3499 resultaten.
oude man
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.831 oude man waar ga je heen
je haren wit en ogen vaal
ver weg je gedachten
je leeft in het verleden
de toekomst is te kort
je huid slechts een omhulsel
broze botten weggeteerd
het trage bonken van je hart
angst klopt door je aderen
hoe lang nog weet jij niet
slechts de wetenschap
het einde is nabij
gevoelens en verlangens
nooit meer want…
DE WEG LIJKT LANG
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.028 De weg van het leven
lijkt heel lang
maar eigenlijk is hij kort
Die weg maakt mij
soms heel erg bang
omdat ik vaak ben ingestort
Toch hielp mij altijd
een onzichtbare hand
die mij weer verder leidde
en mij deed voelen het verband
Van leven en van scheiden
Ik reik die hand
en leg mijn hand
in die van Hem
Die ik niet kan vermijden…
zwarte droom
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
814 de armen zijn te kort
als ik de bloesem
wil plukken
lang rek ik me uit
om te grijpen, te rukken
een slechte droom
gaat aan mij voorbij
een kerker moeten
ontvluchten
maar niet wil lukken
mijn voeten
in grijs beton
gegoten
verstard beeld
van stuurloos voelen
langs muren van
beslagen glas
waar doornen
spiegelen aan
het…
bevroren geluk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
926 hij kijkt u bijna
smekend aan met zijn
bevroren ogen u kunt
hem daar niet laten
staan denkt u vol
mededogen
u helpt hem uit z’n
koude jas z’n huid lijkt
wel op cellofaan uw jubel
is nog niet spontaan doch
dit verandert wel alras
u warmt hem met uw
smeulend vuur z’n dooi
is hevig maar wel kort u
tovert in een vierde uur
vier…
Fel (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Alweer een nieuwe dag
waarop het felle licht
van boven op ons mildheid
maar ook trouwe tranen richt
Een fel licht in de duisternis
oog in oog, frontaal
schreeuwend halogeen de mond gesnoerd
meedogenloos, verwrongen staal
En terwijl de nacht alweer verloor
verdween het licht uit beider ogen
twintig jaar was voor hem veel te kort
Word…
Destructie
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.862 verrot ben ik van binnen
totaal verrot vergaand
gevangen in woorden
niet in zinnen bestaand
kapot ben ik van binnen
ontbindend voor de dood aan
gedonder voor de lichtflits
opkomend na het afgaan
verzot ben ik op minnen
lief hebben op de korte baan
een kus verzet de zinnen
de glimlach spiegelt een traan
genot zit ook van binnen
niet…
ballade voor een dagvlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
460 dat toch
het idee om eerder te gaan
te beseffen uit vrije wil
terwijl we boven water staan
je klinkt zo vrolijk en blij
ooit had je veel te verstouwen
en was je zoveel banger
nu leef je in blind vertrouwen
je dacht nog
er is een lange weg te gaan
maar sta er niet bij stil
om als enige na te bestaan
want wie is werkelijk vrij
zo kort…
Fotografisch geleugen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.476 Te vaak, te vlug, te korte metten
wordt zicht in korrels afgebroken
om te vergelen, eindloos stranden
uit aangedane snuisterlanden
te pasfoto, -getrouwd, -ontloken.
Spontaan door prentenier bestolen
van tere wenken evenwicht
aan welk het eeuwig licht beloofd.
Wie alles klakkeloos geloofd
wordt standaard lachend opgelicht.…
Loofwaardig
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
59 Gramstorig, grimmig, korzelig, temeer
daar nog niet eens halfdode feuilles mortes
een beter lot verdienen dan door korte
electroshocks verdoofd, beroofd van eer
Geloofd zij loof dat zich aan onze ogen
kaleidoscopisch kleurt als regenbogen…
Leegte is
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
633 Wat is
Leegte
is
Een geluid dat langzaam afsterft
Een holle galm
Een herinnering aan een geur
Voortvluchtig en kort
Een pijnlijke kramp
In je bed, in het donker
Een zachtjes geritsel
Achter je ogen
Een timide gezoem
Dat uitgroeit tot een geraas
In mijn hoofd, in mijn handen,
Die sluiten om lucht
Die snakken naar lucht
Leegte…
Krasjes.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Tijdens het krijten
bij de opdracht op het bord
snerpte jouw vingernagel
het krijtje was te kort
je schreef over de liefde
geschoold als ijsjesfrik
en schetste schuine letters
van zwart-witte-wijzersblik
bij allergie voor piepen
komen krassen te hard aan
blijf hier het liefst niet eten
maar sla een stemvork aan
steels luisterend naar…
Noir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.068 Ik deed mijn haren voor mijn gezicht,
maar dat kon niet (het was veel te kort)
Je lacht als ik zeg dat mijn neus
veel groter is dan die van jou.…
Liefde is
hartenkreet
3.2 met 52 stemmen
5.756 liefde is niet tastbaar
geen fundament of steunmuur
maar een bepaald gevoel
van korte, soms lange duur
Liefde doet je niet leven
geeft geen bron van hoop
stilt niet je eeuwige honger
is ook niet te koop
Liefde is een bouwsteen
voor een kaartenhuis weliswaar
bij de minste of geringste weerstand
valt het uit elkaar
Liefde valt niet te…
Indisch goud
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 om een steen der wijzen op te duiken
kleedt men zich uit, gaat te water
wordt nat, niet koud want te kort
het verblijf en de zon schijnt vol
men houdt vast en duikt op
in één hand geklemd, waar het
voor is gedaan, hard en rond
als de omgeving twijfelt
vingers knijpen hard, het bloed
vloeit uit de vuist glanzend
terwijl de verandering…
Afscheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
3.690 welke zinnen nog gezegd
welk gebaar maakt het compleet
hoe innig moet de kus
die verzachten kan het leed
een laatste woord, een snelle zoen,
een blik achterom, heel even
wanneer zien we mekaar terug
een week lijkt al een leven
hoe lang of kort je ook probeert
een afscheid doet steeds pijn
het besef vooral dat die blik
ook echt de laatste…
een dag te donker
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
867 meer
dan de onbekende minnares
van een sneeuwloze winter
die ver ginder ver
de diepe ouderdom
van wij samen wij
naar de verste horizonten fluistert
waar ik huil om
het licht leven lichter
en de taal die zo
zwier zwaai zwierend
meer werd gevoeld
dan begrepen
jou heb ik bemind
gevraagd
vertraagd
en zelfs toen was het afscheid kort…
Het gekleurde vlies
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
855 slechts een korte wimpertrilling
verraadt de harde tegenwind
een lichte blos vertrekt snel, maar
wangenstrelend weer naar binnen
naar de warmte van het bewustzijn
en het bloedrode gemak waarmee de
verbeelding zich graag laat kleuren
geen vraag waagt het
koele lippen te betreden
overbodige antwoorden
bevriezen blauwbekkend
een luchtspiegeling…
kalenderschaduw
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
731 de doders van hun dochters
niemand hoeft me te vertellen
hoe zwaar
mijn mond was
vol zwarte letters
die het gehuil naar stilte
droegen
en naar mijn gezicht
dat uit jouw ogen viel, samen
met het tellen van de stappen
die je woordelijk vertrappelde
omdat de schaduw van je kind
te klein was
en jij je schaamde voor
haar te korte…
natuurlijk
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
610 kleurenpracht schilderachtig,
valt rottend op de aarde
terug naar waar eens was
de winter slaapt
berenbuik vol van zalm
neen, dan de lente
bomen en struiken dansen
in groene jurkjes, fladderend
in schier ontelbare nuances,
veelbelovend en afvragend,
wat voor jaar zal het worden
de zomer zoemt
lange bruine benen
vraagt langdurend
om korte…
Voor altijd
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.572 Het is alweer een poos geleden
maar 't lijkt zo'n korte tijd.
De tijd snelt voort;
zolang wij zullen leven
begroet ik elke dag,
met haar als centrum van mijn leven,
de toekomst met een lach,
omdat wij samen verder kunnen
hoelang dat ook zijn mag.…
Die warme honing geurt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 ik heb ze verzameld
de schatten die het leven
ons zomaar heeft gegeven
zij staan in mijn hart gegrift
om ze ooit met jou te delen
als het cupido ook schikt
de bloemen in je ogen
waarvan de liefde kleurt in
een blik die warme honing geurt
je stralende gezicht
het korte haar waarin
de zomergloed kastanjes baart
je lacht ondeugend…
de nacht is wreed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 zodra het daaglijks licht verdwijnt
met haar spelende kinderen op straat
met haar lentestralende korte rokjes
met haar zomers lome lijven
verschijnt de nacht ongenaakbaar eenzaam
en hakt dromen aan flarden
doet pijn aan mensenwensen
voedt de verwarden
ik wil niet slapen gaan
de warmte van mijn dekbed
verraadt een duistere deken
ik schrik…
eeuwige rijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 stenen in strakke rijen
verbeelden verspilling
van ontluikende levens
stenen in strakke rijen
het verloren perspectief
vermalen en uitgevaagd
stenen in strakke rijen
verre gebroken moeders
zonen in vreemde grond
stenen in strakke rijen
kort beheerst verdriet in
honderdtwintig seconden
luister naar de vogels
tijdens de twee minuten…
linten aan je kist
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.474 de dood maakt witte letters in het zwart
en gelezen bij het laatste beetje licht
schrijf ik in het kort dit dicht
*
achter gesloten deuren
tatoeëert mijn hart de namen
van mijn naasten, het gemis
schreit het leven vaarwel, de laatste
klant, 'k zal me moeten haasten
geen lijnen meer om in te kleuren
slechts wat witte en roze linten…
Winterdorp
gedicht
3.0 met 20 stemmen
8.376 hier
Een boerendorp
Aan een rivier
Het is niet groot
En vrij obscuur
Maar 't heeft een naam
En een bestuur
Er is een school
Een harmonie
Een bankfiliaal
Een kerk of drie
Een communist
Een zonderling
En zelfs een zang-
vereniging
Nu is 't er stil
't Is wintertijd
Er heerst de griep
En knorrigheid
De dag is kort…
Slaap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Wij Nederlanders slapen veel te kort
Uw werk moet daar behoorlijk onder lijden
Soms dut u in tijdens het autorijden
Zodat u nog maar één keer wakker wordt
Gelukkig maar dat bij het versjes schrijven
Mijn ogen zonder moeite open bl.........
AMSTERDAM - Ruim een kwart van de Nederlanders heeft last van overmatige slaperigheid.…
inbox:1
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
764 Mail klinkt kort, heeft twee tonen:
Hoog en dan laag.
Vluchtig als mijn hart slaat bij
Het zien van, inbox:1
Dan is er de naam.
De naam van de geliefde.
Hartfalen krijgt vrijspel,
Doch meestal red je ’t wel.
Nee, gevaarlijk word het pas,
Als de mail niet van hem
Maar van een ander was.…
STERKEND LICHT
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
577 De milde nacht geurt
het verlaten veld toont
zijn korte ontluiking
gewekte teunisbloemen
gaan langzaam open
verlangen naar al wat
door het duister waart
naderbij zweeft en verdwijnt
in hun wijde kelken
dalen sterrenstralen neer
als zachte degenstoten
treffen diep _ bezingen
het gewone gebeuren
zich toe te vertrouwen
aan welbekend…
herry om harry
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Dit treft het Engels koningshuis
met akelige blaam,
prins Harry noemen ze nu Jan
met de korte achternaam.…
De salon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven
Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit
In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden
Nog een lotion mevrouw…