Alle inzendingen over denneboom textiel leek

2581 resultaten.

Sorteren op:

Midzomernacht

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Heel even leek de zomer te vervluchtigen In haar ogen en mijn hart Luttele seconden een eeuwigheid Werkelijk en Ondraaglijk Bittere herinneringen zweefden als kersenbloesem uit de met bloed doordrenkte hemel... ... en de zon ging onder...…

Yellow Submarine

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
de ruige stad waar ik ter wereld kwam weende een man zeeën die hij bevoer vertellend over zijne beleving een plaatselijke rooie havenhoer dat kon niet anders dan in Rotterdam een oriënt zag men aan zijn knipoog leek vergeeld maar voelde zich…
Beatle27 oktober 2002Lees meer >

Zonder inhoud

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Machtige woorden, zo leek het uitgesproken met daadkracht van weleer gevormd en opnieuw gewogen, nog een keer weggezonden, blank en schijnbaar onbesmet Weerkaatsend langs het pas gestolde bloed over een nieuw geslagen wond als bevroren echo’s in de morgenstond hangt aan de wand genageld mijn overmoed Verscheurd als spottende knapen trillen…
kees keizer3 augustus 2004Lees meer >

Een traan verhaald

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Een verslagen gezicht werpt nieuw licht op een gestuurde hand die zwicht voor een vurig verleden ooit ontwricht Een moeder met geweekt gelaat smeekt voordat haar laatste traan breekt Liefde bleek anders dan 't eerst leek Dus zakte de troon van vader op zoon Een zorgelijke ziel met zwarte kroon onbewust gemaakt tot een perfecte kloon…
Praefulgeo11 augustus 2004Lees meer >

Merel

gedicht
2.9 met 138 stemmen aantal keer bekeken 41.756
Pas opgehouden toen iedereen hier zijn plaats weer leek te kennen. Vervolgens voor het eten gezorgd voor die smekende, zeurende, zich nooit sluitende snavels waarin wormen eindeloos blijven verdwijnen. En weer medelijden gevoeld met de logge, pluimloze, niet-vliegbare monsters daar beneden in de tuin.…

RECONCILIATIE

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.090
slechts grenzen en gezag we waren in een uniform gehuld maar niets leek waard om voor te strijden wat komt terecht van dat gebod 'gij zult niet doden' op het slagveld? we schreiden en hebben onze bekers tot de rand gevuld terwijl ons lied zich door de nacht verspreidde…

De Katastrofe

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.373
Zijn lijf verwaarlozend: zijn ziel verkrachtte hij sedert lang – ziek, spotziek en gemeen, leek hij tot voortleven nog juist bij machte. ‘Een steen rolt ook, en ‘k ben geen edelsteen’.…

Toen ik mij vergeten dacht.

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Eens, toen ik mij vergeten dacht, de nacht zo donker was dat ik mij trachtte te verbergen en wachtte op het gloren van de dag, was haar stem zo zacht, de lamp die zij ontstak zo ’n zon dat het leek of ik opnieuw begon te leven, het strelen van haar hand het beven van mijn hart bedwong.…

Zo'n ochtend

gedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.584
Het was zo'n ochtend dat de wereld wel een warboel leek, waarin er om mij heen zo veel rumoer te horen was, dat geen geluid erbovenuit kwam. Elke tel vermoedde ik een opstand of een rel, maar nergens zag ik mensen, iedereen stond binnenshuis te kletsen of alleen te staren naar een televisiespel. En ik?…

Tijdzwerver

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 787
Je weet wel, die zo hard gillen kon dat vader vloekend zijn bed uit schoot en dampend onder haar balkon die vermaarde serenade ten gehore bracht -Dat zij van adel leek in klederdracht maar satan bleek in nachtjapon.- steevast begeleid door die kat z’n viool…
WOLF4 mei 2008Lees meer >

Mocht jij me ooit vergeten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Mocht jij me ooit vergeten en niet meer weten dat ik bestond onthou dan alsjeblieft de geur van mijn huid als je me vond na het ochtendlijk ontwaken Hoe ik door je haren streek, de ogen half gesloten en het net leek of er geen woorden nodig waren om te begrijpen wat niet hoefde te worden gezegd Hoe ik me tegen je aanvleide en we samen naar…

terug vooruit

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 834
in momenten van nutteloosheid dwaal ik af en ruik de zoete geuren weer, rond vreugde en misère uit een jeugd proef ik weer het bitter van vervlogen liefde die zo jong en sterk leek, maar sneller nog was opgelost dan de illusie groeien kon er schijnt geen weg meer terug hoewel de deur nog licht doorlaat op de drempel liggen als een buffer…

senior neemt zich serieus

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.675
hoe blijft de senior die zijn ogen graag stevig de kost geeft zijn blik laat dwalen zonder enig fixeren te innemend staren of inhalig gebaren naar schoonheid frivool en luchtig gekleed toch recht overeind het leek de juiste tijd mijn strategie terzake nader praktisch te bepalen door me te oriënteren want al sta ik stil ze tellen de…

Panta rhei

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 925
I Het ijs werd weer water de zee weer woest en ik danste op de golven van mijn dromen blauwe nachten voorbij en in het zoeklicht van de rode maan leek het kleine geluk steeds meer te groeien als de wilgenroosjes en de wilde lelies en zelfs de nachtvlucht van de zwaluw bleef niet ongezien.…

Waarom...?

hartenkreet
4.6 met 102 stemmen aantal keer bekeken 6.658
Het leek wel één groot schimmenspel, en dat onze liefde alleen maar in mijn hoofd bestond... en toch voelde deze liefde heel naturel, waarom heb je mijn hart toch zo verwond....?…

Het huis

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.504
Het huis waar ik als kind zoveel beleefde, mijn thuis, heb ik vandaag voor 't laatst bezocht de kamer, waar door het eentonig tikken van de klok de stilte stiller leek en ik verscholen onder het bureau mijn droomverhalen speelde, kent de rust niet meer de zolder, waar de diepe kast mijn schuilplaats was, laat ik mijn angsten na…

Opgelost in vrijheid

hartenkreet
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.662
Het is niet meer zoals het was Je bent je eigen weg gaan lopen Bijna ben je uit het zicht verdwenen Opgelost alsof je nooit hebt bestaan Het is niet meer zoals het was Zó goddelijk samen in vurige passie De wereld leken we te vergeten Opgelost in gesmolten liefde Het is niet meer zoals het was Je wist de uitgang feiloos te vinden De vrijheid…

Vermoord

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.734
Als een dief in de onschuldige nacht ben je toen geruisloos binnen geslopen eigenlijk heel lief en totaal onverwacht zette jij mijn liefdespoort wijd open Vertrouwen was gelijk aan ademhalen iedere dag leefden wij in elkaar jij liet mijn verstikte ziel weer stralen mijn hart leek allesbehalve een leugenaar Terwijl mijn liefde in weelde baadde…

NON-VERBAAL

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 870
Ik heb het laatste woord voorbij zien komen De stilte kwam er zwijgend achteraan Een laatste druppel uit een lekke kraan Een laatste deling van de chromosomen Wat ons nog rest zijn geesten en fantomen Hoe kunnen wij elkaar nu nog verstaan?…

Dat gevoel

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.273
ik was het al bijna vergeten dat gevoel dat wij hebben bezeten liefde, verliefdheid het leek niet te meten jij was er altijd daar waar ik je wilde dat gevoel... gek, he? ik was vanavond stappen ik was je even vergeten nu zie ik mezelf in stof happen en even slikken en het nog steeds niet snappen dat gevoel... gek, he?…
Namasté30 april 2006Lees meer >

Ogenschijnlijke stilte…

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 928
De natuurlijke stilte maakt mijn gedachten vrij en vormen een nieuwe bron voor mijn gevoelens, bezinning… Nieuwe inspiratie, die ik kwijt leek te zijn. Geuren en beelden vormen een bevestiging van de ongerepte natuur… Alles wat leeft, groot en klein Een woord dat zweeft in de put van mijn brein.…

je vleugt een lach in het passeren

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 598
winnaars dromen zich al rijk je blonde lach kleurt warmte ogen zwierig in hun blik handen zwaaien al je charmes omdat hun wereld aan jouw voeten ligt je vleugt een lach in het passeren zie je wiegen uit mijn zicht spanning wordt met een applaus verlicht stappen zingen hoger sferen de hete zomer is voorgoed voorbij het zachte oogsten leek…
wil melker4 augustus 2006Lees meer >

Tempo fugit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
Uw huwelijk, wat soms een achtbaan leek, bleef omzoomd door lief en leed. Kinderstemmen..nu..zo eind'loos ver. Wat rest.. is de boom van herinnering die soms heel zachtjes huilt om 't blad en die veel te vroeg gebroken jonge tak. Weggevoerd door de wrede winterwind.…
sjoerd haxe13 januari 2009Lees meer >

Het rood van laatste uren

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 671
de muren ik hield de vensters dicht de stroom emoties binnen het enige dat ging bestond uit wat emotieloze zinnen dat waren mails die om hun schaduw logen er is geen licht dat ooit zijn waarheid kan ontlopen ik was er bijna voor gezwicht de maan te zien als mijn gezicht ze scheen een werkelijkheid in ruimten die oneindig leken…

Het rood van laatste uren

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
muren ik hield de vensters dicht de stroom emoties binnen het enige dat ging bestond nog uit wat zakelijke zinnen dat waren mails die om hun schaduw logen er is geen licht dat ooit zijn waarheid kan ontlopen ik was er bijna voor gezwicht de maan te zien als mijn gezicht ze scheen een werkelijkheid in ruimten die oneindig leken…

de Vlinder

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
Daar midden op een witte roos zat een wezentje zo teer en broos, het had een lijfje rank en klein de vleugeltjes als kristal zo fijn en wat een wonderlijk schouwspel bood zij waren als karneool zo rood en daar als agaat een rand omheen het leek werkelijk een edelsteen.…

Vriendschap

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Het leek wel provoceren. Door haar werd tijdens dolle pret geschaterd om z'n mopjes. De lol werd voortgezet in bed en Bert was in z'n nopjes. Het was een honkbalknuppel, waar- van Kees zich toen bediende. Hij sloeg er Bert mee in elkaar. - Maar even goede vrienden.…
Aubrey16 september 2009Lees meer >

Je bent weg,

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Het leek een seconden, Besloten… je bent weg… diepe wonden. Verdrietig, sorry… het leven niet gegund, Niet wetend of wij dit hadden aangekund. Twee maanden gedragen, Een plek in mijn hart, Totaal kapot… ik voel mij verslagen.…
N de Vreede11 oktober 2009Lees meer >

Merkstenen

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 676
Het ‘zijn’, heeft woorden nodig, tot zich gekeerd om de leegte te verwarmen, de hemel verliest z’n macht als ze veroudert, de vinger wijst als voorteken voor alle leken, althans wanneer je goed z’n bleekheid leest, zonder bitterheid, met het tanend licht als vrijgeleide, naar een punt waar schaduw wacht, verliest de stilte van de…
pama5 december 2009Lees meer >

Tussen de boterbloemen

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 671
mijn leven wacht in boterkelkjes, glanzend als het zonlicht lacht waar de wereld lente fluistert tussen bomen en de dauw van vele morgens, lopen tranen naar die dag waarop alles zwarter werd niets leek zich nog mooi te dromen niets was kleurig, toen jouw leven als voorgoed naar binnen keerde, eindeloos verloren aan die veel te vroege…