407 resultaten.
Onaangebroken
netgedicht
2.5 met 499 stemmen
90.784 Je bent mijn jeugdig groen verlegen.
Je bent mijn kansen, lang verkeken.
Je bent mijn dromen nooit ontstegen.
Noch om of aan te breken.…
Stukjes samen
netgedicht
5.0 met 97 stemmen
431 langzaam
zie ik jouw
schaduw verbleken
alsof het contrast
wordt aangetast
door tijd en
onzekerheid
nog sprankelt
je lach en
lichten je ogen
plaatst je teint
haar vitaliteit vol
leven en spirit
in een jeugdig geheel
in een fraaie
acte de préséance
pluk je weer
even de sterren
die je vroeger
hebt gegeven
van het firmament…
Het koningspaar
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
477 de poppenkast
zit vast tussen
heden en verleden
nog spelen handen de
personages en vertolken
stemmen hun geluid
maar het jeugdig
tegenspel geeft
veel te vaak niet thuis
dan gaan de poppen
in herstel met grote
wasbeurt van de kleren
schuren en plamuren
een likje kleur
past dan wonderwel
het boek met teksten
is altijd leeg…
Het vonnis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.039 U heeft een misdaad begaan,
sprak de rechter
aangeklaagd voor ouderdom
het vonnis luidde schuldig
ik wankel claustrofobisch nu
in hooguit drie bij drie
tussen bed en enkele stoelen
kijk door de geranium bezette ruit
jeugdige bemoeials
schrijven wetten voor
vaste tijden schema’s
en de wasbeurt, zó gênant
hoe zalig is het zoemen
dat…
De kleine dondersteen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
604 hij lacht
naar de wereld
trekt zijn eigen plan
het jeugdig
onbevangen is niet lang
aan hem blijven hangen
hij kent blikken
gebaren en gezichten
als een open boek
gevatheid en sturen
zijn voor hem een
voortborduren op zijn idee
iedereen gaat
gemakkelijk en in
vol vertrouwen mee
toch komt de
dubbele bodem
steeds meer in…
In vol ornaat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
905 waar aan verjaren
nog een stoffig
image kleeft is het
bij jou altijd feest
natuurlijk is er
de terugblik op
wat is geweest in een
nostalgische caleidoscoop
maar door je lach
die nog straalt
met jeugdige vitaliteit
vergeet ieder die tijd
kijkt in bewondering
naar de souplesse
waarmee jij je door
het leven beweegt
verbazing over…
Blauw licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 zij hebben
de ogen afgewend
spelen in de wereld
van blauw licht
zelden zien zij
een gezicht
als zij kijken dan
ontwijken ze de blik
een reflex
die rust moet geven
na een jeugdig leven
van alert moeten zijn
in totale uitdaging
zijn zij ten onder gegaan
alles was gericht op
status en een goede baan
zelf zijn zij
kind gebleven…
In contouren aanwezig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 zacht glijdend
ging alles voorbij
als deel van mijn leven
onopgemerkt ik en hij
met de eerste stappen
kwam er verbazing
een lichte schaduw
volgde mijn passen
maar het bestaan
was speels en jong
zelden keek ik ooit om
tot een eerst confronteren
er was geen ziekte of
dood in mijn jeugdig pakket
tot het overlijden van oma
hem naast…
Een tikkeltje bravoure
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 het gelige licht
viel op je gezicht
waarin ogen sprankelden
sluik haar
verwaaide naar een kant
gerestyled door je hand
je lachte met
een tikkeltje bravoure
in jeugdig nonchalant
je stem had
het vrolijke timbre
met een zacht warme klank
je twijfelde in haast
aarzelde keek achterom
rechtte je rug en was weg
jouw verschijning…
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog even
vat op had tussen
zwart en licht bruine
herfsttinten
je mooie matte
huid beeldde
deze combinatie
schitterend uit
naast een bevallige
expressie van
jeugdig…
In de geur van Goedelieve
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
989 het was een ochtend
in Godelieve ter Hoeve
dat ik werd geraakt
door de glans van
jonge witte snaren
het schitterde zeldzaam
helder licht op die dag
waar een wijle de zon meende
te heersen en ik haar gratie
in volheid mocht aanschouwen
die mij optilde in hemels
riekende geuren waar
heur grote ogen diep baadden
in jeugdig lentevocht…
Liedje
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.238 Wat is zonder min en wijn
´t fleurig, jeugdig leven?
Alles wat ons lief kan zijn
moeten zij ons geven.
Groten, wilt g´eens vrolijk zijn,
en uw zorg verjagen?
Zoete meisjes, goede wijn,
kunnen u behagen.
Helden, wie de krijg verheugt,
vragen niet naar kransen,
als zij aan de hand der vreugd,
met de meisjes dansen.…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 "jeugdigheid is als een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in…
Blindpraat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 Rode zon mazelt
lichtflitsend door het gebladerte
kreunend door de bovenwind
leunend op jeugdige muziek
zwoel gekruide lucht
trillende neusvleugels
verdwazing alom
synoniem aan de geur
zweet parelt
in het schemerlicht
jij niet schuldig
aan mijn belgedrag
vlijt de hoorn
tussen je dijen
klaarkomend
op het spreekgedeelte
mij de gehoorde…
Axel Geza
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
894 hoog op de poten
elegant in zijn draf
wat hebben wij
van hem genoten
hij is niet meer
Axel Geza ging
en wel terug naar af
in zijn jeugdige jonkheid
zo soepel en ongedwongen
haast springerig van aard
lief, de onhandige staanders
van deze edele Vizsla
waarvan de schoonheid
telkens werd bezongen
na zoveel jaren is hij gegaan…
Haar donker verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 de wind van vroeger
blies met bolle wangen
uit een rond gezicht
nu waait ze
lieflijk langs jouw handen
dwarrelt speels en ongericht
net als het licht
dat sterretjes vonkte
uit ondeugende ogen
jeugdig ongeremd
nu laat je schalks en
ongetemd je lichten schijnen
jij kon kraaien van plezier
een octaafje hoger
dan de kinderen van…
Herfstgezicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ik zag je in
een fladderend
openwaaiende jas
de hoek omgaan
het leek alsof
je schaduw als
een lichte plek
op het trottoir
bleef staan
nog hoorde ik
het tikken van
je hakken in een
geluid dat aan
de muren van
huizen leek te
blijven plakken
jij die frank en vrij
in het jeugdig fris
met lange doel
gerichte passen
straten vulden…
Je gloeide roder
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 ik dacht jou
te smeulen
blies wat haar
uit je gezicht
dat dromen
weerkaatste
die speelden
in de vlammen
van de open haard
je gloeide roder
langs de randen
van de grijze as
vlamde op in
het speels oranje
geel van jeugdig
frivool ontwaken
waarin wij samen
de onrust maakten
die langzaam
ging bruisen in
het rode bloed
waar…
Naschrift van leven
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
383 intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen
blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes
zonder groeven
van ellende…
Bij de dood van een appelboom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.421 De jonge klimster hielp hem ’t leven wat te rekken,
gaf hem een jeugdig aanzien, maar zijn hart ging dood:
haar vrolijke oranje dekte wel zijn kale plekken,
zoog óók de laatste sappen op toen ze ’m omsloot.…
Paradijselijke bogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 gewichtloos
tussen waken
en slapen
wist jouw lach
nog net even
de hemel te raken
krulden
je lippen in
paradijselijke
bogen die
sensueel iets
fijntjes beloofden
oogwimpers
trilden op de
slag van je hart
konen kleurden
jouw jeugdige teint
lichtroze zacht
ik kende de
vele dimensies
die wij moesten
gaan maar jij had
dat…
Als escape
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
525 jij weet
stromen lucht
te laten dromen
als een spelend orkest
in de kleine
bewegingen van je handen
meng je warm en koud tot
contrast dat jeugdig houdt
preluderend en
activerend tot een
atmosferische flow
met hotspots a gogo
horizon verwijdend
zal de impact zijn van
het nieuwe heelal dat
zal stromen naar overal
waar dromen…
Het leven is fantastisch
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
755 Betoverende schoonheid,
jeugdige overmoed.
Het is meer dan leuk,
het is... geweldig!
Het deelt zich aan mij uit.
Zo aanstekelijk!
Is dat genieten van wat voorbij is?
Of, is dat genieten van iets dat niet wil sterven?
De muziek en de beelden,
ze raken me aan.
Ik galm mee.
Het leven is fantastisch…
sferen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 waterkant, aflopend zand
glinsterende watersplinters spatten
door fladderende kwekkende eenden uit
boven de rieten oeverkant
stotende zonnestralen
op een wazig herhalend
transparant trekgordijn
dromerige projectie
op een waarnemersbrein
zwoel is het dampend gras
door regenwater gedoopt
ruikt weer naar jeugdig elan
dat blindelings…
Nobele echo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
533 Er klinkt een nobele echo
van onbezonnen jeugdige adoratie
het idool van de vitale liefde
is als een oude totempaal verzadigd
de zon daalt
in mijmeringen
over het idee
van het diep verbinden
van onze zielen
en het bevredigen
van onze menselijke verlangens
veroorzaakt opwinding
die moeilijk te beschrijven is
omdat liefde ons…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Zoals een kleine druppel de berg verlaat
langzaam maar onomkeerbaar
na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar
vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat
zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag
diepe groeven door de wangen
en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag
slechts in zijn glinstering bewaard.…
Jouw warmte
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
449 het licht
is afgenomen
net als de
schaduwen
van je dromen
je bent eindelijk
de kleine lettertjes
tegen gekomen
die jou vroeger
met angst beloonden
met jeugdige
speelsheid heb
jij die bestreden jn
jouw lach weerklinkt
een vrolijk heden
ondanks mooie
zomers donkeren
de maanden en
doet de tijd zich
steeds meer gelden…
We verkenden stilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 je wist dat je
geroepen was
de lach in je ogen
antwoordde zacht
je stem
nog quasi nonchalant
sprak luchtig maar ik
voelde het trillen van je hand
je lichaamstaal
meegaander dan ik dacht
we pasten wonderwel
de eerste keer dat ik je zag
we verkenden stilte
uit verleden tijd
behoedzaam rakend in
jeugdige nieuwsgierigheid
deelden…
Het huis gaf niemand thuis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 alleman verlaten
stond het huis
weer in zichzelf te praten
zij was vroegtijdig oud
verzakt en buitenissig
de tuin verwilderd grauw
naast de schuur
een rariteitenkabinet
van wat bij afval was gezet
een vage schim
achter een vuil gordijn
kon wel een bewoner zijn
het janken van de hond
dat bij schemering luguber klonk
weerhield het jeugdige…
Tableau van vuur en as
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 adembenemende
extase brachten
het onzichtbare
spel voor het
mediale publiek
begrijp baar
en invoelbaar
zonder scenario
en regisseur
afgespeeld voor
modisch bewusten
die ook de kleinste
mutaties opmerkten
en met passanten in
een lovend applaus
reageerden op het
tableau van vuur en as
vernieuwing en intrige
met vintage als
jeugdig…