dit leven
Probeer in mijn gedachten
Niets meer te verwachten
Niet dat het me lukt
Maar het is een nobel streven
Ik huil nog weleens
Tranen, zomaar onbedoeld
Argeloze tranen
Onopgemerkte tranen
Parels in het donker
Wanneer je niets meer ziet
Doch werkelijk alles voelt
Mijn momenten, mijn…
Onbestemd aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
449 Als schuwe dieren
kruipen ze voort
de eenzame uren
Terwijl ze langzaam
hun territorium verliezen
aan het angstfenomeen
dat gezonde minuten
wegvreet en verandert
in onzekere seconden
tikkend als de dreiging
van een tijdbom
Allemaal zo onbestemd
lijkt het bijna irreëel
maar de aanwezigheid
valt niet te negeren…
Je eigen schaduw verjagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.582 De rusteloosheid is te voelen
trillend en dolend op straat
verslagenheid komt kroelen
depressies staan plots paraat
Niets houdt de angst tegen
de dood spookt door je kop
je hart wil het overwegen
maar je verstand zegt stop
Je staat er helemaal alleen voor
maar niemand hoort je klagen
en ondertussen ga je door
met je eigen schaduw te…
Niets meer te willen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.607 Niemand die haar tranen ziet
alsof ze onder water huilt
stil onzichtbaar verdriet
wat nog steeds in haar schuilt
Ze wil worden verlost
van een leven vol met pijn
van de moeite die het kost
om zichzelf te zijn
Ze heeft niets meer te willen
dit leven is een ware straf
ze kijkt heel bang naar de pillen
die de dokter haar gaf...…
Bang voor liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.548 Ik ben gegijzeld in mijn eigen gevoel
omheind door muren van het verleden
niemand begrijpt meer wat ik bedoel
en alle hoop is aan stukken gesneden
Elke seconde van leven is er één teveel
elke dag duurt daarom veel te lang
van de toekomst is ook niets meer heel
en dat maakt mij zo vreselijk bang
Ik ben bang voor wat er komen gaat
bang…
HORROR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 maan
De mensen zochten in de stegen
Hun heil, want collectief de waan:
De weerwolf raast over de wegen
Ik rende mee met mijn kompaan
Ontredderd zijn we neergezegen
In ’t huis ons na aan‘t hart gelegen
Was het de meute dan ontgaan
Dat vanuit zee enorme dieren
Koers zetten naar ons aller strand
Zo sterk dat één duw van hun snuiten
De angst…
Mannen
gedicht
2.3 met 85 stemmen
13.433 Hoeveel angsten zijn dat?
Onze borden raakten leger
En aan de rand ligt een bloem. gesneden
uit radijsjes. Een klein uitbundig leven.
Niet om te eten, weet hij.
---------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
De Kern
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
832 Ik zoek ik in jouw ogen
want de tijd die slijt
Naar de kern van je ziel
in het leven dat jij leid
Ik wil je doorgronden
jouw hart weer horen
Je gedachten ontrafelen
als nimmer te voren…
Ik wil jou gelukkig zien
je hand gevouwen in de mijne
Dat je gaat waarvoor je staat
en niet langzaam weg zal kwijnen
Ik zoek ik in mijn ogen
want…
Prietpraat
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
877 Dan zeg ik dat het gaat
Omdat ik niet graag toevertrouw
Mijn angst en twijfel delen zou
Wil zeggen waar het op staat
Dat leven mij zo lijden doet
Ik niet weet waar ik zoeken moet
Mij waardeloos en kloten voel
Vereenzaamd leef en zonder doel
Zo opgejaagd en uitgekotst
Ontzettend klein en zonder trots
En soms het liefst het leven laat
Maar…
Mei maakt nog geen zomer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
619 waarom warrelt wind
in niet aflatend tijdverdrijf
gedurig rond haar lijf
is ’t de winter die verzint
ijskoud door te breken
en het broze lentelied
te doden tussen ’t riet
de vliezen te verbleken
van ogen die klaarden
wanneer het zacht gezang
‘t kleine kind bedaarde
dat heistert in haar hoofd
zo koud, zo bang, zo bang
dat winter mei…
De stenen muur
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
581 De stenen muur houdt al mijn dromen tegen.
De stenen muur zegt: nutteloos mijn leven.
De stenen muur maakt mij bang en zenuwachtig.
De stenen muur: ik klein en hij reusachtig.
De stenen muur zegt: jij bent minderwaardig.
De stenen muur, zo genadeloos onaardig.
Ik zeg:
Stenen muur, ik laat je wel verdwijnen.
Stenen muur, ik ga gewoon verder…
Buddléia
gedicht
3.1 met 15 stemmen
5.903 Wat weten vlinders van augustus?
De buddléia bloeit, ze nemen het
ervan. Je dochter kan dat eigenlijk
niet aan, zo ijl, zo flinterdun
haar jurk. Je bent haar vader maar
kunt kijken als een man. Waar eindigen
haar poten? Hoge zomen vangen wind,
de zomer raakt nu op zijn bangst.
Ze fladdert weg, je kijkt haar na zoals
de vriend die…
Utopie der Liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 In de imperfecte wereld
stond je hart open zonder enige angst.
Krachtig vloeide het over van liefde
en besprenkelde mij naar hartenlust.
Onvolmaakt en robuust
zou je liefhebbend de schrammen
van dit intense gevoel in ons krassen.
Nietig als wij zijn
zullen de littekens ons gedenken.…