3682 resultaten.
jou het leven delen mogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 de kinderen in ons leven
komen bij ons om een reden
voor een seizoen soms even
vaak ook voor het verdere leven
elk van onze kinderen is een gift
die met begeleiding en ondersteuning
fysiek, emotioneel of spiritueel
wij groter groeien mogen laten
een godsgeschenk zijn zij
die ons aan het lachen maken
net zo goed als een uitdaging
als…
nagelaten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 ver terug in de tijd
liet jij je brieven na
zijn het impressies
van jouw binnenruimte
een onverwachte diepte
in wie je eigenlijk was
lees ik je waanzin het diepe
litteken verzonken in je huid
jij schreef de brieven
wie ben jij dan
het onmiskenbare handschrift
zet aarzelingen in draf
voor lange tijd maak ik
jouw brieven zoek…
ouderschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Ouderschap is
Leiderschap
Leiderschap is
Wilskracht
Wilskracht is
Liefde
Liefde is nalatenschap…
waar is de hand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.052 ik ving je gedachten
in de vlucht van de wind
de storm brak je krachten
brak je tot hulpeloos kind
waar is de hand
die me leidde
die me van angst en
depressies bevrijdde
geef me die hand
ik kom nu van de andere kant
wil niet dat je gaat lijden
weet dat niets ons kan scheiden
we gaan samen terug
van geboorte naar dood
eens kruisen…
Ik begrijp je, niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Ik begrijp je niet
Je hoort je altijd spreken
Alsof je de wereld anders ziet
En wat vroeger is gebleken,
Niemand die het zag
Je masker was een lach
Geen woord tekort over het beeld
Verklaringen voor wat er scheelt
Heb jij recht op wat er speelt?
Is het mijn waarde die je steelt
Ik lach ook, een echte charme
Omarm me
Met hun zicht…
scheur in kraak en breek
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.003 ik snoei takken
van mijn stam
en maak het zicht
weer vrij
eens was ik blij
met iedere loot
die uit mijn bast vol
levenslust ontsproot
ze bladerden
snel door de jaren
ik heb ze niet voor storm
of regen willen sparen
ik scheur in
kraak en breek
wil nu de horizon weer zien
waar ik als eersteling naar keek…
Streepjesbehang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
558 In schaduwen op de muur herken ik vervlogen gezichten.
Zij veranderen steeds,
elke keer als ik mijn ogen wil oprichten.
Hoe langer ik kijk, hoe meer zij lijken te bewegen.
Levend geworden zijn zij,
in een stuwende herinnering aaneengeregen.
Muren en gordijnen draaien, niets blijft onbewogen.
Een bekende stem hoor ik zeggen:
“Niet lezen in…
Ben er!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Achterlaten, zodat vooruit
Gaat het kind, bij de bushalte
Op weg naar school, het openbaar
Vervoer ontloop ik; dan het werk
Dat maar niet wachten kan. Ben er!
Droog, het verlossende bericht.
Het stiekem toch blijven stilstaan
Voelt als schuld aan het voorbijgaan,
Want op uitzwaaien rust taboe,
Omkijken verklaart schaamte;
Het afscheid onzichtbaar…
in steen gebeiteld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.470 ik zie je naam
in steen gebeiteld
jouw handschrift is het niet
de dood heeft
ook je lijf verbrijzeld
een lege huls en wat verdriet
waar is je bestaan gebleven
geen tekens op de muur geschreven
hoe vind ik je in deze tijd
een hoofd vol vage beelden
een lach die om je lippen speelde
alleen de bloedlijn praat nog door
wat heeft je…
[ We wedijverden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 We wedijverden
vaak over onze vaders –
wie de ergste was.…
muur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 ik heb hem gevonden pa
de muur om tegenaan te lopen
je had gelijk maar vergeef me
het verlangen was te groot
de illusie te realistisch
ik besefte niet waarom je
deed wat je deed
zei wat je zei
nam je pijn niet waar
alleen je woorden
die ik bespotte
want het waren oude frasen
belegen zegswijzen
die me kwetsten
en afstootten
ik ontstak…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…
[ Ze kennen elkaar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ze kennen elkaar
toch? Al heel wat jaren toch?
Mama en papa?…
[ Vader tovert nog ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Vader tovert nog
steeds gouden vergezichten --
met zijn brief van toen.…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...
nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en…
[ Mama wenst geluk ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Mama wenst geluk
voor mij, tot haar ongeluk –
werk ik niet goed mee.…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist
ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)…
Vader de Man
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 Moeder de Vrouw is een begrip.
Vader de man bestaat nog niet.
Vader die Vriend is wèl.
Vrouwen die ook moeders zijn,
zijn trouw aan hun kinderen,
die ze verzorgen willen.
Vaders die mannen zijn,
maken veel te veel zaad,
een lang leven lang,
dat ze lief verdelen.
Soms winnen wij mannen de kost.
Graag willen we verwekkers zijn.
Dat is…
Stiefgedrag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Ik wilde je vergeten
nu jij om mijn liefde
niet meer kunt vragen
maar ik ben weerloos
tegen gedroomde kussen
en oude scènes
van de ene dag per jaar
dat je mijn vader was
en met mooie woorden
zonder mij aan te kijken
over mijn gemis
heen praatte
en dat ik je stoorde
en moest gaan spelen
en die keer onder aan de trap
dat ik je…
zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 toen ik voor de eerste keer de zee zag werd ik
stil zo ontzagwekkend was het ik moest
meteen de hand van mijn moeder voelen
mijn vader lachte een beetje maar hij deed
maar alsof en hij pakte mijn hand toch ook
netjes beet ik denk dat hij zelf ook wel onder
de indruk was toen liepen we naar de vloedlijn
wij drieën toen ik die kledder blauw snot…
Assepoester
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Het kan maar op één manier gebeurd zijn
en bij één iemand.
Een moeder met twee kinderen
en één man.
Het was zijn idee om naar het strand te gaan.
de kinderkeeltjes juichten.
Mama zocht de emmers en schepjes,
de reservebroekjes, de zonnecrème en hoedjes,
terwijl manlief toeterde voor de deur.
Snel haalde zij nog haar teenslippers
van onder…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 je keek me aan
ik zag het vragen in je
oogopslag, onzekerheid
die handen vingers gaf
in strijken langs elkaar
op zoek naar hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk…
missing link
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 al tel je
nog zo vaak
je kinderen
eentje mis je keer op keer
altijd en alweer
al roep je
nog zo vaak
de namen
van je kroost
eentje hoort je nooit
al houd je
nog zo vaak
de kleintjes
stevig onder je veren
dat ene ukje zal zich verweren
al zet je
nog zo vaak
je nakomelingen
op je schoot
dat ene jonkie valt naast de boot…
De Witte School
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Een drone zou het, het best, het mooist vastleggen
De tientallen ouders die hun kinderen opvangen, halen
Op de kruising Hazenstraat Elandstraat, Amsterdam-Jordaan
Met fietsen vooral bakfietsen komen ze van 4 kanten aan
Moeders en vaders zijn in aantal bijna fifty, fifty
Onderling wordt er gegroet met hau, hoi of dag
De Montessori-zelfontwikkelingsschool…
lijn 5
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
599 dieselrook was nog zwart
zondagen leken allemaal op vijf uur ‘s middags
nooit meer mag ik mee
aan haar hand, met de bus
naar niemendal…
De pet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
799 Mijn vader droeg altijd een pet.
Hij was geruit, een hele donk're.
Met een drukknoop en een klep.
Hij ging alleen maar af in bed.
En reed hij op zijn brommertje,
de pet ging altijd mee.
En maakte hij een ommetje,
dan groette hij ermee.
Nu hij allang er niet meer is.
Terwijl ik soms eens aan hem denk....
dan zie ik nog alleen die pet.…
ELISABETH DE TWEEDE OP DE EERSTE PLAATS MOEDER VAN HAAR KIND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Elisabeth II geeft het goede voorbeeld
Een moeder laat haar kind niet alleen
Laat haar zo beschadigde zoon niet los
De zichzelf zo beschadigde zoon niet los
Natuurlijk heeft ze hem, haar zoon
Alle hoeken van het paleis laten zien
Natuurlijk heeft ze hem ook gestraft
Natuurlijk heeft ze hem ook geleend
Want het blijft haar kind
Haar…
[ Als moeder wil je ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Als moeder wil je
bezorgd de levens leven --
van je kinderen.…
kap het trotse van je vader
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.612 kijk me aan,
laat me door je ogen
met het licht
naar binnen gaan
zucht en geef
je adem terug, dan
doe ik me tegoed aan
de hitte van je bloed
denk en weet
hoe ogen dwingen
jij bent verpest als
minst bedeelde uit het nest
houw het beeld
uit stenen in je jeugd
kap het trotse van je vader
polijst je moeders zachte deugd
ik wil…