5053 resultaten.
het ontbreken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
774 het fijnste porselein
dat de lichtste aanraking
niet verdragen kan
in scherven uiteenvalt
droef gemis blijft
verplaatst zich niet
het vouwt zich onhoorbaar
op in een lege koffer
de kalklijn rondom je lichaam
voordat je wegging
vervaagde op de muur
ik zal je herkennen
aan de kalkdeeltjes
op je rafelige schouders
je holle ogen…
Haar kussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
296 Het gemis is onverdraaglijk,
Ik mis haar kussen zo,
Alleen in mijn dromen,
Daar, blijven ze nog komen.…
Klaproos
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.346 Ik buig met alle winden mee,
hecht me stevig in de aarde,
en kan in m'n donkere zwartbruine hart
een schat aan emoties bewaren.
Om deze emoties te kunnen beheersen
bevat ik het opium in mijn zaden,
zodat de rust steeds terug kan keren,
bij mij als 'papaverus Orientale'…
Aantrekken en afstoten
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.289 Ze houdt het voorlopig voor gezien
Ze stoot mij af door kilte in te bouwen
Zo vaak is zij bedrogen uitgekomen
Als ze iets meer dan buitenkant liet zien
Aantrekken en afstoten lijkt een spel
Maar is doodserieuze strenge realiteit
Ze wil zo graag maar is zo intens bang
Ze vult de ruimte met liefde en met spijt
En kronkelen tegengestelde emoties…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.566 Emoties, verdriet en geluk,
waren op het papier blijven plakken,
Nooit hadden wij
een hand gegeven
Nooit het gezicht
in het echt gezien.
We waren vrienden op lange afstand.
En nu
Vele kilometers
van de ene kant van België
naar de andere uithoek.
Een hart vol verwachting
maar ook twijfel.…
vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
848 Emoties, verdriet en geluk,
waren op het papier blijven plakken,
Nooit hadden wij
een hand gegeven
Nooit het gezicht
in het echt gezien.
We waren vrienden op lange afstand.
En nu
Vele kilometers
van de ene kant van België
naar de andere uithoek.
Een hart vol verwachting
maar ook twijfel.…
ze gingen op hun rug
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.974 je hebt alles
aan elkaar genaaid
de rode draad
dubbel gestikt
hun lijf geflikt
met nonchalance en
wat lieve woorden
ze hebben het gepikt
ze gingen op de rug
harten duizendbreken
emoties snel vergeten
maar hun ziel moet terug
ze willen nu geen spiegel
zijn en niet die zoete pijn
die jij ze hebt gegeven in
dromen uit een ander leven…
adagio
netgedicht
2.3 met 28 stemmen
1.886 de herinnering voert mij mee
op het ritme van mijn hart
emoties raken langzaam los
van de wanden van mijn geest
warmte geeft mij kracht
die onuitputtelijk lijkt
in vrije val zonder gewicht
bevrijd van alle last
de tijd vangt mij op
en ik sluimer verder op schuimende golven
steeds verder terug in mijzelf…
Vergeten ?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.160 Wanneer is het vergeten begonnen,
toen de hevige emoties waren weggeebd ?
Toen het bloed reeds was geronnen
en alle tranensporen uitgewist?
Nee, nooit, nimmer vergeten wat er is gebeurd,
die dag dat jouw bloed
de straat heeft rood gekleurd.…
Ik ben een mijnenveld...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ik ben een mijnenveld,
een emokip
't Gebeurt regelmatig,
dat ik flip
Maar zo ben ik, ik kan
niet anders zijn
Mijn emoties zijn een
terugkerend refrein
Ik ben een mijnenveld,
een emokip
Ik ken de hoogste toppen,
maar ook de diepste dip
Maar zo ben ik, ik kan
niet anders zijn
Wie me verkeerd raakt,
raakt een mijn
Ik ben een mijnenveld…
Alle kleuren in zich
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
772 woorden die smelten
in ritmische zinnen
voel ik warmte van binnen
buig mee met de wind
in vredestekens
woont het in mijn hart
zal de wind de echo hoger blazen
wandel ik langs woorden
neem ze mee op mijn weg
alles betekent alles
in klinkers en medeklinkers
het draagt alle kleuren in zich
die verbinden aan emoties
en ze wonen in mij…
Wolkte licht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
654 ze verschoot
wolkte licht
haar donkere ogen
golfde brekend
door een zee
vol emoties
strandde op
basalte hardheid
van mannelijke trots
onbespreekbaar
in traditie buigt
hij nooit de harde kop
maar in het zwijgen
speelt zij zijn muziek
neigt als hij verkiest
windt hem weerloos
om haar zachte vingers
tot hij doet wat zij gebiedt…
liefdesgodin
hartenkreet
3.5 met 31 stemmen
2.092 Wat ik graag wil is
geen grap geen gril
Maar dat ene gevoel
warm zacht en zwoel
Dat is wat ik nu wil
eventjes ben ik stil
Ik hunker en bemin
als een liefdesgodin
Zeg eens wat jij wil
soms blijf jij zo stil
Ik wil je liefde horen
meer dan ooit tevoren
Doe wat praat of gil
ik wil je maar niet stil
Leer je emoties tonen
ik zal je hart…
Zinnen tuigen...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
569 Soms kom ik zintuigen
tekort om me te uiten,
komt niet alles,
wat in me leeft,
naar buiten
Is het slikken,
lijkt op stikken
Dan volgt machteloosheid
en pijnlijke onzekerheid
Raak ik niet mijn emoties,
maar wel mijzelf
een beetje kwijt
Gevolgd door uren, dagen
waarin ik lijm de duigen,
mijn zinnen weer kan tuigen,
mezelf weer kan…
Presentatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
508 Het woord is niet aan mij
maar zij die het invullen
met inspiratie
weten te bewonderen
door waarlijke emoties
mijn woord stuurt naar hen
die het weten in te voelen
waar het kan groeien
in overdenking en vooral
weet te ontroeren
pas dan heeft mijn woord
in alle rust een functie
van eerbiedig overbrengen
en verbinden
naar een succesvolle…
bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
964 op de golven
van jouw emoties
probeerde ik krampachtig
op koers te blijven
steeds bang
dat ik je nooit zou bereiken
pas toen ik opgaf
en besloot daar te gaan
waar de wind mij heen zou voeren
kon ik de angst laten varen
want zonder doel kun je niet verdwalen
en nu ik eindelijk
veilig aangekomen ben
begrijp ik
dat mijn bestemming
niet…
Passie en hooglied
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Als een rivier wil ik minnen
in een stroming oeverloos
hoogten en diepten als golven
vol van kolkende emoties
hoogtepunten van geluk
wisselend met hartenpijn.…
Hoor zacht je stem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
655 zie je vingers
letters typen
die de stilte breken
de afstand
doen vergeten
die ons scheidt
waar gedachten zweven
worden zinnen geschreven
op een rechte lijn
een bericht vol emoties
gerangschikt met liefde
jouw warmte voelt fijn
ik lees je ogen
hoor zacht je stem
weet dat je bij mij bent…
In dialoog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
537 jij dicht de vergezichten
ik kleur ze in
met mes en fijn penseel
in dialoog sla jij het
laatste oordeel aan het kruis
ik somber wolken voor het derde uur
emoties worden aangescherpt
in felle woordenstrijd
het donkerrode tekent haat en nijd
jouw poëtisch venster op
de werkelijkheid heb ik
met eigen kleuren ingelijst…
Steen is weerbarstig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 gedachten belijnen het beeld
in hakken boren en slijpen
handen voeren het uit
vingers verstaan
intuïtief de intenties
die ik ze stuur in creatie
steen is weerbarstig
maar alleen
met mij in relatie
ik dicht het
mijn zinnen toe
beziel het met vorm en glans
hij heeft mijn emoties gevoeld
geweten wat ik met hem bedoel
beeldschoon…
De juiste snaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
854 de viool
het is alsof ik de snaren
stilletjes hoor huilen
tranen zich in elke trilling
rond het hout verschuilen
mijn emoties zweven mee
breken met de klanken open
bevrijden dat wat ongemerkt
naar binnen was geslopen
een kamer vol gevoelens
ik zit er middenin
tot aan de laatste noot
lief ik het lied van de violin…
Geland onder applaus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 er is nog geen ontwaken
maar ik ben klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen…
Chat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 zie je vingers
letters typen
die de stilte breken
de afstand
doen vergeten
die ons scheidt
waar gedachten zweven
worden zinnen geschreven
Die jouw gevoelens zijn
een bericht vol emoties
gerangschikt met liefde
jouw warmte voelt fijn
ik lees je ogen
hoor zacht je stem
weet dat je bij mij bent…
Het beleven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 er was altijd
die glazen wand
de andere kant
van leven
je kon het
voelen bruisen
zag de intense
emoties huizen
maar het beleven
werd niet meegegeven
zij spiegelden naar jou
hun zakelijke kou
er was geen drempel
om te overschrijden
hen mijden is
realiteit geweest
generaties zijn gegaan
het glas is nu verdwenen
er is een naast…
Waar onbegrip spookt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 de stenen
hebben gesproken
zij hebben de
spoken gezien
die mij bedrogen
ik wist de muren
maakte contact
sprak met de vingers
over alle emoties
die ik in me had
zij warmden
mijn handen ieder
op eigen manier
bekenden hun afkomst
uit klei van de rivier
kennen de
echtheid van leven
waar onbegrip spookt
verwijzen standvastig
naar…
Mantra's van stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
510 ik lees in
gedachtenspinsels
woorden die hun
karakterletters al
hebben verloren
hoor stemmen
in mantra’s van stilte
die het verleden
hebben vergeten door
herhaling in heden
voel de emoties
van de natuur in het
seizoensgebonden zijn
die nu alles geven om in
vrucht en zaad te overleven
ik open mijn handen en
geest zonder god te…
Bepottelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 vol emoties
bracht jij
de overledene
de laatste
eer
hartezeer
deze vriendin
en mevrouw A
beiden slachtoffertjes
van het
gebeurde in
het verleden
heden
worden zij
eindelijk serieus
genomen en
gaat het
misschien richting
gefaalde overheid
feit
intens kinderleed
strafrechtelijk tien
jaar
nonnen toch
raar…
Zelf gekozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
617 Gevoelens vol verbijstering
verdriet, boosheid, schuld
worstelden om voorrang
bij dag en bij nacht
de wereld werd heel klein
emoties des te groter
alleen het delen met elkaar
gaf steun door wat herkenning
er was dan wel eindelijk rust
maar niet voor de nabestaanden
die bleven verslagen achter
voor hen was er vooralsnog
levenslang…
Heroïsche strijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
443 er zitten
lacunes
in de lucht
waardoor ademen
moeilijker is en
horen bijna
onmogelijk
is geworden
daar waar
emoties altijd
jeugdig vleugden
lijkt het
ontbreken van
jouw aanwezigheid
te resulteren in
moeizaam gehijg
jij was al
eten en drinken
voor mij maar
zonder jouw adem
voelt je afwezigheid
als het einde na
een onverwachte…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…