13587 resultaten.
Gebogen venster
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
539 Je vraagt je af wat is het
doel te zwemmen in kom,het
geeft niet in welke richting
die ik zwom, mijn kunstjes
voor een gebogen ruit, las hoe
vertekend de wereld was, na
meerdere borrels in dat glas,
verscholen onder de schubben
van een vis,die niet meer
weet hoe laat het is.
Uit: "De wijzer slaat door" (pama)…
westers
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
518 een facelift
een pruikie
een poes met contactlenzen
een hond met een buikie…
Zelfde soort?
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
530 Niet te knuffelen en eenzame soort,
verdwaald tussen de aardse dieren,
z’n gram verhaald op hen, die hem
geen kwaad kunnen doen en hem
niet eens besnuffelen, in aard ver van
elkaar afgewend, om zich met de vinger
naar eenzelfde toegangspoort te richten.…
Dit eiland
gedicht
1.8 met 16 stemmen
9.978 Heden voelen mijn voeten zich goed
in hun sokken en die weer
in hun ruime maar nog niet
sloffende schoenen.
Waarom dan niet de paden op,
de bergen in, de velden over
bij deze stad vandaan
waar stegen uitlopen op steigers
niet meer door boten gebruikt.
Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende…
Valse schaamte
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
514 Niet zelden trekken modderstromen
van rottend vuil in kommer en kwel,
meestal vrijgekomen, vanaf de hoge
naar de lage kant, waar geur en
hypokratie hun stinkende stempel
drukken op de aangeboren afvalkuilen,
waarmee overdaad stand houdt tot aan
de marmeren zuilen van de door paal
en perk gesterkte zwijgen, tot in de
weggeworpen kudden…
Matrix
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
466 Bossen groen, lichteters
verkruimelen de dag,
distilleren glans uit mossen,
ontdaan van modder en stof,
om de blikken te wassen,
gedompeld in stalen schaduwen,
van heldere schitteringen in de
halo van de aarde, verlost uit
de matrix van alle zonnen,
spiegelen nieuwe werelden.…
toekomst
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.130 Het klopt toch echt
Wij hebben een toekomst
Die ons door het diepe
Laat ronddraaien in een kolk
Soms wordt er gedraaid
En komt er iets uit
Jouw toekomst wordt bepaald
Door het lot der toekomst
Waar je wordt gekozen
Uit duizenden mensen
Die wanhopig kijken
Met hun kraaloogjes van sneeuw
Je wordt gekozen in een lange baan,
De baan…
geeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
767 De zomer ademt alweer haar laatste adem
vurig brandt de koperen bol door
geen zoektocht meer
ontwikkeling in ieder nieuw kasteel
zielsverwant in een vlak overvloedig groen
land
leuk is gewoon
plezant
en het zand
danst
net als ieder in dit leven
die dit leven leeft
een engel geeft.…
De profundis
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.156 Wij zijn de overwonnenen
op de zuiderstrook der lage landen langs de zee
De zee was niet ons goed
al schuren hare zoute waatren zuiver ons strand
van bitterheid
Soms is een plant ons goed nog
en dieren
Ik meen daarmee buiten de paarden
schepershonden van Mechelen of Groenendaal
die na de schilders de roem van…
in jouw ogen.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 verdronken in jouw ogen
zie ik regenbogen
waar wij onder staan
voordat wij verder gaan met ons leven
door onze ouders eens gegeven…
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
583 hoe komt het toch
dat ik mij nog steeds verbaas
over de wereld en mensen
ben ik dan een dwaas?…
zwartgallig
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
659 verfloze vensters
zwarte ramen
in de nacht
bevuilde straten
verontreinigde grachten
kernwapens
slechte gedachten
de aarde huilt
niemand lacht…
Kroegentocht ener Heilssoldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
622 Hoe oud in nieuw de bar collecteert
in heuse kuise kousen,
het hemd de rok nog nader komt
tussen beschonken navels,
waar eender, maar dan onbedekt,
het staren is begonnen
Hoe oud in nieuw het kruis vertaalt
in bellen per mobieltje,
gemixte tijd een hoedje draagt
langs krukken Replay-heupen,
waar lol of lust geen fooien schroomt
voor rammelende…
Emmer zonder bodem?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 Als ik nog zoute tranen overheb,
tegen alle ziltheid van de tijd,
die uitmondt in een belegen zee,
schep ik ongenoegen in een emmer,
waaruit de bodem is geslagen en de
dromen ongestraft blijven komen,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der sterren mee,
verkoos mijzelf te overschatten…
in stoffelijke realiteit
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
712 rest ons de tijd
om in verwildering
diep te wortelen
zodat onze droom zich
als werkelijkheid
kan uiten
of zien we
hem verwelken
door wat ontreddering blijkt…
staan op
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
951 jij vroeg
iets
in dit heelal
in het niets
komen wij nog
in het vrij zijn
op de fiets
in holland
dat lage land
waar de heilige alpen
het water heen sturen
turen naar de diepte
wij riepen
om waarheid in dit leven
gaven bestaat niet
zegt de menigte
de onwetenden
de genen
die niet kunnen
wenen
vergeven
het is een verhaal
in de nacht…
glanzend moment
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
923 Een glanzende dag
Laat je zwevend dromen
als de wolken in de lucht
en de vogels gestrekt over de oceanen
die geruisloos worden vervoerd
door de briesjes bij het zonnige land.
Het uitzicht is zo mooi
Door het oh zo rustige leven
Waarin de natuur zijn wortels plant
En de zon zijn glanzende stralen toont
In vuurrood en helder licht
Boven…
Worldisme
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
990 Waarom het gebeurde?
Afgunst. Kift. Jaloezie?
Niet kunnen bereiken
Hetgeen zij realiseerden
Haat en nijd
Meedogenloosheid
Odium en woede
Klaagzangen
Elegie
Why nationalisme?
Hoezo, echt niet gunnen?
Glob' is van ons allemaal
Bedenk dit nou toch eens een keer
Gun elkaar
Licht en gun elkaar
Ruimte met heel veel groen
't Is mog…
een meisje op een fiets
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
657 Omdat ik van de wereld
en haar werkelijkheid
maar weinig begrijpen wil
ben ik onbevangen
geloof ik niet in toeval,
denk ik dat de fantasie
net zo echt is als een droom
over een meisje op een fiets
en zelfs net zo echt
als een meisje op een fiets.
De werkelijkheid heeft me niet
nodig.…
Aambeeld,
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
623 Zag de manen zich in fletse
kringen verkrampen in
de handen van de nacht,
verdwenen figuren trekken
voorbij in een onafgebroken
stoet om de vege huid te
redden, vermoeide hoofden
gebogen, de witte lippen
stijf gesloten zonder klacht
of vragen op het aambeeld
van de dag gewogen, als de
zon z’n rug opricht,wordt
de droom een plicht…
Uit de diepten
gedicht
2.7 met 16 stemmen
8.450 Bij een huis stond ik stil.
Er brandde geen licht, noch
zag ik ramen, wel klonk een stem
als uit de diepten.
Uit de diepten steeg een schraal
gezang, was het dat
dat mijn oor verdoofde?
En vervolgens vervolgde ik
mijn weg. Hoe klonk dit grapje in
de zwartste duisternis? En stond
inderdaad dit plompverloren huis zo zonder raam
in de leegte…
Vox Populi
gedicht
2.5 met 45 stemmen
11.405 Steeds minder wordt de fantasie
fantastisch, steeds kleiner
de wereld, korter
de reisduur, de voetbalbroeken.
Narcissen verdrogen en worden
door tulpen vervangen, de kat
werpt tussen ontsproten bintjes
negen jongen waar geen blik voor is.…
Gij uil, gij vogel vol geheimen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.565 Gij uil, gij vogel vol geheimen
Die in de nacht uw nest verlaat
Ge zwerft, totdat de sterren zwijmen,
Ge zijt door velen diep gehaat.
Ge rooft de mussen en de muizen,
Nestelt in klooster en kasteel,
Ge schuwt de straten en de huizen,
Eenzaam te zijn is ook uw deel.
Gij, sombere wachter van de nacht,
Ge zijt de dienaar der godin,
Naar wie…
Herhalingen.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
794 Herhalingen,
oorlogen, orkanen en stormen,
bevingen en donders
tigduizend doden, nee
-'t is weer niks op teevee-
Maar ik ga naar bed,
wat doe jij, ga je mee?
Elke avond:
moet jij nog wat?
geef mij ook nog maar
Zonder te praten,
niks uit te leggen,
-nietszeggend zwijgen-
Dat is het dan wel.
Wat is nou nog belangrijk,…
Bommen en bedevaart
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
694 bleek is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt,
ziet de mens in vrije val
schrijft bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog
zullen engelen zingen
van vrede op aarde
terwijl zijn kinderen worden…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt…
ontvang
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
860 ontvang de geschenken
die ik je geven wilde
als kind
maar sta me toe
aanvaardt de gebreken
van de tijd
ik heb gewandeld
in niemandsland
de geest gereindigd
het boetekleed gedragen
en om de dood geweend
mag ik binnentreden
in jouw huis
van vrede en vergiffenis…
Niet Spaans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
748 Heerschap, illuster,
duister ook en
met regelmaat aan
publieke zaak gebonden,
staart wat meewarig
over graspollen
die in de wind
buigen.
Gras zowel
grijs als groen
en door een lichte zucht
van zwoelheid
aan het Spaanse temperament ontsnapt.
Zij legt een schotel op zijn glas
en hij, Hollands als hij is,
merkt op dat het,
zo met…
Zoals het u belieft
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
964 raakt het soms te hard
begonnen met een valse start
zoals alles moet vallen
op mijn pad
vallen als een blad
zoals bladzijden moeten bloeden
voordat rozen ooit uit kunnen bloeien
voordat wij paden en zaden uit broeden
vrienden schrijf wat u belieft
en gelooft
want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…
Een vreedzaam volkje
gedicht
2.3 met 26 stemmen
9.781 's Winters vechten we cactussen om
(uit speelse verveling en bij verbod
op tegenstand): volgens overlevering
levensgevaarlijk, maar onder begeleiding
een belevenis. In het voorjaar denken we
niet aan vechten. En sinds de planten
uit hun wortels springen van de doogte
's zomers, heeft een karpersimulator
de smaak van de bedroefde vissen
doen…