4012 resultaten.
suites voor Annemieke XXXXVI
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 we weven samen
in verschillende tijden
er vallen steken
een mist voor ogen
meeuwen zwart in de verte -
een dag zonder doel
bij de lantaarnpaal
esdoorn en wilde kastagne
delen het licht -
twee kapmeeuwen
drijven op grijze golfjes
kop in de wind
zonnige morgen
een schaakbordzeemeeuw zeilt voorbij
zij vult de hemel…
Het leven
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
2.416 Elke ervaring doet je leren,
vallen en opstaan doet soms pijn.
Het leven brengt nu eenmaal ook tranen,
het is niet altijd rozengeur en maneschijn.
Wat je zelf geeft zul je ook ontvangen,
help dus de ander waar je kan.
Dit is een kostbaar gegeven,
je wordt er zelf alleen maar sterker van.…
De steentjesdief
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
765 Zij laat, geschrokken, de steentjes tegen haar beentjes vallen
en begint te huilen.
Opa is niet lief,
hij is een steentjesdief.…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
Na ingedronken letters
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
705 tussen vallen en opstaan
kleurt en kruidt poëzie ons leven
zwart-wit bewimpeld
door nevels komt glimp tot glans
vastgezet in geluiden
tussen verwante vingers
na ingedronken letters
aan de hand van het alfabet
ontbreekt soms de juiste melodie
waar klanken niet samensmelten
tot een harmonisch geheel
van woord tot woord…
Een tegenover
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Ver voorbij aan wat ik zie
weet jij, kijk jij voor mij
een zien niet zoals
ik ooit waarnemen zal maar
vol beweeglijke bewogenheid
zo nabij als jij, zo kan
ik nooit bij mezelf komen
De spiegel van mijn ziel
is in jou handen
hou die maar vast voor mij
zal nooit in scherven vallen
je fluistert en luistert
naar mijn diepste zijn
zo ben jij…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
In gods naam
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
540 weer gooien
slang en appel
het paradijs te grabbel
is er crisis
tussen euphraat en tigris
in het mesopotamische land
verslaafd aan macht
claimen zij waarheid die
vrijheid dodelijk verkracht
in vroegere tuinen
vallen andersdenkenden
onder hun moordende hand
het paradijs was al vergaan
laat in gods naam die hel
niet naar onze wereld…
Verlangen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.678 ik laat ze vallen.
Mijn gezicht...
Verberg ik in de stof.
Een traan glijdt...
In de voering.
Jouw geur...
Ze is er niet...
Weg, je bent weg.
Maar ooh, ik mis je zo.…
Hestia
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 we kruipen richting wintertijd
de grote inkeer kan beginnen
buiten vallen bladeren
alles wordt opnieuw verteerd
het extra uur wordt teruggegeven
opeens lijken de nachten lang
kom, luister naar verhalen
warm elkaar bij aangestoken haard
rode wijn wacht ons bij het vuur
waar wij levensnoten kraken…
als bij een kind
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
527 vertel me maar
hoe zeer het doet
hoe bang je bent
en hoe je denkt
dat alles
nooit meer goed zal komen
kom maar dichtbij me
ik pak je vast
en hou je stevig bij me
zodat je niet meer vallen kunt
heel even op me leunen
huil nu maar uit
ik blijf vanavond bij je
ga zomaar niet weer weg
zolang je wilt ben ik nog hier
tot je jezelf weer…
Putteke Winter
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 Dit is wat de matten der aarde voelen
in koelen bloede van het weer:
de eenzaamheid der kristallen,
die als een vacht aan de grond vastgroeit
de sneeuwschuivers der viervoetigen,
de snuiten, de poten, de staarten
de aangeslagenheid van het klimaat,
haar vallen, de put in haar ogen
de angst der binnenblijvers
en het glijden der gelukuitbuiters…
Dragen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 De regen valt
Bevochtigd
Maakt schoon
Stof wordt vloeibaar
Druppels worden stromen
Zou er ooit een einde komen
Aan deze liefde
Soms stromend als regen
En net als wolken blijft groeien
Niet altijd een kans
Om neer te vallen,
en wordt alles door te wind geleegd
Maar als het komt
Dan is het mijn kans
De stromen op te vangen,
Te dragen,…
soms is alles het net niet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 waar de wind en de maan het wil
verzet zich niet al was het maar
een keer uit balorigheid zoals
ik soms een bal wegtrap net voor de voet
van wie ook trappen wil
de wolken jagen voorbij
ontdoen zich van hun grauwe last
maken deuken in mijn humeur
nee soms is alles het net niet
en probeer ik maar
een gat te dichten
laat ik letters vallen…
bewaarheid.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.705 Zal uiteindelijk zijn laatste blaadje,
Laten vallen uit het borrelglaasje waarin het staat.
Zo ook zal langzaam het vlees,
Verdwijnen van jouw botten.
Al liggend in je kist,
Met mensen erboven denkend aan jou.
Een mens een madeliefje.
Zij de blaadjes, wij het vlees.
Een in leven een in ziel,
Zoals beide er geweest.…
Le mistral
gedicht
2.9 met 21 stemmen
4.632 welke naam de wind ook heeft
hij is mannelijk in alle talen
of liever jongensachtig
overal blaast hij jurken bol
rukt hij aan wasgoed
en slaat verwoed en wispelturig
de bladen om van boeken
en van kranten
waar het niet waait
vallen geen bladeren
en maakt niemand bewegingen
zoals jij nu met je hand
door je haar zo sierlijk
en…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 Aan mijn voorzichtige voeten
dwarrelen ze voorbij
sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in…
Poëtisch intermezzo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 In spinrag schittert zomer na
flarden mist
kondigen herfsttij aan
aarzelend
want de zon
herovert het land en de mensen
late geraniums koesteren zich
in haar licht en de kat
knijpt genietend de ogen dicht
een laatste glas op een terras
stemmen vallen stil
terwijl dorre bladeren
een bed bereiden voor wat komt
heimwee…
Slaap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 .
-------------------------------------------
In slaap vallen direct na de seks, moet volgens Amerikaans onderzoek gezien worden als blijk van liefde en trouw.…
tranen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
904 Er vallen tranen langs mijn wang
van intens verdriet
Dat laat ik niemand merken
niemand die het ziet.
Ik zie dat je verandert,
hoe zeer het me ook doet..
ik kan je niet veranderen..ik weet niet hoe dat moet.
Ik moet er mee leren leven,
dat je nu niet meer hebt te geven.…
Respijt van de schemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Bij het vallen van de avond
vervagen de contouren
tot aan de morgenstond.
De dag dat licht en duister
wisselen in een flits
beantwoordt zonder luister
wat de eerlijkheid gebiedt.
Het zeker te weten
maar soms even niet.
Geklop op de deur,
geluiden zonder gezicht.
Maak je ‘m open
of hou je ‘m dicht.…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.216 Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!
is "ik en weet niet wat".
Zij dient of dient u niet,
naar dat zij wordt gevat.…
eerste kerstdag alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
764 ga ik naar de schaatsbaan
het zal regenen en het ijs
zal zacht zijn maar hard
genoeg als je valt dus je
wilt niet vallen en kijk je
om je heen zie je haast niemand
en in de verte de huizen
waar iedereen samen is behalve jij
maar recht je rug, weet wie je bent
en let op dat je niet valt en iets breekt
en er komt echt wel
weer iemand…
Zichtbare ijsvogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Met op de
takken een laagje ijs
Sneeuw dwarrelt of
valt met vaart naar
benee
De ijsvogel is zichtbaar
Voelt onraad en vliegt weg
De sneeuw knispert
Onder onze passen
't Is stil in 't wit en het blijft
gestaag, zeker vallen
Onze schoenen
vormen een spoor
Ga mee…
toevlucht
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
500 het is middernacht
muisstil
wijzers vallen samen
in het slot van de deur
zij staan daar, de jongens
zoals zij het zelf willen
ogen en handen om haar heen
zij verlaat zichzelf in het schreien
in de angst dat oren kunnen zien
en stelt zich een wereld voor
onderweg naar wolken
wat als zij weer komen
vanaf dat punt
zij is maar een meisje
met…
langst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
609 Blad na blad laat je ze vallen
wegwaaien met een poolwind
gecreëerde demonen die het vergallen
Het is uiteindelijk het lied dat wint
Legende in jezelf
maak er hetzelfde feest van
elf na elf
Er bestaat niks wat niet kan, niet dan?…
Weer al
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 De blaadjes vallen
Dat doen ze elk jaar
Steeds weer andere
Maar wie let erop
Een vogel misschien
Nee die ook niet
Is bezig met de trek
Vliegt een heel eind Afrika in
Wacht op z’n maten die
Nog van alles moeten regelen
Inentingen, verzekeringen, paspoort
Dat ging vroeger wel anders
Gewoon vertrekken, we zien wel…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 In de overtuiging van een verhaal,
De zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.266 Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!
is "ik en weet niet wat".
Zij dient of dient u niet,
naar dat zij wordt gevat.…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 Momenten van wisselend geluk
verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen…