7277 resultaten.
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
Mediterraan geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Luchtig wolken er gedachten door mijn hoofd
terwijl de wind in zachte plooien waait
en de zee kruivend naar mijn benen graait
sta ik daar, - door vergezicht in oog verdoofd
Het hemd dat wabberig mij de armen streelt
zo aaien golven mij hun zilte geur
maar hoeveel zaliger is hier de kleur
van zomerlicht dat warm met de wimpers speelt
Soms…
Ik hou zoveel van jou
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.771 ik hou zoveel van jou
meer dan de wind
die de kruinen van de bomen streelt
meer dan de zon
die de huid van de aarde warmt
meer dan de zee
die duizenden malen haar grenzen kust
je zult het misschien niet willen geloven
maar mijn hart stroomt over van liefde
en ik verdrink in mezelf om jou
heerlijk…
Grote schuiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 schelpen
jaren geleden in
mijn benen sneden
ik mocht niet
kinderachtig zijn
heb toen die pijn
verbeten maar
niet in vergeten
plastic schoentjes
heb ik in de tas
maar niemand die
ze dragen wil
ze komen niet van pas
zelf het voorbeeld
geven is geen goed idee
zie mezelf niet met die
grote schuiten over de
golfjes springen van zee…
Occulte riten
netgedicht
4.5 met 127 stemmen
467 zijn de roots
van onze generaties
kwijt in het
verdronken land
dat nederig erkent
de lat heeft nu te
hoog gelegen als de
zee het land herneemt…
Kleur van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 perspectief de meest
mooie landschappen
uit elk natuurgebied
kleurt met
seizoengebonden kwast
de subtielste momenten
van het op de akkers
staand rijpend gewas
glooit bos
en weiderand
als gegoten langs
de speels meanderende
en fris kabbelende beek
draagt de
kleur van water
door het land
uitmondend in de
delta van een verre zee…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 je kleedt je uit en vouwt alles netjes op
golfen benaderend
zoals een gewond dier wordt benaderd
je ademt het scherpe van zout en meeuwengegil
de schaduw van de omhelzing is te zacht
om je los te kunnen laten op de wind
wat zingt hij,
een verleidende roep of kyrie?
wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je…
Wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.030 Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand
met de vele verloren dromen die
al duizende jaren meezwalpen
op zoek naar hun thuisland.…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 Maar ik weet dat de zee en ik
Des nachts hetzelfde voelen,
Om één leed tezamen woelen
Op ‘t oeverloos bed tot een snik.
Zo zocht ik om te vergeten
Dat ik alles verloor om een vrouw;
Maar waar hij ook door haar schijnt bezeten,
Word ik toch weer gedompeld in rouw.…
Nachtbloesems VI
poëzie
3.3 met 45 stemmen
9.326 Alleen en onbespied
Met u de zee te klieven...
Waar' 't weelde niet?…
de duivelse Boca Inferno
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 hoger en hoger
slaan de woedende golven
door de Boca Inferno
een duivels-aanschouw
de bulderende kracht
van wel duizend paarden
werpen de schuimende zee
tot ver in het blauw
meeuwen verdrinken
duiven slaan te pletter
het gezicht van de schipper
staat sober en grauw…
laatste adem III
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.135 Eenzaam in het schuim van de zee,
hapte zij nog eenmaal naar lucht
Hij stierf een beetje met haar mee,
met in zijn lichaam haar laatste zucht.…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
In mijn ogen zit de zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.080 In mijn ogen
zit de zee
gevangen
een blinkend
blauwe diepte
geteisterd door
zoete eb en
een zilte vloed
die onverstoorbaar
woedend woedt
voor vrijheid…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 ik heb lang
naar de zee
zitten staren
terwijl het water
mijn voeten
vertelde van de
talloze gevaren
jij zo machtig
en groots
terwijl de golfjes
vriendelijk krulden
het schuim zijn
eigen hoofdstuk
en tekening koos
hoe kan het
dat stormvloed
dijken bruggen
en kades breekt
alles verwoestend
zijn weg naar
de laagte neemt
het spel…
Tsunami
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
717 De golf van ellende
die de aarde overspoelt.
Het machteloze medeleven
met een leven rond de dood.
Wat is het erg...
is het weg?
De gruwelijkheid van de grote getallen.
De cijfers die nooit nummers worden
omdat het mensen zijn.
Wat is het erg...
is het weg?
De kleuren vullen vlug het raamwerk
van verbeelding die vervliegt.
Wat…
Onzekere Toekomst
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.322 Ik ben de kust, Ik wacht,
en ’k vraag mij af
wat brengt de zee
vannacht?…
Onzekere Toekomst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.015 Ik ben de kust, ik wacht,
en ’k vraag mij af
wat brengt de zee
vannacht?…
en toch
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.045 nederland
in nederland
nu eens
niet door God
geschapen
noch beleden
als ultiem geloof
zo weinig hier
is zelf gekomen
des te meer
gemaakt gepland
de bodem daalt
de zee zal stijgen
en stortvloed
zet de polder blank
geen schepper
die dit lot belet
elk nedermens
draagt mee
iets van verleden
maar in nieuwland
blijft historie…
De witte hoofdletters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 nauwelijks
hoorbaar
speelden
onze woorden
hun eigen
kastelen
in het natte
zand van
het strand
alleen
de witte
hoofdletters
van krullend
schuim waren
het zichtbare
begin van
weer een
nieuwe zin
tussendoor
zong de wind
zoutkristallen
en scheen zon
de flonkeringen
die oplichtten
in elkaars ogen
tot in deze kleine
strand…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
1.523 Als in het stille ochtendgloren
sternen luid hun liefde schreeuwen
haar golven zacht het strand bekoren
korrels zand haar schelpen strelen..
Als meeuwen dromend op één poot
een zwakke bries haar duinen kust
staren naar het morgenrood
dan is ze moe..en rust.…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 geheim
aan de hemel
met de regen
daalde het geheim
neer op de aarde
de aarde gaf het aan een bloem
de bloem gaf het aan de mens
de mens ontving het geheim
liefde en respect voor alles wat leeft
de mens verloor het geheim
vond het terug
hield het even vast
en gooide het weg
het geheim kwam
weer terug in de zee
de zee…
Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924
poëzie
3.9 met 32 stemmen
8.079 't Verga me als hem, die op de zwarte zee
De ganse nacht gekampt heeft met de golven,
Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land,
Bij 't eerste licht, dat over zee-vlak gleê
De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven
Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
de golf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.097 diep van binnen zit zeer
opgeslagen, zeer diep
diepzeezeer
ratten zitten in een cirkel
om een schaal met melk
na verloop van tijd: een trilling
een week gevoel, een kleine wee
die zich voortplant, een golf wordt
een eindeloze golf
om in te verzuipen
sluit de ogen
ga onder, slaap
word wakker in het zand
met de zon op je lichaam…
Daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Daar
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
878 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Het krullend wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 de meeuw
scheerde laag
in een vlaag
van speelse
weerspannigheid
over spattende
golven in de
hoop op wat buit
ook jij volgde
de reis die hij
maakte op de
vlucht van wind
met het plezier
van een kind
hopend dat hij
zijn doel zou raken
danste op
het krullend
wit van de zee
proefde het zilt
dat hij heeft
genomen om
samen aan…
In vallende vloed
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
458 wij wisselden
schaduw en licht
in doen en laten
een tweeling
jij en ik
jouw lach
sprankelde hoger
mijn tonen klonken
vaak lager in
samen praten
de uiterlijkheden
waren niet congruent
zij een heerlijke griet
en ik tenslotte
ach een aardige vent
maar in ons
liefdesland was het
zelden hand in hand
altijd lokte zee en onder
geweldige…
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Vertaling van het Catalaanse origineel
De zee en de tijd
De zee is een ruimte van tijd
de uren gaan voorbij maar tellen niet,
de meeuwen spelen samen met de koppen
van de golven hun spel.…
Zeeblik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 doffe ogen dwalen urenlang
over de zee en het oneindig blauw
ze hoort het golvenlied als klaaggezang
schrijnend snijden in gevoelig rauw
en blikt verloren naar de ondergang…