3682 resultaten.
de jaren vijftig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 als vader uit zijn dak gaat
vliegen borden door de lucht
kalmte kan je redden kees
sust moeder dan nerveus
maar een vuurspuwende berg
heeft daar geen oren naar
zijn bijnaam Vesuvius wordt
met regelmaat eer aangedaan
als vader uit zijn dak gaat
kruipen de kinderen onder tafel
moeders handen vegen
scherven en tranen bijeen
maar drift…
Mijn Laatste Sigaret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
703 Nog één trekje van mijn laatste sigaret
Oh wat voel dat toch goed
Bijna net zo goed als jij in bed
Na al die jaren weet je heus wel hoe het moet
Even een momentje met mijn laatste sigaret
Het is verworven met mijn bestaan
Na deze is toch echt klaar met de pret
Maar wat heb ik het toch graag gedaan
Twee tellen, voor mijn laatste sigaret…
Moederziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Eenmaal uit haar kraag gekropen
heeft zij hem leren lopen praten
denken doen. En na te laten.
Der dagen zat hoefde zij maar te mokken
of hij was blij
zo dicht was zij hem nabij
haar lieve held op sokken.
Nu op pensioneren
kán hij het maar niet leren
dat voortaan vliegen zonder veren
op moederloze voeten moeten existeren.
Kil is…
[ Elf jaar: mijn liefste ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Elf jaar: mijn liefste
gaat naar huis met de liefste --
die ik heb gehad.…
Een Bijzondere Vogel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
564 daar zit ze vanuit een boom
behaaglijk vredig te koeren
zo moederlijk bedeesd
uit een ooghoek met een glimlach
naar mij te loeren
en laat alles z’n gang maar gaan
ach die vogel met z’n bezorgd
behoedzaam afgewogen gedrag
zo niet bijzonder en een wonder
dat ze me soms even doet denken
aan mijn moeder die ons ook zo
van een afstandje…
[ Vaders koffertje ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 Vaders koffertje:
hij opent het, sluit het weer --
uitgeput en triest.…
[ Ik ken vader goed ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Ik ken vader goed,
hij is blij om mij te zien --
al verbergt hij dat.…
dode takken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
442 ik haal de dode takken weg
van vader’s graf
wil hem aan vergetelheid
ontrukken
aan de dode taal van stenen
wil kijken als alwetend kind
dat vaders voor altijd duren
de man met wie ik
zonder weemoed nog
heel hard zong
die me het licht
aanraken liet
mijn verklaring van liefde
aan de man die me
groeien liet
ik haal de dode…
of met een knik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 de moeder is een boom
een reusachtige eik
het onvermijdelijke onderdak dat
met machtige armen haar schaduw
werpt over de kinderschaar
wie waant zich veilig
wie bedwingt haar schaduw
wie ontbeert het licht
wie heeft geen schaduw
wie voelt gebrokenheid
de moeder is de meesteres
van de schaduw
ze onderschept het licht
na het schimmenspel…
Trots
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
623 trots was je
op jouw groene vingers
als de camelia weer in de
knop stond, die niet kon wachten
om te ontluiken
trots was je
op jouw kinderen
ieder op jouw eigen manier
op jouw oogappeltje ‘kleinzoon’ helemaal
trots was je
op jouw paleis, die je aan het eind
moest verruilen voor een kamer
waar jouw hart niet voor klopte
trots ben…
8 maart
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
732 Het is weer vrouwendag
En ik denk aan jou
Hoe je me voorging
In vrouw te zijn
In mens te zijn
Je wijsheid
Je zelfstandigheid
Onafhankelijke ziel
Dat was wie jij was
Dat is wie ik ben
Door jouw voorbeeld
Vrouwendag is voortaan jouw dag
De dag waarop ik de vrouw eer
Die mij leerde vrouw te zijn…
Hip wil wat!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 de haren moedwillig
verward het hemd
nonchalant ongestreken
de broekspijpen kundig
versleten gemaakt
gerafeld als echt
de sneakers gelompt
-tegen zweverigheid-
een veter nauwlettend
vergeten
de trui met de naden
naar buiten gekeerd
al heeft mam het
anders geleerd
en dat ze zich hoedt
om mijn vintage te wassen
-een jekker uit…
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
Achttien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
Ik moet maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Mama is boos, ze laat me
Ik moet maar
groot genoeg zijn
Haar mamatijd is voorbij
sinds de scheiding
Nog geen nieuw begin
Ik moet maar
lief zijn voor haar
haar verwennen en helpen
tot het beter gaat
Ik moet maar
niet letten op de stemmen
die me bespugen
met scheldwoorden
en mijn gedachten bedekken
Ik moet maar
naar haar luisteren…
[ Vader zit mij na ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Vader zit mij na,
we rennen om de tafel --
drie keer, altijd drie.…
Moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 ook al ben je haar
inmiddels bijna vergeten
je denkt nog weleens
aan bepaalde dagen
het zijn van die beelden
gebeiteld in steeds brosser
wordende gesteenten
die langzaamaan vervagen
toch altijd blijf je het
ver weg voelen en weten
dat je onlosmakelijk uit en naar
haar zult blijven heten
altijd voel je meer van
haar te zijn dan van…
[ Mama achtervolgt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Mama achtervolgt
mij, ik geef me adviezen --
die zij zou geven.…
MOTORGERONK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
582 Nog hoor ik het
dat geronk van die motor
toen je plaatsnam op dat
bruine zadel en zei dat je gauw
weer terugkwam om te blijven
ik wist dat het niet zo was
dat een belofte werd gemaakt om
meer dan duizendmaal te breken
en dat bleek ook zo te zijn
nooit beter heb ik je gekend
dan in flitsen van komen en gaan
in woorden als lucht zo vluchtig…
[ Als vader thuiskomt ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 Als vader thuiskomt
brengt hij heel veel landen mee:
Dromen in mijn bloed.…
NACHTMERRIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Toen de volle zon zich die ochtend liet zien
wreef ze zich rap de rood behuilde ogen uit
Die nachtmerrie van zo rond een uur of tien
hij had haar misbruikt .. ook al gilde ze luid
Protesteren hielp haar beslist helemaal niet
buitendien bezat hij ook veel te veel kracht
Haar ogen huilden om haar intense verdriet
in aanvang erg hard daarna…
[ Voorlichtingsboekje ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Voorlichtingsboekje:
man en vrouw staan hand in hand --
Ze houden afstand.…
[ Ik liet haar achter ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Ik liet haar achter,
ik zei Tot Morgen, ik dacht --
het komt wel weer goed.…
[ Mijn vader vertelt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Mijn vader vertelt,
de luidspreker zwijgt, ik film --
binnen in zijn hoofd.…
VADER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
863 nog zie ik hem daar
met de zeis in z’n hand
onverzettelijk zwoegen
op z’n bunder land
het gras moest gemaaid
en nadat er was gehooid
werd er kunstmest vanuit
een emmer uitgestrooid
en het zaad gezaaid
toen na jaren z’n huid was gelooid
en z’n rug geplooid
nam hij nooit weer de zeis ter hand
maar nog eenmaal kwam hij hem tegen…
[ Mama blijft rustig ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 Mama blijft rustig,
wat ik ook doe, ik weet niet --
of ik wel besta.…
[ Op blote voeten ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Op blote voeten
hurkt mijn moeder in het gras --
heel intiem naast mij.…
WERELD ZONDER DORPELS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 We gaan de hoge drempel over
Wat is het doods en stil en kil
De tuin vertoont verwilderd lover
Gebaart dat hij zijn tuinman wil
Mijn ogen keuren muren, kasten
Niet alles zal een plaats verwerven
De meubels niet die prima pasten
De fotolijsten, olieverven
De secretaire, kamerplanten
De pop gehuld in klederdracht
En de collectie olifanten…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Thuis in gedachten
de geur van oude ramen
ademt verleden
Hij zit bij het raam, terwijl de middag langzaam vervaagt in grijs,
zijn handen rusten op zijn knieën, stil, zoals de muren om hem heen.
De lucht buiten lijkt leeg, net als de gangen die naar niets leiden,
en zijn blik keert zich naar binnen, naar een huis dat niet meer bestaat.…
OUD EN VRIJ
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
732 Nu zijn ze werkelijk vrij meenden zij
ze kunnen doen wat ze willen
het hardop debatteren
over hun kleine verschillen
elkaar zonder schroom corrigeren
nu ze oud zijn kunnen
ze open en bloot hun
ware gezicht laten zien
nu de kinderen de deur uit zijn
hoeven ze elkaar niet meer te ontzien
en kunnen ze eindelijk de reis maken
die ze…