2829 resultaten.
Boorziek mensdom
gedicht
3.5 met 26 stemmen
7.555 Huizen zouden uit hun windsels
moeten kunnen vallen, traag
en statig in het gazon
op hun knieën zakken,
zich openen als een vrucht
weer bos en rots worden,
een landschap als een oude zolder.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
Begraaf mij vrij ...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.327 Jij beweegt in mij
als eb en vloed
laat mij weer naar
adem snakken
raast als storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken
ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen
proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen
langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in…
Minister Remkes
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 Identificatie
van duizenden doden,
zakken vol,
zo veel mensen, zo veel noden.
Welterusten, Minister Remkes,
Slaap zacht.
De minister
op reces.
Voluit genieten.
Ik leer u mores!
Welterusten, Minister Remkes,
Slaap zacht.…
Rits dicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
810 Kom maar
dan vouw ik
jouw angst dubbel
scheur het doormidden
en deel leven
wanneer jij het dan
in dat donkere jack
stopt en jouw handen
gestoken in de zakken
het duister zoeken
misschien, ja heel
misschien vind je
daar dan diep verborgen
nieuwe hoop zonder
dat de rits pijn
buitensluit
ik wandel even
met je mee en
geef je…
Positieve gedachten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.193 Er kunnen vele positieve zaken
gevolg zijn van een wereldpandemie.…
Vruchthuid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
775 Haar schouders
dragen eenzaamheid
stap voor stap
naar buiten
handen zoeken
in gestikte zakken
ooit gevuld
met haar hand
in de mijne
vinden gekromde vingers
een tamme kastanje
geraapt tijdens
die laatste boswandeling
goed tegen reuma
zei je nog
terwijl kleine deukjes
in de schil haar glans
juist versterkten
een schuchtere lach…
Ik spuwde honderdduizend draken.
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.280 Ik vuur een wolk uit wijde kaken
over vloeden van zonnedauw
of sterrenglans die altoos zou
gloeien in `t hart dat ik wil raken
Zodat ik bekoorlijk blijf haken
aan kant en keurig immer trouw
ook recht door zee, ik hou van jou
spuwde ik honderd, duizend draken
En dat is prima, zijn mijn zaken
als ik het daarbij laten kon
lees: rekening mocht…
Stadsleed
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.134 ‘Het leven is een zaak van balanceren’,
bedenk ik als ik nog wat auto’s schamp,
‘een fietstocht is een lijdensweg vol kramp,
de reiziger moet bidden en ontberen’.
Het trappen is geen feestelijke klus,
al wordt het door de artsen aanbevolen
als onvolprezen weldaad voor het hart.
Men zwijgt over de geestelijke smart.…
Droomwinkeltje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
500 kleine toonbank
vol tovers heb ik met
veel moeite afstand gedaan
de chique balie met
gebakken lucht nam
al nooit een grote vlucht
glimmers en glanzers
waren niet aan te slepen maar
werden ook snel weer vergeten
een paar kleine knuffels
waren mijn stille vennoten
met hen heb ik erg genoten
ze blijven nog voor het
afwikkelen van de zaak…
De kleine bolero
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
545 je lach
sloot de zak
met tonen die
jij mij aanbood
je had ze
geraapt uit de
melodie die
ik dirigeerde en
jou de kleuren
van harmonie
leerde van de
kleine bolero
waarvan de snelle
dans warmrode
blosjes joeg
naar je wangen
liever wilde jij
ze niet rapen
maar vangen
in hun vlucht
omdat het
akkoord vaak
nog de muzikale
eenheid…
Mijn schaduw en ik
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
909 Ik slaap niet, ik luister
naar mijn schaduw
zie hoe bedroefd hij
de handen in zijn zakken
steekt en af en toe
knijpt in de nacht
soms bukt hij zich
eigenlijk al sinds jaar en dag
om een dode vogel
onder de houten planken
te begraven
hij laat de wind
met de duisternis praten
ontbindt zelfs geen stormen
in de ijzige kou
hij ademt…
Ik neem genoegen met
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 Ik neem genoegen met het korter durend graf
Van die nog leven en wellicht
Al waait de wind
Het eeuwig nieuwe kaf in hun gezicht
Een laatste keer zich wenden
Naar nevels op het groene land het nieuwe licht
De eeuwig klare beek uit het gedicht
Om mij al ziende vager uit te zenden
Ik accepteer ik zak eens
Als ook de bodem hen omarmt
Voorgoed…
het pad
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
562 herinneringen lagen
terwijl mijn voeten lopen
gaat het hek verder open
op dit punt in mijn leven
bleven oude wonden kleven
was er zo ontzettend veel pijn
om dingen die niet mochten zijn
dat wat ik ooit was
voelt als een moeras
waar ik zoek naar een hand
terwijl ik zink in drijfzand
hoe kan ik leren
simpel te accepteren
dat deze ongepaste zaken…
De hoveling
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.191 Hernam de hoveling: 'k wil zweren, op mijn eer,
Dat gij 't met voordacht, dan zo slecht hebt willen maken:
Uw majesteit is toch bekwaam tot alle zaken.
1793…
klinkt raar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
778 zoals die omtrent lagunes met hoogbouw
en voor meer braassemermeer
op nog af te graven veen
volgens bordjes onderweg
was iedereen volledig tegen
dat masterplan braassemerland
volgens B&W toch tegen de projectontwikkelaar
na eigen grondig stampwerk op het land
wist ik zeker het ligt voor de hand
daar flats aanzienljk zwaarder wegen
zakken…
Mis ik jou...
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.709 Als de dag van gisteren
zie ik je gezicht met
lijnen en adertjes en
het wratje naast je neus
Kan ik nog de twinkel
in je ogen zien als je
een grap uithaalde,
me herinneren hoe je
over je leven verhaalde
Zie ik je houdingen en
typerende gebaren
waarmee je onzin en
nuttige zaken aan mij
verklaarde
Maar hoe ik je stem ook
probeer terug…
Gedaantes...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
617 hoewel ik het nog voor me zie
alsof elke dag gisteren was
de velden met mist omhangen
jonge levens zonder vaderland
met pak en zak, een kaki jas
luidruchtig verbaal geweld
begeesterd door de angst
of stil en ingetogen
wachtend tot de dood
hen terug naar huis brengen zou
en al lijkt het of ik hen vergeten ben
toch herinner ik me de naam…
april
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.401 bijna al weer april
waar ik liever nog
niet aan denken wil
die maand schonk ik
jou het leven
maar dat is jou
nu om het even
zo gelukkig ik was
zit ik alleen nog
in zak en as
zie jij mijn liefde
als onecht
bestempel jij mij
als heel slecht
digitaal moest iedereen lezen
dat ik geen moeder was
en niet kan wezen
ontspoord
ik radeloos…
Gedoopt in dauw
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
858 mijn mooiste woorden stop ik in je zak
waar ze elkaar kunnen minnen
goed gevormd worden het zinnen
die openheid schetsen op dichterlijk vlak
klankbeelden fluister ik in je oor
hoop dat ze de woorden bereiken
elkaar voetstoots zullen verrijken
tot een sprekende metafoor
het schilderen laat ik over aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door…
Jouw icoon is mijn kroniek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
638 het treinstel me bedondert
en dode vogels langs het spoor
de klavers voeden met het bruin
van massa en bederf
nog juichen de reizigers
ze proberen de bielzen te tellen
van de evenwijdige spoor van wie
ze denken dat die hen komt vergezellen
zal het eind – het baken – de hemel wezen
of zal de dood slechts de stuiter zijn
in een volle zak…
Geen rust
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
932 waar we heen gaan,
is geen verstand,
verstand van zaken,
die het licht,niet kunnen dragen.
staan we sterk,
of zijn wij de zwakke,
in deze droom,
van onwerkelijk spel,
en gewelddadig verdriet.
maar o zo mooie dingen.…
Rijnvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De dagen schreeuwen in het oor van mijn hart
En ik wist niet dat mijn zo goed gebouwde huis op zoveel plaatsen tocht binnen kon laten
Dan maar de jas aan en de Rijn opzoeken
Ik loop de kribben af
De oeverkiezels over
Diep
In water
Zak
Tot later
Met mij zakt de zon mee af
We worden klein en helder
Kalm mijn hart nog even
suikerzoete…
de nacht
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.369 M’n handen in de zakken... Ik ben iets kwijt,
maar zoek niet meer. Het heeft geen zin.
Plots een geluid, het haalt me in.
Een auto passeert en als een licht in de nacht
kijk jij me aan met een mond die lacht.
Maar je ogen zien niet, je hebt geen tijd.
je bent aan het zoeken, je bent iets kwijt.…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
DOORSTART!!!
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.195 Wat waren de laatste maanden soms moeilijk
voor ons - personeel -soms pijnlijk
We hebben er alles aan gedaan
altijd voor de klanten klaar gestaan
De spanningen liepen vaak hoog op
maar we hebben het gehaald, top
Gistermiddag kregen we telefoon
verrassend en buitengewoon
De zaak krijgt een doorstart
we waren helemaal verward
Er waren…
Vers in de etalage
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 En ik zak zwijgend van mijn zelfgeschreven voetstuk.…
Solidariteit
gedicht
2.6 met 14 stemmen
8.738 Op zekere dag zag je een groenteboer,
Een wondermooie Maniak, hij was gewoon
Om alle vrouwen in zijn zaak een loer
Te draaien: hij verkocht ze groente, schoon
Van buiten, maar van binnen enkel schimmel.
O, niet alleen die vrouwen gaf hij dat
Maar ook de doetjes en de boerenpummels,
Kortom, aan wie hij maar een hekel had.
Je lachte.…
Reïnherbatie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 Daar lig ik dan fraai opgebaard
De kist valt me een beetje tegen
en buiten is er mist en regen
Ook niemand lijkt echt van de kaart
Terwijl ‘k nog naar beneden zak
gaan d’ eerste gasten al weer heen
De meesten nog zeer goed ter been
Snel naar de koffie en ’t gebak
Ik voel me echter als herboren
Want welig bloeiend op mijn graf
ben ik nu…
Hiaten*
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.442 Bij zulke zaken praten te laten
is als zwaar hagel uit een geweer.
In mijn vleugels voel ik grote gaten
zonder de mogelijkheid van verweer.
Op zoek naar de verzwegen hiaten
duurt herstel een eeuwigheid, deze keer.…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik ken dag ik ken nacht
ik ken licht ik ken donker
ik voel me het meest thuis, in de schemer
kleuren zijn duidelijker weergegeven
het geluid is puurder en schoner
ik proef beter en ik ruik wat ik ruik
de schemer is een filter
het scheidt zaken van elkaar
de schemer is een filter
en ik neem van alles waar
ik ben vaak nogal kritisch
of…