Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Jouw donker wuiven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
in een laatste glimp van de ondergaande zon zag ik het strand weer stuiven tegen de achtergrond van dieprood licht jouw donker wuiven wind brak ons spel vandaag zat stormachtig tegen we ploegden door het zand dat nog nat was van de regen de hemel klaarde bij de laatste paal decoreerde deze avond ik zag je voor de laatste…
wil melker24 februari 2014Lees meer >

Concentratie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
vliegt weg bij het minste zuchtje wind begraaft zich diep onder het zand laat ik het er maar liggen omdat ik mijn handen niet vies wil maken er dwaalt een verloren wereld afgezonderd van wat niet zou moeten zondigen probeer ik het vast te houden ik zal er verder mee moeten komen focus mijn ogen op aanwezigheid dwing mijn verstand erbij…
Emma27 september 2010Lees meer >

Zoals licht leegte vult

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Zo vertoeven ze op mijn erf solitair in droog gevallen dalen als geschonden schuiten op de werf altijd zwijgend met duizenden verhalen Ze leven in zanderig lichten in eindeloos oplichtend zand dwars door alle godsgerichten nemen ze passanten aan de hand Als het uitbundige en jubelend licht loom en lui de schemer schept wacht…
Kees Keizer7 november 2010Lees meer >

Aan een kust

gedicht
2.3 met 155 stemmen aantal keer bekeken 18.828
Netten liggen opgerold op zand. De boot is leeg. Het water is weg. Wolken drijven naar een andere kant. Zo liggen wij naast elkaar. Jij en ik. Je liep langs de tafel naar het raam. Je kwam terug. Je legde papier weg. We werden woorden en vloeiden samen. ------------------------------------------- uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…

Vergeet mij niet

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 889
een kleine bloemetjesrand getekend langs de oeverkant in het vochtige zand genegenheid uit mijn hand ik fluister in het riet: “Vergeet mij niet” zucht een wens door het lied van de kleine karekiet ik zie hoe planten uiteendrijven of dicht bij elkaar blijven hier is niets wat me kan beklijven mijn hart nog doet verstijven ja, knikken…

IK HOU VAN HOLLAND

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 810
IK HOU VAN HOLLAND EN VAN JOU Met mijn partner naar de stranden handen, voeten lekker in het zand met mijn partner naar de bossen lekker kletsen, lopen hand in hand met mijn partner naar de meren onze hond steeds aan de waterrand met mijn partner naar de steden voelen, ruiken, zien van alle kant met mijn partner naar de toekomst innig geluksgevoel…

Leegte - ruimte

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Weidse leegte boven me voor – achter – links - rechts vreet me op zuigt me leeg angst overheerst een boom zonder wortels de stam zweeft als de meeuw op het strand voor hij landt zich nestelt een bolletje veren op het zand kop in de wind staat hij stil roerloos verankerd zo licht zonder wortels ik schrijd de ruimte in wandelende…
Hans Nusink18 oktober 2011Lees meer >

Granaat

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
Van de tenen tot aan fontanel platvloers beginnen als je staat als je ligt kantelen waarheden geloof, veiligheid en zekerheid In het zoeken ligt eenheid raspelig als schaafsel besloten Elke naam valt in letters uiteen van tere schaamte tot harder been Op het zand liggen de borstbeenderen van zeekatten, die zo intelligent waren er…

In leunende schoven

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 590
de storm beweegt in leunende schoven over het Wad, het licht dat als een viool het water bespeelt markeert mijn geweten met gezette passen, passen die het opgeworpen zand kruien in de maat van herfst de kwelder, leeg van ontboezeming draagt het naakt in schorren zeewier dat als een raster het land lijkt te beschermen, hoe innemend het…
elze27 november 2011Lees meer >

Met venijnige vlagen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
de duinen zijn geschoond vruchtbare aarde vervangen door zand van het strand de wind heeft vrij spel met venijnige vlagen stuift alles dwars door de straten het helmgras krijgt geen greep op de voet van de heuvels het is traag in de strijd om bestaan wat vroeger in eeuwen gevormd is moet nu in één generatie gaan de mens is geen…

In het hart geplant

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
blijven gaan naar het onbekende nog onbereisde land op blote voeten de aarde groeten in het mulle zand het water vinden de stralende schelpen ze laten rusten op een hand zo bemoedigend tekent een vuurbal een blosje langs de einderrand als op vleugels van liefde wordt ver dichtbij gedragen tot een vergeten afstand de zee van…

De milde vrijheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Is er een vrijheid zonder vloed die dunne lijnen op het strand overspoelt en kastelen van zand vormeloos verliezen doet. Als een vrijheid zonder scherpe randen, zonder exodus, zonder muren, zonder ijle lucht, of zwaar gemoed.…

Helmkruid.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 942
In 't gloeiend zand Der hoge duinen Geplant, Kwijnt ge... verdorrend op haar kruinen, Aan 't eenzaam strand. Schoon 't koele nat Uw dorre sprieten Omspat; Moogt gij geen laafnis toch genieten, Verschrompeld blad! Vaak sterven wij In hooploos smachten, Als Gij: - En 't doel van hopen en van trachten Lag zo nabij!…
J.P. Heije18 februari 2014Lees meer >

en eeuwig ruisen de golven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
bronstig steigeren aanstormende golven in mannelijke overmoed: hun rollende charge spat open in bruisend geweld om voor haar voeten uit te deinen en te verdwijnen, weggezogen in het hete droge zand.…

Voor altijd duren mag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
De lichten gedoofd Knoop in mijn maag Hamers in mijn hoofd Tulpen blijven groeien Viooltjes, wit en violet Wangen die rood gloeien Vandaag zijn wij beland In een zeer slechte film Zakkend door het zand Hoe het einde zal zijn Zal niemand weten Hevige intense pijn Wij plukken de dag En leven in het nu Dat het maar Voor altijd duren…

Doorgang

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 887
mijn moeder is niet meer al even ze heeft lang geleefd broos van geest dat is niet overdreven geaard in schraal zand en gelovige angst met strenge kapiteins mijn moeder is niet meer al even ze heeft mij gezoogd gedroogd wakker gelegen bang voor woorden van buiten en al lang voor het einde zich in eenzaamheid moeten bewegen ook nog van…

Het is goed te zijn

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 740
te zijn aan de zee waar een bal van vuur de einder kleurt zo oprecht en puur het is goed te zijn in het verhaal van de rollende golven de zeester en het koraal het is goed te zijn rond het kasteel het geknede zand dat ik met een roze hoedje deel het is goed te zijn bij de ontelbare meeuwen te luisteren naar het karakteristieke…

spiksplinters

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
zacht strijken vingers langs het ruwe hout dat oud nog mooier is, dan toen het leeft onder mijn schoen verbergt zich stof en grof verdeelt wat zand patronen, in mijn hand het geeft een aardig beeld van ooit waarin er werd geleefd en ik ook nooit iets vroeg maar alle kruizen droeg van wieg, tot aan vandaag de vraag is tot wanneer…
switi lobi5 februari 2017Lees meer >

Appel met uitzicht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
zand erover, zon erop. Lieve Adam, Wanneer kom je weer eens rib-eye eten? neem jij fruit en een fles wijn mee dan zorg ik voor brood een spelen - samen komen wij er wel uit.…
joepondro14 februari 2017Lees meer >

uit het zicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
zoals de taal van de waaier het spectrum van de liefde bestrijkt de zwarte vogel het onheil aankondigt de zee telkens beetjes zand wegspoelen zal de in twijfels gedoopte pen in drijfzand verdwijnt de verbinding wordt verbroken iemand zijn naam schrijft met tegenstribbelende hand en we tussen de tederheid en het onaantastbare dobberen…
J.Bakx17 februari 2017Lees meer >

Buiten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
Eindelijk kunnen we lente buiten laten staan Binnen waren we in de maanden januari en februari pottenkijkers en mandenkijkers waarin eerst aarde met zand en turf de bruin gebolsterde bolletjes zonder enig durf Ze lieten zich pas gaan als ik met de gieter bij de vensterbank kwam Nu blijf ik uren buiten staan en voed m'n ogen…

Dierbare stilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
In de stilte van de avond voor het afscheid van het licht zie ik nog langs lange lanen jouw silhouet stil verdwijnen uit zicht je schouders wat gebogen je blik op de horizon gericht zacht hoor ik schuifelende voeten door het mulle stoffige zand denk aan handen alsof ze zoekend vragen naar een vriendschapsband een stem die vraagt om waarheid…

met de kleur van mijn bloemen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.269
je hebt aarde gezien in het wit van haar zoden het leven krioelt maar de kist is voor altijd gesloten een hemel met wolken gedachten strakblauw familie in handen en ogen de vragen van wie ben jij nou hij sprak over gaan en vond ons gehoor we voelde de voetstap die zijn sporen verloor we gooiden wat zand waar hij was gestrand met…

Korte 4#1

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Waterengelen bouwen luchtkastelen van zand en steken die in brand. Door kieren en naden kruipt de wind door de ramen en spint draden waar geen wiel zich aan wil wagen. Als jij komt, ga je ook weer terug en als je gaat, kom je ook weer weg komen is een verhaal van morgen gaan is de herinnering van gisteren.…
joepondro25 oktober 2019Lees meer >

jij bent de Eva

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 962
zon speelt door je haar en licht het op in warme tinten het lang gevlochten in een staart opgebonden met zeeblauwe linten ogen raken aan mijn strand je hand vrijt branding langs het zand lippen nodigen me uit je mond is lente en je stem zingt het hoogzomerse geluid ik duik in oceanendiep laat me in jou verdrinken jij bent…
wil melker11 september 2004Lees meer >

je rankt nog slanker

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.707
het franse strand de zon een hand ik droom me naast je vraag of je verbrandt je glimlacht, met vakantieogen vraag je of ik hier wil blijven mijn wit bij bruine lijven we spelen in het zand rotsen worden duinen we struinen door de taal en liefde wordt toujour amour je rankt nog slanker in de branding van de oceaan je beelden golven…

met eb de vloed kwam sussen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.489
we koesterden een handvol duinen in een wandeling van lijf tot lijf ik zag de zee als branding in je ogen je golfde en sloeg over mij we zijn naar strand gegaan en doken in de liefde het zand plakte ons aan we vrijden tot de maan met eb de vloed kwam sussen kusten tot zijn ondergaan we zijn naar huis gelopen bepareld met wat dauw…

lijfsbehoud

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 488
het gezicht bleef bij het lichaam ook toen duisternis intrad de avond viel ver voor de vroegte neer zodat geen woord onbesproken bleef met nauwelijks hoorbare fluistering kon ik het ruisen van populieren horen alsof mij werd verteld waar water en kust tot branding samenvloeien in het zand stond geschreven aan wie deze woorden waren…
Iniduo28 januari 2023Lees meer >

ZIJN OP DE IJBURGSE ARCHIPEL

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.711
In de monding van het IJ zijn eieren gelegd en wel op grote schaal de kip Nederland vond 't mooi plekkie en heeft ze uitgekakeld dag voor dag stap voor stap schep voor schep 'LAND DOOR ZAND' en ze worden gekookt op een eigen warmtenet en ze smaken opperbest een goed begin van iedere dag op Amsterdam-IJburg om te leven, te genieten…

Het laatste oordeel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 399
lopen met voetstappen die de aarde raakten en in contact het schijnsel van verbondenheid afgaven door licht te geven door veranderingen van de spanning lichtten moleculen op als zij elkaar raakten en zo een mensen spoor achter zich lieten dat langzaam doofde en in de loop der tijd opgeslagen werd in het silicium van zand…
wil melker27 december 2022Lees meer >