345 resultaten.
herfst en lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Ik sta hier in herfstkleur
maar bij jou voel ik lente
het zuiden de warmte
het ontwaken van licht
Opkomende zon
jouw stralen de sterkte
aantrekkingskracht
van een zonnig gewicht
Ik ga overwinteren
in dat speciale gevoel
straks op reis naar jou
door ijskoude streken
Mijn enige doel
is ons samenzijn
Ik vraag je natuurlijk mee…
voel jij nog grond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.055 voel jij nog grond
vroeg hij in de
Noordzee op die
gure decemberdag
het oorverdovende
geraas van de golven
overstemde het
nee van de jongen
de sterke onderstroom
had hen verrast
een mens leeft niet lang
in ijskoud water
de ruwe zee geeft
zij neemt
uit hoeveel happen
bestaat de mens
zij zwijgen
de man en de jongen
tot…
Het duister
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
961 Alleen in het donker
Wandel ik door het verlaten dorp
Langs het
Spiegelende zwarte water
De koelte
De rust
Kalm ga ik zitten
Beroer de zwarte spiegel
Met de toppen van mijn vingers
Het duister duwt me zachtjes in mijn rug
Ik laat me vallen
Glijd in het ijskoude zwarte water
In de rust
Een laatste schok
Stopt mijn hart
Of vult de leegte…
op maat
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
916 te kraken of hoe dan ook
neerslachtig een zomer te verwelkomen
ik kies voor breeknoten
als een tweede kans van verwelkomen
ze versnellen mijn wachttijd
gebroken en wel maar ritmisch
hollend naar een zomers gejubel
en dan pas wil ik een blue note vinden
ze opbergen in een strandzak
om in het najaar te kunnen uitpakken
tijdens een ijskoude…
Jachtveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 Wie fluistert straks jouw naam nog
wanneer klanken langzaam versterven
in verten waar horizon lijnen mist
wie spreekt jouw naam nog onbevangen uit
wanneer een vochtige glimlach
blank hout steeds minder aards ziet worden
wie gebruikt jouw naam nog
wanneer taal geen gehoor meer vindt
en hoofdletters ijskoud grieven
wie draait zich nog…
Mei maakt nog geen zomer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
619 waarom warrelt wind
in niet aflatend tijdverdrijf
gedurig rond haar lijf
is ’t de winter die verzint
ijskoud door te breken
en het broze lentelied
te doden tussen ’t riet
de vliezen te verbleken
van ogen die klaarden
wanneer het zacht gezang
‘t kleine kind bedaarde
dat heistert in haar hoofd
zo koud, zo bang, zo bang
dat winter mei…
Smeltend zal je sterven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
568 je schuift
het sneeuwgordijn opzij
treedt ijskoud op
in volle glorie
kristallen schitteren
op je japon
gedragen door de wind
je sprankelende lach is zon
je zweeft en
slecht in sporen
op de baan zien we
jouw ronde zwieren staan
ik weet je in mijn armen
zij zullen jou verwarmen
smeltend zal je sterven en
wij heel snel jouw lente…
Plotseling patiënt
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 Als ik nu opgelucht ontwaak uit deze boze droom
zou ik verwonderd omzien
naar mijn gedetailleerde dromenfantasie
hopend dat dit nooit gebeurt
onderwijl vrolijk plukkend van de dag
liefste hou me stevig vast
het regent ijskoude realiteiten
vragen striemen door de binnenkamer
de zon lijkt verder weg dan ooit
als het leven twijfel is
wie…
kaal zal ik voor U verschijnen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.231 ik voel de koude wind
nog spartelt leven tegen
maar vingers zijn te kort
om nog meer tegenspel te geven
ijskoud merg in mijn botten
chemo zal het doen verrotten
maar wat blijft krijgt
altijd nog een laatste kans
mijn haren ben ik kwijt
kaal zal ik voor U verschijnen
de buitenkant van wie ik was
is dag na dag aan het verdwijnen…
om in morgen te wonen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.720 laat me maar
zweven, even,
wiegen in wolken
alles vergeten
weten van
je vertrouwen
los van het aarden
dat schulden vergaarde
om je te pressen
in zijn moraal
zonder gevoel
ja, zij allemaal
zwaar zijn je voeten
van al dat geploeter
moerassig de wegen
ijskoud de regen
ik gaf je een hand
daar kon je niet tegen
was te dichtbij…
In strak staccato
netgedicht
5.0 met 217 stemmen
411 het was of ik
het zwart bruine
rotsblok hoorde
spreken in het
aanwakkeren van
een ijskoude wind
er werd ons
geen uitzicht op
warmte gegeven
in het donker
ogende gat dat
als opening sprak
in strak
staccato geselde
wind het gesteente
waar de vegetatie
het liet afweten zonder
enige vorm van houvast
nog sluipen
restanten over…
Costa del Sol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.135 ijskoud stampte de wind
door jouw witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken
de sinaasappelbomen
rond jouw plein
het bronzen kind
in jouw fontein
verkleumd verlaten
de wind vond rust
op een bankje bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in jouw wit
de zon deed weer zijn werk…
Morgen van leegte...
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.070 De morgen vult zich in leegte
Niets is meer hetzelfde
Stilte hult zich in zwijgen
Een ijskoude nevel sluiert
De zon lijkt in zwart opgelost
Niets is meer hetzelfde
Ogen vullen zich in tranen
Het afscheid van een verleden
De morgen vult zich in leegte
Niets is meer hetzelfde
Lichamen die niet meer passen
In een samenzijn van liefdeskleuren…
Niets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
862 Zwijgend kijken ze elkaar aan
niemand kan de klok vooruit zetten
en van terugdraaien is geen sprake
Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan
gevoelens die het toekomstbeeld beletten
pijn die naar bitterheid blijft smaken
Ze pakken elkaars hand
maar leidt naar geen enkel spoor
bloed stopt met stromen
Ijskoud is hier relevant
hoop…
adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 woestijnzand waait
de hele wereld over
ergens in de
verre diepte
van ijskoude oceanen
het hete magma
in zuurstofrijk water
de zich splitsende algen
en het woestijnzand
van de Sahara dat neerdaalt
in de Amazone en fosfor geeft aan
de bladeren die zuurstof uitademen
adem in, adem uit
adem bladeren en algen
en water en denk…
verhalen van geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 woordloos adem ik geluk
dat in het besneeuwde straatje
voor het oprapen ligt
dat voorbij komt in
kraakheldere luchten
in winterweemoed
en in bloeiende sneeuwklokjes
dat van zich laat horen in
het ruisende gele riet
in het krakende boerenhek
geluk laat zich voelen in
ijskoude stilte en in
de Poolster die altijd op
dezelfde plaats…
In kolenzwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 waar ogen
in kolenzwart
wittige stilte
schitteren
wolkt de
condens van
je warme lach
zijn vrolijkheid
over de pas
gevallen sneeuw
die straks het
fundament
zal zijn van het
nog te bouwen
sneeuwen huis
nog herinneren
wij ons het dwarrelend
wit van de lange winter
de ijskoude handen
en het bevroren haar
weer zullen wij
getuige…
Ontbering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Ik tevergeefs bid en smeek,
Doch liefde gaat mijn deur voorbij,
Laat mij ijskoud in de steek.
Toch, en tóch, blijf ik hopen,
Dat de liefde tot mij wederkomt,
Geen blauwtje meer zal lopen.…
WINTERSLAAP
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
699 Ik hou niet van ijskoude dagen
Van wind die door de kieren waait
Oh was ik maar een zevenslaper
Geen hond die blaft , geen haan die kraait
Maandenlang ver weggestoken
Me hullen in mijn eigen huid
En ademen op mijn eigen ritme
Geen mens te horen, geen geluid
Laat me ontwaken in de prille zomer
Wanneer de kievit wiekt boven het land
Laat…
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
Ik voel me verzadigd, houd
Eindelijk eens korven…
de zee van A tot Z
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik weet dat
haar Jacht Kil
en koud is
Laaiend neemt ze
Mens en muis in
haar kielzog mee
Niets vergetend
draagt ze Organismen
met zich mee
Parels voor de
zwijnen in haar
Queeste zonder end
ze Rolt Stroomt Tolt
Uitzinnig Vastberaden
in haar vloed
Winden waaien mee
of tegen geen
Xenon is haar onbekend
zij
de IJskoude…
Op het nieuwe doek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
717 als hang
steeds zwarter wordt
het licht op uitzicht
steeds meer gaat ontnemen
reik ik in het donker
toch een zachte hand
want in het infrarood
zie ik je warme kant
daar waar ultraviolet
ijskoud gedachten gaart
kleur ik in lilapaars
weer een bestaan
laten we ontsnappen
reële kleuren vatten
en op het nieuwe doek
zonder vroege verfspatten…
De keizerspinguïn
netgedicht
4.1 met 58 stemmen
601 Maar boven water waggelt hij
als een heel klein kind
de bek pal tegen de ijskoude wind.
Onder water is hij dan weer
sneller dan het licht.
En als hij uiteindelijk languit
op een ijsschots ligt
dan schittert zijn buik
als sneeuw in winterlicht.…
Hemelse kerst
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
4.174 Door stille besneeuwde straten
slenter ik zonder doel
Iedereen heeft mij verlaten
ijskoud, net als mijn gevoel
Ik zie de verlichte ramen
hoor mensen samen zingen
Dat wil ik ook graag,...samen
gezelligheid, meer van die dingen
Verder met gebogen hoofd
de weg was zo lang
Het vuur zo goed als gedoofd
Ik ben best wel bang
De witte deur gaat…
Gekluisterd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
936 Een pijnlijk wurgen, een ijskoud doodshemd
camoufleert mijn purpergevlekte huid,
donkere schaduwen in mijn hals,
door een witgevroren navelstreng omklemd.
Ik blijf gekluisterd in
de baarmoeder van mijn verlangen,
steriel glijdend in mijn naakte drang
om geboren te worden zonder dwang.…
Onder een verdwaalde steen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
770 de nacht
onaangeroerd, vertrokken
met de trein van half zeven
onder het gebladerte te volgen
de nacht
ontkleedt de dijk van oude wilgen
en verschrompelde schaduwen
het water
de golven vormend
dreigen onder spiegels
waar ijskoude dromen beven
het water
breekt de strijd tussen
leven en dood
de beelden
ik hou teveel van ze
woorden…
Uit een wit rode kerst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ik dwaalde
zocht overal contact
raakte muren en bomen
maar niets dat warmte gaf
zag mensen passeren
zonder ogen en lijf
strak in de kleren
voor mij was geen tijd
voelde drukte
om mij bewegen
stemmen bevroren
op mijn ijskoude tocht
wist dat de tijd
stilte ging slaan
merkte totale verstarring
de trein kwam er aan
stond bij de bomen…
Zwarte dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 Zij trekt een jas aan
vlerken verdwijnen in mouwen
en het laatste zwart
zoekt een uitweg
ogen als kralen
kijken ietwat scheel
naar de prachtig felle kleuren
en het zachte groen
dat wonderwel past
bij de kromme snavel
rauwe klauwen
laten grof grind knarsen
als links en rechts
ijskoud, haast onbewogen
de nieuwe gast begroeten
een…
de verzorger
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.170 hij wordt door helse pijn gekweld
hem trof de zwaarste der kwetsuren
men vreest een aantal botfracturen
het slachtoffer is uitgeteld
dan rent een schim en niet veel later
beschouwt een oog de breuk of wond
de toestand wordt al snel doorgrond
er komt een spons en kijk … wie staat er
een doodgewaande blijkt gezond
de stille kracht van ijskoud…
Het lied van Ans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
747 Ze landt een poosje later
op diep en ijskoud water.
't Is pech: ze kan niet zwammen.
Zo eindigt Ans d'r lied.
- Maar klagen doet ze niet.…