Alle inzendingen over echo van zee

35277 resultaten.

Sorteren op:

Tijd van leven Kwartet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Als ik ooit een keer echt doorheb hoe te leven, ben ik er dan nog? Als ik eindelijk begrijp hoe het leven gaat, zal het dan nog gaan? Wie kan mij zeggen: Bestaat er tijd van leven zonder verlangen? Zal ik weer dansen als ik het leven liefheb? Of is dat te laat?…

Later

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
Echo van stille zwijgzame dood liederlijk in dichte mist op het water een lied bezingt het geweten in grote nood na iedere zangnoot wordt het later twijfel of de ochtenddauw werkelijk is zo vroeg in de morgen nooit een prater muziek, stille liefde, geen man over boord hartstochtelijk verliefd, de echo gehoord.…

ONWEDER

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.195
Daar schiet op eens de felle bliksemschicht De donkre wand der wolkenwoning door, En land en zee vertoont zich in die gloor Aan ’t oog, dat zich verheft bij ’t flikkrend licht: Daar rolt op eens de doffe donder rond, En de echo galmt in ’t dreunen van de grond. ---------------------------------------------------------- uit: Braga - dichterlijke…

verstilde tranen

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.108
het zijn de tranen die verstillen in de echo van jouw zin die een dak van wanhoop maakte met een eindeloos begin hoe kan ik jou ooit zeggen dat mijn liefde in jou bloeit dat het voelbaar door blijft stromen en verloren weder vloeit geen woord zal jou nu raken geen zin zal blijvend zijn slechts de echo zal nog resten als een steeds hernieuwde…
John Kroos4 september 2009Lees meer >

Als jouw woord mijn snaren vindt

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.334
prille passie in me ontgroent Jouw liefdevolle schoonheid waarmee je mij verleidt een echo van wat ik wil delen en waarvoor ik de sterren van de hemel zou stelen Nooit gedacht dat ik je zou tegenkomen vrouw uit mijn hartstochtelijkste dromen…
Namasté20 april 2007Lees meer >

Begraven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 935
Het stilteorkest van vriendschap na de dood geeft onder de grond een klein concert er klinkt geen echo aan de horizon.…

wat ons rest

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 668
Wat ons verbindt, maar ook scheidt, wat ons ontvlucht, maar ook zoekt, wat ons kwelt, maar ook omhelst, wat ons rest na de echo van de schreeuw - stilte.…

Danser

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
geef mij jouw woorden echo de klank van jouw hart en ik dans jouw taal…

Pasen

poëzie
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.546
En 's avonds daalde Hij op Zijn duintop En zag de velden Veelkleurig schemeren - Nog teder blinken - Zag hoe de zon zich Baadde in de golven, Zag hoe de zee zich Wond om Zijn aarde, En al de sterren Stegen en daalden Rondom Zijn hoofd. ----------------------------------- kuras = borst- en rugharnas…

DE NOORDZEE

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.618
De Noordzee doet zijn gore golven dreunen En laat ze op 't strand in lange lijnen breken. Zijn voorjaarswater marmren groene streken En schuim en zwart waaronder schelpen kreunen Zie van 't balkon mij naar den einder leunen Met ogen die sinds lang zo wijd niet keken: Een droom in 't hart is me eer ik 't wist ontweken En 't oog wil buiten…

DE TERRASSEN VAN MEUDON

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.162
De lucht is stil: op eindloos verre heuvlen Strekt zich de stad in blond en rozig licht - Ik wend mij om waar lachen klinkt en keuvlen: Daar kust een knaap een blank en zoet gezicht. Ik zie omlaag: in vaste en strenge perken Sombert rondom een kom een herfstge tuin. Ik zie omhoog: een koepel, zwaar van zerken, Stijgt, sterrrenwacht, hoog boven…

'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.049
'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend al wemelt twijfel in de opalen van mijne ogen; 'k heb in mijn leven meer geloochend dan gelogen, en zie: de bitterheid ligt om mijn mond versteend. o Gij, die morgen om mijn laatste bed gebogen, u voor het raadsel van dees ziele hebt vereênd: uw zucht trilt door een ijlt die gij vol wisheid…

Katwijk kust mij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Het woord elfstedentocht was het hele jaar 2019 niet eens uitgesproken Ja..., zwemmend Ik zit met mijn rug gekeerd Zie in mijn spiegel de zee ..heb hem even niet nodig..…

Toen hij nog een koning was

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
In eenzaamheid heeft hij, met zijn oor in schelp gedrukt, de zee omschreven en met lucht en leegte broederschap gesloten. De weelde van de echo van zijn zucht is als munt weer opgestaan en heeft hem met goud en marmer overladen. Toch laat stilte zich niet doorbreken door praten. Alsook de herrie bestaat bij gratie van de rust.…

Nostalgie brengt mij huiswaarts

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 722
leg als de zon zich verduistert en de zee zich hoog optilt aan de horizon Dan drijf ik huiswaarts naar de kim van mijn dromen waarin de pijn zich geruisloos oplost in een glooiend dal van bloemenpracht waar genezing mij wacht, gul en geduldig…

No-fight zone

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Lezgiërs temidden van Tsjetsjenen De vechtersbazen van de Kaukasus Het valt niet mee daar voor een doorsnee Rus Te zingen lachen huilen werken samen Met Taten en Azeri's en Tsjetsjenen Lees Tommy Wieringa's 'Dit zijn de namen' Geschiedenis...maar wat gebeurt vandaag Ten noorden van de kust van de Euxeinos, De Krim, Odessa, Cherson, Zee…
Max6 maart 2022Lees meer >

Daar wil ik je toebehoren

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.087
Waar bergtoppen nevelen doorboren avondlicht rood in rotsen brandt een echo machtig rondjes zweeft, zijn vederdek met wind verkleeft en nacht verschijnt aan schaduwkant daar wil ik je toebehoren Waar zon en zee elkaar verloren `s ochtends stormend vroeg ontwaakt wilde stromen niet te stoppen driftig donker golven koppen donderend…

Eindeloze zee

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 335
is laatste echo: trouw trouw, trouw, ik hou van jou we stropen mouwen op om de ziel te laten praten kom mee, dan lopen we nog eenmaal naar het groene bos over blonde duinen, naar het zandstrand van de eindeloze zilte zee.…
mobar3 maart 2026Lees meer >

Vallen en veranderen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.497
De warme lach van je liefde is mijn wens als ik naar je kijk en al mijn tranen niet durven te vallen zonder je diepe stem om een echo te vragen…
victor7 februari 2003Lees meer >

De mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.635
de mens een echo in diepte, in leegte kaatst klank en weer kaatst trilling buigt vervormt verstomd…
Marc de Kok18 augustus 2006Lees meer >

glimlach

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 809
de twinkeling in je ogen en de echo van je stem zijn een lied tegen stilte je glimlach danst rond er is nog wat tijd voor een laatste dans…
Aede Bakker2 augustus 2007Lees meer >

Extase

netgedicht
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 663
het warme gevoel van thuiskomen borrelt op bij het zien van de echo van mijn glimlach op jouw gezicht dan wil ik je zoenen fluistert de wind…
windwhisper29 januari 2010Lees meer >

Grisaille

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 734
het wiegelied van Brahms brengt me van de wijs de echo schetst een beeld in vage vegen grijzer dan grijs sterft het in mij…
Hanny18 augustus 2010Lees meer >

Met andere hersenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 702
Van kinds af aan, zelfs nog van voor Ik geboren werd, is mijn leven Gedragen door de eeuwige kracht Van muziek die altijd in mij is, Was, en zijn zal, die mij draagt Als ik zou vallen over de doornen Op mijn levenspad - En toch meende ik het conservatorium En mijn geliefde altviool te moeten verlaten Om liever met andere hersenen…

Het gedicht schrijft zichzelf

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
In de overtuiging van een verhaal, De zeggingskracht van een gedicht, Is de verbeelding meester Over haar eigen werkelijkheid - De fantasie gaat er met De maker vandoor, gedicht Dat niet door hem, maar Door de poëzie zelf geschreven Wordt, en de schrijver de Hoogste toppen laat bereiken, En daarna laat vallen in bodemloze Diepten…

Drie dagen op Terschelling

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
Voor J. Gezegend met water en wind Geraakt door licht en lucht Werden we van man en vrouw Voor heel even weer kind, Bracht de liefde ons Naar onszelf terug…

De mens uit het beest halen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
Je kunt Levi uit zijn nachtmerrie bevrijden, hem redden op de drempel van zijn slaapvertrek dat zich langzaam vult met gas. Je kunt de afgerichte herder halen uit de ballen van de buurman die Rebekka wilde redden van het kamp. Je kunt de mens uit het beest halen waaruit hij voortkomt, op wie hij sprekend lijkt. - Hoe hard je dat ook ontkent…

‘t gebladert’ staat verdiept

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.010
En slechts ’t gewieg der zee doorzucht de vrede, alover de trage bomen en de adem van de lucht. De zee, en haar gedein door mijn bewogen longen… Maar neen: mijn loomt’ verdroomt de maat van alle maat. - o Zang van liefde en hoop: mijn zomer is verzongen, ’t gebladert’ staat verdiept en reeds met dood verzaad.…

Harde modder, guur kristal

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.208
Huis dat afsluit en dat kijkt: hart dat, onbewogen, hoort de zee die wast en wijkt vóor verzádigde ogen. In geen spiegel, gruwvol-eêl, 't beeld van een begeren. Al de beezmen zijn te veel om de grond te keren.…