3092 resultaten.
Neus
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
596 Michael zou een prothese hebben gedragen op de plek waar ooit een neus had gezeten, om te verdoezelen dat alles kapot was geopereerd.
------------
Ze hebben Michael's voorgevel gelicht
Men zoekt met helicopters en met honden
Gelukkig heb ik 'm dan toch gevonden
Want al met al is 't zo geen gezicht
En…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 ik was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen…
Als de bladeren vallen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.154 Nee, ze dwarrelen
dwarrelen als een gedachte
die traag zijn plek vindt
in grijze hersencellen
Bonte schetsen waaien omhoog
veelkleurig tot het zwart
ze overrompelend doet dalen
het zwart van hersenkwellen
Het zwart van lange nachten
met ritselloze bladeren
bedrupt in nevelige ochtend
voor het opscheppen
De bomen staan stom…
op schoot bij de oorsprong
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
783 zout
ik wou dat je daar bodemloos
kon vallen in een bedwelmend bedaren
en gewichtsloos zweven op de nevel
mezelf ontrukken van boven en onder
maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven
uit het niets of vanuit het vaderland
het vamen van de wind van verandering
duikt plots op als een noodbel in de verte
altijd en op de meest onverwachte plekken…
Steels - Duogedicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
517 verdoezelde zwakheden
krullen aan de oppervlakte
grijze kiezels kreunen
onder het profiel
daar waar ik loop:
geen plaats voor dubbelzinnigheden
daar waar ik loop:
weet ik niet waar mijn schreden leiden
gevolgd door lange schaduw
welke terstond in de nek hijgt
kleurt het maanlicht rood
sterren flikkeren in het niets
op die geheime plek…
Paolo en Francesca
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.475 behelst hij haar
hele ziel, haar hele lichaam
Ze strijkt door zijn ravenzwarte haren
en laat haar tong de vrije lik
Hij riposteert
met een stevig beetnemen
van haar appelvormige borstjes
Ademhaling en gevoel
osmotisch
kosmotisch
chaotisch
Hij beroert haar rug
streelt de dijen
spreidt haar benen
dringt alzo binnen
in de plek…
Le legionair pensonné
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
662 Plots staat hij tussen mij en
De opgaande woestijnzon
Een man gehuld in 't zwart
Zijn blinkende sabel daalt
Als de weerlicht op mij neer
Ik pareer ‘t staal in ‘n reflex
En stoot met een angstroep
De bajonet in de schaduw
Van zwak vlees en bloed
De sabel valt in mijn voet
Ik veer rechtop in m’n bed
Masseer de pijnlijke plek
De…
De kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
580 Maar steeds vind ik de plek
terug van mijn jeugd als ik
naar de stilte zoek in mijzelf
en mijn hoofd vol zit met vragen.
De wind en golven brengen
herinnering terug van toen
hier aan de kust vind ik dan
mijn innerlijke rust weer terug.…
Op dwars gelegde latten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 ik heb het huis gezien
met voeten in het water
maar de kelder droog
ramen die veel
uitzicht geven
een grote tuin vol leven
vloeren blinken
van generaties stappen
op dwars gelegde latten
in lichte plekken
op behang groeit de
familiestamboom al zo lang
de trap is sleets
kreunt en steunt
de tijd uit het verleden
op zolder galmt…
Een matte Kerst
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.559 De bal was kwaad
Meer op hem zelf dan op zijn maat
Deze een kleurrijk figuur met witte tippen
Had voor hem in de boom weten te glippen
Deze rijk voorziene Pocher als hij was
verdrong eenieder van zijn plek
Scheldend met, rot op vies, mager, lelijk, en gek
Zo hangt de rijke bal nu vooraan aan zijn dikke nek
De ander kleurloos onbelicht niet…
Despoot
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
798 Wellicht zijd gij daar
despoot die alles weet
uw manifest vreet in
evenmensen laten kruipen
door overwicht
zonder aarzeling
eeuwig het antwoord heeft
stuurt naar eigen plek
nimmer struikelt
over het verweer
nimmer reflecteert:
doch gij, doch gij, doch gij
doch gij krijgt ook de eigen stek
als ieder ander mens
met één gelaat…
Vriendschap
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.824 Het liefst ga je naar een plek waar je alles alleen kan bezitten.
Altijd is het weer 'het komt wel goed'
Noemen ze dat nou 'goede moed' ?
Toch is vriendschap onmisbaar,
vrienden zijn voor mij heel erg kostbaar.
Ik weet dat ik niet zonder ze kan,
iedereen maakt fouten, dus leer ervan.…
Wenken
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.364 Blauwe plekken, in de blaadrenbogen
van 't prieël,
wenken als een zacht paar vriendlijke oogen
Min haar veel!
Reuzenletters, in de kristallijnen
schaatsenbaan,
wenken als een beeldspraak door haar lijnen:
Wil toch gaan!
IJzelpluimen, die aan takken klemmen,
stijf van kou,
fluistren als een zacht paar feeënstemmen
Blijf haar trouw!…
breekbaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
564 mijn hart
ze vullen zich met liefde -maar
ze stromen leeg tot niets hun weg nog weet
waar ik nimmer meer vergeet
dwalen kinderen langs blinde vlekken
uitgesproken klein vergroeit hun grote leven
tot ze zomaar ouder zijn, vergeven
aan wat ooit hun basis was
buiten leeft de wereld mee, ze draait
haar dagen rond de as van vele zere plekken…
Het gaat om het verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 De partij van Geert Wilders stijgt met 2 zetels naar 29 plekken in de Tweede Kamer.
-------------------------------------------
Ons Geert heeft weer twee zetels hoor!…
Penisbreuk
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
690 .
------------------------------------------------
’t Idee alleen doet mij van schrik verstijven
Ik wou dat ik het niet gelezen had
Al doe ‘k het nooit op werkplek of in bad
En zeker niet met onbekende wijven
Ik zal nu elke plek eerst grondig gaan verkennen
Zodat m’n jongeheer vast aan de sfeer kan wennen…
Weer paardenbloemen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 kloppende kamers
alle kaarsen zijn gedoofd
konden we samen opnieuw beginnen
paardenbloemen zijn
heuvels beklimmen als het kind dat
armen gespreid, vogel van binnen
blindelings zeilt op de wind
ooit, onder bloesembomen
bliezen we zaden als bellen omhoog
ik dacht, en denk dat nu nog soms
misschien besta je niet
in deze tijd op deze plek…
Een hele bijzondere dame
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
904 Gillian is een hele bijzondere dame want
zij woont namelijk in Prinsessenland
daar eten ze geen spruitjes of gewone pap
maar drinken ze iedere dag prinsessensap
zijn papa en mama Koning en Koningin
hebben prinsessen het hier altijd naar de zin
dat is waar de zon voor altijd schijnt
en de regen wolkenloos verdwijnt
de plek waar wij je altijd…
Marcuse
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 een simpel Indiaas recept
kikkererwtenmeel en uien
wat water en olie om te frituren
Een mengsel van water en meel
kruiden, de verhouding blijft geheim
Uien in rafelige slierten gesneden
lichtjes door het mengsel gehaald
In palmolie gebakken en warm geserveerd
een gevoel krijgen dat het zo hoort
niet meer nodig dan een warme plek…
Liefde en nectar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 zijn wij de stukjes leven
die we samen genoten
door ons drukke bestaan al vergeten
ik bied ze je aan
voor een lach in herkenning
jij hebt die korenbloem ook zien staan
in het warme veld
waar wij wilden verdwalen
en samen de tijd vergaten
waar liefde zomergeel kleurde
een open plek die
naar liefde en nectar geurde
weer even terug…
kringloop van schaduwen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
569 dat het steeds minder wordt;
het kind dat zoekt naar dunne plekken
en de afbeelding van het licht, hoe het
om een glimlach weent, als vreemde, ongezien
dat het steeds meer wordt
in een beheerste vorm; grachten vol gedachten,
bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het
tenslotte zal weten dat het schrijven moet
omdat gesproken woorden achterblijven…
Simba
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 Terwijl iedereen ligt te
slapen doen wij onze
dagelijkse ronde strompelend
beweeg jij je voort pijn staat
in je ogen geschreven
ik wil niet voor god
spelen maar wil ook
niet dat je lijdt
de regen spoelt mijn tranen
weg nog een klein eindje
dan mag je weer gaan
slapen op je vertrouwde plek
Laat mij nog even genieten
van…
heel even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 vandaag heel even zon
in afscheid van de winter, licht
en warm op luwe plekken
waar ik even leven kon
zojuist heel even zacht
gestreeld rond wat viooltjes, paars
gerangschikt in een oude pot
voorjaar
in mijn buitenwacht
even glanst wat zichtbaar goud
rond korte ademstoten
roerloos klampt mijn hart zich vast
zodra ik oud
en oeverloos…
De geur van lindebloesem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
658 Straks loop ik nog even terug naar die plek om
naar mijn verre kindertijd te emigreren.…
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De tijd zoekt een weg voor mij, maar
onbekend is iedere plek waar ik vertoef.
En alle dagen hebben zo hun verhaal.
Met een ritme als de golven van de Oceaan.
Een eindeloos zoeken is het in ons bestaan.
In een oerwoud van mensen kiest ieder zijn
weg en al dolend weet men heg noch steg.…
het is het nu moment dat het vertrouwen wint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Ja, gewis je mag het weten
je hoeft niet in het ongewisse meer te meten
tobben over hoe het werkelijk is
het door jou veronderstelde, daarmee zat je mis
Duidelijk,
Dat had ik moeten zijn
Niet zo vaag, dat mag je weten
Ik deed jou daarmee heel veel pijn
Ja, jouw gedachten zijn zo maar niet versleten
Waar,
wij nu samen mogen zijn
de plek…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Grensbewaking
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
757 Soms is het goed niet vrij te associëren;
vooral als het gaat om pijnlijke zaken
die een plek in het verleden verdienen.
Want je mond moet je houden leren,
om je kwijtend van je dagelijkse taken,
met respect voor jezelf te bedienen.…
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
560 vandaan
stottert woorden in een taal
die geen mens kan verstaan
ze ziet het licht gefilterd
vallen door het getinte glas
in lood, het kleurt de man
op de kansel in geel en in rood
dan zit ze plots op haar bed
hoort de stem van haar zusje
en haar moeder komt bij haar
die geeft haar een kusje
ik neem haar mee aan haar hand
naar een plek…
Scherp afgetekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 het is mijn keuze niet
waar in het donker
scherp afgetekend
de vleermuis vliegt
waar spinrag hangt
en zompige aarde
vol groene varens
mijn voetstap vangt
een zuigend contact
dat iedere pas
moeizamer maakt
naar het inktzwarte ven
dat spiegelend
laat zien wie ik ben
stilte doet rimpelen
in golfjes schrik
van die plek word ik gek…