360 resultaten.
De dijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ik hak een gat om een gaatje
te vinden, er stroomt water
uit het beton, ik hak erin
tot ik niet meer kan en dan
hak ik verder, een groter gat
in het beton, sorry beste buren
sorry ook voor jullie plafond
maar het lekt en ik kan wel janken
dat ik er mijn vinger niet in kan steken
alles is zo goed geregeld
met buizen en werkende kranen…
BLAUW
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.231 Dan schikt hij de bloempjes met zorg bij elkaar
En vlecht ze tezaam tot een geurige krans;
Die windt hij zijn liefste om het golvende haar,
Als tooi voor de avond bij spel en bij dans.
Wat kleurt bij het blond die violenkrans goed!
Zij hecht hem een tuiltje van blauw aan de hoed.…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 ik wil alleen maar dansen als
een krans van madeliefjes om je hals…
Perspectief
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.124 Maar sluit ze nog niet
mijn ogen, de kraan, sleutel
misschien past ze
dus sluit ze nog niet.…
Oude jeugd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.721 Mama, je haren worden grijs
ze krullen golvend in een dans
bekronen met hun zilv’ren krans
je lief gezicht als een ereprijs
Je ogen kijken door beslagen ijs
doch het staren krijgt geen kans
het vuur te doven in hun glans
dus schitteren ze zichtbaar wijs
je vele rimpels worden oud
ze plooien zich in diepe rust
moe van wat je hebt aanschouwd…
De gordel van rozen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.740 Daar waar ‘k blij word van een
bloemenhulde is deze krans me
een doorn in het oog,
pijnlijk strompel ik door het leven,
geteisterd door gordelroos.
Dus geen bloemen in een vaas,
geen trotse pracht geschakeerd
in vazen
maar mijn ganse lijf met rode
vlekken en vurige blazen.…
11 maart ~Wereld loodgietersdag~
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 U heeft er dan nog nooit bij stilgestaan
hoe u moet leven zonder de WC
of erger nog, geen water uit de kraan,
nee dat valt om de dooie dood niet mee.
Al lijkt het niet zo’n hooggeplaatste baan
toch is dat een compleet verkeerd idee.…
Tuinieren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
510 Zijn strak getrimde groen gazon
Is vrij van kruid en vreemde kleur
Geen Madelief verspreidt er geur
’t Is maagdelijker dan een non
Maar gister in de morgenstond
-Hij zou net aan het sproeien gaan
De tuinslang hing al aan de kraan-
Lag daar die hoop met zwarte grond
En dat werd niet getolereerd
Dus zette hij een mollentang
In ‘t midden…
Woordenglans
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
729 op
een onzichtbaar koord
het is kiezen
tussen waarheid
en schemering
uitzicht
en behoudzucht
tussen zwijgen
of deinen in vogelvlucht
daarbij speelt
het gemoed ook een rol en
zal op een onvoorspelbaar
moment mede bepalen:
zijn alle woorden
hard of zoet
levendig of doods
èn weet ik
de verzameling
te rijgen tot een
een krans…
Verse or worse?
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.841 Druppelende kranen?
-----------------------------------
Uit: 'Fijn dat u luistert', 2014.…
Levensvragen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zijn we als oceanisch water,
dat we hoogstpersoonlijk dwingen,
om te druppelen uit een kraan?
Zijn levensfilms projecties,
op ons tijdloos witte doek?
Is ons leven openheid,
dat niet geboren worden kan?
Niet vergaan?…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 De hemel kent helaas geen kranen.
Niets dat het stromen stoppen doet.
Nodig evenwicht lijkt ver te zoeken.
Veel en weinig, overdaad en tekort.
Besef is onhandig, niet economisch.
Hoop is techniek gericht, nog even.
Dat alles een einde kent, denkt men.
Wellicht is dit ontleend aan de natuur.
Ja, gewis komen levens bij een punt.…
Prullen, of...
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
531 Ik pas op,
op de kat
in Maassluis
Ik kijk uit de metro
op kranen,
‘k zag Futureland en de silo’s
containers vooral, sleepboten
‘k moet aan de Aldi‘s denken,
de Lidl’s, Kruidvaten, Etossen,
Ikea’s, Actions, meubel paleizen
Aan wapens wil ik niet denken
ook niet aan drugs
Aan granen liever,
maar velden genoeg in dit land
Misschien…
Weggedaan
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.488 Kilometers polder weg
kapotgemaakt
kapot gegaan
nergens nog een koe of schaap
een trekker in de wei
hooi dat ligt te drogen in het gras
geen boer die op zijn klompen gaat
alleen een gore plas
die steigers spiegelt en een kraan
het groen hebben ze weggedaan
vernielzucht schrijft de dichter blij
dat hij de woorden vond
die recht…
100 meter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.890 het koningsnummer in Athene
is de honderd meter hardlopen
of moet het toch het honderd
meter hardlopen zijn Gatlin
wint en gaat compleet uit zijn dak
weet niet meer waar hij is
dwaalt verdwaasd rond gekleed
in sterren en strepen en krans
de commentator ziet een ander
winnend over de streep gaan
hij herstelt zijn fout keurig
bejubelt ook…
De kamer
gedicht
3.0 met 47 stemmen
13.461 Beneden lekt een
kraan, tikt de tijd en bloeien de rozen.
------------------------------------------
uit: 'Met onze handen ernaast', 2005.…
Ik ben geen mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Het schamen voor gedrag van soortgenoten
Pijn ervaren anderen aangedaan
Verdriet voelen te zijn verstoten
Zo talrijk alleen staan
Het niet verspillen van water uit de kraan
Het kruipen door ingebeelde goten
Het restje ziel wordt afgestoten
Thuisloos zal het beter gaan
Gevangen in mijn eigen vrijheid
De schaduw houdt me uit het licht
Waarheid…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 De kale bomen vegen traag
langs de hemel, vastgehecht
aan een landweg, met een
paar huizen, versterkt
door een kerk, waarvan
de duldende torenspits
prikt naar rafelige wolken,
hoog ontvlamt het uurwerk
als een gouden krans.…
Goede wijn behoeft geen krans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 Ik erger me mateloos hoe vermeende vinologen hun wijnen aanprijzen en er smaken of toetsen in terugvinden van viooltjes, bessen, aardbeien, karamel, noten, truffels en eikenhout … Mogelijk zitten er zelfs druiven in.
Ik haat die taal van wijze vinologen:
Die wijn smaakt naar noot, truffel, rode bes …
Dan denk ik: God, wat zit er in zo’n…
Dit huis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.562 Ik rook weer m'n sigaret, hier
De lampen branden er weer, hier
In mijn huis
Op papier
Mijn huis
Ik woon weer net als jij
Alleen
In een stukje wereld van mij
Van steen
Met lucht er tussen
Die alleen ik adem
Nu alleen ik adem
En water om te blussen
De dorst en het vuur
Tussen elke muur
Toen
Toen konden we het nog doen
Zonder kraan…
Sprietjes gras met druppels water op het groen
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.094 Luister toch naar mij…”
Slechts mijn mooie herinneringen houd ik voor me, zodat ik hem niet zie
Rode blaadjes zie ik, in een krans van vijf
Witte kiezelsteentjes in de donkere aarde
Sprietjes gras met druppels water op het groen
Lelies in het water met witte kroontjes op hun stelen
Hier zoek ik wat ik wil…
Wij dansen mijn droom uit .....
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.544 Blote voeten op het gras
jouw handen in de mijne
vanuit het duister naar het licht
dansen wij mijn droom uit
langs het pad naar samen
in het veld van tederheid
vinden onze handen
de vochtige bodem
van verloren eenzaamheid
op het pad naar samen
lachend wandelt zij mee
geplukte bloemen worden
door ons gevlochten en
als een krans verbonden…
Kauw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
608 hier begint het
waar het nooit eindigt
hoog op een berg werden zij
wij
wakker
o geef maar die krans
die kroon
die lach
waar ik woon
langs gele velden vaak
verdwaald
mislukt
herhaald
herkauwd
opnieuw
voor eeuwig dragen wij hun mee
de toekomst zegt ja
de zee weent
ok
wij gaan wel
mee
kijken met adelaarsogen in de diepte
wie verdiept…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis een vesting in de rug
mijn bergkasteel en alles was afgerond
tot op het punt van veel is niet genoeg
het water uit de kraan…
~De Volle Borsten~
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
656 In café ~De Volle Borsten~
bruist het bier gul uit de kraan,
niemand komt er droog te staan,
nimmer zul je er verdorsten.
In café ~De Volle Borsten~
strijkt de waard met zwier zijn spaan;
in een geur van gistend graan
is hij keizer aller vorsten.…
Levensbad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
450 Dan draai ik de kraan weer open.
Dan zie ik het leven stromen.
Dan voel ik me als een vis.
Weer schrijf ik gedichten,
gekleed in het kostuum,
dat ook Adam droeg.
De dichter ligt te genieten,
in het dagelijkse bad,
dat leven heet.…
Het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
336 Ik draai me om in de branding
en kijk terug de wereld in
Op de grens spelen kinderen
Achter de duinen draait een kraan
temidden van waaiende plannen
door straten vol verkeer
van goed- en kwaad-
schikse resultaten, en ondergronds
voert het riool de emoties af
De kinderen joelen regen
hun bui spat mij nat en slaat
luchtbellen uit het water…
Stad en land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
154 Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft geen krans of ernstig woord.
In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
283 Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft geen krans of ernstig woord.
In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
Zwarte roos .....
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.277 een prachtig gezicht
de blaadjes als fluweel
vloeien over in elkaar
geven een bepaalde warmte
al klinkt zwart erg zwaar
De combinatie met een
witte roos als contrast
heeft mij verwonderd
Bij mijn afscheid van
het aardse wil ik
geen bloemen noch krans
Dit boeket verbloemd
misschien mijn angst
voor mijn verscheiden
wit voor geboorte…