3375 resultaten.
Jouw donker wuiven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 in een laatste glimp
van de ondergaande zon
zag ik het strand weer stuiven
tegen de achtergrond
van dieprood licht
jouw donker wuiven
wind brak
ons spel vandaag
zat stormachtig tegen
we ploegden
door het zand dat
nog nat was van de regen
de hemel klaarde
bij de laatste paal
decoreerde deze avond
ik zag je
voor de laatste…
Concentratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
574 vliegt weg bij het minste zuchtje wind
begraaft zich diep onder het zand
laat ik het er maar liggen
omdat ik mijn handen niet vies wil maken
er dwaalt een verloren wereld
afgezonderd van wat niet zou moeten zondigen
probeer ik het vast te houden
ik zal er verder mee moeten komen
focus mijn ogen op aanwezigheid
dwing mijn verstand erbij…
Zoals licht leegte vult
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
747 Zo vertoeven ze op mijn erf
solitair in droog gevallen dalen
als geschonden schuiten op de werf
altijd zwijgend met duizenden verhalen
Ze leven in zanderig lichten
in eindeloos oplichtend zand
dwars door alle godsgerichten
nemen ze passanten aan de hand
Als het uitbundige en jubelend licht
loom en lui de schemer schept
wacht…
Aan een kust
gedicht
2.3 met 155 stemmen
18.828 Netten liggen opgerold op zand.
De boot is leeg. Het water is weg.
Wolken drijven naar een andere kant.
Zo liggen wij naast elkaar. Jij en ik.
Je liep langs de tafel naar het raam.
Je kwam terug. Je legde papier weg.
We werden woorden en vloeiden samen.
-------------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…
Vergeet mij niet
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
889 een kleine bloemetjesrand
getekend langs de oeverkant
in het vochtige zand
genegenheid uit mijn hand
ik fluister in het riet:
“Vergeet mij niet”
zucht een wens door het lied
van de kleine karekiet
ik zie hoe planten uiteendrijven
of dicht bij elkaar blijven
hier is niets wat me kan beklijven
mijn hart nog doet verstijven
ja, knikken…
IK HOU VAN HOLLAND
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
810 IK HOU VAN HOLLAND EN VAN JOU
Met mijn partner naar de stranden
handen, voeten lekker in het zand
met mijn partner naar de bossen
lekker kletsen, lopen hand in hand
met mijn partner naar de meren
onze hond steeds aan de waterrand
met mijn partner naar de steden
voelen, ruiken, zien van alle kant
met mijn partner naar de toekomst
innig geluksgevoel…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Weidse leegte boven me
voor – achter – links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende…
Granaat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 Van de tenen tot aan fontanel
platvloers beginnen als je staat
als je ligt kantelen waarheden
geloof, veiligheid en zekerheid
In het zoeken ligt eenheid
raspelig als schaafsel besloten
Elke naam valt in letters uiteen
van tere schaamte tot harder been
Op het zand liggen de borstbeenderen
van zeekatten, die zo intelligent
waren er…
In leunende schoven
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
590 de storm beweegt in leunende schoven
over het Wad, het licht dat als een viool
het water bespeelt markeert mijn geweten
met gezette passen,
passen die het opgeworpen zand kruien in de maat
van herfst
de kwelder, leeg van ontboezeming draagt
het naakt in schorren zeewier dat als een raster
het land lijkt te beschermen,
hoe innemend het…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 de duinen zijn geschoond
vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen…
In het hart geplant
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 blijven gaan
naar het onbekende
nog onbereisde land
op blote voeten
de aarde groeten
in het mulle zand
het water vinden
de stralende schelpen
ze laten rusten op een hand
zo bemoedigend
tekent een vuurbal
een blosje langs de einderrand
als op vleugels van liefde
wordt ver dichtbij gedragen
tot een vergeten afstand
de zee van…
De milde vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Is er een vrijheid zonder vloed
die dunne lijnen op het strand
overspoelt en kastelen van zand
vormeloos verliezen doet.
Als een vrijheid
zonder scherpe randen,
zonder exodus,
zonder muren,
zonder ijle lucht,
of zwaar gemoed.…
Helmkruid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
942 In 't gloeiend zand
Der hoge duinen
Geplant,
Kwijnt ge... verdorrend op haar kruinen,
Aan 't eenzaam strand.
Schoon 't koele nat
Uw dorre sprieten
Omspat;
Moogt gij geen laafnis toch genieten,
Verschrompeld blad!
Vaak sterven wij
In hooploos smachten,
Als Gij: -
En 't doel van hopen en van trachten
Lag zo nabij!…
en eeuwig ruisen de golven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 bronstig steigeren
aanstormende golven
in mannelijke overmoed:
hun rollende charge
spat open in bruisend geweld
om voor haar voeten uit te deinen
en te verdwijnen,
weggezogen in het hete droge zand.…
Voor altijd duren mag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
685 De lichten gedoofd
Knoop in mijn maag
Hamers in mijn hoofd
Tulpen blijven groeien
Viooltjes, wit en violet
Wangen die rood gloeien
Vandaag zijn wij beland
In een zeer slechte film
Zakkend door het zand
Hoe het einde zal zijn
Zal niemand weten
Hevige intense pijn
Wij plukken de dag
En leven in het nu
Dat het maar
Voor altijd duren…
Doorgang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
887 mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft lang geleefd
broos van geest
dat is niet overdreven
geaard in schraal zand
en gelovige angst
met strenge kapiteins
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd
wakker gelegen
bang voor woorden van buiten
en al lang voor het einde
zich in eenzaamheid
moeten bewegen
ook nog van…
Het is goed te zijn
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
740 te zijn aan de zee
waar een bal van vuur
de einder kleurt
zo oprecht en puur
het is goed te zijn
in het verhaal
van de rollende golven
de zeester en het koraal
het is goed te zijn
rond het kasteel
het geknede zand
dat ik met een roze hoedje deel
het is goed te zijn
bij de ontelbare meeuwen
te luisteren naar het
karakteristieke…
spiksplinters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 zacht strijken vingers langs
het ruwe hout dat oud
nog mooier is, dan toen
het leeft
onder mijn schoen verbergt
zich stof en grof verdeelt
wat zand patronen, in mijn hand
het geeft
een aardig beeld van ooit
waarin er werd geleefd en
ik
ook nooit iets vroeg
maar alle kruizen droeg
van wieg, tot aan vandaag
de vraag is
tot wanneer…
Appel met uitzicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
688 zand erover, zon erop.
Lieve Adam,
Wanneer kom je weer eens rib-eye eten?
neem jij fruit en een fles wijn mee
dan zorg ik voor brood een spelen -
samen komen wij er wel uit.…
uit het zicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zoals de taal van de
waaier het spectrum
van de liefde bestrijkt
de zwarte vogel het
onheil aankondigt
de zee telkens beetjes
zand wegspoelen zal
de in twijfels gedoopte
pen in drijfzand verdwijnt
de verbinding wordt verbroken
iemand zijn naam schrijft met
tegenstribbelende hand en we
tussen de tederheid en het
onaantastbare dobberen…
Buiten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Eindelijk
kunnen we lente
buiten laten staan
Binnen
waren we
in de maanden
januari en februari
pottenkijkers en mandenkijkers
waarin eerst aarde
met zand en turf
de bruin gebolsterde bolletjes
zonder enig durf
Ze lieten
zich pas gaan
als ik met de gieter
bij de vensterbank kwam
Nu blijf ik
uren buiten staan
en voed m'n ogen…
Dierbare stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 In de stilte van de avond
voor het afscheid van het licht
zie ik nog langs lange lanen
jouw silhouet stil verdwijnen uit zicht
je schouders wat gebogen
je blik op de horizon gericht
zacht hoor ik schuifelende voeten
door het mulle stoffige zand
denk aan handen alsof ze zoekend
vragen naar een vriendschapsband
een stem die vraagt om waarheid…
met de kleur van mijn bloemen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.269 je hebt aarde gezien
in het wit van haar zoden
het leven krioelt maar de
kist is voor altijd gesloten
een hemel met wolken
gedachten strakblauw
familie in handen en ogen
de vragen van wie ben jij nou
hij sprak over gaan
en vond ons gehoor
we voelde de voetstap
die zijn sporen verloor
we gooiden wat zand
waar hij was gestrand
met…
Korte 4#1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Waterengelen bouwen
luchtkastelen van zand
en steken die in brand.
Door kieren en naden kruipt de wind
door de ramen en spint draden
waar geen wiel zich aan wil wagen.
Als jij komt, ga je ook weer terug
en als je gaat, kom je ook weer weg
komen is een verhaal van morgen
gaan is de herinnering van gisteren.…
jij bent de Eva
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
962 zon speelt door
je haar en licht het
op in warme tinten
het lang gevlochten
in een staart opgebonden
met zeeblauwe linten
ogen raken aan
mijn strand je hand vrijt
branding langs het zand
lippen nodigen me uit
je mond is lente en je stem
zingt het hoogzomerse geluid
ik duik in oceanendiep
laat me in jou verdrinken
jij bent…
je rankt nog slanker
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.707 het franse strand
de zon een hand
ik droom me naast je
vraag of je verbrandt
je glimlacht, met
vakantieogen vraag je
of ik hier wil blijven
mijn wit bij bruine lijven
we spelen in het zand
rotsen worden duinen
we struinen door de taal en
liefde wordt toujour amour
je rankt nog slanker in de
branding van de oceaan
je beelden golven…
met eb de vloed kwam sussen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.489 we koesterden een
handvol duinen in een
wandeling van lijf tot lijf
ik zag de zee als
branding in je ogen
je golfde en sloeg over mij
we zijn naar strand
gegaan en doken in de liefde
het zand plakte ons aan
we vrijden tot de maan
met eb de vloed kwam sussen
kusten tot zijn ondergaan
we zijn naar huis gelopen
bepareld met wat dauw…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
488 het gezicht bleef bij het lichaam
ook toen duisternis intrad
de avond viel ver voor de vroegte neer
zodat geen woord onbesproken bleef
met nauwelijks hoorbare fluistering
kon ik het ruisen van populieren horen
alsof mij werd verteld waar water en
kust tot branding samenvloeien
in het zand stond geschreven aan
wie deze woorden waren…
ZIJN OP DE IJBURGSE ARCHIPEL
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.711 In de monding van het IJ
zijn eieren gelegd
en wel op grote schaal
de kip Nederland
vond 't mooi plekkie
en heeft ze uitgekakeld
dag voor dag
stap voor stap
schep voor schep
'LAND DOOR ZAND'
en ze worden gekookt
op een eigen warmtenet
en ze smaken opperbest
een goed begin van iedere dag
op Amsterdam-IJburg
om te leven, te genieten…
Het laatste oordeel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 lopen met
voetstappen
die de aarde
raakten en
in contact het
schijnsel van
verbondenheid
afgaven door
licht te geven
door
veranderingen
van de spanning
lichtten moleculen
op als zij elkaar
raakten en zo
een mensen
spoor achter
zich lieten dat
langzaam doofde
en in de loop der
tijd opgeslagen
werd in het
silicium van
zand…