3148 resultaten.
De Plas
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
838 Ontkomen langs de geul
Tussen de bomen
Glijd langzaam de rivier
Traag gaat het water
In snelheid weg van hier
Het klettert goed
Ik zie een waterval
De vinger uitzicht
In een stroom geval
De urine in zicht
Vanuit de inham
De bron
Verborgen
Opgeborgen zei hij:
Wat een zeik wijf
In de zeikgenomen
Als ik hier een bronvermelding
Bij…
Emmer zonder bodem?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 Als ik nog zoute tranen overheb,
tegen alle ziltheid van de tijd,
die uitmondt in een belegen zee,
schep ik ongenoegen in een emmer,
waaruit de bodem is geslagen en de
dromen ongestraft blijven komen,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der sterren mee,
verkoos mijzelf te overschatten…
het schip van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
754 Vaart
hebben we gemaakt
eerder met de stroom mee
dan tegen
Wind is opgestoken
wakkerde aan
wind uit
uiteenlopende richtingen
Het voerde
ons naar zee
de golfslag kalm
dan golven,huizenhoog
Van averij
weten wij en droever:
het zoekraken
van riemen
Maar aldoor
is er
kant en wal
veilige ree en oever.…
Stenen malen kaf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
631 wentelen we door
het koor op klompen
dendert in hun
halleluja’s voort
storm grijpt de
bijgezette zeilen
stenen malen kaf
koren blijft nog ongeboren
de aren zijn niet af
de gek dolt dwaas
la mancha heeft
geen haast de wereld
draait wel door zingt
het op klompenkoor
amen vlagt slechts
uiterlijk vertoon
hun hoop is brood en stroom…
rennende gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Vindt een rivier,
en stroom mee,
drijf op vleugels van gevoel,
zonder doel,
en zonder bestemming.…
Laat je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 Laat je tranen stromen
en je licht schijnen
Laat je warmte binnen komen
en je kilte verdwijnen
Laat je voeten zweven
en laat los je haar
Laat de bloemen leven
en toon een lief gebaar
Laat je brein varen
en schud een hand
Laat je ogen staren
teken in ’t zand
Laat je dromen bestaan
en vergeet niet
dat uren stil voorbij gaan
Niemand…
In jouw ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
734 In jouw ogen
zie ik een vijver
met lisdodden en lelies
eronder zwemmen voorntjes
en hier en daar een stekelbaarsje
ik kom tot rust bij je vijver
en ben intussen ook heel wat wijzer
geworden en ben nog lang
niet uitgekeken
op het stromen van het water
en het lieve salamandertje
dat ik zo pas zag zitten
hij keek op en dook in het water
en…
Parfum
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 Mijn hele lichaam
begint te stromen.
De prachtige
bloemen kleuren zee
vlak voor me
zie ik nu pas scherp
in zijn volle
schoonheid.
Mijn wandelpassen
worden heel
zachtjes en
behoedzaam.
En mijn Liefste,
die met me wandelt,
begint vrolijk
te dansen in een
zee van schoonheid
als een mooie
gele bloem.…
Verzoening ?
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
849 Wanneer je mij met
je ogen raakt, word
ik licht, vloeibare
bovenaardse regenbogen,
zo volkomen waarbij
de laatste zilveren
druppels stromen in
de palmen van het hart,
met tederheid bespeeld
het smachtend water,
waaruit de lichamen
van de wereld zijn
gedeeld, weerspiegeld
verlangen hemelsbreed,
toch aarzelen je lippen
te drinken…
dromen komen terug
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
648 en de lente
legt zich naast een langer lied
langs niet te stuiten stromen
het vergezicht glanst
glazuur op blauw
het heeft effect op mij
het oeroude weten
klokt traag
laag over laag
wanneer wij ons vasthouden
aan elkaar
door gelijke lanen
de liefde beschrijven en de verbeelding
die we tussen onze vingers wrijven
met geen andere…
Non-verbaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Wij knikken naar elkaar
hij weet waarvoor ik kom
Zijn handen begrijpen
de taal van mijn lichaam
Met zijn vingers
opent hij poorten
laat energie weer stromen
Alleen onze ademhaling spreekt
Dan vindt hij het voorvoelde
masseert de koudebrug
Hij tast mijn heupen af
en duwt zijn duimen
tot op het bot
Ik kreun
Niets staat los
van…
" Zinnen overstegen " (1)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Hemel ademt licht
laat de stilte stromen,laat
haar zinnen wegen.…
breekbaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
564 er zitten gaten in mijn hart
ze vullen zich met liefde -maar
ze stromen leeg tot niets hun weg nog weet
waar ik nimmer meer vergeet
dwalen kinderen langs blinde vlekken
uitgesproken klein vergroeit hun grote leven
tot ze zomaar ouder zijn, vergeven
aan wat ooit hun basis was
buiten leeft de wereld mee, ze draait
haar dagen rond de as…
In verzadigd water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 heb je zien ontspringen
tot een koude bergstroom
met af en toe een waterval
dartelde in beekjes
langs de zomerkanten
van het bloeiend land
je verzamelde
de mooiste dingen in het
stroomgebied van jouw herinnering
het meanderen is verdwenen
keerringen verschenen
kanaliseerden brute kracht
langzaam stroom je
breeduit in verzadigd…
groensel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 met mijn wenkbrauwen
hang ik aan de stoeprand
dit kikkerperspectief
biedt nieuwe mogelijkheden
de stroom van de goot
gaat voorbij het riool in
vervuiling van de straat
verdwijnt als sneeuw
ik vlieg hier in spiegelbeeld
door lucht en wolken
anaeroob als ik ben
een bevrijdende vlucht
thuis in het slijk der aarde
proef ik de bitterheid…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen
dit roept om een vers
jammer
woorden vluchten in de stroom…
Val
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.169 Door de kieren kwamen
imago's aangekropen hemelsbreed,
de stroom in hem een zwerm. Wij konden geen
kant uit, stonden in het ongetemde
verhout, iets maakte ons van oor tot oor
eetbaar. Hart, zei je, gauw, wij lopen door.
------------------------------
uit: 'Daar ligt het', 2003.…
Werkelijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 spraken
want je beweegt in mij
zoals ik in jou beweeg
en wat er in de oertijd
bij jou of mij heeft gespeeld
het is een natuurfilm
opgenomen ergens in een dierentuin
ik wilde dat wij de zon
tussen onze ijsbergen plaatsten
en op schotsen even drijven
tot wij in de horizonlijn
onze bestemming
bereiken
en zien
hoe we kunnen stromen…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 1 stemmen
13.680 Wel verga ik hier van de schrik, o,
vraag me niet waarvoor, voor
het riet langs de stroom of voor
de gemelijke geest van El Greco.
Wat doe ik hier? Ik eet boekweit
en af en toe een varkensnier.
Mijn Spaans verdriet raak ik voorlopig niet
in jou of in een boek kwijt.
----------------------------------
uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
De tortelduifjes.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.930 Welke lieve tortelduifjes,
Rood van pootjes, blank van kuifjes;
Wonend onder d' eigen boom,
Drinkend aan de eigen stroom,
En op 't eigen dak gezeten.
Vliegen zie ik ze allebei,
Samen opstaan, slapen, eten,
Samen vrolijk met de mei.
'k Wilde de oorzaak daarvan weten,
Lieve moeder!
de moeder.
Wel, Cathrijn!…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Jouw zondvloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 de diepte van jouw zondvloed
is voor mij onpeilbaar, de stroom
te sterk en het moment triggert de tijd
ver voorbij onze afstand
we liepen in lege ruimtes
ontvreemdden de zwaartekracht
vermenigvuldigden onze
handen en kaatsten
de dagen erna terug in
het boeket dat verloren in het veld
vormloos van de dood werd verlost
god was eentonig…
trage inkt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
537 buiten graadt het vijf boven nul
het recht de zekerheid tot waar
het ijs zich manifesteert in klompen
van ruw ballast, als baldakijnen
van het schoonste laken in wit
tot soberheid van kleur, het damast
stevent af op een niet-ontwaken
het ijlt in het geeuwen van rust
het adert in stromen van zwijgzame
leergierige momenten, het doopt
de…
Adem voor mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 mijzelf
Ging vol en compleet, hele-
maal op in jou
Gecontroleerde volwassen
eenheid
In jouw weergaloze warm-
tebron
sta ik voldaan en onge-
kleed, zonder jas
Jij peilt, zucht, kust en haalt adem
voor mij
Spant spieren vol van geluk
Doet wensen voor ons
liggend op de maan
Jij verlicht, staat op, verdwijnt
plotseling in een
stroom…
Is er een ander leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 rand
en ik stond
in de kou en regen
accepteerde het als zegen
omdat ik niet beter wist
of heb ik
me toch vergist
is er een ander leven
dat zoveel meer lijkt te geven
waar je lente ademt
en kippenvel krijgt
als je alleen al
naar die ander kijkt
heb mijn kleding uitgedaan
ben naakt in de bui gaan staan
liet de dromen langs mij stromen…
Sterfelijk?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Wespen larven wentelen
zich in de palm van een
espenblad, de synthese
laaft zich uit de palmen
van het kleinste hart
stromen van groene synergie
door de nerven van stilte
Van niets te leven dan
van de zucht naar die
waarachtige schoonheid
om in het tijdswiel van
de geaarde ziel tot
humus voor de toekomst
te vergaan
waaruit een…
Wildernis van emoties
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
450 zich uitstrekte
tot ver achter dromen
die jij mij beloofde
toen we in de achterbuurt sliepen
had ik een boom in de oude stad
om een gedicht over te schrijven
toen het dromen begon te staken
en in de wildernis van emoties
wist ik mijn ziel te ontknopen
uit de kluwen van devoties
en altijd bleef ik hopen
omdat de rivier hier bleef stromen…
Kaapse Brouwers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
911 bezoekers worden zo
van hun laatste reserves gekaapt,
't laat het leven vrijuit stromen
wereldse zaken besproken
dromen in voorgenomen daden
geplaatst.…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Bloed blijft door mijn aderen stromen.
Doden ontbinden, maar wat doe ik?
Ik leef!
Doden genieten in volle rust en vrede.
Doden doden angst en beven.
Doden die doodsangst koesteren,
LEVEN !…