915 resultaten.
Voor mijn broertje
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
4.086 Met vlindervingers streel je mijn hart,
je ziel giet kleuren over mijn leven
Je wandelt door mijn fantasie en kietelt mijn pijn
door mijn dagen weef je een webje van twinkelzilver
Met acht pootjes hou je me vast en hoef ik niet meer te vallen…
dromen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
496 dromen in deze tijd
een overgave aan je fantasie
een gave die je bevrijdt
van de sleur van alle dag
zwevend door de ruimte
naar een toekomst
met kleur en met een lach
de wereld van ’t mooi
onder een laken
een droom is te mooi
om bij te ontwaken…
HERFST
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.174 Daardoor rijm ik met weinig fantasie:
helaas, wat opkomt is alleen “hatsjie”!…
Voedsel voor de ziel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
653 Dichters balanceren
met gevleugelde woorden
voor inzicht in de ziel
schrijvers laten de geschiedenis herleven
maar ook de werkelijkheid en de fantasie
muzikanten spelen met akkoorden
om de emotie te laten voelen
en zo zijn zij onmisbaar
voor het gevoel van euforie…
Cadans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Eenzaam in een overvolle trein
De doolhof met ontelbare gangen
de lachwekkende parodie op rijm
heet verlangen naar verlangen
Zelfs in dit licht zien ze je niet
zo ontastbaar onzichtbaar
ruis je als de wind door het riet
voor mij heel echt... zonneklaar
Jij maakt geen hoofden dol
alleen dat van mij
mijn hart klinkt niet zo hol
met jou…
Mijn geest reist naar jou....
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.703 Ik laat mijn geest reizen langs het
maanlicht dat schijnt door de bomen.
Mijn diepe wens is om jou te bezoeken,
jou te zien als je vredig ligt te dromen...
Teder verheft mijn geest
zich in het duister van de nacht.
Boven de wolken drijf ik
langs het maanlicht, heel zacht.
Voortgedreven door nachtelijke stromen
zweef ik door de lucht
langzaam…
Het magische bos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
841 Heel zachtjes
rinkelt een zilveren belletje
ik waak niet meer
ik slaap
op tenen sluip ik uit mijn bed
over zacht groen mos
tussen ruisende bomen
op zoek naar het lieflijke geluid
steeds dichterbij
gloeit een magisch licht
stralend en helder
beter in zicht
tot ik voor de spiegel sta
verbaasd kijk naar het beeld
het laat mij zien,…
De dekens over mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 37 stemmen
1.972 Ik zie je in mijn dromen
Dan loop je naar me toe
Ik sta daar met open armen
En niets doet er meer toe
In mijn slaap ben ik gelukkig
We zijn dan bij elkaar
Maar word ik weer wakker
Dan is het niet meer waar
Het liefst hield ik de dekens
De hele dag over mijn hoofd
Want zo in het donker
Ben jij dicht bij mij
Ik wil niet waker worden…
Middel verruimende geest
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.348 Toevoeging aan wat ik zag
of rook of voelde of desnoods proefde
vult alle gaten in mijn wil
en in mijn fantasiebehoeften.
Zo laat ik ronde vijvers kijken
als flonkerende groene ogen.
Die slaperige zomerdijken
zijn omgevallen regenbogen
Tien ranke populieren reiken
als middeleeuwse kathedralen.
en kraaienzang gaat bijna lijken
op het gekweel…
Thuiskomst
gedicht
3.3 met 55 stemmen
25.264 Ik heb je lief, al kan ik het niet weten,
Ik bedenk het als je thuiskomt van een dag
in je leven. Maar het is geen gedachte.
Je streelt mijn wang en wie weet,
dat gebaar. Het wordt duizend keer gemaakt
voor het bestaat. Hangt je jas aan de kapstok,
iets van niets, maar morgen ontbreekt het
misschien. Of schudt de dag uit je haar.
Wat ik dan…
Repetitie (een variant)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2.918 Zij blikt naar buiten en
een lok zwaar water valt haar
voor de ogen.
Dan zet zij zuchten op papier
omdat zij niet mag spreken.
Dan wordt de kalme
golfslag rond haar hoofd
onderbroken door haar hand,
die kleine, slanke breker,
en blikt zij óp tenslotte,
de kleine zeemeermin,
en legt haar pen treurend
terzijde.…
Repetitie
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
3.526 Soms kijkt de meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
het eiland in de archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik antwoord weet maar
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord.
Tenslotte zie ik dat zij is:
een vrouw die terugvalt
in haar eigen element
zee, zilt…
Kanttekening
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.054 het zijn slechts schetsen
van papieren dromen
of verbeelde avonturen
uit een grijs verleden
-opgefrist in kleur-
laag voor laag
worden gekunstelde kleuren
in vormvaste lijsten gegoten
om ze te modelleren naar
de wens van de gedachte
toch vervagen ze weer
doordat fantasie nooit raakt
aan het natuurlijke prisma
van de feitelijke beleving…
De dichters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Een pen van het diepste blauw
Ontmaagd het gelige blad
Tekent sierlijk de bouw
Van haar fantasiestad
Waarin mensen slapen in wiegen
kindjes die hen in slaap sissen
De vissen kunnen vliegen
En vliegen vredig vissen
Tot een plotse pennentrek
Het geluk in de kiem smoort
Zo bouwt de dichteres een plek
Waar alles is zoals het hoort…
't is maar een droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
881 ik heb vannacht gedroomd
over hele enge wolven
die me met huid en haar verslonden
toen ik op zoek was naar de maan
ze hebben mijn bloed gedronken
en geroken aan mijn vlees
dat ik die dag nog had gewassen
in een algengroene beek
het duurde slecht maar even
totdat ik was vergaan
er een heel klein hoopje overbleef
het bewijs van mijn bestaan…
Papieren dromen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.132 het zijn slechts schetsen
van papieren dromen
verbeelde avonturen
uit een grijs verleden
-opgefrist in kleur-
laag voor laag
worden gekunstelde kleuren
in vormvaste lijsten gegoten
om ze te modelleren naar
de wens van de gedachte
toch vervagen ze weer
doordat fantasie nooit raakt
aan het natuurlijke prisma
van de werkelijke beleving…
Gedachten aan de nevelprins
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
854 Bij de roep
van de laatste vogels
denk ik terug aan het maanmeer
waar wij in het geheim
sterren kustten
voel ik weer jouw
vingers strelen
over mijn zilverhuid
mijlenver hier vandaan
en ruik ik nog de rozenblaadjes
die jij voor mij
had laten liggen die nacht
en alle andere erna
jouw teder gelaat
dwaalt nog steeds door de
verloren…
Innovatief
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
561 Niemand kan die woorden jatten
vervreemden en eigen maken
fantasie en creatief is innovatief
en dat is wat mij gewoon goed lukt.…
Iets onmiskenbaars
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
701 Ongelopen wegen
Werden bedekt door sporen,
Ongehoorde woorden
Werden opeens gehoord,
Woestijn werd een bloem,
Bloemen werden geplukt,
De Zon werd gelezen als ZonDe.
De Zon van de aarde schijnt,
zonde van de aarde verdwijnt...…
De donkere wereld van mijn alternatieve IK
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.013 Een fantasie in mijn werkelijkheid.
Gevecht met gedachten die ik
af en toe wel verlies.
Het “ik”-zijn in de enge zin heeft
plaats gemaakt in een verleden,
die ook mijn toekomst heeft bepaald.
Mijn onbewuste verraadt nu eenmaal
de wereld van mijn alternatieve IK.…
Roza en de maan
gedicht
3.7 met 14 stemmen
11.883 De maan is een jongen en toch lief
hij kijkt onder de wolken
maar ik slaap onder de lakens.
Hij zingt op een onmogelijk uur:
'Niets zijn de sterren, niets is de maan
sterren moeten slapen gaan
en wassen maar moet Jantje Maan.'
Hij mangelt met hoge stem:
'Kirk, je bent geen adonis die nog in
het centrum denkt te staan.
Spock, je roestig…
Opgroeien
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.853 geschreven
Met mythes, fabels en verhalen
Waar men voor eeuwig kon verdwalen
Zoekend naar een eeuwig leven
Een graal, een hoorn des overvloeds
Menig maal bitter, vaak iets zoets
Een proef moet worden vervuld
Vechtend tegen hordes draken
Die de schat weer zullen bewaken
Trekkend langs beenderen
Van honderden gevallen helden
Die hun fantasie…
De Worrels
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
650 Als moeder ’s ochtends is vertrokken
Komen de worrels uit hun hokken
Eerst kussen zij de zonnestralen
Dan gaan zij verse mieren halen
Vervolgens poten zij bonbons
En borstelen het varkensdons
Ook hijsen zij de stikselnaden
En fruiten zij de giebelwaden
Hierna worsten zij de prakken
Voordat ze door hun spillen zakken
Des middags na het worrelwerk…
wolkenkind en wolkenjager
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
575 wolkenjager jaagt
wolken naar de zon
waar ze oplossen
tot vochtige warmte
schiet losse flodders
naar hun rafelrand
tot slechts lichte nevel
resteert in dunne vlagen
van wolk naar wolk
vlucht het wolkenkind
hulpeloos wanhopig
naar de allerlaatste
waar verder vluchten
niet meer mogelijk is
treedt dan langzaam
uit haar eigen…
haiku 19
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
595 versteende botten
brengen je weer tot leven
dinosauriër…
Ergens halverwege dromenland
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
639 Het deed mij
geen verdriet aan haar te denken
zoveel vreugde had ze
mij ooit geschonken
met de woeste natuur
van haar geest en lichaam
maar ze wist
hoe moeilijk het was
een vreemde te zijn
ze nam van niemand afscheid
in al lang vergeten aardse steden
waar realiteit als niets meer
dan noodlottig was gebleken
zelfs mijn hond jankte…
Horror
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.007 Het is niet te hopen
Maar stel je voor
Dat ik muteer
Een stoere Henk
Die kikker wordt
Die scheten laat
En nog veel meer
De hele nacht
De buurt hier stalkt
Mijn kikkerslijm
Op muren kalkt
Met hardrockkwaak
De nachten rekt
Met kikkerdril
Mijn kroost verwekt
Miljoenen kikkers klein en dik
Met net zo´n grote bek als ik
Die slaan, net als…
Dromen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
670 De vader kijkt naar zijn kind
hij ziet hem naar boven staren
vraagt zich af of hij wat in de wolken vindt
laat het kind zijn gedachten gaan
zoals hij ooit heeft gedaan
schepen die voorbij varen
of hoort hij de muziek
van de man met zijn viool
die speelt voor een groot publiek
wolken drijven voorbij
hij loopt weg van de dromen
zijn…
Mijn werkelijkheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
584 Een wel haast tropische storm
raast door mijn hoofd
ik word ontworteld
van mijn dromen beroofd
als hij weer wat gaat liggen
kijk ik om mij heen en
zie de resten van wat ik eens was
zie de jongeling groen als gras
hij deed ooit een poging
zijn fantasie tot leven te wekken
nu is hij gestrand
het einde van zijn streven
in de harde werkelijkheid…
Van oersprong
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Als een dolfijn die denkt
een kat te zijn met negen levens
sprong zij in het diepe water
Poseidon hier kom ik
Neptunus daar ben ik
hoe meer zee hoe meer min
Moeder Aarde vaarwel
Vader Zee ontvang mij
ik ga weer naar de bron
vanwaar we kwamen
daar wacht ik
ooit keert iedereen terug…