Alle inzendingen over ijskoud

345 resultaten.

Sorteren op:

herfst en lente

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Ik sta hier in herfstkleur maar bij jou voel ik lente het zuiden de warmte het ontwaken van licht Opkomende zon jouw stralen de sterkte aantrekkingskracht van een zonnig gewicht Ik ga overwinteren in dat speciale gevoel straks op reis naar jou door ijskoude streken Mijn enige doel is ons samenzijn Ik vraag je natuurlijk mee…

voel jij nog grond

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.055
voel jij nog grond vroeg hij in de Noordzee op die gure decemberdag het oorverdovende geraas van de golven overstemde het nee van de jongen de sterke onderstroom had hen verrast een mens leeft niet lang in ijskoud water de ruwe zee geeft zij neemt uit hoeveel happen bestaat de mens zij zwijgen de man en de jongen tot…
J.Bakx7 oktober 2025Lees meer >

Het duister

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 961
Alleen in het donker Wandel ik door het verlaten dorp Langs het Spiegelende zwarte water De koelte De rust Kalm ga ik zitten Beroer de zwarte spiegel Met de toppen van mijn vingers Het duister duwt me zachtjes in mijn rug Ik laat me vallen Glijd in het ijskoude zwarte water In de rust Een laatste schok Stopt mijn hart Of vult de leegte…
milly12 december 2004Lees meer >

op maat

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 916
te kraken of hoe dan ook neerslachtig een zomer te verwelkomen ik kies voor breeknoten als een tweede kans van verwelkomen ze versnellen mijn wachttijd gebroken en wel maar ritmisch hollend naar een zomers gejubel en dan pas wil ik een blue note vinden ze opbergen in een strandzak om in het najaar te kunnen uitpakken tijdens een ijskoude…
jandeb21 juni 2008Lees meer >

Jachtveld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Wie fluistert straks jouw naam nog wanneer klanken langzaam versterven in verten waar horizon lijnen mist wie spreekt jouw naam nog onbevangen uit wanneer een vochtige glimlach blank hout steeds minder aards ziet worden wie gebruikt jouw naam nog wanneer taal geen gehoor meer vindt en hoofdletters ijskoud grieven wie draait zich nog…
metha14 oktober 2008Lees meer >

Mei maakt nog geen zomer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
waarom warrelt wind in niet aflatend tijdverdrijf gedurig rond haar lijf is ’t de winter die verzint ijskoud door te breken en het broze lentelied te doden tussen ’t riet de vliezen te verbleken van ogen die klaarden wanneer het zacht gezang ‘t kleine kind bedaarde dat heistert in haar hoofd zo koud, zo bang, zo bang dat winter mei…
Hanny31 mei 2011Lees meer >

Smeltend zal je sterven

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
je schuift het sneeuwgordijn opzij treedt ijskoud op in volle glorie kristallen schitteren op je japon gedragen door de wind je sprankelende lach is zon je zweeft en slecht in sporen op de baan zien we jouw ronde zwieren staan ik weet je in mijn armen zij zullen jou verwarmen smeltend zal je sterven en wij heel snel jouw lente…
wil melker7 januari 2010Lees meer >

Plotseling patiënt

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 744
Als ik nu opgelucht ontwaak uit deze boze droom zou ik verwonderd omzien naar mijn gedetailleerde dromenfantasie hopend dat dit nooit gebeurt onderwijl vrolijk plukkend van de dag liefste hou me stevig vast het regent ijskoude realiteiten vragen striemen door de binnenkamer de zon lijkt verder weg dan ooit als het leven twijfel is wie…
geeraardt22 november 2014Lees meer >

kaal zal ik voor U verschijnen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.231
ik voel de koude wind nog spartelt leven tegen maar vingers zijn te kort om nog meer tegenspel te geven ijskoud merg in mijn botten chemo zal het doen verrotten maar wat blijft krijgt altijd nog een laatste kans mijn haren ben ik kwijt kaal zal ik voor U verschijnen de buitenkant van wie ik was is dag na dag aan het verdwijnen…

om in morgen te wonen

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.720
laat me maar zweven, even, wiegen in wolken alles vergeten weten van je vertrouwen los van het aarden dat schulden vergaarde om je te pressen in zijn moraal zonder gevoel ja, zij allemaal zwaar zijn je voeten van al dat geploeter moerassig de wegen ijskoud de regen ik gaf je een hand daar kon je niet tegen was te dichtbij…
wil melker23 november 2003Lees meer >

In strak staccato

netgedicht
5.0 met 217 stemmen aantal keer bekeken 411
het was of ik het zwart bruine rotsblok hoorde spreken in het aanwakkeren van een ijskoude wind er werd ons geen uitzicht op warmte gegeven in het donker ogende gat dat als opening sprak in strak staccato geselde wind het gesteente waar de vegetatie het liet afweten zonder enige vorm van houvast nog sluipen restanten over…

Costa del Sol

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.135
ijskoud stampte de wind door jouw witte straatjes in het nauw gedreven hield hij zo het leven achter de gesloten luiken de sinaasappelbomen rond jouw plein het bronzen kind in jouw fontein verkleumd verlaten de wind vond rust op een bankje bij de kerk de hemel brak het licht bracht leven in jouw wit de zon deed weer zijn werk…

Morgen van leegte...

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.070
De morgen vult zich in leegte Niets is meer hetzelfde Stilte hult zich in zwijgen Een ijskoude nevel sluiert De zon lijkt in zwart opgelost Niets is meer hetzelfde Ogen vullen zich in tranen Het afscheid van een verleden De morgen vult zich in leegte Niets is meer hetzelfde Lichamen die niet meer passen In een samenzijn van liefdeskleuren…
Gurien Kwantes17 september 2004Lees meer >

Niets

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
Zwijgend kijken ze elkaar aan niemand kan de klok vooruit zetten en van terugdraaien is geen sprake Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan gevoelens die het toekomstbeeld beletten pijn die naar bitterheid blijft smaken Ze pakken elkaars hand maar leidt naar geen enkel spoor bloed stopt met stromen Ijskoud is hier relevant hoop…
Jantine20 april 2004Lees meer >

adem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
woestijnzand waait de hele wereld over ergens in de verre diepte van ijskoude oceanen het hete magma in zuurstofrijk water de zich splitsende algen en het woestijnzand van de Sahara dat neerdaalt in de Amazone en fosfor geeft aan de bladeren die zuurstof uitademen adem in, adem uit adem bladeren en algen en water en denk…

verhalen van geluk

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
woordloos adem ik geluk dat in het besneeuwde straatje voor het oprapen ligt dat voorbij komt in kraakheldere luchten in winterweemoed en in bloeiende sneeuwklokjes dat van zich laat horen in het ruisende gele riet in het krakende boerenhek geluk laat zich voelen in ijskoude stilte en in de Poolster die altijd op dezelfde plaats…
J.Bakx8 februari 2017Lees meer >

In kolenzwart

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 373
waar ogen in kolenzwart wittige stilte schitteren wolkt de condens van je warme lach zijn vrolijkheid over de pas gevallen sneeuw die straks het fundament zal zijn van het nog te bouwen sneeuwen huis nog herinneren wij ons het dwarrelend wit van de lange winter de ijskoude handen en het bevroren haar weer zullen wij getuige…
wil melker6 november 2022Lees meer >

Ontbering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 11
Ik tevergeefs bid en smeek, Doch liefde gaat mijn deur voorbij, Laat mij ijskoud in de steek. Toch, en tóch, blijf ik hopen, Dat de liefde tot mij wederkomt, Geen blauwtje meer zal lopen.…

WINTERSLAAP

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Ik hou niet van ijskoude dagen Van wind die door de kieren waait Oh was ik maar een zevenslaper Geen hond die blaft , geen haan die kraait Maandenlang ver weggestoken Me hullen in mijn eigen huid En ademen op mijn eigen ritme Geen mens te horen, geen geluid Laat me ontwaken in de prille zomer Wanneer de kievit wiekt boven het land Laat…

SPIJZIGING

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Stil en afgelegen het dorp Oud en scheef de huizen De wind is beiaardier Bespeelt sneeuwklokjes Vroege vogels trekken alle Registers open In het midden van de plas- Een rubberbootje, een man Hopend op een wonderbare Visvangst De mist is dun, het is ijskoud Paarsblauw de krokus Ik voel me verzadigd, houd Eindelijk eens korven…

de zee van A tot Z

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Ik weet dat haar Jacht Kil en koud is Laaiend neemt ze Mens en muis in haar kielzog mee Niets vergetend draagt ze Organismen met zich mee Parels voor de zwijnen in haar Queeste zonder end ze Rolt Stroomt Tolt Uitzinnig Vastberaden in haar vloed Winden waaien mee of tegen geen Xenon is haar onbekend zij de IJskoude…
J.Bakx9 november 2020Lees meer >

Op het nieuwe doek

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 717
als hang steeds zwarter wordt het licht op uitzicht steeds meer gaat ontnemen reik ik in het donker toch een zachte hand want in het infrarood zie ik je warme kant daar waar ultraviolet ijskoud gedachten gaart kleur ik in lilapaars weer een bestaan laten we ontsnappen reële kleuren vatten en op het nieuwe doek zonder vroege verfspatten…

De keizerspinguïn

netgedicht
4.1 met 58 stemmen aantal keer bekeken 601
Maar boven water waggelt hij als een heel klein kind de bek pal tegen de ijskoude wind. Onder water is hij dan weer sneller dan het licht. En als hij uiteindelijk languit op een ijsschots ligt dan schittert zijn buik als sneeuw in winterlicht.…
Tonko Brem26 december 2025Lees meer >

Hemelse kerst

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.174
Door stille besneeuwde straten slenter ik zonder doel Iedereen heeft mij verlaten ijskoud, net als mijn gevoel Ik zie de verlichte ramen hoor mensen samen zingen Dat wil ik ook graag,...samen gezelligheid, meer van die dingen Verder met gebogen hoofd de weg was zo lang Het vuur zo goed als gedoofd Ik ben best wel bang De witte deur gaat…
Hans20 december 2002Lees meer >

Gekluisterd

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 936
Een pijnlijk wurgen, een ijskoud doodshemd camoufleert mijn purpergevlekte huid, donkere schaduwen in mijn hals, door een witgevroren navelstreng omklemd. Ik blijf gekluisterd in de baarmoeder van mijn verlangen, steriel glijdend in mijn naakte drang om geboren te worden zonder dwang.…

Onder een verdwaalde steen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 770
de nacht onaangeroerd, vertrokken met de trein van half zeven onder het gebladerte te volgen de nacht ontkleedt de dijk van oude wilgen en verschrompelde schaduwen het water de golven vormend dreigen onder spiegels waar ijskoude dromen beven het water breekt de strijd tussen leven en dood de beelden ik hou teveel van ze woorden…

Uit een wit rode kerst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
ik dwaalde zocht overal contact raakte muren en bomen maar niets dat warmte gaf zag mensen passeren zonder ogen en lijf strak in de kleren voor mij was geen tijd voelde drukte om mij bewegen stemmen bevroren op mijn ijskoude tocht wist dat de tijd stilte ging slaan merkte totale verstarring de trein kwam er aan stond bij de bomen…
wil melker10 december 2016Lees meer >

Zwarte dag

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
Zij trekt een jas aan vlerken verdwijnen in mouwen en het laatste zwart zoekt een uitweg ogen als kralen kijken ietwat scheel naar de prachtig felle kleuren en het zachte groen dat wonderwel past bij de kromme snavel rauwe klauwen laten grof grind knarsen als links en rechts ijskoud, haast onbewogen de nieuwe gast begroeten een…
metha3 februari 2009Lees meer >

de verzorger

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.170
hij wordt door helse pijn gekweld hem trof de zwaarste der kwetsuren men vreest een aantal botfracturen het slachtoffer is uitgeteld dan rent een schim en niet veel later beschouwt een oog de breuk of wond de toestand wordt al snel doorgrond er komt een spons en kijk … wie staat er een doodgewaande blijkt gezond de stille kracht van ijskoud…

Het lied van Ans

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
Ze landt een poosje later op diep en ijskoud water. 't Is pech: ze kan niet zwammen. Zo eindigt Ans d'r lied. - Maar klagen doet ze niet.…
Aubrey30 oktober 2011Lees meer >