2581 resultaten.
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 Heel even leek de zomer
te vervluchtigen
In haar ogen
en mijn hart
Luttele seconden
een eeuwigheid
Werkelijk en Ondraaglijk
Bittere herinneringen
zweefden als kersenbloesem
uit de met bloed doordrenkte hemel...
... en de zon ging onder...…
Yellow Submarine
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.049 de ruige stad waar ik ter wereld kwam
weende een man zeeën die hij bevoer
vertellend over zijne beleving
een plaatselijke rooie havenhoer
dat kon niet anders dan in Rotterdam
een oriënt zag men aan zijn knipoog
leek vergeeld maar voelde zich…
Zonder inhoud
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.116 Machtige woorden, zo leek het
uitgesproken met daadkracht van weleer
gevormd en opnieuw gewogen, nog een keer
weggezonden, blank en schijnbaar onbesmet
Weerkaatsend langs het pas gestolde bloed
over een nieuw geslagen wond
als bevroren echo’s in de morgenstond
hangt aan de wand genageld mijn overmoed
Verscheurd als spottende knapen
trillen…
Een traan verhaald
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.277 Een verslagen gezicht werpt nieuw licht
op een gestuurde hand die zwicht
voor een vurig verleden ooit ontwricht
Een moeder met geweekt gelaat smeekt
voordat haar laatste traan breekt
Liefde bleek anders dan 't eerst leek
Dus zakte de troon van vader op zoon
Een zorgelijke ziel met zwarte kroon
onbewust gemaakt tot een perfecte kloon…
Merel
gedicht
2.9 met 138 stemmen
41.756 Pas opgehouden toen iedereen hier
zijn plaats weer leek te kennen. Vervolgens
voor het eten gezorgd voor die smekende,
zeurende, zich nooit sluitende snavels waarin
wormen eindeloos blijven verdwijnen. En weer
medelijden gevoeld met de logge, pluimloze,
niet-vliegbare monsters daar beneden in de
tuin.…
RECONCILIATIE
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.090 slechts grenzen en gezag
we waren in een uniform gehuld
maar niets leek waard om voor te strijden
wat komt terecht van dat gebod 'gij zult
niet doden' op het slagveld? we schreiden
en hebben onze bekers tot de rand gevuld
terwijl ons lied zich door de nacht verspreidde…
De Katastrofe
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.373 Zijn lijf verwaarlozend: zijn ziel verkrachtte
hij sedert lang – ziek, spotziek en gemeen,
leek hij tot voortleven nog juist bij machte.
‘Een steen rolt ook, en ‘k ben geen edelsteen’.…
Toen ik mij vergeten dacht.
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.083 Eens, toen ik mij vergeten dacht,
de nacht zo donker was
dat ik mij trachtte te verbergen
en wachtte
op het gloren van de dag,
was haar stem zo zacht,
de lamp die zij ontstak zo ’n zon
dat het leek of ik opnieuw begon
te leven, het strelen van haar hand
het beven van mijn hart bedwong.…
Zo'n ochtend
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.584 Het was zo'n ochtend dat de wereld wel
een warboel leek, waarin er om mij heen
zo veel rumoer te horen was, dat geen
geluid erbovenuit kwam. Elke tel
vermoedde ik een opstand of een rel,
maar nergens zag ik mensen, iedereen
stond binnenshuis te kletsen of alleen
te staren naar een televisiespel.
En ik?…
Tijdzwerver
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
787 Je weet wel, die zo hard gillen kon
dat vader vloekend zijn bed uit schoot
en dampend onder haar balkon
die vermaarde serenade ten gehore bracht
-Dat zij van adel leek in klederdracht
maar satan bleek in nachtjapon.-
steevast begeleid door die kat z’n viool…
Mocht jij me ooit vergeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.299 Mocht jij me ooit vergeten
en niet meer weten dat ik bestond
onthou dan alsjeblieft de geur van mijn huid
als je me vond na het ochtendlijk ontwaken
Hoe ik door je haren streek, de ogen
half gesloten en het net leek of er
geen woorden nodig waren om te begrijpen wat
niet hoefde te worden gezegd
Hoe ik me tegen je aanvleide en we samen
naar…
terug vooruit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
834 in momenten van nutteloosheid
dwaal ik af en ruik de zoete geuren weer,
rond vreugde en misère uit een jeugd
proef ik weer het bitter van vervlogen liefde
die zo jong en sterk leek, maar sneller nog
was opgelost dan de illusie groeien kon
er schijnt geen weg meer terug
hoewel de deur nog licht doorlaat
op de drempel liggen als een buffer…
senior neemt zich serieus
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.675 hoe blijft de senior
die zijn ogen graag
stevig de kost geeft
zijn blik laat dwalen
zonder enig fixeren
te innemend staren
of inhalig gebaren
naar schoonheid frivool
en luchtig gekleed
toch recht overeind
het leek de juiste tijd
mijn strategie terzake
nader praktisch te bepalen
door me te oriënteren
want al sta ik stil
ze tellen de…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 I
Het ijs werd weer water
de zee weer woest en ik
danste op de golven
van mijn dromen blauwe nachten
voorbij en in het zoeklicht
van de rode maan
leek het kleine geluk
steeds meer te groeien
als de wilgenroosjes
en de wilde lelies en zelfs
de nachtvlucht van de zwaluw
bleef niet ongezien.…
Waarom...?
hartenkreet
4.6 met 102 stemmen
6.658 Het leek wel
één groot schimmenspel,
en dat onze liefde alleen maar
in mijn hoofd bestond...
en toch voelde deze liefde
heel naturel,
waarom heb je mijn hart
toch zo verwond....?…
Het huis
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.504 Het huis
waar ik als kind
zoveel beleefde,
mijn thuis,
heb ik vandaag
voor 't laatst bezocht
de kamer, waar
door het eentonig tikken
van de klok
de stilte stiller leek
en ik verscholen
onder het bureau
mijn droomverhalen speelde,
kent de rust niet meer
de zolder,
waar de diepe kast
mijn schuilplaats was,
laat ik mijn angsten na…
Opgelost in vrijheid
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.662 Het is niet meer zoals het was
Je bent je eigen weg gaan lopen
Bijna ben je uit het zicht verdwenen
Opgelost alsof je nooit hebt bestaan
Het is niet meer zoals het was
Zó goddelijk samen in vurige passie
De wereld leken we te vergeten
Opgelost in gesmolten liefde
Het is niet meer zoals het was
Je wist de uitgang feiloos te vinden
De vrijheid…
Vermoord
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.734 Als een dief in de onschuldige nacht
ben je toen geruisloos binnen geslopen
eigenlijk heel lief en totaal onverwacht
zette jij mijn liefdespoort wijd open
Vertrouwen was gelijk aan ademhalen
iedere dag leefden wij in elkaar
jij liet mijn verstikte ziel weer stralen
mijn hart leek allesbehalve een leugenaar
Terwijl mijn liefde in weelde baadde…
NON-VERBAAL
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
870 Ik heb het laatste woord voorbij zien komen
De stilte kwam er zwijgend achteraan
Een laatste druppel uit een lekke kraan
Een laatste deling van de chromosomen
Wat ons nog rest zijn geesten en fantomen
Hoe kunnen wij elkaar nu nog verstaan?…
Dat gevoel
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.273 ik was het al bijna vergeten
dat gevoel
dat wij hebben bezeten
liefde, verliefdheid
het leek niet te meten
jij was er altijd
daar waar ik je wilde
dat gevoel...
gek, he?
ik was vanavond stappen
ik was je even vergeten
nu zie ik mezelf
in stof happen
en even slikken
en het nog steeds niet snappen
dat gevoel...
gek, he?…
Ogenschijnlijke stilte…
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
928 De natuurlijke stilte maakt mijn gedachten vrij
en vormen een nieuwe bron
voor mijn gevoelens, bezinning…
Nieuwe inspiratie, die ik kwijt leek te zijn.
Geuren en beelden vormen een bevestiging
van de ongerepte natuur…
Alles wat leeft,
groot en klein
Een woord dat zweeft
in de put van mijn brein.…
je vleugt een lach in het passeren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
598 winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan jouw voeten ligt
je vleugt een lach in het passeren
zie je wiegen uit mijn zicht
spanning wordt met een applaus verlicht
stappen zingen hoger sferen
de hete zomer is voorgoed voorbij
het zachte oogsten leek…
Tempo fugit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
711 Uw huwelijk, wat soms een achtbaan
leek, bleef omzoomd door lief en leed.
Kinderstemmen..nu..zo eind'loos ver.
Wat rest.. is de boom van herinnering
die soms heel zachtjes huilt om 't blad
en die veel te vroeg gebroken jonge tak.
Weggevoerd door de wrede winterwind.…
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er bijna voor gezwicht
de maan te zien als mijn gezicht
ze scheen een werkelijkheid
in ruimten die oneindig leken…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er bijna voor gezwicht
de maan te zien als mijn gezicht
ze scheen een werkelijkheid
in ruimten die oneindig leken…
de Vlinder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
775 Daar midden op een witte roos
zat een wezentje zo teer en broos,
het had een lijfje rank en klein
de vleugeltjes als kristal zo fijn
en wat een wonderlijk schouwspel bood
zij waren als karneool zo rood
en daar als agaat een rand omheen
het leek werkelijk een edelsteen.…
Vriendschap
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.367 Het leek wel provoceren.
Door haar werd tijdens dolle pret
geschaterd om z'n mopjes.
De lol werd voortgezet in bed
en Bert was in z'n nopjes.
Het was een honkbalknuppel, waar-
van Kees zich toen bediende.
Hij sloeg er Bert mee in elkaar.
- Maar even goede vrienden.…
Je bent weg,
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.643 Het leek een seconden,
Besloten… je bent weg… diepe wonden.
Verdrietig, sorry… het leven niet gegund,
Niet wetend of wij dit hadden aangekund.
Twee maanden gedragen,
Een plek in mijn hart,
Totaal kapot… ik voel mij verslagen.…
Merkstenen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
676 Het ‘zijn’, heeft
woorden nodig, tot zich gekeerd
om de leegte te verwarmen, de
hemel verliest z’n macht als
ze veroudert, de vinger wijst als
voorteken voor alle leken, althans
wanneer je goed z’n bleekheid leest,
zonder bitterheid, met het tanend
licht als vrijgeleide, naar een punt
waar schaduw wacht, verliest de
stilte van de…
Tussen de boterbloemen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
671 mijn leven wacht in boterkelkjes, glanzend
als het zonlicht lacht
waar de wereld lente fluistert tussen bomen
en de dauw van vele morgens, lopen tranen naar die dag
waarop alles zwarter werd
niets leek zich nog mooi te dromen
niets
was kleurig, toen jouw leven als voorgoed
naar binnen keerde, eindeloos verloren aan die
veel te vroege…