4410 resultaten.
Nieuw leven
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.331 Je oude zelf weer worden
Maar je oude zelf is niet meer
En dat is maar goed ook
Want waarom zou je terug willen
Naar wat al bekend is
Wat al geweest is
Wat al was
Je nieuwe zelf is je toekomst
En die verandert iedere dag
Ieder uur
Iedere minuut kun je opnieuw beginnen
Kun je jezelf opnieuw uitvinden
Creëer je een nieuwe jij…
Ik neig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 ik neig almaar meer naar 't rustieke
in denken, doen en laten
ook wel in proeven van 't leven
waarbij de kern een lichte schaduw kent
zonder voor zuiverheid onder te doen,
het oorspronkelijke laat zich niet verlaten
het is als een stilte die een kamer vult
en al het aanwezige rust in hout, steen of glas
alles vertelt zo een eigen verhaal…
beschouwing
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
487 iemand denkt dat
naar eenvoud neigende
nederigheid soelaas biedt
doch wanneer iets het
voorstellingsvermogen
ver te boven gaat
blijft het zelfbesef
dikwijls vooralsnog
ongrijpbaar...…
Het meisje dat verdween
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
737 Ik hoef niet te eten,
Zei ze, ik leef van het licht -
Een glaasje water
Is voor mij genoeg.
En ze at niet,
Dronk alleen water
En bleef leven.
Dunner en dunner werd ze,
Tot ze op een dag in de klas
Hier bij mij vooraan
In de mouwen van
Haar trui verdween.…
Mentaal manipuleren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Hij was een man van fifty schades of grey
Zo had ze tot haar spijt moeten ontdekken
Hij raakte haar op zeer kwetsbare plekken
Hij was een gaslighter, zij prooi in spe
Hij was een man van vijftig tinten grijs
Zo had ze spijtig moeten concluderen
En steeds opnieuw wist hij haar te bezeren
In hem bevroren vlakten, gletsjers, ijs
Zijn…
van 't brood eten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 de woorden zijn er eerder
daar waar aards voedsel gewoonlijk passeert
de geest en gevoel dringen zich op
hier strijden behoeften opdat inzicht wordt geleerd
welke type speeksel draait dan aan de knop
het moet gezegd
dat het een persoonlijk aansturing kent
soms neemt het graan de leiding
terwijl de ziel kiest voor haar moment
het vraagt…
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Woorden worden begraven
blz worden blanco blad
letters worden verlaten
zonder hun lijnen
voelt ze naakt ...
Ze ontkleedt zich van zinnen
nestelt tss de versnipperde hoofdstukken
het kaft als deken
voelt zo volmaakt...
De punt comma´s dansen
raken de einders op de notenbalk
geen mens zal weten
hoe diep of hoog haar dalen
haar ziel…
Verwantschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
582 een stevige wind waait
en stuurt jouw blik naar de einder
tussen fier fladderende haren, recht vooruit,
naar het onomkeerbare, welke nimmer draait
.
doch je ziel volgt niets anders meer
als men waarlijk op de liefde stuit
die onweerstaanbaar is en al wat aards is dooft.
waar vuur en vlam weer worden verenigd
zo die al voor ieder in de eeuwigheid…
als men vruchten wil dragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 soms schuurt iets aan mijn ego
jarenlang is die opgebouwd
iets minder lang blijkt hij te hebben gerouwd
het ging al fout bij het hanteren van lego
ik bouwde kastelen en droomde van een prinses
onbewust wilde ik de wereld vormgeven
dat is int geheel niet mis, maar het leven leert een les
het zijn er meer die daaraan vreugd willen beleven…
Op een zekere leeftijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 Vaak in de ouderdom
herken ik iets van de ziel
van mijn vader, toentertijd
toen hij doorheen zijn laatste jaren drong
Nu begrijp ik dat hij
in de fase kwam en doorleefde
dat er nog een grens
van loslaten bestaat
Men groeit verder weg van zijn nageslacht
er is nooit daarover gepraat,
ik had er zelf nog geen weet
van nóg een atmosfeer…
Wakker liggen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
464 De nacht neemt, traag en stil,
onherroepelijk bezit van de dingen,
doet levendige kleuren verdwijnen,
maakt alles ondoordringbaar en kil.
Als ik, wakker liggend, minder zie,
dringen geuren zich meer op,
evenals geluiden, overdag verscholen
in een omvattende chaotische melodie.
Vervormd door de tijd
komen herinneringen boven drijven,
die…
Laatste strohalm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voorafgaande aan
het bijzondere moment
dat tot een hoogtepunt zou leiden
ging hij geheel onverwacht
een nederlaag tegemoet
historisch in zijn verslagenheid
Er waren angstige dagen geweest
van grote twijfel in de buurt
waar de groene bomen zwegen
en natte regen alle talen sprak
Sprakeloos was hij geweest
in al zijn nederigheid beledigd…
De sprong
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
570 Als de grond drassig is
van tranen
spring ik over de plas
Er spat nog modder op
Ik veeg het af
en loop door in ferme pas
Als de grond droog
van zonnestralen
verharding geeft op paden
houd ik in
om stil te staan
me te beraden
hoe in hemelsnaam die sprong
zo licht, zo soepel
genomen leek
Omdat ik niet ontweek?
Omdat ik ergens…
PTSS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Hij uit het niet, maar 't ligt op de loer,
angst, opgekropte woede,
spanning die hem wakker houdt
en constant op zijn hoede.
Hij voelt zich schuldig, schaamt zich zo,
vindt niet de woorden dat te zeggen,
hij denkt dat hij tekortgeschoten is,
maar hoe dat uit te leggen.
In de groep zijn woorden niet nodig,
voeren ze dezelfde strijd,
gedeelde…
Zwijgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 We zitten op het stille terras
in warm avondlicht,
het plein is aangenaam leeg,
ik kijk naar jouw gekweld gezicht.
Jij behoort niet tot het soort
dat achteloos met woorden strooit,
maar in zwijgzaamheid geborgen
spreek je toch meer dan ooit.
Wees niet bang, zeg ik,
gooi de deur niet in het slot,
ik ben er, zit tegenover je,
iedereen komt…
Kwetsbaar dochtertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Het landschap van je jeugd is nog herkenbaar
in je gezicht, sterk doorlijnd en gebutst,
met het verstrijken van de tijd kleurde alles mee,
verzonk in je, werd stevig door elkaar geklutst.
Langzaam verdween wat zin verleende, betekenis gaf,
en zeker, 't is verschrikkelijk van niets meer te weten,
maar pijnlijker, zo niet volstrekt meedogenloos…
Smeerlap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Je beweegt je schijnbaar opgewekt voort,
smaakvol gekleed in een sociale jas,
gebruikt smeltende taal als vangnet,
maar jouw ogen zijn koud en hard als glas.
Er trilt afgunst in je stem,
er leeft wreedheid in je gezicht,
de ander komt niet in jouw wereld voor,
noch de ravage die je hebt aangericht.…
Diepe vijver
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
463 Een diepe vijver met groengrijs water,
in zichzelf rustend, bewegingsloos,
bladeren van een overhangende tak
drijven op het donkere oppervlak,
er is wat zwerfvuil ingewaaid.
Een windvlaag, die over het water strijkt,
het voorzichtig heel zachtjes aait,
doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes,
opgelost voor ze de walkant hebben bereikt.…
MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
585 <<<<<--------------->>>>>
mijn leven dat mijn lichaam draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd,
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos
als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?
ik heb inzicht mevrouw
tegenslag, stoplicht, willekeur,
ik laat…
Diepe vijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Een diepe vijver met groengrijs water,
in zichzelf rustend, bewegingsloos,
bladeren van een overhangende tak
drijven op het donkere oppervlak,
er is wat zwerfvuil ingewaaid.
Een windvlaag, die over het water strijkt,
het voorzichtig en heel zachtjes aait,
doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes,
opgelost voor ze de walkant hebben bereikt…
Sterrenstof
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
475 Hier volgt een inhoudloze mededeling
U denkt wellicht hij schrijft dat uit verveling
Een lofzang die het grote niets bezingt
Het onaanwijsbare dat ons omringt
Het woordeloze Zijn van heel
het al
Waar e gelijk is aan mc kwadraat
Dat over een miljoen jaar weer vergaat
En wederkeert tot stof in berg
en dal
En dat als mengsel, voor het…
Nieuwe geuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Als liefde vergaat tot enkel stof
en niet meer tot aardse verbeelding is te kneden
volgt het vervluchten van een haast tastbaar parfum
verdwijnt de einder verder uit het zicht
en wordt geen enkele rozenstruik gemeden
Wat door zwarte nachten heen zich manifesteert
is het onverwachte dat langzaam wordt geboren
natuurlijk was dat schuilend op…
een volgende dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 vanochtend neem ik een andere weg
loop zogezegd in de schaduw van gister
dezelfde route maar in een ander daglicht
als een ontdekkingsreiziger ben ik,
lopend naast de heg
die mij geleidt langs een laatste rustplaats
nu komen de namen in beeld op de stenen
maar ik ken in het verleden geen steg
noch het wenen wat ooit werd gedeeld
ik…
ongekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
558 wie ben jij als je
je wonden likt
je angsten als
moedermelk drinkt?
tel jij de dagen
meet je het leed
kleur je de macht
vervorm je de vragen?
wie ben jij als je
de deuren sluit
de lasten als
een ezel draagt?
vang jij de vlinders
ontdooi jij de beelden
boetseer jij de liefde
blijf jij het raadsel?…
zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 omhuld voel ik mij
het maakt mijn wereld klein
de mist, grijs is als een weerbare deken
en voel me opgenomen in mijn eigen zijn
dat ik niet ver kan kijken
is soms een waar genot
maakt mijn wereld zelfs overzichtelijk
de ruis van elders komt niet aan bod
ik ben een met wat is
afgemeten in een kleine ronde
al het aards dat thans is verborgen…
't onzegbare
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
479 het lijkt me een genot
niets te moeten zeggen
en alleen ergens te verblijven
geen woord dat dan over mijn lippen komt
alleen mijn lijf zou het uit kunnen leggen
dat wat ik niet luidop wil laten horen
immers zo veel heb ik al gezegd,
voor nog meer lijk ik verstomd
het laatste is vaak pijn of liefde
(wat is het verschil)
verborgen achter…
voetje voor voetje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 een man schuifelt
wankel langzaam
onzeker voetje
voor voetje
een man denkt na
over de volgende stap
verdriet kan niet vlug
het heeft tijd nodig…
Spatiebalk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Spatiebalk
Voor mijn ogen.
Alsof ik niet eens zeggen mag
wat ik niet zeggen kan.
Spatiebalk.
Ik droom van dreunende vingers
die zich uitsloven
om ook maar iets van ruimte te creëren
tussen woorden. Tussen zinnen ook.
Spatiebalk.
Ik typ zomer
en hoop stilzwijgend
dat de ruimte tot het volgende seizoen
precies zolang duurt
als tot de volgende…
Ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Als ik wil weten wie ik was
word ik benieuwd
naar wie ik nog ben
dan kan ik oude foto’s kijken
die nu niet meer zo goed lijken
ik kan dan dieper dalen in tijd
en mijn geheugen met beleid
totaal afpellen tot de kern
van het verstand en het gevoel
met als allerhoogste doel
uiteindelijk te mogen reiken
naar wat ik zou willen lijken…
Zombies
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Hij heeft ze zien komen
in zwakte van zijn dromen
de demonen en de spoken
uit kelders en spelonken
de ijle lucht wordt ouder
gesloopt is nu de brug
in zijn ogen spiegelt leven
een rugzak op zijn rug
hij voelt zich niet bedrogen
de zombies ruiken bloed
hij is een held op sokken
vakantie doet hem goed
hij heeft niet veel te mokken…