207 resultaten.
De lege stoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Er staat een stoel
die niemand meer gebruikt.
Niet omdat hij kapot is.
Maar omdat degene
die er altijd zat,
er niet meer is.
Toch schuif ik hem
nooit aan de kant.
Alsof herinneringen
een plek nodig hebben.
Soms kijk ik ernaar
en glimlach ik.
Soms kijk ik ernaar
en doet het pijn.
Maar beide betekenen hetzelfde:
Dat iemand…
Eiland onbewoond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.101 Op de uitkijk naar een teken
een leven dat aan mijn oog voorbijschuift
of toch niet…
Lange(r) Hans of Banting/ Best(e)
Om het even wie er vaart
of het schip wat om de kolk roert
Grasduin heilzaam door mijn veste
Pancreas briest Diabetes
omdat zij zeer lang zijn getrouwd
Eiland deel van Insulin(d)e, maar geen
Gordel van Smaragd, of…
Vacature
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 Gezocht voor Koning aan de telefoon
Een man of vrouw met deze hoofdkenmerken:
Discreet, verfijnd, bereid tot overwerken
Met leuke humor en de juiste toon
Niet een die door de porseleinkast davert
Een baan geknipt voor Sander van de Pavert.…
Blind date
snelsonnet
3.2 met 6 stemmen
702 Omdat ik een museumjaarkaart heb
Krijg ik de kans met anderen te daten.
Maar ik ben niet alleen en niet vergeten,
Ik ga dus niet blind daten op het web.
Word ik ook niet door een museumslet
Voor ik het weet tot vreemdgaan aangezet.…
De Geest Leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
419 de blinde ziet door
iets aan te raken
maar z’n geest gaat
er de beelden bij maken
de schilder zet iets fraais
en abstracts op een doek
de geest gaat naar de
diepere betekenis op zoek
de schrijver zet woorden
achter elkaar op een rij
wil met proza verhalen gedichten
iets van zichzelf toelichten?
Wat werkelijk wordt gezegd
is in…
Expatjer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 Jarenlang was ik een stadjer
Maar van buiten, als student.
Kom ik terug, ben ik expatjer
Die verdwaald lijkt, niets herkent
Van A-Kerk tot Martinitoren
En aan de Vismarkt Huize Maas.
Promenade, stadsgeraas
Voel 'k mij nog thuis, ben ik verloren?
Een krolse kater 's nachts op pad
Laat onbedorven feuten huilen
Bij alma maters Vindicat…
Foute kunst
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
766 En wee degene die wat Hans creëert
En wat een kunstproject had moeten worden,
- ‘Beloofd’, in kapitalen op de borden -
Het lef heeft dat hij die fout corrigeert.
Wat mij nu van dit kunstwerk bij zal blijven:
Dat het dus Kunst is woorden fout te schrijven.…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Mijn jas hangt nog steeds
op dezelfde plek.
Alsof hij elk moment
weer meegenomen wordt.
De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.
Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt…
Vermissing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 is hij of zij nog in leven
is er nog hoop
constant vechten ze
met nare gedachten
waardoor ze worden gesloopt
er is niet veel erger dan vermissen
sommigen accepteren zelfs dat het
meest gevreesde weten
beter is dan door te moeten leven
met het gruwelijk ongewisse…
Asociale media
snelsonnet
3.1 met 10 stemmen
797 Die vent die met een bloedbad had gedreigd
in Rotterdam, omdat hij gefrustreerd was,
die weet nu heel erg goed dat hij verkeerd was.
Ik hoop dat hij een lange celstraf krijgt.
Qua wapens was die mafkees geen bezitter
Wat blijkt: Hij was slechts crimineel op twitter…
Het leven vooruit laten klinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
465 72 jaar
Niet als een mokerslag,
maar als een warme jas:
hij past,
met zakken vol herinneringen,
gelach en zachter verdriet.
Je liet los
met open handen,
handen die groter werden
van alles wat ze doorgaven:
liefde die van vorm verandert,
een huis voller dan het leek.
Melse Sound,
niet weggegeven
maar doorgegeven…
Anna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 Anna staat waar stemmen
samenvallen
niet in de modder
of op het podium,
maar bij het raam
dat uitkijkt op beide.
Zij ziet hoe woorden langzaam
beslissingen worden.
Hoe noodzaak zich aandient
als een nette jas.
Hoe rechtvaardig klinkt
wanneer niemand nog weet
wat eerlijk was.
Zij volgt hoe schuld van richting verandert,
hoe herstel…
Bipolaire stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Ik voel me intens gelukkig, ik kan de wereld aan,
Echt waar, problemen en angst zijn zo ver van mij vandaan,
Ik werk hard, zet door en tot nu toe gaat alles goed,
Het is wonderbaarlijk wat zo’n gevoel met je doet,
Iedereen is trots en iedereen ziet wat ik allemaal bereik,
Ik zie wat ik doe en leef volledig zonder gezeik,
Slaap heb ik maar weinig…
Voor Inge Boulonois
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
856 Ik las een vers uit ‘Vers gekruid’ van Inge
Waarvoor ik dankbaar diep en dieper boog
Hardóp las ik, een lust voor oor en oog
Zo wordt de geest verruimd, gaat zingend springen:
Haar boeiend snelsonnet ‘Malapropismen’
Was goed voor mijn basaalmetabolismen…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
Jouw ogen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Jouw ogen kijken, kijken
naar mij, ze tellen
mijn sproeten, spellen
mijn stemming en verdrinken
verdrinken in mij, in mij
Jouw ogen voelen, kroelen
door mijn haar, kussen
mijn lippen, nestelen
zich tegen mij aan en
verlangen, verlangen naar mij
Ik ben hier maar even
maar ik heb jou gezien
jouw liefde niet versmaad
ook al moet ik gaan…
De juiste vorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
304 Ik leef op vijf milligram
- een vederlicht gewicht
dat mij toch draagt.
Stabiel, zeg ik dan,
alsof stabiliteit nergens knarst
of stilletjes bijt in de rand van mijn dagen.
Maar elke drie maanden
tikt een rekening als een klok
die harder is gaan slaan.
Eerst 150, nu 190 -
bedragen die groeien
als de zorgen die ik niet vroeg.
Ik leg…
“Krinklend water, stille Margot”
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
382 O krinklende winklende waterding,
met t zwarte kabotseken aan,
wat zien ik geren uw kopke flink
in t woud waar licht zich vouwt.
Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis,
een mammoet en reuzeleguaan,
planeet A was een godgeschenk, welaan,
brengt sapiens hel en verdoemenis?
In kamers van bomen, zwart in de witheid,
blijft…
Stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
119 Sommige mensen
vullen iedere stilte
met woorden.
Alsof zwijgen
iets is
om bang voor te zijn.
Ik dacht dat vroeger ook.
Tot ik naast iemand zat
die niets zei.
Geen vragen.
Geen verhalen.
Alleen
de rust
dat ik niets hoefde uit te leggen.
Toen begreep ik
dat stilte
niet leeg is.
Soms
is het de enige taal
waarin je je…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Er stond een wieg te wachten,
er lagen kleertjes klaar.
Je had al ruimte in ons leven,
nog voor je bij ons was.
Toen werd het stil.
En iemand nam je mee,
alsof het minder pijn zou doen
wanneer ik niet kon zien
op wie je leek.
Mijn armen wisten niet
waar ze naartoe moesten
met alle zorg
die voor jou was bedoeld.
De dagen gingen verder…
Wat je met liefde is gegeven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
982 Te vaak kon ik niet genieten van het leven.
De gedachte terug naar die emotie laat me nog trillen en beven.
Ik kon het leven niet aan en viel in een zwart gat.
Nooit het besef van de kracht die in me zat.
Alles gefocussed op schaduw en een zon die valt.
Niet mijn blik op wat te redden viel maar op wat al was verknald.
Ik voelde me als in…
Ik zie leed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Jij bent getekend voor het leven
Het staat op je lijf geschreven
Het is te lezen in je gezicht
Dat jou veel leed is aangericht…
RSI
snelsonnet
4.4 met 448 stemmen
706 Het is geen kunst een dichter klein te krijgen,
Dat is gewoon een fluitje van een cent.
Bezeten toets je ‘één ster’ -repetent-
Maar de gevaren wil ik niet verzwijgen.
Straks krijgt je nog wat ik nu al voorzie:
Naast vingerkrampen ook nog rsi.…
Verwoestende carrière
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Maakt het uit als ik een mooie carrière heb kunnen behalen
Als ik geen vrienden heb om erover te praten?
Als ik geen partner kan krijgen in mijn leven?
Als ik met niemand dit blije gevoel kan delen?…
Kon ik je maar haten.
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
561 Ik haat het
Ik haat het gevoel van de kou die je hebt achtergelaten.
Het verlangen naar jou blijft als een vretend gevoel zitten ook al weet ik dat je weg bent.
Een gevoel die me elke stap die ik zet weer terug duwt.
Ik ben jaloers, jaloers op de manier waarop jij kan leven zonder mij.
Een leven waarin je eenzaamheid je gelukkig maakt.
Je…
Kapotte telefoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 Ik draag een toestel in mijn hoofd,
een scherm vol namen
waar geen lijn meer doorheen wil gaan.
De contacten staan er nog,
maar ik hoor ze niet,
zij bereiken mij niet.
De stilte rinkelt luider dan geluid.
Soms doe ik alsof –
alsof er bereik is,
alsof er woorden vloeien –
maar de batterij lekt leeg in mijn hand.
De reparateur probeert…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Je hoeft niet sterk te zijn vandaag.
Kom zitten, met je jas nog aan.
Je mag de woorden laten rusten,
ik zal niet zomaar gaan.
Een kind hoeft niet de wereld
op zijn schouders mee te dragen.
Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft…
Boze Freek
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.164 Hij is nu op het toppunt van zijn kunnen
Tenminste dat zei Freek de Jonge zelf
Bij P & W, ruim drie kwartier na elf
Ik wil hem deze visie niet misgunnen
Maar toen ik de herhaling eens bekeek
Dacht ik: ’t gaat écht niet goed met onze Freek…
verdwaald in de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Stilte van het woud
huis, werk, bestaan verloren
natuur als schuilplaats
Winkelwagentjes
een vuurtje dat warmte geeft
takken verbranden
Schaduw van het groen
Onbegrepen, psychisch stuk
vechten om balans
Afval hoopt zich op
een schreeuw om zonder oordeel
de weg te bieden
De echo van pijn
vraagt mens en natuur ruimte
wie hoort en…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Er zijn dagen waarop de pijn
eerder wakker is dan jij.
De kamer heeft geen kleuren meer,
alleen nog als een trilling
bereikt een stem bereikt je soms.
Ik zal niet zeggen
dat het wel goed komt.
Je hebt recht op woorden
die de waarheid niet ontwijken.
Maar ergens in jou wonen nog
de mensen die je liefhad.
Niet als een troost…