5575 resultaten.
De nacht is veel te groen
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.718 De nacht is veel te groen
om krekels van het
blauw te onderscheiden
waar is het licht
dat leeggezogen weiden
uit hun stramme schaduw dwingt?
Je hoort geen stilte
die luider snikt
dan legers meeldraden
- ze vechten voor wat licht -
schrijf met glazen woorden
de scherven op hun dode bloemenmond.…
de groene bruid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
825 de ochtendnevel sluiert
een nieuwe dag
hierachter vaag verscholen
de prille, groene bruid
ze lacht nu nog verholen
haar aarzelende lach
maar straks wanneer de zon
deze dag zal breken
is al haar schroom
plotseling geweken…
zij is door groen gedekt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 ik heb de lente
weer ontdekt
maar weet de plek
waar grond
geen bloemen gaf
zij is door groen gedekt
zon noch warmte
brengt bloei wel groei
in steeds ontluiken
moet ik echt wachten
tot de eerste bloem
zich ooit zal gaan ontsluiten
ik zie ze kleuren
om me heen
knoppen die me raken
wil geen groen alleen
maar juist de nectar
van…
Groener dan Groen...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
742 Ik geloof in tuinen
waar bloemen zingen
Ik geloof in gras
nog groener dan groen
Ik geloof in vogels
die kunnen praten
Ik geloof
in een hemels plantsoen...…
Groene verf
gedicht
3.3 met 23 stemmen
12.566 Het ideale gedicht:
een met overleg gemorste
groene plas verf
Een gedicht
ligt bij voorkeur
in een drukke winkelstraat
De een loopt hierheen
de ander loopt daarheen
en iedereen maakt
groene voetstappen
-----------------------------------------------------------------
Uit: 'Sorry dat ik het paard en de hond heb doodgeschoten'(2002…
mijn koper zal niet groenen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
948 ik droom en
rijg mijn uren
ongeduld tot avond
weef tijd tot
muren, raam de
tralies als mijn zicht
mijn toetsen
storten nu betonnen
zinnen in de tekst
ik wil je
gaan beminnen tot
je goud mij weer verblindt
mijn koper
zal niet groenen
als ik me vaker in je vind
gun mij het licht dat
in je ogen schijnt voordat
je uit mijn…
De Groene Reus
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.143 De groene reus slaat paars uit.
Ze dreven hem een ietsjiepietsjie te ver.
De bladen bulken van smakeloos geile tieten.
Tot daar, maar…
De rechtse vloek…de blinde vlek.
Wachten maar tot die beroemde dag,
wanneer de Opperrechter eindelijk zegt:
Nader. Ik spoel jouw goor geweten met pek.…
Groen denken
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
1.425 Ik heb iets moois voor het milieu gedaan:
Bewust van onze energieproblemen
Vond ik het tijd om groene stroom te nemen
En trots stak ik mijn feestverlichting aan.
Sindsdien kijk ik tevreden naar de meter:
Hoe meer ik van die stroom verbruik hoe beter.…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
groen is op de vlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
2.061 ieder jaar weer anders
de langste weg
een laatste keer
nog door
de lucht gegleden
gedraaid, gewenteld
en weer uitgevleerd
het ritselt nog
in vlagen en
laat zich bebazen
door een sterke wind
luwte strekt
zijn armen uit en
maakt een eigen bed
van bruinrood bladerdek
bomen tasten nu
met dunne takken
naar een koude lucht
groen…
ik geloof nu in groen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.158 ik heb de stal
op de stoep gezet
os en de ezel aan de
kinderboerderij gegeven
en mijn schaapjes geteld
ik had ze op het droge
maar sommige moesten
er toch aan geloven
ze zijn al besteld om het
offerfeest te vieren als held
ik geloof nu in groen
en niet in de religies
van toen en wil weer
ontwaken in lentes die
een echte…
Groen uitgeslagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
760 waar is het rood
waarop ik ooit
mijn koper blies
de waar aanprees
waarmee ik jou
mijn jeugd aanbiedt
groen uitgeslagen
door te snel en
veel willen behagen
loslippig werden
tonen nog donkert nu
voor even de trombone
de spirit is eruit
mijn riet vibreert slechts
kleurloos het geluid…
groen seizoen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
883 eindeloze regen wist de sporen
uit de zompige grond
spoelt de lach van je mond
maart is geboren
overmoedige bomen, kale struiken
barsten uit in roze, geel en wit
vensters openen behoedzaam de luiken
verblindend spel van donker en licht…
Naar een groene weide
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 Waar horen zij toch heen te gaan
Als woorden alsmaar zinken?
Waar gaandeweg de zinnen stroken
Met een vrolijk plichtsbesef
Zal zijn roep weerklinken?
Krachtig zwellend ochtendlef
Elke dag die onvermoeid
Een kreet slaakt die nog sterker groeit
Zich aan een schimmig tijdstip schoeit
Waar zinnen niet meer slinken
Zal zijn roep weerklinken…
Een groene afdronk
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.345 ze kan niet kiezen tussen wit of rood
en eigenlijk maakt het ook niets uit
haar avond eindigt toch gifgroen
de jaloezieën staan op stekeblind
een stand die vastgeroest elke
ratio met duisternis omzoomt
met het mes op haar lippen
snijdt ze zichzelf in de vingers
door inktzwarte uitspraken
pas in het nuchtere ochtendlicht
bekent ze kleur…
groen<>blauw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
873 als van een geruite theedoek
die afgedankt is , niet meer in gebruik is
wat is dit kleine leven kort
maar plotseling schijnt het blauw zich te herscheppen
in één der bloesemtrossen, en men ziet
een roerend blauw blij voor het groen uitkomen…
Groen als gras...
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.290 Dat wat ik ooit was
ben ik niet meer
Tijd veranderde mij met harde slagen
Moed om het te verdragen
sloeg me neer
omdat ik mezelf kwijt was.
Zoeken in het diepst van mijn ziel…
Veranderingen accepteren,
van mijn fouten leren.
Terug kijken waar ik over viel;
die drempels overwinnen.
Helemaal opnieuw beginnen……
Groen is nog het gras
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
932 Groen is nog het gras waarop de bladeren vallen,
het groeit ook nog, maar niet meer zo vlug
als toen de zon nog heel veel kracht had en
het o zo dikwijls moest gemaaid.
De bladeren liggen daar, verschrompeld door de
wind die hen plots opjaagt en weer hoog ten hemel
heft, al vallen ze heel kort daarna in het slijk.…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 Het groen heeft zijn strijd verloren
Weekhartig vervallen de geurpapillen
Door geruisloos aroma´s te verstoren
veranderen alle bekende stillen
Okeren bruinen de geur van uien
Brandranzig smeulen houten klossen
Natte winterse sneeuwwitte buien
Lavendelkleurig verre mistige bossen.…
Groen licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
733 Het paste zo goed bij elkaar:
dat wijde, blauwwazige grasland,
lichtgroen geurend,
bedekt met vroege morgennevels
waaruit in de verte
zich een vurige, oranje bal losstoomde,
ondersteund door klaterend vogelgeluid
in takken van machtige stilte
en wij ...
We pasten zó goed bij elkaar,
dat - ondanks het feit dat
onze eerste zomervakantie-dag…
Groene kerst?
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
2.121 Al is het tienmaal feest,
'k heb reden om te klagen.
Ik erger mij het meest
aan lui die boompjes zagen.
Men kan met schone schijn
voor mij de pret bederven.
Die bomen lijden pijn
en zullen langzaam sterven.
Ze maken, dat ik walg,
door zo het feest te vieren:
alsof ze voor de galg
de hanger eerst versieren.
Ik sta bij stergeflonker…
Haiku (groen nog)
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.074 groen nog klom ze op
de muur bladstil was het toen
ze erover viel…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 ooit kwam hij uit het ei gekropen
genesteld in een vermolmde stronk
onder een dun bladerdak
nu kruipt hij uit de winterslaap
over een tak in de tropen
in een woud dat dagelijks kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen…
een groene gloed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.196 een groene gloed grijpt om zich heen
zonlicht schenkt een nieuw tapijt
takken, schuchter gras en drassig veen
hebben de geboorte opnieuw te leen
ook mij raakt het voorjaar de huid
telkens denk ik vooraf
schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid
als de winter voortgaat in koude draf
vandaag slingeren mijn wegen
langs omploegde, gestreepte…
Groene littekens
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
785 rood komt steeds terug
in de bloei van nieuw leven
ontstaan uit wortels
gras bedekt de littekens
die nooit zullen vervagen…
Vergrijsd groen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.085 nog steeds stil je
je honger met restanten
van wat ooit eetbaar was
tast maar toe, neem
de negatieven van
origineel geluk
proef nog de nasmaak
van het groene blad
aangevreten door
jouw hebzucht
maar kies deze keer
als je uitgekotst wordt
je eigen afvalbak
de grijze…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 hier is de sleutel van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver…
vooral het groen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 zag je staan
in bloeiend groen
bewonderde
het trotse wiegen
buigen strekken
tegen wind
hart in kleuren open
zodat de zon je
geur kon kopen
nam je bloem
van heel dichtbij
plukte liefde
uit je leven
adoreerde je
vooral het groen
maar slechts
verwelken is in
mijn hand gebleven…
In koeler groen
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.128 in koeler groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zucht
omdat de lucht niet wilde
klaren
dan rapen we de vruchten
onder de stambomen
en planten ze terug
in vruchtbaarder grond
waar respect
de voedingsbodem is
voor onvoorwaardelijke
liefde
op een nevelloze dag
in ’t koele groen
van nieuwe kweek…
Een groene specht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
740 Er vloog
een vogel op
gifgroen
een specht
zei ik
een groene specht
hij boorde zich
dieper nog
in het alom
donker groen…