3310 resultaten.
Ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
711 Gevangen in een eenrichtings
gang van de kringloop aller
dingen, in de herfst van mijn
bestaan; verstand langzaam
de overhand krijgt over de -
primitieve emotie, die zonder
natuurlijk onderhoud verstek
laat gaan; ik m’n herfstig lijf
besla om winterhard ‘n levens
winter te doorstaan; -
besef ik dat de werkvloermens
onderweg…
l'amour
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
802 l'amour van gisteren
zorgt vandaag voor kleur
Warm en zo passioneel
onvergetelijke zoete geur
De explosie van gisteren
is de energie voor vandaag
Het een zijn met jouw lichaam
is het antwoord niet de vraag
Alle strelingen van gisteren
tintelen nog na door mijn lijf
Gevoelens zo lekker warm
en ik in pure extase blijf
l'amour voor jou…
gevallen engel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 lucht in je longen
tilde door je maag heen de zware stenen op
tegen je te zwakke rug aan
het begon op deze dag met negenenveertig uren
een koude week
de eerste bladeren vielen
en jij zag de engel voor jouw dood aan
overschrijd geen grenzen
wie zonder naam een rots kan zijn
mag als lijk bekeken worden
zie je de vleugels aan haar lijf…
ik hou van een taal zonder horten en stoten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 ik hou van een taal
zonder horten en stoten
gesproken door mannen
met kloten aan hun lijf
makkers ,die gespierd
durven en kunnen zeggen
waar het op aankomt
in een gloedvolle zin
met een hitsig gekijf.
ik hou van woorden,
die druipen van leven
gebald in een vers dat schreeuwt:
zo zag ik het nog nooit!…
De derde eenzaamheid
gedicht
2.5 met 47 stemmen
9.995 In mijn aren hangt hun tijd te drogen,
Op kousenvoeten te vergaan van geduld,
Want mijn lijf van graan en gras is oud
En verschraald van zovele jaren
Grazen op mijn blakende naam.
---------------------------------------
uit: Meisje dat ik nog moet, 2010…
Warmte
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.590 Gevoelens overvloedig, maar niet herkend,
Vluchten door mijn lijf alle kanten op,
Totdat de warmte van de moeder mij verwarmt
En ik mijn handen ophef in een hulpeloos gebaar.
En de moeder, ze pakt ze vast en koestert ze.
Warmte onmisbare warmte, vol verlangen.…
De kleine geesten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
604 het rook nog
naar gezelligheid en
rust van lang geleden
muren en het bord
hadden zorgeloos
de tijd opgeschort
zag de kleine geesten
in een groter lijf
hun blikken toch wat wijzer
herkende de details
toen uitvergroot
nu in balans zo op het oog
slechts bij een enkeling
brak nog de speelse twinkeling
van vroeger tijden door…
EEN HART VAN GOUD
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.902 Dat gouden hart, mijn beste goed,
Trouw zal ik het bewaren,
Beschermen met mijn lijf en bloed
In zorgen en gevaren.
Het gouden harte mijner bruid,
Daar gaat geen kleinood boven,
't Maakte al mijn heil, mijn leven uit;
De dood slechts kan 't mij roven.…
Rinkelend zilver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Het was in de laatste dag
van die zomer
waar stilte dwaalde tussen woorden
hij naam kerfde in hout
en zocht naar voetstappen van haar
die hij droomde
in lange nachten
van samenzijn
de herinnering
aan rinkelend zilver
ragfijn
verstopt in heden van bestaan
dwaalt hij nog eenmaal
langs het maanmeer
veegt zout van zijn ranke lijf
streelt…
Waterdicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Het is de stormvloed die zich bevrijd
uit het kwetsbaar verkrampte lijf.
Met een kreet van verlossing
dooft het vuur van het gevecht.
De laatste stuiptrekking is door
het kalmerende nat geslecht.…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 oude toon
je hebt het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
een woordenzwerver
op het taaleiland
voltooid in eigen zinnen
jij wilt geen geheimen
meer verbergen
voor de herfst in Amsterdam
want het is dorstig in de stad
vol dwaas dansende letters
die zingen in jouw rillend lijf…
Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Stem die klinkt
Als uit de eeuwigheid
Snaren die doen wat
Jouw gevoel wil laten horen
En klanken voortbrengen
Vanuit de hemelse gerechtigheid -
Mijn handen open gevouwen
Naar de muziek en naar jouw stem
Doorleef ik mijn eigen
Geestelijke pijn met
Rillingen over mijn lijf
Als jij Starry, Starry
Night zingt voor hem
Die het…
"Afscheid"
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.808 In mijn hart
heb ik besloten,
dat ik jou
het best laat gaan
Met volle teugen
nog genoten,
en weggeslikt
die dikke traan
Aan de buitenkant
heel kalmpjes
maar met chaos
in mijn brein
Heeft mijn kop
mijn hart verteld
dat het zo
misschien moest zijn
Voor mijn lijf
heb ik besloten
het duurde nu
écht lang genoeg
Wat voor…
Houden van
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
979 Rust keert weer
in ons hart
in ons lijf
Na lange maanden
van proberen en zoeken
van leren en geven
van beseffen
dat niet alles zo is
als gehoopt
Veel nabijheid
voelen van elkaar
gelijkgestemd zijn
en vertrouwen vinden
Nog beter weten
dat niets normaal is
Dat niets zomaar gebeurt
Maar ook
dat we door willen
gaan samen
Dat houden van…
De kleur van water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 jij hebt
de kleur van water
spiegelend zie ik mijn gezicht
jouw transparantie
sprankelt lieve woorden
die ik schrijf in mijn gedicht
je stroomt
in warme koestering
aromatisch langs mijn lijf
strijkt met
wilde speelsheid
schuim langs een verboden lijn
maar al tijdens
het ontdooien voelde ik
de kou weer komen
ben rillend opgestaan…
Is er nog meer te beleven?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 paradigma om
bij de soort te horen
wat de ziel
en lijf niet scheidt,
meer kon Descartes
ons niet geven of toch wel?
Want wat valt er
nog meer te beleven?…
Verblind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
886 Liefde nam lust toen
voor altijd over
Wij kusten intens
hemel nacht
Lijnen lopen over
in elkaar
doen ons samen
aangenaam chillen
Liefde die nooit
verloren gaat
met lust die
activeert
Verblind door vurig
verlangen streel ik
mooie rondingen
van haar lijf
De zachtheid van haar naak-
te lichaam
doet dat van mij
van genot trillen…
crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 nog vóór zijn gevoel had het moment
hem ingehaald, neergedaald
in vage vormen brak het zijn gemoed
een autoloze zondagmiddag was nog niets
in vergelijking tot zijn fiets
die trapperloos de schutting nam
stram van lijf, met moede leden
klom hij stil de koffer in
“dit is het begin” dacht hij
en vormeloos verborg hij snel
de fietsbel in de…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
Ellendig voelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.006 Wanneer er niks uit hoofd en handen komt,
is het net alsof mijn lijf een beetje afstompt.
Wanneer ik me iets beter voel,
dan de dag ervoor,
geef ik daaraan meteen gehoor,
ben blij iets opgeruimder en
voel me ineens wat ruimer.…
Woorden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
709 Zoveel woorden in mijn hoofd
Verlangen naar papier
Zoveel wil in mijn hart
Verlangt naar nieuwe dromen
Een berg gevoel in mijn buik
Ontlaadt als een vulkaan
Magma kruipend door mijn lijf
Een uitweg zoekend
Om zich uit te braken
Lava stroomt langs mijn benen
Stort zich in de zee
Zoekt naar verkoeling
En vindt rust op de bodem
Tussen krabben…
Als zij haar ogen sluit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 Als zij haar ogen sluit
hoort zij de zachte klop
maar weet van geen pas
geen fiat geen poort
Hier entert iemand die
niet om welkom vraagt
en vrij van zin en ding
ook buiten binnen staat
De djinn die ontastbaar
door haar nachten slentert
en haar liefde dumpt in
een cirkel zonder center
Uit dood keert zij weer
naar stad, huis, lijf…
schemering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 tien over zes
zijn lijf is moe en murw, zijn ogen
tranen in een
wake zonder weten
zijn afgemeten pas verschijnt
verraadt dat zoekend slepen
van een toegeknepen dag
en zo
ontstaat de eerste wrok
voorbij de avondklok
de bank hangt nog gemelijk in
een hoek, zijn boek boeit korter
dan een snel respijt
om woorden te beheersen
moet…
ongehoorzaam lichaam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
569 bij het ouder worden
heb ik 't sterke vermoeden
dat mijn lichaam langzaamaan
wat ongehoorzaam is geworden
zo sta ik vaak voor hindernissen
bewegen sporten minder eten
want voor je 't weet ben je versleten
daar stond ik vroeger nooit bij stil
omdat m'n soepele lijf destijds
gehoorzaam was aan de bevelen
kom daar vandaag nog maar eens…
VALS LICHT
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
652 Begaafd, vertaald in vele landen
Joost Zwagerman, kenner van kunst
Bij Magere Hein zeer in de gunst
Want hij nam zelf het heft in handen
Een onheilstijding, ingeslagen
Slaat diepe kraters in een ziel
Raakt menige Achilleshiel
Oudtestamentisch zijn de plagen
Die dan je teisteren en hoe
Je lijf genageld aan de grond
Je geest al los van wat…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 de nacht begint
je ogen gaan in en uit
en onder het wurgende juk van duisternis
hoe vaak ik ook probeer
blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen…
Vers brood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
656 Nee jouw lijf!
Ik liet je raden waar je naar rook
nee, iets lekkers, zei ik
wat je soms vroeg in de ochtend
ruikt in de stad...
je noemde bloemen,
ochtenddauw,
maar je kwam er niet op.
Toen ik het zei,
begon je over een broodbakmachien
op een boot.
Maar het was jouw machine
die voedselgeur bood.…
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 de draagkracht van lijf en geest
kan het scheppend vermogen
allengs minder doen belonen
ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal…
Namaals rust.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.359 Zolang de Hoogste macht
Mij kracht
Naar lijf en ziel blijft gunnen,
Is 't mij niet enkel goed,
Maar zoet
Te doen wat Zij doet kunnen.
Dit zij, min leven lang,
De dank
Aan die 't mij gaf en rekte,
En, zeegnend, t'allertijd
De vlijt
Aanvuurde, die hij wekte.…
het Kader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 We timmerden jaren aan het kader
waarin we elkaar te lijf zouden gaan
en zoals het hitsige katers past
werd de de arena netjes afgeplast
Was jij de Grote oorlog
en strooide je kwistig met Yperiet
dan was ik minstens Zuid-Vietnam
en schuwde de napalm niet
Zo vochten we als dolle honden
reeuws en destructief
Hoe vreemd, want op de…