De lege stoel

Er staat een stoel
die niemand meer gebruikt.

Niet omdat hij kapot is.

Maar omdat degene
die er altijd zat,
er niet meer is.

Toch schuif ik hem
nooit aan de kant.

Alsof herinneringen
een plek nodig hebben.

Soms kijk ik ernaar
en glimlach ik.

Soms kijk ik ernaar
en doet het pijn.

Maar beide betekenen hetzelfde:

Dat iemand
zo belangrijk was,

dat zelfs een lege stoel
nog altijd
een verhaal vertelt.

... Iedereen draagt herinneringen met zich mee. Soms zit die herinnering niet in een foto of een voorwerp, maar in iets heel alledaags, zoals een lege stoel. Dit gedicht gaat over hoe afwezigheid nog steeds voelbaar kan zijn en hoe herinneringen blijven voortleven, ook als iemand er niet meer is. ...

herinnering gemis verlies

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3