4425 resultaten.
NOVEMBER-DIP
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
25 Nu ik blote voeten helaas
weer stop in dikke sokken,
word ik bang.
Ik ken mijn sombere
gedachten, lang zullen
ze niet meer
op zich laten wachten.
Nu, in november, nu de
dagen zich steeds meer als
nachten gaan gedragen.…
Nacht-stilte
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.830 Stil, wees stil: op zilvren voeten
Schrijdt de stilte door de nacht,
Stilte die der goden groeten
Overbrengt naar lage wacht...…
Verlangens
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
709 Als liefde in je ogen kijkt
weet ik dat de warmte heelt
dan zie ik sterren dansen
en voel je voeten niet.
Kijk, het is niet zoals het hoort
en ook niet zoals wij willen
verbondenheid kent vele vormen
en die van ons is ook uniek.…
Vreemden op die ene dag
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
612 en geef ze te eten
er wandelt hoop door hun ogen
hopeloos door anderen aangeklaagd
wat is onzorgvuldigheid
ik vertrek van uit onze ervaring
leven heeft me al vaker verbijsterd
ik ga er niet in mee vertrek uit ervaring
hoeveel wereldstelsels kunnen er zijn
wat is het belang van vermoeden
ik vertrek van uit onze ervaring
plaats mijn voeten…
Nieuwe intimiteit
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
528 De zomernacht streelt het houten huis
van binnenuit met lenteweefsels
't geluid van jouw stem is zeldzaam
nauwelijks hoorbaar tussen verhalen
van spiegels en wat mensen wensen
dagelijks op de voeten van de wereld
er is nog een klein beetje zilveren traanvocht
van het standbeeld dat op je moeder leek
maar wat sommige mensen ook beweren
stilte…
alleen de lieve liefde blijft
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
804 alleen voor jou wil ik naar honing ruiken
wil ik bloeien als jasmijn
en zingend door margrieten perken
jouw geliefde muze zijn
uitgelaten in de regen
met het stromend water een
blote voeten in de plassen
dansend door het leven heen
wil ik je lieven alle jaren
in omarming die beklijft
alle dingen zullen sterven
alleen de lieve liefde blijft…
Boze fuut
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
637 En ik, met schaamrood op de kaken,
weet niet hoe snel ik me uit de voeten moet maken.…
Dus je lacht
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.126 Je danst op de maat van je voeten
die je volgen naar jouw wens en
de wereld ligt even in jouw handen
als je lacht.
En ik neem het waar
dus je lacht.…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
Tot vrucht gekomen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 uit samenvloeien
mocht ik groeien
bloeien tot volwassenheid
maar nog
was ik niet rijp voor
het boeket des levens
pas toen jouw bloem
frivool bleef wuiven
mocht ik haar bestuiven
tot vrucht gekomen
wisselden de dromen
verwelkte de kleur
wij konden nirwana bereiken
waar ons jong leven al vaste voet
aan wal probeert te krijgen…
Ontluikende mystiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 wat ik creëer
heeft geen handen en voeten meer
zij werden afgeschoten
voor ze konden werken en lopen
het gouden moment
snel neergepend
in gloedvolle woorden
verliest meteen zijn glans
reflecteert nog
eenmaal in verbleken en
laat ons slechts de vage schijn
van hoe het ooit had willen zijn
het is als glas
nog buigzaam transparant…
Lege nest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.072 Het komt hard aan
Om te erkennen
In te zien
En toe te staan
Dat het nu stil wordt
Je zult moeten wennen
Dat je moederplicht
Nu is voldaan
Je kan ze nu
Niet veel meer helpen
Ze doen het zelf
Zoals het moet
Los van het nest
Gaan verder leven
Zelfstandig worden
Op eigen voet
Laat het los
Al is het moeilijk
Voel je je leeg
En schiet…
Lentekolder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 Laat mij de stoere wachter wezen
die jouw dagen met vreugde vult
in deze tijd door zon verguld
die aan de oostkim is gerezen
jou omhelzend als daaglijk licht
met zingende liefdesakkoorden
verwarmen met minnewoorden
voor jouw charme ben ik gezwicht
ach, verwacht geen stoere wachter
slechts een slungelige schlemiel
die als blok aan je voeten…
Het leven een mysterie.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 In de verte een wit gewaad,
blote voeten op het strand.
Vertederend en kwetsbaar zoals
zij daar staat en kijkt naar de
horizon.
Haar blik onverdroten gericht
op die einder.
Haar ogen dwalen af over de
woeste golven.
Zij raakt gebiologeerd door het water
en ziet al het leven daarin...
Voor haar misschien een nieuw begin.…
Vogels en tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.119 Hoger
de kerk
en absoluut haar toren
Genieten het
uitzicht aan de voet van de lan-
ge dijk
Het strakblauw gewelf dat op
de dijk
het water lager ook raakt
ingetekend
door tientallen enorme con-
tainers
Wij aan- en beschouwen dit
magnifieke beeld
Door vogels en tijd, minzaam
innemend plaatje
Zowel vrijheid
als kleuren…
Met geen mogelijkheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
527 Met waarheden sta ik op gespannen voet.
Met zekerheden kan ik geen genoegen nemen.
In het geloof kan ik onmogelijk geloven.
Onmogelijkheden mogen waarheid claimen.
Over onbegaanbare wegen wil ik gaan.
Waar diepte onpeilbaar is ga ik staan.…
tweeduizend drie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 toen ik jou te grave droeg
mijn handen wit
mijn schouders blauw door
onvoorzien
één mondhoek hoog
een mondhoek laag
geen schraag voor jou waarop
de stille kist, ik
wilde warmte onder lichte planken
de banken van het hof
vol zomerzon
bloemen rond te zware voeten, wuivend gras
en in mijn lijf slechts de herinnering
van wie je was…
Weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Op zijn hoofd een hoed
aan zijn hand een stok
alles zoals het moet
hij wandelt zachtjes
hij sloft eerder wat
hij is niet meer bij machte
zijn voeten de een na de ander op te tillen
hij mocht het graag anders zien
maar hij heeft toch niets meer te willen
anderen hebben over hem besloten
hij moet hier weg
naar zijn idee wordt hij levenslang…
De denker
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
863 Op sloffen
sleep je stof tot garen
als een mat achter je aan
voeten nooit geveegd
de filosoof in jou
ziet het als kant
legt het wijd gespreid
op een hemelbed
vergeet je pyjama niet
praat je hardop in jezelf
maar die blijft hangen
waar het hangt
zwart wit gestreept
in de halfdonkere kamer
valt het zwart weg…
Riviergezicht....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 We keken
uit
over de stroom
die nauwelijks stroomde
De reling
voelde al warm aan
't was de rivier
die ons raakte
Het was
een dag
zonder wind
zelfs geen briesje
Het water
rimpelde en plooide
ontroerd door roeiers
die hun ruggen bogen
voor de brug
die ons droeg
op goede voet
met onze schoenen
Die dag
leek omgevlogen
als…
Voorbij aan mij
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
799 je pakte meer dan
dat we samen deelden
stapte verder en
voorbij aan mij
jij was mijn oog en hand
ik bleef het lijf en voeten
zo vervlochten we de wegen
meer kon ik helaas niet geven
liet je gaan jouw afscheid
was voor mij beginnen
getekend kon ik winnen
van wat verleden schreef
groei omdat ik
eindelijk kan ontbotten
uit de koestering…
Eb en Vloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid…
Koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
634 De zon is al maandenlang een smiley met
een neerhangende mond en ik waad al
eeuwenlang rond in een terneerzuigend
moeras, waar piranha's mijn voeten en
benen afkluiven.
Zie dan maar eens voort te struinen.
En ik goochel wat af om mijn ellende
te transformeren en ik verzuip mezelf
in bacchanalen van virtuele hugs en
tederheden.…
unbeatable flying object Matti Nykänen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 hun ding volgens
vogelregels
ze weten wat hen
te doen staat in
de snelle vlucht
een mensvogel
zeldzaam in zijn
soort vliegt als
geen ander
engelen
daargelaten
de hoogvlieger
geschenk van god
kent geen angst
vliegt ver en
verder door de
blauwe lucht
een gevallen
engel verstrikt
in aardse regels
mist vaste
voeten…
zie mij niet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
832 zij staart mij aan
in feite belet zij mij te kijken
naar haar ontklede lijf
waar de voeten zich ook nog als het ware
in helder water verbergen
hoor ik van achter haar veelzeggende blik;
zie mij niet en
probeer mij niet te verklaren
in haar pose ontwaart zich
enige zwaarte van de ziel
voor mij waarneembaar
doorheen haar naakte vel
daardoor…
De danseres
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
550 Ik zag haar zweven
sierlijk, met een zachte zweem van blauw
en met haar voeten schoof ze
over gras bedekt met dauw
Ik zag haar zwieren
magisch, in een droom van duizend draaien
en met haar rokken deed ze
alle bloemen licht opwaaien
Ik zag haar zwijgen
lachend, maar haar ogen spraken meer
en met mijn benen rennend
zweefde ik al evenzeer…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
Hoofdballen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Ballen speel je met je beide voeten.
Met beide handen of met je hoofd.
Scoren is doelgericht schieten.
Leven is als voetbal spelen.
Is standvastig wachten.
Is voetbalspel.
Als dichter kijk ik kalmpjes toe.
De ballen spelen in mijn hoofd.
Woorden zijn zoals ballen zijn.
Dichters zijn hoofdbalspelers.
Dichten is met woorden spelen.…
fluister wie ik ben
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.207 wind vlaagt in mijn huid
laat me voelen waar ik ben
als ik verdwaal in lucht
terwijl mijn voeten aarden
ze raakt me in de kracht
die aan me hangt die ik
weersta als ik gelegen heb
en op ga uit de nacht
mijn ogen zetten
dingen om me heen
bekleden me met aanschijn
maken me niet meer alleen
in jouw blik
vind ik waardigheid
je stem…