inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Stukjes samen

langzaam
zie ik jouw
schaduw verbleken
alsof het contrast
wordt aangetast
door tijd en
onzekerheid

nog sprankelt
je lach en
lichten je ogen
plaatst je teint
haar vitaliteit vol
leven en spirit
in een jeugdig geheel

in een fraaie
acte de préséance
pluk je weer
even de sterren
die je vroeger
hebt gegeven
van het firmament

je draait en zwaait
gelukkig zonder
afscheidsgroet
want we hebben
nog heel veel
heerlijke stukjes
samen van toen tegoed


Zie ook: http://wilmelkerrafels.deds.nl

Schrijver: wil melker, 1 aug. 2021


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4,9 met 100 stemmen aantal keer bekeken 38

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)