27500 resultaten.
Wachten...
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
3.154 De wachtkamer laat de mensen wachten
Stelt ze op hun gemak met een tijdschrift
Om hun pijnen toch even te verzachten
Het leed staat op vele gezichten gegrift
De wachtkamer laat de mensen praten
Een plaats waar ook stiltes mogen zijn
Angst, verdriet is te lezen op de gelaten
De kans op genezing is soms klein
De wachtkamer laat de mensen wachten…
Ik laat mij opluchten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 nee, ik sla niet op mijn borst
dat ik niet vloek
maar het geeft bevrijding
rotte tijding vraagt erom
rond en krachtig allemachtig
hoor ik wat ik zeg
ik pak denkbeeldig in
afzien van geveinsde vroom
wals mooie woorden plat
terug wil ik realiteit
onderweg blijf ik toch
waarschijnlijk
moedwillig steken bij
mensen die mij lief zijn…
Het zoetzere roze
netgedicht
2.5 met 35 stemmen
408 jij wist het aardse
als geen ander te
ontvluchten zonder
in verre luchten op
te lossen in de wind
waar loslaten het
welgemeende credo
was van alle volgers
haakte jij je lusten
diep in het willige vlees
striemde met de
zweep het zoetzere
roze dat in vochtig
rood dood of de
gladiolen wenste
met superieure lach
bezag jij de taferelen…
verstilling
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
2.356 in woorden die
ruisloos verbleken
in tere gedachten
verstilde gebaren
in milde ogen
kromme lijven
in broze mensen
die langzaam
vergeten wie
ze waren
ontluiken zacht
gerijpte zielen
lonkend naar
de eeuwigheid…
Sommige dagen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.163 Andere dagen
wil ik liever niemand meer
laat me gewoon
mensen kunnen het toch zo ingewikkeld maken
misschien ben ik beter zonder
gewoon ik en mezelf, alleen.
Nee, ik had niet mogen liegen
ik was bang dat ik je zou kwetsen.
Nee, ik had niet zo moeten reageren
ik kon, durfde niet beter.…
Vragend gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 ik schoof
de wereld
aan de kant
maar uit de
spiegelwand vroegen
ogen om mededogen
openden handen
in een vragend gebaar
zonder te eisen
ik keerde me af
voelde het dreigen
door onmacht verhard
zij waren met velen
wilden graag delen
maar moesten langs mij
de scherven voorbij
van een failliete en
destructieve maatschappij…
Geschonden vertrouwen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.399 Ik heb de mensen vaak, teveel
en blindelings vertrouwd
mijn gevoelens verteld en
wat me zoal bezig houdt
Dat vertrouwen dat ik gaf
hebben mensen vaak geschonden
doorverteld wat een geheim was
vertelden ze alles onomwonden.…
Evolutietheorie
gedicht
3.5 met 26 stemmen
8.787 Sindsdien zijn de mensen gaan rennen,
Alle kanten op, alle kanten uit.
-------------------------------------------
uit: 'Ook al is het niet zo', 1998.…
Herkenbaarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 je bloosde
lachte licht
verholen alsof
het vuur van
binnen brandde
heel voorzichtig
uitsloeg zonder
rookontwikkeling
ik kende
de kleur van
het lichte bloed
dat net je hart
in circulatie
had ontmoet en
met een extra slag
hitte genereerde
in een snelle
bloedbaan op
de huid gezeten
door intieme
manuele variatie
en herkenbaarheid…
Mij voorgoed verlossen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.276 Eén wens heb ik slechts:
Sprak ik nog alleen maar mensentaal
Om voorgoed verlost te zijn
Van deze vreselijke digitaal…
Seintje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 regen tikt
als morse
op het raam
hoe geconcentreerd
ik ook luister
ontcijferen
kan ik het niet
is het een boodschap
van boven
wil je hem dan zeggen
dat ik hem
ongelofelijk mis…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Soms denk ik over mensen na
die ik maar even heb ontmoet,
een kort gesprek, een warme groet
met hooguit nog een wuif erna.
Als stille schepen in de nacht
gingen ze aan mijn kust voorbij
als schimmen langs de horizon
zo onbereikbaar als 't maar kon,
maar ogenschijnlijk zo nabij.…
Een onmenselijk nouveauté
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 in een vaag verschiet
zag ik mensen dwalen
verstoken van kwalen
waardoor zij generaties
lang geteisterd zijn geweest
de medische overwinning
was een feest van het
immuunsysteem dat anticiperend
de wereld heeft betreden helaas
met een onmenselijk nouveauté
het narcisme is doorgeschoten
zonder remmingen en de mens
heeft zich afgesloten…
Terrasje pakken...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.366 Op een zomers terras
vlei ik mijzelf neer
De ober schenkt een glas
zoet en smaakt naar meer…
Mijn ogen glijden
over de kleurrijke mensen
Gesprekken over betere tijden
en wat valt er dan nog te wensen…
Aan het tafeltje voor mij
laat ik mijn ogen stilstaan
Een verliefd stel in een zoenpartij
Ik hoef niet te raden waar zij heengaan…
Mijn…
in de buik van Moby Dick
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
920 de neus die almaar langer
wordt in almaar langere doses
wacht steeds banger tot
haar dracht hoogzwanger
van niets dan de waarheid is
tot men hem stout de hoek in zet.
was hij maar een echte jongen
in volks- en vaders lied bezongen
en geen touwverlamd skelet
zelfs in de buik van Moby Dick
of hoe men dat gevang wil noemen
wou hij huilen…
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 O, vloek, dat mensen-traan en mensen-lach
Diep in ons eigen binnenst blijven beven,
Géén mens, schóón als zijn Zelf, voor ándren straalt.…
Stukje extravagant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
426 ik las gezichten
in de aftelmodus als
voorbijgaand verkeer
verschrikte ogen
lijven uitdagend
naar voren gebogen
haren dwarrelend
in de trekwind van
passerende treinen
heb niets met
zielloos plasma dat
vloeit op het moment
heb er zelden eentje
gekend waarvan het
talent alle harten brak
die met een lach
en blik de wereld…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 De mensen doen hun masker af,
hun mooie-spelen moe-gedaan
och arme, zij die levenslang
gemaskerd gaan.
Gemaskerd door hun eigen trots,
vergulde lach of kranke lust.
Zij krijgen van geen enkle dag
wat avondrust.…
Een vorige tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 ik hoorde
struiken praten
had eerst weinig
in de gaten maar
een vleugje wind
droeg hun woorden
hoorbaar dichterbij
keek spiedend
om mij heen naar
een andere bron
zag gefilterde zon
in het donkere groen
rook de vage geur
uit bewegen van toen
een vorige tijd die
seizoenen herspeelde
in het decor van heden
daarbij declamerend
van…
Laatste oordeels klaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 nog ben ik
niet uitgetreden
maar ontmoet
steeds vaker
stukjes verleden
die zich laten zien
pas nu kan ik
de puzzel lezen
die ik toen niet
kon maken omdat
ik de harmonie van
verbinding niet had
mijn heden is een
rokend spektakel
van korte lontjes
bosjes rafels die nog
aandacht eisen omdat
ze niet klaar zijn
en mij de tijd en…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 Mensen beheersen slechts momenten.…
De spiegel van vroeger
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
467 gedaan
wij bleven alert geen robot
zong waar dat op zou slaan…
Een enkele haan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
450 er wolkten rode
strepen door
rekeningen warmte
van de zon in lijnen
naar onpeilbaar hoog
de aarde ging
op slot voordat
zij totaal beroofd
en neergeslagen
sterven zou
compassie met al
wat leeft bleek
vergeten wilde men
in herinnering niets
meer van weten
egotripperij was er
weer als de kippen bij
om met andermans
veren te pronken…
hallo papa
hartenkreet
3.4 met 66 stemmen
7.467 hallo pap, daar zijn we weer
schuif even op, het is wat krap
'n eitje, croissantje en 'n kopje thee
voor de liefste vader, de liefste pap
nou, nu komt dan mijn gedicht
ik heb het op school geschreven
met allemaal mooie kleuren er omheen
zal ik het jou straks geven
"Lieve papa,
mocht ik kiezen uit alle papa's
uit al die miljoenen mensen…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
Vuur van de hel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
524 ik heb de
bloemen gezien
bloeiend met
paradijselijke pracht
volmaakt in
vorm en kleur
wiegend op
eigen muziek
in stralend
reiken naar licht
op ranke stelen
een schitterend gezicht
maar ik wist
dat hun wortels
een gif bevatten met
het vuur van de hel
in scherp vertakken
doorsneden zij grond
de duivel als
onschuld vermomd…
Beangstigend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
523 vaag lichten zij
nog op in
matte schittering
draden vol onzekerheid
zijn gegroeid in
lange nachten zonder
stem omdat wij naar
antwoorden smachten
maar formuleren
geeft geen rust
roept alleen maar
andere vragen terug
de snelheid
is beangstigend
zonder oplossing breekt
morgen weer als dag
ik kijk naar
mijn gordijnen die
harder…
Spiegel van de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 op de rug van het tapijt
zijn gemaakt op het
trotseren van de eeuwigheid
in grijze stof
verbinden zij hun
schoonheid met de aarde in
het dragen van de werkelijkheid
tijd en plaats
bepalen in grote lijnen
het weefpatroon dat opgevuld
wordt met persoonlijke structuren
in voortborduren
zien we ogen en de lach uit
het leven van mensen…
De mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.635 de mens
een echo
in diepte, in leegte
kaatst klank en weer
kaatst trilling
buigt
vervormt
verstomd…
DE IDEALISTEN
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.477 Ze gaan langs de straat als geranselde honden
Ze kijken de mensen zo nederig aan
Ze lopen te koop met hun dierbare zonden
Ze spreken van zielen die blijven bestaan
Ze plagen ons allen met geldidealen
Modelmaatschappij waarin elk produceert
Ze wijzen ons overal wonden en kwalen
Ze zijn zo menslievend, naief en geleerd
Ze spelen de Christus…