3975 resultaten.
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
Hellevuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
534 confronterend
waait kou
langs huid
verwarmde cellen
in het eerste
zonnebad dit jaar is
het oppassen voor
roodverbrande vellen
daar waar vitamine
d zijn charisma ziet
ontstaan pikt meteen
duivels hellevuur aan
voorzichtigheid
is geraden in het
vergeten van de tijd
ben je zo gebraden
mijn wekker was
al afgegaan voordat
er ijsbloemen…
Tranen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.003 Ik ga naar bed
Vol goede moed
Ga liggen in het donker, lezen lukt me niet
Knipper, mijn wangen worden nat
Tranen beginnen te stromen
Zonder dat ik er erg in had
Ik ga uit bed
Vol goede moed
Neem vrij, werken lukt me niet
Knipper, mascarastrepen op mijn huid
Tranen beginnen te stromen
Zonder enige vorm van geluid…
de verpleging
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
3.982 de jeugd verzorgt de stervende
frisse huid tegen het vale
de schok bij beiden
de belofte en het kale
lieve toewijding
in rust aanvaard
en oneindig tactvol
naar elkaar gestaard
ik ga, jij blijft
hoe was dat ook alweer
als het leven lacht
in oneindigheid en meer
en na dat moment
terug in eigen werkelijkheid
beiden naar wat voor je…
trap op trap af *
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
919 zwaar en zwart galmt een stem
over gras en plas
mijn roep om stilte wordt niet gehoord
luisteren jij
luisteren jij gebiedt hij
maar mooi dat het me is gelukt
om de zon te laten schijnen
mijn huid benadert straks de zijne
* Ik dwing de dingen/ en maak geen trede hoger dan ik kan klimmen
(Lucebert: stadsbeeld - verzamelde gedichten…
Zwart was het...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.343 Even,
gloeide haar
ogen op,
bij het zien
van haar huid,
zwart...
Toen,
zei ze de blanke
gedag,
die haar het leven
ontnam...
Een zwarte dag
in een zwart leven
ontnomen...
De dag van een zwarte slavin ten einde...…
INSTALLATIE
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.727 we hadden niets meer te verhullen
het vuur ontstak door lichaamstaal
wanden weken, leegte liet zich vullen
kwartsext-akkoorden op ons manuaal
de warmte was omhoog geschoten
waarden ontstegen elke schaal
circuit was even niet gesloten
een zucht ontluchtte integraal
de vlam ging uit
was onbewaakt
nu mis ik de hitte van je huid
en warm…
Zomermiddag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 Zij rent op blote voeten
de vele rondjes
in het pas gemaaide gras
de wind waait door
haar lange haren
zon schijnt op nog bleke huid
haar lach
tovert glans in de dag
van deze zomermiddag
vele madeliefjes
vlecht zij behendig in 't rond
en legt ze rond haar kinderhoofd
zij voelt zich blij
zo vrij
te bewegen in gedachten…
Ik proef de lente in je kussen
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.575 Ik proef de lente in je kussen
en voel de zomer aan je huid
daar waar ook de winter soms heerst
maar ik warm ook je koude voeten.
Het is niet meer gewoon of normaal
dat dit alles tussen ons zo gaat
een regenboog geeft de kleur aan
die jij mijn leven hebt gegeven.…
Herkenbaarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 je bloosde
lachte licht
verholen alsof
het vuur van
binnen brandde
heel voorzichtig
uitsloeg zonder
rookontwikkeling
ik kende
de kleur van
het lichte bloed
dat net je hart
in circulatie
had ontmoet en
met een extra slag
hitte genereerde
in een snelle
bloedbaan op
de huid gezeten
door intieme
manuele variatie
en herkenbaarheid…
Vol nieuwsgierigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 het is niet
een paard dat
hij zo bewondert
zij is zijn vriendin
met een warme huid
ogen die hem altijd
volgen in een hoofd
vol nieuwsgierigheid
die ieder keer weer
tegensputtert bij
het sturen waardoor
bochten langer duren
zijn kameraad
die rotsvast naast hem
staat in hem gelooft
ondanks zijn stoere taal
natuurlijk verstaan…
Ik ben slechts
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.122 laat me sterven
in de naaktheid van je hand
waar ik stil verlangen adem
naar het zachte
schreien van de dood
laat me gaan
in de hartstocht van je huid
waar ik het zwijgen achterlaat
onder versteende longen
voorbij het verre avondrood
maar ontzeg me niet
de liefde, mijn liefde
laat ze bestaan
in geschreven morgenlicht
wanneer…
Orpheuzen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
706 jij schrijft me
door het raam
een stil leven
van vage vlekken
aan elkaar geketend
waar ik als dichter
sterf buiten het zicht
van lege bomen
en uitgestorven vuur
vreemd lachend
hoor ik spotvogels
schateren met
afgerukte bladeren en
mijn grijsomrande huid
want alles wat
ik onderweg schreef
was de adem
van warmlicht verlangen…
stil om jou
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.159 kan schoonheid ooit mooier zijn
dan toen die dag was in alles
ingehouden adem benemend
om te zien, stil verlangend ja
herinnering tastbaar als huid
teder stilte strelend voel ik haar
warmte onderstroom van levend
besef, ik: uitverkoren was ik, ja
verte, zacht zeurende pijn om wij;
kan ooit de diepte vervagen?…
Ontembaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
997 Door je huid
kruipend
naar binnen.
Zoek naar de
ogen die
het leven zien.
In een kamer
vol spiegels,
de weerkaatsing
waarin ik de
waarheid zie.
De leugens in een
lege hand, gebroken
beloftes,
lijsterachtig
klaag ik in zang,
dat ik breek
wat het hart klopt.…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
Terg niet langer mijn hoop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
843 Terg niet langer mijn hoop
zelfs de wind verdraagt mij niet
de hemel staat in mijn ogen
als een rimpelig oud geschrift
hoe schromelijk gekleed
mijn gedachten lijken meer
feitelijk zuigt macht hard
Maar er is de zee zonder
conformisme maar schuimend
zij spoelt zout op mijn huid
in een land waar mijn
thuis betwist blijft
ben niet ik degene…
Authentiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
571 haar huid was
tanig zongebrand
de vingers lang
pezig gespannen
aan haar hand
zij lachte een
paar tanden bloot
kakelde wat woorden
leefde op in aandacht
waarvan zij genoot
toch werkte ze
onverstoorbaar door
met noten en olijven
vroeg ons nog te blijven
voor een volgend glas
zij was authentiek
paste precies in het
grieks orakelplaatje…
droomwake
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
775 het duistert in de kamer
waar de lakens ruisen
telkenmale over de huid
van een waakzame slaper
vol beweging in het oog
er waren dromen rond
die schokkend toeslaan
hem niet toestaan te ontwaken
voor de laatste daad gesteld
hem vol verwarring heeft gebracht
bij het grijze winterlicht
en het geknipper na het wekken
de wallen onder de ogen…
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
Ik heb je lief
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
1.445 telkens als ik je zie,
weerspiegelend
in mijn ogen,
kan ik een lach
niet weerstaan
telkens word ik
naar jou toe gezogen
reeds vroeg viel de avond
waarbij de huid
opgerekt door jaren
steeds meer ruimte vond
om de vergankelijkheid
zichtbaar te verklaren
telkens als ik je zie
spreek ik in alle stilte
die ene hoopvolle zin;
ik heb…
Spanrups
gedicht
2.3 met 44 stemmen
13.424 Als iemand uit het midden leeft
dan hij, hij heft zijn lichaam op,
zijn houten huid kan op zijn kop
en op zijn achterbenen staan,
hij boogt op stilstand en hij hoopt
voor lijnrecht door te kunnen gaan.
------------------------------------------------
uit: 'Dierenalfabet, Het omliggend vee', 1978.…
weerzien op 't strand
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.580 de wind breekt door de lucht en dreigt
met scherpe dorens; smarten drijven
zwepend golvend prikkelen huid
en zij kust liefdevol mijn adem
misleidt bedroefde ogen
mijn lippen openen zich en proeven zand
al voel ik zoekend vingers in mijn haar
het weerzien werpt een mantel om ons heen
en laat mij knielen zodat zij mij zich geven kan
… en…
naamloos
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
844 mijn mantel sleept de stilte mee
in slordig zwart, meebuigend
op de rand van je nagel
ik heb de dag niet gehoord
en de nacht wijzigt niets
ook niet de dubbele huid
mijn woorden te kort
het vlees te rauw
om te dragen op je borst
jij vreet je vol met splinters
en wormen uit mijn mond
die me hongerloos tot
zwijgen brengen
ik…
overlevering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 de herfstwind haast zich
door de brede boulevard
trekt een wervelend spoor
in het verlaten afval
schuurt meedogenloos langs huid
en opengewaaide jas
knarsend, razend, oogverblindend
slaat hij een bres
in gedroomde zandkastelen
over de barre vlakte
hinkelt een opgejaagde plastic stoel
het kind snakt naar adem
zijn schreeuw bedolven…
Gesponnen draden
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.664 In zachte tederheid
gesponnen draden
warmte
door handen gedragen
ogen vertellen
wat de mond
niet zeggen kan
Een warme glimlach
krult lippen kersenrood
Zo is het goed
fluistert de wind
Twee paar donkere ogen
blikken
in iets
wat liefde lijkt
en heel warm voelt
als stoppelhaartjes kriebelen
op een tere huid
en hartstocht brandt…
Lees mij
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 Lees mij, sprak ik vragend
En hij daalde af
in mijn ogen,
dwaalde tastend
over mijn huid
met zijn vurige tong
proefde hij
het zoet
dronk het van mijn lippen
en ademde het vuur
van mijn hartstocht
maar de gesluierde taal
die verscholen
op verborgen plekken
in mijn hart
en in mijn hoofd
bereid was om
het licht te zien
verstond…
nergens anders
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.284 gevangen ben ik
in de vuist van je hart
bouw je een brug
naar mijn ogen
beantwoord ons
het hoofd in de wolken
en linkervoet in de hemel
ik ruik je bloed
ben hongerig naar je zijn
vol littekens je huid
die ‘k lik en ‘k laat niets toe
anders dan liefde
jij weent en lacht
alles wordt lichter
enkel wat zomervogels
zijn nog gekwetst…
Het schandaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.249 Vanachter het schandaal
is het schuilen mij in het
hart blijven steken, de wortels
ontmoedigen het applaus
van mijn doksaal
Avondduister tast naar herinneringen
die enkel nog bestaan
in de graffiti op mijn huid, geen gekerm
van valse toonaarden – maar het besef
ervan erken ik luid
Doch verstomd zijn mijn kreten
die verslagen het lokaal…
Weergodin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Haar warme hart gaat ons verlaten
koude lucht ontneemt haar adem
een witte deken om haar huid
trotseert de kou
zoals mijn lichtgebrek en de klok
die bevroren achteruit loopt
ik hoop
dat ze haar deken uitschudt
me dompelt in decembermaanden
kan iemand ervoor zorgen
dat zij niet meer zal verdrinken
door valse warmte in verdriet
als…