2616 resultaten.
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
Duivenpraat is vol van vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 Dan hoeft het leven niet voor
een rampspoed te vrezen, blijft het op
de rails, in het rechte spoor.
Duivenpraat is vol van vrede; verwoordt
een liefde vol wederzijds begrip.
Wanneer de doffer zich buigt voor zijn
vriendinnetje; omzeilt ieder probleem
zijn eigen klip.…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 het bos wordt stilaan kaal
de vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor de rovers
of anders heel hard kunnen rennen
een seizoen met heel wat regen
paradeert nu door het land,
wist alle sporen…
Biljart
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
591 Ons levenspad gaat daar van start,
eenieder volgt zijn eigen spoor.
Waar de ballen zijn uitgerold,
de stilte intens wordt,
je geest knikkebolt,
en alles ineenstort,
daar denk je terug aan die eerste stoot,
had die meer effect gehad
ging je nu niet dood.
Zo had jij het ingeschat.
Met de keu die neerdaalt
rollen de ballen op rij.…
De Heer is mijn Herder.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
817 Langs rustige rivieren trek ik verder;
In Zijn recht spoor laat ik mij leiden.
Al ga ik in een dal van diepe duisternis
ik vrees geen donkerte, geen enkel kwaad,
maar ik mag zitten aan een koninklijke dis
dit voor de ogen van wie benauwdheid beraadt.
Ik kan de zalfolie op mijn hoofd verdragen.…
Toevallige incidenten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
601 soms zijn wij de
logische verbanden
heel diep van binnen kwijt
in ervaren dat
denken niet meer zijn
hand reikt aan onze zinnen
wij de wereld
gaan beleven als
toevallige incidenten
waarbij oorzaak
en gevolg bestaat uit
niet gekoppelde momenten
in blokkeren
proberen we de flow weer
op het goede spoor te krijgen
rangeren zal…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 we ontdekken de oceanen
onderdak voor de woningloze
dichter op drift
poëten reizen in het spoor van
Alexander de Grote met karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de…
Einder
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
791 Het spoor leek eindeloos door te lopen
zelfs voorbij de horizon
we konden hem lang volgen
maar plots was daar het einde
toch besloot hij verder te gaan
langs de rand en daar voorbij
in het duister voorbij de einder
konden we hem niet meer voelen
op die tijd op die plaats
daar vond hij rust
daar was weer licht
wij konden dat niet zien…
gedijen in het zicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 is het zo dat mijn blik in het heden
meer wordt vermeden, of
is alles al vermeld, verteld
over alles wat mij bekoorde
ben ik afgevlakt, ingepakt,
ingezakt, is de emotie vergrijsd
is de dag enkel een dief
op de loer, kwijlend wachtend,
op een vruchtbare letter
die de geest zou kunnen voeden
ach neen,
het vergezicht is dichtbij
sporen…
Krachtlijnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 wij liepen als kind
al over sporen in het land
die ons blij maakten
er waren paden straatjes
en weggetjes waar je
meer sfeer voelde dan anders
pas later wisten wij
door verhalen de historie van het
hoe en waarom in kaart te lezen
krachtlijnen hebben mensen
al eeuwig gebruikt en waar zij elkaar
kruisen sluit ontmoeten niets uit
daar…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Stof stuift door mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 vleugelslag
van de akkers die versnellen
als licht geveerde velden
in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor verliest het land
zijn sporen…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 De inzichten in mijn aantekenboekje
zijn raadsels geworden, ik herinner me
de mistige gedachte van vandaag
al eens eerder gehad te hebben
maar helderder, een openbaring
die ik meteen opgeschreven heb
en om haar opnieuw te vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht…
Bruisend leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 delen
van jouw leven
in het bos
vliegt plots
een vogel op
met veel misbaar
door die scene
schrik je op in
auditief herinneren
een regelrechte top
op het donker
spiegelend meer
schrijft maan zijn
intrigerend wassen
wij rafelen
ondeugend aan
de kant zijn gezicht
met golfjes in plassen
nog staan op
het verre strand
jouw sporen…
Zelf gekraakt?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
415 Gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en rekbaar is dat het zichzelf
moet verdienen maar wegvloeit in de
wind die de sporen onwillekeurig
zaait in een klimaat wat omslaat, na
een plotselinge blikseminslag een
geur van littekens achterlaat.…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
het eiland Ulsda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 ga maar na
de Dollard
landinwaarts doorgestoten
het eiland Ulsda
lag in zee
tegenover Winschoten
als ik goed versta
een belangrijke plaats
groter dan Beerta
twee steenhuizen
waren daar
maar weldra
spoelde alles weg
ik onderga
de kern van Ulsda
tussen A7 en het spoor
verderop gaat De Bult
ook voor eiland door
Klein Ulsda
dorpje, seksclub…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
Neerlands bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
511 Oh Lage landen zo in nood
Wat ging er mis in het beleid
Regie en inzicht lijken kwijt
U zinkt, verdrinkt, u wacht de dood
Oh Lage Landen zo behept
Met poldervisie die niet werkt
Bij pandemieën u beperkt
Paniek, bezorgdheid, deining schept
Bent u het spoor een beetje bijster?…
Stalkende spoken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 wij zijn de zon
achterna gelopen
jij schaduwde wat langer
in stalkende spoken
vlinders wolkten
vol van boven in
alle kleuren van
buitenaards geloven
pas toen de zee
ander tegenlicht
golfde wisten we
dat de avond volgde
we zijn terug gegaan
waar onze sporen vlagden
voetafdrukken van een
stel in stil verwachten
niet zomaar omgedraaid…
Zwanger van toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
426 De honden zijn de stad uit, weg
van de rollen prikkeldraad
in de straten, ik loop krom
met mijn neus boven
hun spoor naar de vrijheid
en het gevaar van hun tanden
Dat kan ik aan, als jij, zul jij
kom jij ook, op blote voeten
in vrede, onze nachtenlange liefde
bewaakt door de honden
en jouw buik zwanger
van toekomst?…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
Als rode draad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 oogcontact dat
vervloog in de plak
die de waarheid
uit zichzelf
kristalliseerde loste
op tot weggooi prop
we boodschapten
zonder geheimen
kenden elkaar niet
maar herkenden wel
gedeeld perspectief
dat als rode draad
langs de wereld liep
onzichtbaar voor
die zich er nooit
in heeft verdiept
van groen naar
rood daar liepen
de sporen…
A-train
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 Hij schudt z'n veren, gaat er weer vandoor
En neemt the A-train - dankzij tante spoor…
Meerwaarde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 jij hebt de
geweldige eigenschap
dat alles wat jij
aanraakt of dat op
een andere manier
met jou verbonden is
meerwaarde krijgt
zoals de sieraden
die je draagt en
zeker ook de
kleding in smaak en
combinatie jij hebt
daar een bijzonder
fijne neus voor
in jouw sporen
brengen nieuwe
dingen al iets mee als
intrinsieke schoonheid
in…
Vallei van eenzaamheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 waarheid
kon zij niet benaderen
zoals in een gedicht
dat haar favoriete
dichter ooit schreef
Haar geheugen was
een eeuwenoud geschiedenisboek
versleten kaft en veranderde inhoud
Was er iets om eenzaamheid
te verklaren, een deksel
of een brug voor de kloof
dan had ze een kans gehad
om uit de eenzame vallei
te geraken
Maar alle verse sporen…
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
de stenen
liggen in
zacht
kabbelend
water en
kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots…
Als sneeuw voor de zon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
606 Zou missen verdwijnen
als in de sporen van de storm
zachtheid onze naam krijgt?
Als sneeuw voor de zon?…
Het schip der dwazen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 redden, nee
alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen
Zeepokken grijpen ons bij de kiel
Ze groeien ankers naar het diepe
van het onrustige water
Onbereikbaar trekt de maan
een zoet spoor…
Penitentie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 Een heel diep
tot in elke vezel
doorgedrongen
gevoel
verkleind en verfijnd
met penselen in beelden
van de eeuwige zee
in golvende bogen
van kromme
verwrongen
dichtertaal
bracht mij als ware ik
elime hillesum
op verstorende wijze
op sporen
die mij in mijn
ingehouden
woede inteerden
krioelend en wroetend
in aangezichtspijn…