7545 resultaten.
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donkere regenwolken en kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen…
Een zwart gat in het uitzicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Met tomeloze energie
Heb ik je gezocht,
Mijn leven lang
Uitgekeken naar ons
Samenzijn waarin we
Alle tijd uit het oog
Verliezen, alleen nog
Zicht hebben op elkaar -
Met een verbeten trek
Om mijn mond zoek ik je
Maar vind je niet,
Zie je niet,
Want als ik naarstig
Naar je op zoek ben
Zie ik alleen
Een zwart gat
In mijn…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 het terugkeren van beeld waar taal
bezwijkt aan verloren creaties stapelen
kasseien zich achterwaarts op, er is geen
wand die mij leunt wanneer achterdocht
in visualisatie de schilderingen
in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp…
Wittend zwart beschermend
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
853 gestaag valt sneeuw
als zachte witte deken
soms tilt de wind
een vlokje op
ik heb geluk
je kristallijn structuur
voor even zwevend
te mogen lezen
je dekt de aarde toe
wittend zwart beschermend
wintert in jouw samenhang
vorst voor nachts beperkend…
sterven op zwart gruis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
631 strandt op rotsgrond
in de luwte
het voelt meteen,
dit is niet mijn thuis
beseft zijn lot,
maakt een kruis
mijn leven is sterven
op het zwarte gruis...!…
Schreef zwarte woorden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
634 je schreef
zwarte woorden
ik poetste ze tot grijs
wit wilden ze niet worden
ik lees ze
tot een zin
het begrijpen
wil er maar niet in
je strooft
in verder gaan
de cohesie is mij
grotendeels ontgaan
plaats je kleuren
laat het licht
je leven zien ik proef
je toch wel in je geuren…
De witte zwarte gier
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 hem in het vizier
Die ging de witte zwarte gier promoten
Ja iedereen verstoken van pigment
Ze werden afgedrukt op glanspapier
En werden daarna niet meer uitgesloten
De witte gier werd dichter en scribent…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 hoofd al turend
Naar de spelende kinderen in de polder
De koning draagt nog steeds zijn glimlach
Zich herinnerend aan de wedstrijden
Met zijn zwarte kroon vol spinrag
Verlangt hij terug naar oude tijden….…
Zwarte zeilen, donderwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Zwarte zeilen, donderwolken
overspoelen al de kusten
al de kusten van de liefde
..........Attica (Aigeus en Theseus)..........…
wit versus zwart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
543 net als jij, kijk ik uit over
de onbevlekte ontvangenis
en zie in het donzig wit
de proeve van een nieuwe
aardse verrijzenis;
een maagdelijke gedachte
die niet dwingt, niet verhit
maar traag de tijd bezit
al wat beweegt kent geen haast
enkel hoor ik wat zuigende stappen
of wielen die draaien in het tempo
van een lijkwagen op zijn retour…
Zeven vogels zwart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ze kwamen
op de wind
van het Noorden,
zeven
vogels
zwart
krassend koud uit het hart
één voor elke dag
van de week
zwijgen;
negeren;
woede;
haat;
venijn;
gif
en voor de zondag
zelfhaat afgewenteld....…
Duizend zwarte schapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Stapels wolkenlucht,
zwarte schapen van mijn jeugd,
niet te begrazen.
Voor de boeddha
glimmen duizend vuurvliegjes,
lotus voor één dag.
Zonder te springen
onbuigzaam voor hun prooien,
de tijgerlelies.
Sumoworstelaar
meditatie in adrenaline,
context van macht.…
Zwart verwarmd de kamer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
403 helemaal niet; o nee
niet in de krappe huizen met
in de hoeken luizen en bleek gele kringen
op de muur
geharrewar rondom de afgebladerde tafel
maken ze elkaar het leven zuur
wellicht uit overlevingsdrang in het gevang
de buurman heeft een pakket
van de voedselbank op de ijzeren tafel gezet
de pit van de olielamp ontvlamt
zwart…
speel met zwarte dolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
754 een staf
de gouden pij
rozen in mijn haar
met wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
speel met zwarte dolken
geen land heb ik maar dromen
we juichen met de handen op elkaar
de schijn van goud zal spoedig komen
mijn straf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 eeuwenlang is
de mens bezig
geweest zich te
bekwamen in de
leer der evolutie
het beter zijn dan
de ander heeft hem
niet veel sociaal
besef bezorgd omdat
zijn afzet altijd de
rug van een ander als
springplank gebruikte
grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je in mijn handen hebt gerust
je was apart in geur en kleur
ik moest je even zoenen, heb je
begraven op de binnenplaats
in zwarte…
het zwart van late avonden
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.203 overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten, ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde de middagzon
en tunnelde de schemer
met het zwart…
in alle tinten zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 elk wezen verandert in
de duisternis van de nacht
eenzaamheid is het donkerst
in alle tinten zwart
de aarde ruw wakker geschud
in een zee van brokken steen
de onzichtbare aanwezigen
de schreeuwen van pijn
verwarde raven cirkelen
tussen hemel en aarde
de vergeefsheid van alles
staat vast
nergens thuis in een
onherkenbare stad…
hangt zwart zijn tranen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.101 basalt keert
oceanen
water schuimt
zijn woede weg
hangt zwart
zijn tranen aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
witte kammen
deinen en
verdwijnen
als zij omslaan…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 de aarde ligt er
winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn er niet
er is geen antraciet
meer voor zijn ogen
de zwarte…
ZWARTE DAGEN VAN MIJN LEVEN
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.288 hoe kon ik die zwarte dagen doorstaan
met een bloedend en verscheurd hart
wanneer alle lichten waren uitgegaan
niets meer van ’t leven werd verwacht.…
ZWARTE AARDE (Chernozem)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
482 De Zwarte Zee Deal werd geannuleerd
De graanuitvoer werd grondig geblokkeerd…
Zwarte rozen in de lentezon
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.183 De dagen hangen aan een dunne draad
bijen zoemen in een honingraat
een kat droogt zijn vacht bij de haard
en het alfabet is van de kaart
De regen valt maar hindert mij niet
ik heb genoeg aan mijn verdriet
met al die nattigheid langs mijn wangen
is er niemand die mijn tranen ziet
De klok slaat als een hamer
in de tiktak hollende tijd
er…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 drassig is de bodem,
juist bij zonsopkomst
soms ook tot drijfzand toe
.
al vroeg drijven donkere wolken
door de kamer waar behang boeken weerspiegelen
en als altijd de eerste zuchten niet kolken
maar jagen op chaos, waar hijgen het uitzicht uitput
.
verlossende ongrijpbaarheid ligt vooral achter de heuvelen
waar bossen, bij het beklimmen…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
143 Op het wapen van mijn vader
van moederskant
staan twee paar zwarte vogels
die een zandloper dragen…
Hellegrond
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.846 ik nu
het diep zwarte
hijgende land
schuldig
voor kinderogen gesloten…
Hij raakte me...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
945 Wat voelde ik mij daarna
dom en blond
Hij raakte mijn zijn
Hij raakte mijn hart
Veranderde karmozijn
in zwart...…
donker
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.229 donkere wolken, gaan ze voorbij
of komen ze terug
stemmingen gaan vlug
maar niet voor mij
die wolken, ze zijn er... wit of zwart
met niets daar tussen in
gaan weer voorbij, wat is de zin
ze raken niet mijn hart
mijn hart is zwart,
het wit is met jou weggegleden
hoe moet dit verder gaan
wat kan een mens nog aan
wanneer is er genoeg geleden…
Iets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 op bezoek
en toch, er is iets veranderd
waardoor al het onveranderde nieuw lijkt
ik vind zwart opeens mooi, leeg vind ik rustig
kou zuiverend, zoeken opwindend
iets is naast de wanhoop komen liggen…
Dat kouwe vlees van een ander
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.098 Dat kouwe vlees van een ander
tegen m'n droge handen
en mijn ogen onzichtbaar in de nacht -
dat koele sappige vlees - en al de kracht
van me de nacht in - 't is als dood,
alles zwart, geen wit, geen rood -
mijn hele hoofd lijkt wel koel,
er is nergens een doel -
zo lekker zwart is de nacht,
zonder ogen, zonder gedacht,
dat natte…