2581 resultaten.
't Blauwborgje spreekt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
730 Er was een tijd
dat ik nog was
in ’t mooie Reitdiep-landschap.
Ze kwamen bijna elke dag,
hun ezels in het gras
schilderend in stilte
tot in de avondkilte.
Nog hoor ik het gezelschap
het antwoord toen ik vroeg
'hoe worden jullie nu genoemd'
“De Groninger Ploeg.”
Veel is van hen verschenen,
hun werken leven voort,
waar ik al ben verdwenen…
HET TROMMELVLIES DER MENS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Hij schildert met zijn tong
gevoeliger penseel kan niet bestaan
Ieder woord en iedere klank
hebben een heel eigen kleur
Zijn gevoel straalt door de zinnen heen
heel langzaam of zeer snel
Een achtergrond wordt soms geschetst
een oordeel wordt geveld
En als je al die kleuren ziet
op het palet der geest
dan is een schilderij maar heel…
Een dolle boel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 een appeltje voor de honger
en wat liefde voor de dorst
meer heb je niet nodig
wie braaf is die krijgt worst
het vel is overbodig
de kat gaat er mee heen
zit te spinnen voor de muis
in haar navel glimt een steen
er is niemand thuis
op tafel dansen kaarsjes
een schim ontsteekt het vuur
op hooggehakte laarsjes…
Een dolle boel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
658 een appeltje voor de honger
en wat liefde voor de dorst
meer heb je niet nodig
wie braaf is die krijgt worst
het vel is overbodig
de kat gaat er mee heen
zit te spinnen voor de muis
in haar navel glimt een steen
er is niemand thuis
op tafel dansen kaarsjes
een schim ontsteekt het vuur
op hooggehakte laarsjes…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Net zo dik als Du Perron,
overspannen als Marsman,
ingeteerd als Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een…
Ode aan de vreugde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
705 de tijd waarin de Fin de siècle viel
gehuld in vele kleuren voorbestemd
onthult het Midasgoud zijn lange hemd
spontaan opent de Weense Jugendstil
Klimt bejubelt ode aan de vreugde
in friezen drijven vrouwen langs de wand
negende van Beethoven komt tot stand
Secession waarin men zich verheugde
Hij laat er zijn gouden kus versieren
Welk schoon…
Imago
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
657 met mijn handen kneed ik jou
geef je haren als korenaren
schellen indigoblauw
de mond naai ik dicht
met stukjes henneptouw
nog een sokkel
van ongekuiste klei
en als finishing touch
rond ik je borsten licht
zwijgend noem ik je
vrouw…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 je hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts…
zelfportret
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.141 ik vroeg een schilder
naar het maken van zijn zelfportret
wat hem daarbij het meest bewoog
hij liet een spiegel zien
maar ook zijn leven
wat zou een dichter doen
al kijkende zichzelf beschrijven
of louter zich van prototypes
gaan voorzien zoals
gepassioneerd verteller
dromer, filosoof of troubadour
misschien wel humorist, een realist…
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
402 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen…
Kijkdagen veiling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
838 In het grachtenpand
van zes verdiepingen
verdiepen mensen
zich in kunst.
De brede eiken trappen
dragen lichtvoetigen
en zwaargewichten.
Gewichtig spreekt men
over Amsterdamse school.
Schouwspiegels spiegelen
Barok en staande klokken.
Bronzen beelden
beelden kunstzinnig uit.
Schilderijen tonen
beelden van verlichting.…
een bewogen leven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
746 bij een object van
Alexander (Sandy) Calder
1898-1976
een mobiel
langzaam bewogen
door een zuchtje wind
zoekend naar balans
vindt het object
zijn evenwicht
het simpele bewegen
blijkt een vorm
van overleven…
uit het hoofd kleuren.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 blad voor blad door elkander
liggen tijdschriftdichters
in grondde papyruszacht
geel geplooid naast blauw
woordknipsels verscheurd
welgevallen baden ze zich
in de visie van de zon
die beslist in de wind
te schrijven om de friste
in de brandende woorden
van het oranje uit
structuur in te blazen
in donkere spleten van taal
schiet…
Henry Moore in Palais Auersperg*)
gedicht
2.3 met 22 stemmen
7.693 Een duif
bereikt een tak. Het klinkt
als knarsende scharnieren,
hangt in de zilveren lucht
en is weer uitgewist.
Klimop bekleedt verweerde stammen.
De cirkel van kastanjes, langzaam uit
elkaar gehaald, legt op het grasperk
nog de handen van zijn schaduw,
bedekt het met een zoete regen
van genade, van gebladerte.
En midden in de…
Gedroomde dagen
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
895 Eiland van zon,zomerse bron,
koffers vol luidruchtig vertier
reizigers meren af en aan
in vrijheid...om weer weg te gaan
maar jij zei
de winter is hier
een oase van rust
en stilte....voor de storm
wanneer een boot soms niet uitvaart
of opdoemt uit een mist van verlangen
naar vrienden van vroeger
om samen te lachen, te praten
later…
Poëzie in steen
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
981 gebakken stenen
gestapeld naar eigen aard
nemen ruimte in gebruik
scheppen uit het niets
een tastbaar figuur
openen een eerder
niet bestaand luik
waar cement een besmuikt rijm
voor het collectief vergaart
ze dichten het licht tot muur…
De tweede laag
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
859 Taal heeft iets van stilte
de rillingen gaan over je lijf van kilte
uit het woordenboek springen zinloos de woorden.
Pas als de schrijver er mee aan de slag gaat
worden volle zinnen geschreven.
Plots wordt taal dan leven.
Het is aan de dichter
een tweede laag aan de zinnen te geven.
Het is dan denksport geworden:
zinloos is dan zinvol…
Lastig portret
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
523 het museum is spiegeldicht
ik zie niks dan alles
te veel licht
teveel spotlights
ik sta in de witte ruimte
een hoofd staart me aan,
hij tweehonderd jaar oud,
maar maakt een frisse indruk,
ik wil bukken en bidden
als de heilige die hij is,
en slurp de beker met een rietje,
alles is teveel, het koele overzicht
vergeten, staar…
Portretteren
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
808 ik verlies mezelf
voor even
in jou en jou
weergevend
gaat elke streek
gepaard
met eigen kleur
resonerend
zet ik je neer…
GEVECHT VAN EEN ARTIEST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 (om onder water te blijven)
ik maak gehakt van de sprookjes
ik schrijf over de werkelijkheid
ik ben een diepzinnig artiest
die binnenkort naar de bodem
van niet alleen de oceaan
maar van het leven op zoek
zal gaan. Ik schrijf stilistisch
dat je d'r koud van wordt.
Alleen laat ik tranen met tui-
ten, omdat niemand me wil le-
zen. Ze…
Het ei op de motor
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
659 Wat knap
een eislepende
steenmarter
op zoek
naar onderdak
legt het, hoe krap
onder de motorkap.
Moeder eend
heeft vast geweend
haar ei verdween
met marter Steen
op de motor
van een zwarte eend.…
Uit een stuk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
765 zij is van steen
al kijkt ze teder
bedeesd
weg ogend
over haar schouder
en borsten heen
voelt koud aan
als mijn hand
de wangen streelt
ook al vormen de lippen
een zwoele mond
de pose is haar tot last
ze staart onveranderlijk
in de diepte
naar een dragende grond…
Hé meneer Clown
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
904 ik liep u al te zoeken,
zit u hier in het donker van het licht?
Er lopen zwarte strepen door uw ogen
en in uw groene zakdoek zit iets wits.
Ik zag wel dat het tranenspel niet nep was
ik huil ook als ik echt geraakt word door muziek
maar ik word altijd blij van iets bijzonders
dat een soort licht geeft in de dynamiek.
Kon u maar ruilen met…
Zeer geliefd publiek
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
780 Als ik mijn mond in V-vorm trek
onder de rood met wit geblokte pet
bebloemd met een margriet
lijk ik toch aardig vredig,
is het niet?
De kunstenaar bestrijkt in het decor
een vleugje wereldvrede
waarin mijn duifmuziek zal spelen
zoekend snaren die geen
strijkstok raken kan
o, dat ooit vredestichters
echte vrede winnen,
dan speel…
Lieve pop
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
804 Het lied dat ik voor jou zal spelen
gaat over mij, luister maar goed.
De blokken vormen kleurentreden
naar boven en beneden
zoals een fluit ook doet.
Ga ik omlaag dan hoor je boos en donker
klim ik omhoog weerklinkt het lichte geel.
Soms zit de hoogte in je sokken,
de lage tonen in je keel
bijvoorbeeld als ik op mijn handen sta,
mijn voeten…
Intrigerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
734 Wie is die man
met verrekijker
hij heeft mij op het oog.
Zie ik hem knipogen
of knijpt hij
voor de kijker.
Ik ga hem tegemoet
hij ziet mij scherper.
Als ‘k overeind kom
zie ik hem van dichtbij.
Nooit eerder viel mijn oog
op zo’n opmerkelijk schilderij.
Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn…
Boris de Spaanse Waterhond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 De hond mocht geestdriftig blaffen
tussen haar benen en de bedrijven door
Dichters en musici dragen voor
Bij elk applaus beaamt de blaffer
zijn of wellicht haar gelijk of zelfs
dat van haar, het blijft onbekend
Na het begin van piano en gezang
zijn zij, de hond en ook haar vriend
voor wie achterblijft er voorgoed vandoor…
Danser
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
527 Gekruiste armen
Je staat in het licht
Je opent je ogen
En je zwicht
Telkens weer
Voor mij
Wiegende heupen
Je kijkt me aan
Ik verdrink in jou
De stervende zwaan
Neem me mee op je rug
Laat me zweven
in de vleugels
van je tijd
En hou me vast
Als ik weg moet gaan…
De kunstenaar
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
958 samen drinken we koffie
ik meer dan jij
decor is het maïsveld
dat buiten jouw atelier
reeds mensenhoog torent
we praten over muziek
klanken die roeren in jouw ziel
en het doek vinden
in soms harde tinten
ook vaak in lege ruimtes
die tot verbeelding spreken
ogende handen
zetten de spiegel van reflectie
op ingekaderd wit
vertellen…
Poëzie is een daad
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
869 Poëzie is een daad
van bevestiging, zegt
Remco Campert en
zeg ik met hem.
Een daad van woorden,
schepjes en emmers vol
aan de vloedlijn met
het komen en gaan van de tijd.
Aanwinst en afslag en
de daad van het woord
bij de daad.…