Alle inzendingen over monde/

4571 resultaten.

Sorteren op:

Als een roepende in de woestijn.

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 979
Roept en men zal uw mond snoeren klopt en de deur zal gesloten blijven vraagt en er zal genomen worden bidt en men zal uitgelachen worden wacht en de jaren verstrijken werkt en men zal geen loon ontvangen hoopt en men zal slechts dromen vertrouw en men zal bedrogen worden steel en men zal rijk worden laster en men zal geloofd worden…
Chatfant11 september 2008Lees meer >

Zichtbaar en toch heel klein

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
overhevelt van mijn schouders naar het gevoel van toen het kind dat in mij huisde met me speelde en mij de kracht gaf dromen na te jagen en te gaan slapen op het kille bed Ik heb de tijd gesproken gezegd dat het niet bestond al was het slechts alleen maar om te zeggen dat wanneer ik sterf ik ga met de glimlach van het kind nog op mijn mond…
elze26 oktober 2008Lees meer >

wijze zoektocht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
tussen bomen en plannen zijn kleuren gesmeten om strakke mond die op de knie rustig rust. gepeins in gras een gele vlek glimlacht. aan flarden openkrabt de bolster uitvliegen.…

Uitvrijend model

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 882
Zo noemde zij de theorie van een uitdijend heelal steeds trager op weg naar een samenklonterend niets waarvan zij talloze voorbeelden noemde en legde zijn stamelgedachten tegen het licht Zij sprak: Niets is de liefde voor een denkraam, dat altijd openstaat kuste hem op open mond zette haar bedenksels op stop Zo vulden zij elkaar aan deelden…

Waar Haydn is kan niets gebeuren

gedicht
2.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.126
Zijn we gezoken in de Donau zijn we als een pas op de plaats Wat hier allemaal meespeelt twaalf vibrafonisten die een liefde delen voor plaatstaal Hier kan niets gebeuren want het anker hangt als een bel aan het oor we luisteren het af Achter die boom heb ik je gekust je mond gaf mee Wat we verwachten van harmonie wat van de vuurpijl…

Akoestiek

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 711
Nu dat jouw mond, mijn innerlijke rust zoent en gitaarmuziek rond jouw boezem klinkt speel ik stilte aan oevers van jouw verleden in de diepe kelders van jouw geweten slenter ik door al lang vergeten steden met een zwijgend hart onder mijn leden nu dat jouw ziel, mijn nachten waakzaam houdt is de stilte heel verdraagzaam…
mobar5 november 2009Lees meer >

poging

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 663
niet, dichter, dat het niet lukken zou het "schilderen" van de vrouwen die je liefhebt beschrijf ze zo, dat je ze aanraakt maar met de toets van een schilder die de toeschouwer op afstand houdt om daardoor beter te zien voorbij schoonheid of ingepakte intimiteit kwetsbaar leven in liefde maar wel met zo'n opvallend rode mond…
annabel16 november 2009Lees meer >

Als een vlinder is ze

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 846
U zou haar ogen moeten zien haar mond en haar stem. Ook vermoed ik dat haar borsten in orde zijn.…
fp. tuinder27 november 2009Lees meer >

Bij de beek

gedicht
2.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 9.682
bij de beek gooit een kind met stenen een steen voor de vissen een steen achter de vissen een steen bij de stenen in het water een keitje gaat een eindje de lucht in stuitert dan op het grind nog een steentje dat wil het vangen in zijn mond het kind schrikt als de steen tegen zijn voortand tikt een tijdje denkt het dat met…
Wim Hofman8 januari 2010Lees meer >

Lente-lach

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 602
strekte ik mij naar jou uit en vloog vanuit de winternacht tot ver voorbij de horizon omdat ik zeker dacht te weten dat ik jou daar vandaag vinden kon in het veelbelovend licht smolt jij als sneeuw voor de zon niet langer bevroren voel ik mij als herboren uit blijdschap dat ik jou vond kleur ik deze lente-dag met jou als lach om mijn mond…

zacht en duin

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 900
ik wrijf het stof dat eens mijn verleden was uit ogen van de nacht zoek gezichten zoals ze zijn, bevrijd langs de plooien van mijn mond uit de regen treedt de ochtend met lange strepen licht en zacht geritsel een dichter kijkt het noorden tegemoet ik wijs hem naar mijn gedachten we eindigen zachtroze in nieuwe poëzie “nu is…

" Opus dei "

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 658
Haar mond ontvlucht, zwermen witte vogels in wit brokaat. Volle moederborst begeerlijk voor het mensenkind altaar van de zon. Onbezonnen zijn, het witomrande doodskleed in de knop te sterven. Kweek zoete tranen in een kelk, dag tot dag het brood van schoonheid.…
pama21 november 2010Lees meer >

Straatvrees

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
Overal om hem heen prijken lege gezichten starende ogen monden die bewegen kinderen die spelen maar hij durft hen niet te horen: alleen geluiden van het stadsverkeer de rechte straten op en neer razen in zijn ogen.…

Stukjes leven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
al jong heb ik mij omgeven met stukjes leven die ik belangrijk vond een lieve blik een leuke lach van een warme mond die ik graag zag zij maakten de dag die ik voor het slapen gaan nog eens liet passeren toch ontbrak er wat iets waar ik geen vat op had liefde uit mijn hart kleine handen namen maar stukjes van mezelf geven…

zij die dient

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
uit haar mond komen de vlinders die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen hoe hij het wil dient zij de thee schikt groene bladeren naar de loten de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam verheven gaan trappelen voor hun leenheer zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard na het leven zal ze keren als valk op zijn hand…

Geketend

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn ziel spiegelt zich aan hedendaags licht van de verloren oceaan in den beginne was er zicht wazig weliswaar nu, scherper doch vaker en dieper ervaar ik de kleur van nieuwe maan ook al is de aarde vol van monden, kent het ontelbare wouden met handen een mens wordt ongevraagd heengezonden, is aldoor verdwaald en als…

de smaak van aarde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
uit het beeld verdwijnt als je oren je ogen niet meer volgen wat verborgen zit haar rijkdom openspreidt keer je dan je laarzen draai je dan je rug maak je van je stappen een opgeblazen brug of laat je je verdrinken in de diepte van de lucht in de vluchtigheid van grond met in het zog van adem happen de smaak van aarde in je mond…
sydhart30 januari 2013Lees meer >

dit is de laatste avond dat wij spreken

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 23.495
dit is de laatste avond dat wij spreken, want dit vertrek duldt geen geluid dan van de mond het zoete breken. het wrijven tussen huid en huid doet alle woorden in jou groeien; mijn warme adem wist ze uit. verhevig het bewegen en leg het spreken stil tot alles is verzwegen.…

De wachtzaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Mijn broek spant Ik voel de rand Snijden in mijn zij De stoel is warm Tegen mijn arm Ach wat verveel ik mij Mijn haar kriebelt De stoel wiebelt Mijn handen in mijn schoot Ik heb het te heet En hetgeen ik meed Ik ben nu helemaal rood Ik kijk maar rond Met een droge mond En hoe lang ik ook wacht Het maakt echt niet uit Want al…
Suyin8 september 2013Lees meer >

Leemte

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 859
ik wil je geest verleiden uit mijn hart te verdwijnen je stem dwingt mijn oren om te blijven luisteren mijn mond proeft de leegte als verzengende droogte na een warme wervelwind ik struikel telkens over je naam in een vervagende herinnering minne strelingen plagen mijn rubberen lichaam mijn lach is verloren in onbegrepen verdriet…
J.J.v.Verre13 november 2013Lees meer >

De stam

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Geef mij regendruppels spelend met de splinterlaan als achtergrond melancholische woorden helend mond vol volgende morgenstond Lantaarnpaal en je kraag omhoog omstandigheden gegarandeerd is niks in dit leven morgen wordt er een vebod op gedaan tot dan klinkt muziek op de laan Splinternieuwe gemoedstoestand ten tonele gebracht eendracht…

tijdloos Westerbork

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
ik heb namen opgevangen en met stilte gerespecteerd, hun klanken zijn op sterren neergelegd de zwarte lijnen rond een scherp symbool beschrijven nu wat wreedheid zegt daar schijnen ze in weerwil van verdwijnen door een koude hand is er een mond die werkelijke vrede ziet?…
switi lobi25 januari 2015Lees meer >

Speel met poppen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
ik kruip soms weg ver weg en wil niets meer van mezelf weten speel met poppen waarvan ik de koppen maar niet kan vergeten grote neus was mij het liefst scheve mond had altijd praatjes donkere ogen voelden diep de kleinsten waren steeds mijn maatjes ik word gespeeld gezichten ken ik niet de koppen hebben iets aparts in lijven koud…

Kersen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
goed uit mijn doppen De zoete kersen lachen me aan Die kan ik echt niet weerstaan Dan zijn er ook nog zwarte kersen voor in een pannenkoek Daar ben ik naar op zoek Ze hebben wel van die zoetzure morellen Die droegen we vroeger als oorbellen Heerlijk fietsen door het Heuvelland Overal kersenverkoop bij de hand Na het smullen een rode mond…

in kinderogen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
een zwaluw zwoegt binnen de storm zijn vleugels torsen wind, zijn lied vervliegt op aarde kijkt een kind, in rood gelakte laarsjes (verbazing om het groot geheel speelt - allengs groter - om de kleine mond) waarom de Hemel zoveel windkracht zond begrijpt het niet maar ook dit lied zingt als vanouds van uitgeblazen kaarsjes…
switi lobi29 augustus 2015Lees meer >

ingehaald

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
toen we onsterfelijk waren al wisten we het niet rolden de woorden uit onze monden met de snelheid van het licht op een dag haalde de tijd ons in we hunkerden naar vertraging woelden te hooi en te gras naar brokstukken van toen we zagen hoe op zee een storm opstak onze woorden bereikten het het uiterste licht niet langer we oefenen…
J.Bakx4 april 2016Lees meer >

tranenbuik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
een roep om vrijheid, waar monden spreken onder klankloos verdriet er ebt een glimlach weg tussen hart en hoofd de dagen sluiten zich tot één lafenis breekt losse woorden uit hun vorm en vlindert ze naar buiten de ruiten van het eenzame huis spiegelen de morgenzon tot gruis op rode daken…
switi lobi22 september 2016Lees meer >

ik ken je geheimpjes

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
ik ken je geheimpjes die je bewaart want tijdens je dromen mompel je woordjes je mond vertelt veel pikante verhaaltjes mijn oren staan open maar in geen enkele zin hoor ik mijn naam vallen en dat vind ik zo triest die nacht maakt me bang om je hart te verliezen ik verlang naar de morgen want dan…
jonhy donovan22 september 2016Lees meer >

Als je dood bent...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 855
Spontaan liet zij een pareltje uit haar mond vallen. Zomaar, ongevraagd sprak zij: 'Als je dood bent, ben je weer in je geboorte terug'. Worden mensen dood geboren? Sterven we levend?…