21461 resultaten.
Gegeven tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Gegeven tijd vergist zich vaak
in de waarde van de nacht
verkleurt beelden die ik lichter maak
verdampt tranen uit mijn lach
heeft aandeel in mijn tegenzin
voedt wat was soms eindeloos
betovert de man die ik bemin
maakt dromen schaamteloos
Sowieso vergist de tijd zich vaak
in de waarde van de nacht
hoe donkerte alles, dat het raakt,
versterkt…
Oogst-tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Al-tijd en over-al.
Blijven zaaien heeft geen zin.
Nemen we tijd om te oogsten?
Tijd om lief te hebben?
Heb ik wel geïnvesteerd?
En waarin?…
Bevroren Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 NU wordt,
zo lijkt dat voor mensen,
tijd geboren.
Mensenklokken gaan lopen.
Mensenbloed gaat stromen,
van leven naar dood,
in sterfelijke momenten.
Eeuwigheid bevriest.
Onze kloktijd staat,
zo lijkt dat voor ons,
voor eeuwig stil.…
ONGRIJPBARE TIJD
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
418 ik grijp de tijd
bij z’n kop en z’n staart
hij probeert stiekem
te verglijden
wordt net als ik bejaard
wat ik samen met hem
wil vermijden
de tijd heeft de tijd niet meer
en ook al probeer ik
het steeds weer
zijn regels zijn niet
te ontwijken…
de overbodige tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 wie rondstrompelt
in de overbodige tijd
volge de mens
die zich verliezen kan
in het tijdeloze…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Mensen worden ongevraagd geboren,
zoals druppels ontstaan,
middenin een zee van tijd.
Regenbogen verschijnen,
wanneer licht wordt gebroken,
zoals ook mensen breken.
Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
verdrongen in de tijd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.331 verdrongen in de tijd
in wankel evenwicht
gaat ze op halve leeftijd naar de psychiater
in wankel evenwicht
haar halve leven was gewijd aan tranen
een tranenregen als een niet te stelpen stroom
en rode vlekken tekenden haar hals
de nek geroest in rust
---------------------------------------------------…
Afscheid van tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
909 Je ziet ze lopen
op hun erf
de boer, boerin
een handvol koters
Boerendochter
boerenzoon
nog
in de vingerverf
In het voorbijgaan
een hand of knik
als groet
soms gemompel
De hond
-nieuwsgierig-
kont in zijn hok
kippen op stok
je hoorde
-beurtelings-
geblaf
gekakel
Van die tijd
is afscheid
genomen
hectare are
De hof…
moelijke tijden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
542 moeilijke
tijden
zijn
zegeningen
in
vermomming.
Het
maakt
niet
uit
hoeveel
pijn
het
doet!…
Ons idee van tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Wanneer ons geheugen weigert,
verdampt ons idee van tijd
en verandert
in onze werkelijkheid.
Ons begrijpelijke begrip van tijd
blijft een verleidelijke illusie.…
Herfstig is mijn tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 De stormen van de tijd
hebben mijn wortels los gewrikt,
mijn grootste tak is onlangs afgescheurd
en open ligt mijn zij.
Dit is mijn laatste zomertooi
want allengs herfstiger
wordt nu mijn tijd.…
Voorbij aan de tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Tussen het warme daglicht
en het donkere avondrood
Ligt een stille aanwezigheid
van minutieus onzichtbaar zijn
Een sober
transparant silhouet
Met een lumineus
bijna poëtisch effect
Golvend ontvouwt zich
een koortsachtig moment
Gewoon buitensporig
en bijzonder welbekend
Tot een rusteloze punt
mijn gedachte vermoordt
Niets ontziend…
[ Misschien is het tijd ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Misschien is het tijd,
maar ik aarzel om te gaan –
of ben ik er al?…
dwars door de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 dwars door de tijd
raak je me aan
als ik weg kijk
door de zoeker
van de camera
vang ik je vleugels
een bootje dobbert
op de grijze oceaan
de zon zet alle
zeilen bij…
Sint bij de tijd
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
1.751 Daar zoeft iets roods. Is dat niet Sinterklaas,
verwikkeld in een hedendaagse actie?
Hij zit te appen in een Ubertaxi
met oortjes in vanwege het geraas.
De tijdgeest heeft het feestje ingelijfd.
En da’s oké, zolang het rijmen blijft!…
De geboorte van de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Tijd wordt steeds opnieuw geboren.…
Blonde Tijden
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
882 Als ik me kwetsend uitlaat over vrouwen,
En ik beledig ieder ander ras,
En wat ik zeg geeft helemaal geen pas,
Als ik aan elke grens een muur wil bouwen,
Dan is, klaarblijkelijk, dat geen bezwaar:
Dan schop ik het tot Dichter van het Jaar!…
Kerst in deze tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
864 Misschien dacht u: ik vier
geen kerst, de wereld is in rouw
en ik sta ook met lege handen
en ook in de kou....
na alles wat er is gebeurd
en vraagt u zich af, waarom
er tegenwoordig rond de kerst
steeds meer wordt getreurd!
Maar laten we het licht toch
even schijnen in deze donkere dagen
en nu eens niet om steeds meer
welvaart vragen…
Als ik tijd van leven heb
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Als ik tijd
van leven heb,
zeg je,
Wil ik naar
het buitenland,
op wereldreis
Naar Brazilië, Amerika
en minstens één
van beide polen -
Jammer alleen dat
je geen tijd hebt
om te leven in het nu,
Dat je geen tijd
voor leven hebt…
de tijd toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
bewogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 ze ziet boomtoppen
die zich geluidloos
voor de ramen
bewegen
ze denkt aan het
strand en het
zand dat dagen
later nog in haar
schoenen zat
ze hoort de
paarden die tot
hun knieën in
de bagger staan
de vrouw voelt
de zachte
omarming van
de tijd
het kind dat ze
pas geleden
was…
De tijd van toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Onvoorstelbaar
Nooit gedacht dat
een virus de ronde wereld
zo plat zou leggen.
Eenzaam lenteland
Het is nog april
vogels zingen uitzinnig
desolate stad.
Dagen achter glas
Het luchtruim dijt uit
de wereld krimpt we leren
afstand te nemen.
Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar…
In de vertraagde tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 In onze eigen, vertraagde tijd.
Tijd die er immer is geweest,
en ons altijd bij zal blijven.…
Wenkbrauw van de tijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 De journalistiek beschrijft
De politiek moet verantwoorden
Altijd in het vuur van de strijd
De journalisten
Leggen een vergrootglas over de tijd
vergelijkingen met het verleden
Die van belang zijn in het heden
De journalist
Bekritiseert
en beschouwt
De inhoud
De politicus
beredeneert
En Discusieert
De media
Maakt de show
de strijd is…
De tijd van ons gevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Vandaag ga ik mijn tijd vertragen.
Chronos laat ik chronologisch blijven.
Wat ik doe wordt gewoon op tijd gedaan.
Vandaag ga ik onze tijd vertragen.
Vandaag stap ik in de tijd van Kairos.
In de tijdloze tijd van ons gevoel.…
Betere tijden
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.724 Zomer in de stad
iedereen maakt zowaar
een beetje 'n gelukkige indruk
alles is glanzend warm
huiden en huizen
ik eet meer fruit
morgen word ik veertig
en gisteren liepen ze op de maan
geef vrede een kans
en hoop op betere tijden
------------------------------
uit: 'Alle bundels', 1976.…
De angstige tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Geen dag voorbij, dat men niet rept over het virus
geen nacht zonder woelen en draaien
geen uur dat men het nieuws over slaat
we zijn in angst.
Geen week, tot nu toe,
zonder handen wassen, desinfectie
geen vel meer op je handen
we zijn bang
Elke dag weer talloze doden
gepakt door een onzichtbare vijand
niet tegen te vechten
doodsbang…
Puinhoop der tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
723 van jou
Deed je verdriet
Met foute vriendinnen
Je waarschuwde wel
Ik zag dat niet gauw
Ik was ongehoorzaam
O zo brutaal
Ook niet zo'n beetje
Soms best wel grof
Had een kort lontje
Een sterk eigen willetje
Was eigengereid
Sloot vaak uit mijn slof
Bleef steeds langer weg
Kwam niet vaak bezoeken
En als ik dan kwam
Was ik nooit op tijd…
naamloos met tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 De wereld en ik voorbij
gegaan geen weg terug
ik heb mijn eiland meegenomen
daarachter op het vasteland
mijn liefde achter gelaten
fluister het koesteren
volg mij tot in het sterke licht
van de zon en laat me daar
om elk zijn eigen weg te gaan
niet het snijden
maar het afgesneden zijn
daarom laat ik een hand achter
als licht spelend…