4113 resultaten.
OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE
poëzie
3.8 met 33 stemmen
4.873 JAKOBA trad met tegenzin
Ter snode wereld in;
En heeft zich aan het end geschreid,
In hare onnozelheid.
Zij was hier nauw verschenen,
Of ging, wel graag, weer henen.
De moeder kuste 't lieve wicht
Voor 't levenloos gezicht,
En riep het zieltje nog terug:
Maar dat, te snel en vlug,
Was nu al opgevaren…
tot mijn dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.911 tot ik zoenen
de dood zou
mijn handen satan raken
kou bestaan
zou verbranden
hemels bestaan
nooit gehoeven behoeven
werelden branden zou
verleden verdere bestaan
dood en het nu vergaan
zonder pijnen
die schreeuwen
uit harten
geen bestaan bij geboorte van dood
zo de duivel praat
naar mijn hemelse behoeven…
eindelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.162 de deur is open, maar je kunt niet staan
een ongenode gast kan binnensluipen
je weigert pertinent om weg te kruipen
want kruipen heb je al te vaak gedaan
je hebt beslist de strijd eens aan te gaan
al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen
je weet: nu is het pompen of verzuipen
een engel heeft ook vleugels om te slaan
de verre diepte…
Vraag me
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.966 (Voor Kitty 5-6-1958 - 5-9-2000)
Vraag me je te laten lachen
en ik vertel je een vrolijk verhaal.
Vraag me je te laten huilen
en ik vertel je een verhaal vol van smart.
Vraag me je te troosten
en ik sla mijn armen om je schouders.
Vraag me voor je te vechten
en ik ga voor je door het vuur.
Vraag me je te laten leven
en mijn antwoord kan…
dood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.744 Ik droomde weer over mijn buurmeisje
Ik kwam uit school
toen mijn moeder vertelde
dat ze was overleden
Ik kon niks meer eten van verdriet
Eenmaal bij de kist
zei ik niks alleen: jou vergeet ik niet!…
Stilte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.609 Ik staar naar de klok
kwart voor twaalf
weer een dag voorbij
omgegaan zonder dat ik het merkte
weer een dag van stilte
slechts het tikken van de klok
wezenloos staar ik voor me uit
minuten gaan voorbij
het is alweer dinsdag
en met het wisselen
van nacht naar dag
groeit het besef
dat je ook vandaag
niet meer komen zal...…
afscheid
hartenkreet
2.9 met 28 stemmen
3.585 kille woorden
op een koude dag
een bleek, wit gezicht
starend in het niets
het einde was nabij
de dood
alles is nu voorbij
niets lijkt nog te leven
tranen
oneindig veel
betraande gezichten
mensen op weg
naar een kille, open plek
een plaats
om afscheid te nemen
afscheid van een mens…
Bloedende rozen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.688 Ik heb in mijn hand een rode roos
met doornen die me blijvend steken
waardoor de pijn hardnekkig kleeft
voortdurend mijn gevoel in zweeft
zonder zich los te kunnen weken
Ik heb in mijn hand een rode roos
met blaadjes van fluwelen dromen
waarlangs trillende tranen blinken
die langzaam in het hart bezinken
om daar opnieuw volop te stromen…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
Parel in een oester
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
2.445 Als een parel in een oester
heb ik je negen maanden gekoesterd.
Als een roos in een knop
bloeide je bij mij beknopt maar veilig op.
Als een juweel van onschatbare waarde
heb ik je gelegd in de schoot van moeder aarde
Als een schaapje klein en teer
ben je nu veilig in de kudde van de heer.…
Nimmer meer
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.494 De bladeren geboren
jij in de tijd bevroren
het groen lijkt bruin
de zon lijkt verdoofd
ik heb het je beloofd,
ik mag niet rouwen
toch voel ik me verloren
ik kan je niet meer horen,
nimmer meer,
het doet zo'n zeer.…
De handreiking
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.849 De vergezichten hullen zich in nevelen
voor wie ze met mij wil bewandelen.
Deze weg ga ik alleen;
het einddoel is te zoet om te delen.…
Fase
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
3.024 Is het ondraagbare denkbaar
en het ondenkbare draagbaar ?
Springvloed in mijn hoofd
onvermoed veel geroofd
In de verte huilt een kind
en een wolf en de wind.…
Rustplaats
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.373 Hoeveel keren liep ik al
op een kerkhof rond
Eerst voor mijn werk
zag ik iedere zerk
en las dan al die namen
met spreuken, teksten
mooie woorden, die bij de
overledenen hoorden
en al die gestorvenen samen
vormden een geheel
van wat eens mensen waren
het waren er heel veel...
Maar, anders wordt het
als een familielid is
overleden, die…
Bevrijding
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.666 De volle zon schijnt in haar leven,
haar verlangen lijkt vervuld,
opeens voelt ze zich verwarmd,
in het licht opnieuw gehuld.
De zon schijnt uit haar ogen,
eindelijk is ze één geheel,
de dood bracht haar mededogen,
want het werd voor haar teveel...…
Later
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
2.147 De tijd fluistert
zonder herhalingen
de woorden
die haar wiegen
als het kind
dat droomt wat
haar tijd
weer zal ontwaken
als ze in de cocon
van haar droom
haar dood weer
ontmoeten zal…
Stunten
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.484 Levensgevaarlijke stunten.
De nieuwste rage heet schampen,
't woord zegt al genoeg,
in dit geval is schamper met
je leven omgaan,
niet waar je naaste je om vroeg.
Zij moeten verder met in hun
hoofd waaróm?
Valt dit nu nog onder de noemer
DOM?
Of is 't gewoon roekeloos en
ondoordacht,
geef de ouders en nabestaanden
kracht, dit zinloze…
Gelegenheid
gedicht
3.2 met 46 stemmen
47.974 In de kist lag hij stil op zijn rug, zijn mond een klein beetje open
juist zoals ze hem hadden gevonden, languit op de kade,
hengel in groen foudraal naast zich, dobbers en snoer,
emmertje leeg, het blikje met maden in zaagsel
nog dicht, twee elastiekjes eromheen.
Binnen zaten ze allemaal bij elkaar,
een vroeg om zijn vissershoedje, een ander…
Doodsnood
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.709 Ik heb de angst gezien
in je stervende ogen
toen de nietsontziende nacht
in al zijn gretigheid
je licht weg nam
Ik heb je koude mond geproefd
dichtgesmeed
met de ijzers van de eeuwigheid
en nooit
nog nooit
is een nacht
zo zwart geweest…
Bij het lijkje van een kind
poëzie
3.2 met 21 stemmen
4.268 't Kruipend rupsje, moe gekropen,
Afgetobd in de enge cel,
Brak zijn kluisje fladdrend open,
Klapwiekte uit zijn dorre schel.
Zie, daar wiegt het, zie, daar zweeft het,
Aardse damp en druk ontvlucht;
Hoger vliegt het, hoger leeft het,
Zat gespeeld in lager lucht.
Voedster, droog de natte wangen,
Tuur niet op de dode pop,
Blijf niet…
tot de dood ons samenbrengt
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.006 stiller lijkt de stilte
en donkerder de nacht
levendiger het leven
dat er morgen op me wacht
de eeuwigheid samen, duurt langer
dan de dood ons scheidt
tegen het einde zal het wel wennen
maar dat lijkt nog een
eeuwigheid.…
Daarna...
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
2.329 En neen, het zal niet zo zijn,
dat ik jou verliezen zal.
Hierboven moesten ze toch weten,
hoe erg ik je dan wel mis.
En neen, ik zal niet nalaten,
er steeds voor je te zijn.
Al wil je me niet binnenlaten,
en lijkt je hart van steen.
En neen, ik zal niet huilen,
als je aan mijn grafsteen staat.
Ik wil het ze niet gunnen,
de wraakengelen…
schoonmama
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.287 Twaalf jaar lang was je mijn schoonmama
zelfs na mijn scheiding bleef je dat voor mij
nu moeten we afscheid van je nemen
met zijn allen voor je in de rij
rust zacht en geniet van de rust
die nu voor je is gekomen
ik weet dat ik je weer zal zien
in het hiernamaals of in mijn dromen
Rust zacht lieve schoonmama
eindelijk voorbij het lange strijden…
…is dodelijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.035 Ze stonken als een asbak
waardoor elke glans verdween
over hun longen (!)
dan korte stoten mist
de oorzaak van de sluier
jong en fris was al gewist
een gloeiend puntje
heel even scheen er licht
de dood kwam dat moment tot leven
heeste vaag en zeer beslist
kom straks terug
ik heb mij niet vergist…
Hou me vast.......
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
2.670 Tastend
in het
duister
wankelend
onder
zware last
Uit angst
om
je niet
te bereiken
smeek ik
in wanhoop
……hou me vast………
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 De ruisende golven,
brengen met zich mee,
de met bloesemen bedolven,
wiegend op de speelse stroom, gedwee.
Een bed vol met vlammende rozen,
obscuur een schim bedekkend,
zijn randen likkend, liefkozen,
steeds meer nageslacht verwekkend.
Een mysterieuze gloed strijkt dan toch neer,
op het parelmoeren, maanreflecterende wateroppervlak,…
Mijn laatste eer
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.761 Elke dag loop ik langs
Daar waar jij begraven ligt
Dan praat ik even met je
In de aarde verschijnt dan even je gezicht
Over van alles vertel ik dan
Je glimlacht de hele tijd
Je hoort er eigenlijk niks van
Maar dat is een gedachte die ik dan vermijd
Mijn hele hart kan ik luchten
Ik weet dat je dat niet erg vindt
Soms hoor ik je uit medeleven…
sterven aan zee
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.292 ik tel de laatste golven
telkens opnieuw
het strand is leeg en verlaten
zie ik om
dan zie ik de duinen
heuvelachtig zoals mijn leven
met een zee die soms
stormachtig bressen slaat
ik voel mij uitgeput
en ga zitten in het zand
het is afnemend getij
zo voel ik dat ook in mij
zelfs het zitten is vermoeiend
ik ga liggen, op mijn buik
met moeite…
Nadagen
gedicht
3.3 met 26 stemmen
47.604 Langzamerhand ken ik veel
te veel doden
vervagend vervallen
aan vroeger zij hebben
meer tijd dan wij
veinzend geen verleden
ontledigd te hebben
geen ruimte
aan ons ontstolen
te hebben
geen boodschap
aan ons.
------------------------------
uit: 'Kaalslag', 1999.…
Anders
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.173 Hoe kan alles zo hetzelfde zijn
maar toch zo anders
Al onze spullen op hun plek
Ons huis nog hetzelfde
Het leven draait door
maar staat toch stil
Jouw bedje op zijn plaats
maar zonder jou
Jij maakte het compleet
Nu is alles stuk…