14123 resultaten.
Een nieuwe morgen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
457 Wanneer in de morgen een zon begint te
rijpen achter het groen glooiende landschap waar het
aantrekkelijk mooi lichaam zich zal openbaren in de lucht terwijl het
puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien.…
Septembermorgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 Dat bomen en struiken het landschap decoreren
met zachte tinten waar verkleuring, ontgroening, vergrijzing
volop aan de gang zijn op hetzelfde moment omzomen paddenstoelen en
zwammen enige uitstekende wortels met hun rijkdom en weelde; een (ver)val nabij.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap,
hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Een grauwsluier van opeenstapelende wolken blijft nog
even hangen in de lucht van waar men een bittere wind hoort
schuren langs de bladloze boomtakken die met hun volledige kaalheid
donkere schaduwen werpen over het maagdelijk wit van het golvend landschap.…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
455 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen bossen
en weiden zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois waar te nemen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Als het zomer wordt
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
585 Voor mij glooit het uitgestrekte landschap
waar het groen overvloedig aanwezig is bij diverse wilde
flora en fauna op hetzelfde moment adem ik fracties rust en stilte die mij
laten wegdromen met uiterst charmante beelden van enige gefladder en gevleugelde.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Dat in de aangrijpende schoonheid van het glooiende
landschap stormen van een woedende wereld werden getrotseerd
tegelijkertijd zag ik dichtbevolkte takken in een tempo volledig leeglopen van
hun trouwe bladerstelsel tot zelfs breken van waar het einde nog niet is geschreven.…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Na de vroege opkomst en menig hoogtepunt te
hebben beleefd gaat een zon onder tegelijk laat een vrijwel
onzichtbare vogel zich horen terwijl zachte bloemengeur wat kracht en
pracht verliest in landschap voortaan gekleurd met donkere lijnen en markeringen.…
Zomers
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
505 De frêle vlinder
rust op een gele bloem, zo dun
als een speelkaart
Omgeven door duizend-en-een fonkelingetjes
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Het in stilte gehulde landschap wacht onder de mantel van rustende nevel.
Als een ademend wezen omsluit de mist
alles wat beweegt of stil blijft. Elk pad ontvouwt zich
pas op het laatste moment uit een sluier van onzekerheid terwijl
wereld zich verbergt achter fluisterende contouren; breekbaar en onzichtbaar.…
Winterse mystiek
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
533 Contouren van bomen doemen
op, zoals schimmen uit vergeten verhaal terwijl het landschap ademt in nevelige geheimen.
Dat het waas hangt als een ademloze mist
zonder beweging, zonder geluid, waar elk geluid verstikt wordt
tot een fluistering, en schimmen pas zichtbaar worden op het laatste moment.…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Ik zit stil en voel hoe mijn gedachten zich uitstrekken
met het landschap, hoe alles in mij meeademt met de langzame adem van de ochtend.
De coupé ademt een haast tastbare vrede,
vederlicht en helder.…
Reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
316 Tussen deze polen
ontstaat iets wonderlijks:
een innerlijk landschap
waar tegenstrijdigheid
juist de kiemen van groei draagt.
Want elk levend wezen
reikt vanzelf naar zijn mogelijkheden,
ongeacht de hobbels,
ongeacht de weerstand.
Groei is een beweging die nooit stopt -
misschien zelfs niet wanneer wij dat wel doen.…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Ze sluit zich als een landschap dat mijn voeten uit het hoofd kent,
een horizon die altijd net buiten mijn bereik blijft,
alsof de lucht zelf fluistert:
hier ben jij begonnen, hier blijf jij geworteld.
Maar dan
in de schemering tussen waken en vallen,
waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit,
glipt er iets open.…
Voorbij de woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
140 toch ergens voortbestaan
in wat zij heeft aangeraakt
misschien verstaan wij elkaar
niet door dezelfde woorden
misschien begint begrijpen
waar woorden ophouden
te willen bewijzen
dat zij gelijk hebben
twee talen kunnen elkaar passeren
als treinen in de nacht
even licht
even gezien
vervolgens
ieder weer verder
in zijn eigen landschap…
Ochtend mijmering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
871 Toch nog zichtbaar in gewone sporen
Zoals muziek en schilderijen
In..., ja, zelfs in rode ochtendgloren
Of in lange staande rijen
Hoe kort van stof ook, het is tijd
Die verandert als een landschap
Waar een reiziger door heen rijdt
Ook als hij loopt, steeds stap voor stap
Maar het grootste deel is nog niet zichtbaar
Van hetgeen in verten…
80 jaar
hartenkreet
2.1 met 142 stemmen
21.304 Ooit zal dit heden zijn veranderd in een heel ver “ooit”,
Wie moet ik vragen naar dit wonder, zonder lach, zonder traan,
In deze kille wereld, zo geworden door de tijd,
Wie legt mij uit dat er geen fouten zijn en ook geen spijt,
Wie gaat mij voor door mistig landschap, heel ver hier vandaan?
Is er een Wie? Is er een Hij?…
- Laat lente bloesem dragen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
848 perenbomen dragen een beschermende boord
kleinschalig, als met witte schone lakens
vertellen merels op een meer beschutte plek
oorspronkelijke huiselijke verhalen,
van prachtige bloesemboom in deze tuin
en ieder jaar rond april
overweldigen moedig roze confettivelden
kunstmatig beplant kenmerken zij
verfraaid met schapen
het lente landschap…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Gedurende de avond wanneer zon ondergaat
in het luchtledige waar het aantrekkelijk en mooi lichaam
zich schuil zal houden achter het groen glooiende landschap terwijl het
puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien.…
Zomer op komst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 Omgeven door duizend-en-een kleine fonkelingen
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
Waarom ik zoveel van jou hou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Dat je glooiende landschap met gevarieerde karak-
ter in persoonlijke eigenschappen en kwaliteit mijn ogen aanraakt
Bovendien is het de ideale plek waar ik heerlijk een moment lang kan leunen
op jouw uitzonderlijke mooiheid en de schoonheid van de seizoenen in mijn handen houd.…
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen bossen
en weiden zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois waar te nemen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn.
Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden,
zodat zij er hun passie op kunnen koelen,
terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
[ De zon gaat midden ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 De zon gaat midden
op de straat staan, roodgloeiend --
zijn hete adem.…
Landschap met roze hoed
gedicht
3.5 met 44 stemmen
14.029 "Niets kan zachter golven
dan een golfterrein"
denkt de dame met de grote hoed
en de suède handschoenen.
De heer die haar galant terzijde
staat, kijkt heel even
naar haar borsten in de roze crêpe jurk
en slaat dan met een forse slag
het kleine witte balletje
een heel eind verder.…
land van me
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.826 waarom het filter verscherpt
van ven met zachte oevers
of een rivier in waas?
net over de bocht in de dijk
die kerktoren
de groene prikkeldraadwei
koeien, eeuwig
gedomesticeerde koeien
maar ook Przwalski paarden
en Heck-runderen
bij steppeachtig aangevreten struiken
hooiberg zag ik graag
en de dorsers schuiven,
het rieten dak gedekt…
De rivier
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
18.723 Een rivier van geluk
Sprankelend in geluid
Het kan niet meer stuk
De wens komt uit
Poelen van verlangen
Kijken me aan
Aan elkaar hangen
Naast elkaar staan
Moerassen van lust
Zichtbaar beneveld
Je hebt me gekust
Lieve woordjes gepreveld
Woestijnen van gevoel
Liefde als zand
De zon schijnt zwoel
Zet alles in brand
Wouden van aandacht…
Ruimte
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
701 Hier, in ’t Westfriese land, aan de rand,
aanschouw ik wolken, dieren, lucht.
Al die wisselingen maken dat ik zucht!
Het is de aard van de jaargetijden
waarvan het verscheiden mij doen verblijden.
Ik heb aan dit land mijn hart verpand.…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…