3361 resultaten.
The colour purple
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.479 van je lippen
deed me blozen
als een puber
je hand zocht
die van mij
een sensueel spel
van vingers
erogene zône
hypnotiserende blik
laat me niet los
dichter, nog dichterbij
hartstocht bedwelmend
proevend van elkaar
hongerend naar meer
voerden onze lijven
het hoogste woord
verstrengeld, versmolten
geen gedachten
een bleke zon
raakte…
de zee is van de kook
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
788 oceaan
voor warmte aan de vissen
geeft heden een ozonkater
zont straalt ongebroken aan
celsianen hebben uitgewezen
het zoute water is gerezen
smelt maakt steeds ijs vrij
de pool krijgt zelfs eigen tij
tijd voor de greep uit ons vriesvak
naar ijsblokjes voor in de koelzak
als druppels op een gloeiende plaat
opdat de zee niet aan de kook raakt…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 als ik over jou vertel
zit ik vaak op mezelf te wachten
stil starend
naar de richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die…
Bovennatuur
gedicht
3.2 met 8 stemmen
9.316 Nog staan witte tekens in de lucht
en raakt puur blauw het laagste dak!
Duizend stemmen stralen door je heen.
Soms heb je na een dagje stad
vanzelf een schram, bijvoorbeeld op een arm.
-------------------------------------------
uit: 'Geluksinstructies', 2005.…
Wie onder tranen zaaien
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
879 Een schoonheid die ik niet kan vatten,
die raakt aan 't diepst van mijn gemoed:
muziek van Mozart, bloemenkleuren
en zoveel dat me danken doet:
een avondzon, een witte vlinder,
de dageraad met parels dauw,
de held're vriendschap tussen mensen
en liefde die niet wijken wou.…
Het niemendalletje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 juist jij
kunt zo fijntjes
erotiserend
de lijntjes
ophangen van
het niemendalletje
als voorspel
tot een ultieme
apotheose
we spiegelden
elkaar kwijt
in de subtiliteit
waarmee jij
me raakte
weerhaakte in
beteugelde lust
mij de sporen gaf
zonder rust
we schemerden
in de warme gloed
waar het leven
nog zinderde in
volmaakte eenheid…
Snelwegen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.806 Een vogel, vleugels gereed
Om te vliegen in vrijheid
Zoals de vogel al weet:
De zwaartekracht raakt haar kwijt
Op de rand van de grens tussen...…
Rotterdam-Centrum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.235 al deze mensen, tussen alle etalages
Weerspiegel ik honderdmaal, maar toch alleen
Grauw middaglicht in de stad
Een verre klok slaat zwaarwichtig de tijd voorbij
De stad kraakt en zucht, vervuild sluit zij zich
Blinden rollen ratelend dicht
Verkoopstertjes kwebbelen de tram in
De avond valt in vrieskou
En onder de feestverlichting
Raakt…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood
verkleuren haren wit en grijs
vlekt de huid donkerbruin
wie raakt…
iemand zoals jij
hartenkreet
4.3 met 79 stemmen
7.755 Altijd gehoopt
op een liefde zoals dit
Heb in jou gevonden:
iemand die over mij waakt
iemand die mij raakt
je hebt mijn hart en ziel
Iemand zoals jij
bij wie ik mezelf kan wezen
mij doet beven
beven van geluk
Iemand zoals jij
doet mij verlangen
verlangen naar jou
Iemand zoals jij
waarmee ik een toekomst zie
die mij kinderen zal geven…
Dat blikje cola
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 de zoute smaak
doet me denken aan die dag
op het strand
toen jij en ik
nog ik en jij waren
Het was koud
maar ik gloeide
van trots
hoe jij daar liep
mijn arm door jouw arm gestoken
alsof ik je vriendin was
We aten fish & chips
ik dronk cola en jij dronk niks
je keek alleen maar
naar mij
en naar mijn blikje
dat langzaam leeg raakte…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 verzuurd op zoek naar zonnelicht
zwicht al ras elk innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft…
aangespoelde dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
529 Ik streepte met zand over de toppen
van je schoonheid, raakte met mate
je vrouwzijn aan kuste het strand in je haren
terwijl je wist dat je op het hoogtepunt
mij tot stoppen zou manen
Het spel van schelpen en wat zeewier
haakte in elkaar door het aangespoelde
visserstouw en hoe ik het ook ontknoopte,
deze liefde was niet waarop ik…
In de ton
gedicht
2.6 met 29 stemmen
13.144 Maakt het uit wie het dicht
de wind of een ander, zijn slepende regels
stemmen niet hondser en wie ze nog opschrijft
is mij om het even, de stad raakt vergeten.
Wie het je aanzegt, lood om oud ijzer.
Maakt het je enig verschil waar ze bleven
de zomer de schemer november de dagen.…
Als haarfeest
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
414 nu het herfstig
is gesneden in
een schitterende
mêlee van
lichtend grijs
en het nog
zomers opgelichte
blonde bruin
het is de
nonchalante val
die vitaal jeugdige
krachten genereert
volume geeft en
in haar speelse
eigenwijze tijd
wat kleine
lieve stukjes
hemel presenteert
waar donker
dekkend uit
dichtbij nog de
hoofdhuid raakt…
bliksemflits
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.415 In een flits kom jij voorbij
de klap hoorbaar tot in de geest
de lichtflits raakt de ziel
donder en bliksem
val hier voor je neer
lachend door de tranen heen
vraag ik je
wil je meer
geef me de donderstorm
die nodig is om deze orkaan
tegen te houden van de ondergang
de storm samen laten samensmelten
tot elk bloem en vlinder weer tevoorschijn…
uiteindelijke werkelijkheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.544 ken geen zorgen
wanneer zonlicht sterft
in melancholie van uren
die de ziel raakt
schemerende nacht
je omweeft met getover
wij zijn één
door ’t zachte licht van maan
schaduwwerpend over ons verlangen
warmend, minnekozend
’t onvergetelijke ligt al in de lucht
in ‘t ademen van gedachtes
aan zoete geur van liefde
tedere omarmende schaduwen…
Evenwicht in het extreme
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 De wereld uitgesneden
langs sjablonen van het
blinde geld, gevoegd
in voorbewerkte stenen,
ingelegd met specie
van het zwoegen,waar
geen bloed meer uit kan treden,
zelfs geen tierend mos, zelfs
geen onkruid welt op gave
bodem, niets dan dode licht
erboven, niets wat ons verplicht
raakt evenwicht, van aarde
losgemaakt, claimen vale
schaduwen…
Lente tranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.089 tranen
met een zachte doek
zij zochten een weg
naar buiten
toen regen én zon
mijn geleide waren
het was even luchten
na een lange donkere nacht
en mijn gevoel slechts eentonig
de partituur kon bedwingen
het was
ingekapseld in een klank
van afstandelijk dreunen
ik depte
overjarige tranen
totdat het tere mos
mijn voeten raakte…
Die andere vrouw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.361 Hij kijkt naar jou
maar ziet haar
Hij raakt jou aan maar
voelt haar
Hij kust jou maar
proeft haar
Hij vrijt met jou maar
bevredigt haar
Ik koester geen illusies
over de prins op het witte paard
Ik verlies me niet in een hart
waar geen liefde voor mij bestaat
Dus begrijp me niet verkeerd
als ik zeg dat ik van je hou
Ik wil…
De zigzagpijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 het is pijn
die zigzagt
door mijn zijn
kleur verlept
geur verwaait en
levenslijnen dieper etst
die rafelt aan geluk
vertrouwen breekt en
sprankjes hoop weg veegt
steeds sneller gaat de stroom
langs oevers en dijken
die alsmaar hoger lijken
een boze droom die
kant noch wallen raakt
mij buiten zinnen maakt
tot medicatie
de…
schoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.840 de haal
duurt lang
of kort
weet hoe dan ook
dat het niet schort
nu even niet
al dat gezeur
wil je weg ook
uit de sleur
van dagelijkse
beslommering
en goed bedoelde
bekommering
even alleen zijn
en alleen
met enkel jezelf
om je heen
voor rust
en denken
maar ook bezinning
en weg te doen
wat bagage
uit je rugzak
want ook die raakt…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is…
Mijn zegen heb je
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
4.680 Wat jij of jullie doen met cijfers
ach, dat interesseert me echt geen zier
mijn schrijven raakt wel andere mensen
dus kom maar op hoor met die vier
Mij zul je er echt niet meer mee raken
het is en blijft toch echt mijn schrijven
zelf zeker nog nooit iets op papier gezet
zielig als je altijd zo zult blijven
Een vier is een vier en blijft…
Wolk-breuk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
692 Water moddert verder
tot de rand de lippen raakt.
Vogels schuilen verder
tot de storm weer overdrijft.…
WINTERSLAAP
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
868 Als je hele leven kraakt
een halve dood je raakt
voel je dan gerust alleen
met d'winter om je heen
denk maar niet aan d'lente
doorgaans kort van lengte
denk maar niet aan d'zomer
die maar niet wil komen
denk maar niet aan d'herfst
die 't beetje zomer bederft
denk maar niet aan denken
laat slaap uitkomst schenken
beleef je eigen winterslaap…
Het laatste luiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 ik heb torens altijd gemeden
maar tonen van de klokken
kwamen in iedere uithoek
met alle vroomheid naar beneden
zij raakten bleven haken
in een oud religieus gevoel
dat opriep om samen te komen
leven te schonen voor het goede doel
zij horen bij een tijd
die ik heb overleefd
de huidige goede herder weidt
zijn schapen in een andere geest…
in een kring van vuur, oneindig open
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
630 tussen jou en mij
is er een oorsprong
en een waarheid die ieder heeft gezien;
een bewogen fabel bovenop het verlangen
of door het aaien
van een roze balsemien
in beroezing
en voltooiing van zinnen
zijn talloze namen reeds eerder geschreven
wanneer ieder ogenblik in liefde
zich door het leven heeft omgeven
het raakt je ziel…
Zedeloos jongleren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
613 Ik herdenk nu stil de uren
onze liefde, vol in bloei
heeft niet lang kunnen duren
geleid door innerlijke groei
besloot ik ons te scheiden
het genot en het vermaak
we danken nu ons beiden
onze wederzijdse smaak
hoe ik het ook probeerde
je raakte mij niet aan
bleef bij zedeloos jongleren
verlangen naar de maan
nachten werden eenzaam…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…