425 resultaten.
Wijsheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Nu kras ik,
armer dan de armsten, in de basten van
bomen mijn roemloze klachten in de natte
modder van verpauperde dromen.
Ik ben toch niet mislukt omdat ik Vondel
niet overtref of niet eens evenaar, nee,
het is welletjes geweest, ik gooi mijn
woorden met liefde als boomerangs terug
naar de Bronnen.…
De derde eenzaamheid
gedicht
2.5 met 47 stemmen
9.995 Boven mij rusten de anderen, de avonden
Die zich met afgetrapte schoenen in mijn ziel
Planten en modder doen opspatten uit de voren
Van mijn melancholie.…
IK ben een arme man
gedicht
2.8 met 57 stemmen
13.417 Ik haal
dat is mij opgedragen
met emmers
water uit de regenput
en voel mij schuldig
omdat ik modder
op de bodem zie.
En zo begint de dag
nog voor het kwaad ontwaakt is.
Een hand voor mij
is witter dan een bloem
en het is waar dat woorden
mij vreesachtig maken.
Ik leef zo.
Ik ben zo.…
Haas
gedicht
2.5 met 25 stemmen
8.660 Het veld was modder. Ik meed de wegen.
Regen waste het avondlicht schoon.
Prikkeldraad aan de rand sloot te hoog
om de verte tegen te spreken.
Ik had zoveel jeugd bij te benen,
angst stuwde op in mijn bloed,
kreeg snelheid, werd overmoed.
De wind hield zijn honden geketend.…
Kleine man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
889 Een kleine man
Met grote dromen
Zijn blonde lokken
Waaien vrolijk in de zon
Dapper stappen zijn voeten
Door plassen en modder
Heldhaftig doorsta
Jij stormen en de wind
Met vriendjes op pad
Kleine knuistjes
Pakken ongeduldig
Blaadjes, stenen en takjes
Jij kleine man
Met je grote dromen
Verstop ze in je rugzak
en neem ze mee op jouw…
Lucebert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
657 bagger modder klonterkoek
ik ben niet meer dan een
druppel levend water uit
het boek der boeken
het woord de levende bron
de vurige tong
geniaal muzikaal
de dichter torenhoog
op ‘t zwarte paard
spuugt zijn gramschap
over de joodse
sjacherige zwetsaard
en het zuur is ook
voor de zwarte jazzcultuur
degene
weerloos en van
waarde…
De sprong
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
570 Als de grond drassig is
van tranen
spring ik over de plas
Er spat nog modder op
Ik veeg het af
en loop door in ferme pas
Als de grond droog
van zonnestralen
verharding geeft op paden
houd ik in
om stil te staan
me te beraden
hoe in hemelsnaam die sprong
zo licht, zo soepel
genomen leek
Omdat ik niet ontweek?…
Verder hogerop
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
377 zacht krult
je lach tegen de
oevers van de beek
waar golfjes plezier
murmelen
in schuimend
omslaan vertellen ze
je tenen van de
chaos en woestheid
verder hogerop
waar modder het
water ondoorzichtig
maakt met zijn
vernielende niets
ontziende kracht
hier is het kolken
bedaard en drijven
restanten uit de
puinhopen in hoge
gevaartes…
Subterranean blues
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
491 De vraag die onderligt voor archeologen:
Wie heeft die explosieven daar gelegd
Die uit de modder werden opgedregd
Was het dat ene neefje van Mancini
Die tegen Hitler vocht en
Mussolini
Wie heeft z'n hele leven lang gelogen?…
Daar is de nacht gestrand, zeg je
gedicht
4.0 met 1 stemmen
88 Zijn afdrukken
strooien nagels in de modder.
Wat ik niet mag weten, is dat je je in slaap
hebt gehuild. Je wrijft een korreltje
weg. Het rolde naar je toe.
Je tranen zijn gestold, maar jou nog niet moe.
----------------------------------------------
uit: Echt zo (PoëzieCentrum, 2026)…
Gas, water en licht
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
769 Een nutsbedrijf dat in mijn buurt ging spitten
Trok in een gasbuis onbedoeld een gat
Waardoor een modderstroom vrij toegang had
En velen lang zonder warm water zitten
Allicht heb ik de dader niet verguisd
Want ik was net een dag ervoor verhuisd…
Regenringen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
2.122 Opgekropte modder spuit uit mijn lijf
ik moet hier weg, ik moet ontvluchten
ras mijn vege lichaam luchten
anders wordt ik koud en stijf
Ring na ring
etend ploeg ik nieuwe gangen
steeds dichter naar het oppervlak
ik voel het fibrerende tikketak
van de neerslag die me wil bevangen
Kronkelend verlaat ik het aardse rijk
slingerend denk ik…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat…
Dicht over de tong
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
772 vurig likt de nacht
dichte duisternis bloot
dorstig en hunkerend
naar schone handen
violen klagen de modder aan
die langs veel mouwen druipt
duisterval laat zijn sporen na
op blondgeverfde traptreden
de snerende klanken
glijden langs de leuningen
naar beneden en eindigen
in een weerspannige schoot
er is geen weg terug
al krijsen…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen…
Nowa Wies - Komancza
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 stijl omhoog
langs glimmende beuken
gaat mijn hart
hevig tekeer
onverstaanbare woorden
te druk met mezelf
haar teken gemist
vier bolle ogen
zien mij
vanuit een plasje
in de modder
vele kilometers
gekleurde veldboeketten
slechts het geluid
van een zakdoek
dwarrelend
uit een raam
een blauwe libelle
kust een bord
dat waarschuwt…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Er zijn regenbuien
die modder gebruiken
omdat het ijs is verdampt.
Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop, de beloofde welving.
IJverig breekt de bloem door haar strengen!…
verleiding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 stil tevreden luister ik
naar de verleiding
die vanaf de waterkant
mij de zomer kondigt
als vanuit vijvers en poelen
in de zwoelte van mei
de boerennachtegaal
in kwakende bende
groen en onbemind
het alles is liefde zingt
stil tevreden geniet ik
de aanloop tot paring
die vanuit modder en kroos
uit opgeblazen kaken
van babbelende vrijersvoeten…
Sprankelende ijlte
netgedicht
5.0 met 137 stemmen
526 ik heb
me vergist
in het wad
zijn zuigende
modder in een
te grote stap
laag hangende
koude mist dat
het zonlicht
voor even vergat
wij spraken
onze glinsterende
woorden met het
vloeibare van water
een sprankelende
ijlte die brak net
als het water was in
twee componenten
momenten in
leven en dood
een symbiose
die zij zelf…
Heiloo Sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
885 Ik liep waar Willibrordus liep
Heilooërbos
Modder, mos
Een put zo diep
Zo lang geleden
Lang voor de Staten en de Steden
Naast waar Willibrordus sliep
Heiloo vandaag
Met heel veel bomen
Om te zagen
Tijdens dromen
Waar hier de mensen wonen graag
Heiloo met Witte Kerk
Zo oud en sterk
Ouder dan Den Haag
-------------------------------…
De weg terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.500 In de zacht zuigende modder
lig jij lig ik
omarmd door de troostende
ranken van een waterplant.
Opnieuw gooi ik een steen
- zag jij hoe sterk ik was? -
minder verder zinkt hij
doelloos naar de bodem.
De brandnetels wijken niet meer
bijten brutaal naar mijn benen
machteloos en verdort kijken
de gouden bloemen toe.…
Volwassenheid
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.190 Ik zoek je
Een kreun over m’n lippen,
Ik ben je naam kwijt
Toch was je één van mij
Gravend in de modder
Van wat was
Kom ik alles tegen
Behalve jou
Uitgelachen door mezelf
Heb je niet nodig
Maar zorg overmeestert
Elke flinter ratio
Een vloek geeft even kracht
De donkere spelonken
Van m’n geest
Staan op een kier
Dan als ik op…
Reminiscentie
gedicht
2.7 met 21 stemmen
22.084 Grijsheid, waarin we soms ontwaken,
modder en mist, en brand en as,
niets kon haar warm vertrouwen raken...
'Haar latend, zuiver, lijk zij was.'
--------------------------------------
uit: 'Het geheim dat ik draag', 1998.…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind, slaakten we kreten
droegen dan dat samenzijnhart
terug naar het slib, de modder…
KARAKTERTREKJES
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.034 Dat zijn die vervelende trekjes van jou
waar ik helemaal niet van hou
ik ben er mooi klaar mee
en houd er mee op
het gaat gonzen in mijn kop
steeds maar weer dat doorgedrijf
ik schud die modder van mijn lijf
en ga in vrijheid weg
liever gezegd ik neem de benen
ik weet nog niet waar henen
mijn keuze is hoop ik nu wel goed
ineens kreeg…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 We lagen
in het bed van modder en gras
op de bodem van de zee.
Aan de hemel
bijna volgelopen met inkt
zagen we de maan
die op een volmaakt Turks kromzwaard leek.
Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.…
volwassenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.405 waar je 's nachts met wat geluk de
wemeling van een snelweg hoort verdampen
waar je moeder, die met haar poten
in de modder staat, je terugjaagt naar het leven,
omdat je, zoals ze me toefluistert,
nergens beter bent.
------------------------------------
uit: 'Omdat ik ziek werd', 2008.
*) wemeling: het krioelen…
De vijver bewaart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 De vijver sluit zich af
in een week een laag van
twintig centimeter ijs
Het water wiegt stil
het ingeslapen leven
dekt zorgzaam wat kikkers toe
diep in de modder weggekropen
Tussen jouw borsten en billen
ontdek ik sporen van nieuw leven
geknakt, geplet door luchtigheid
scheppen dat is ernstig leven
vlees en wil in evenwicht
even zwak,…
Toiletboek
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 Een beetje wat Baudelaire bedoelde
om van modder goud te maken. Vaak
plet ik er zilvervisjes, kakkerlakken
en verdwaalde wolfsspinnen. Maar mijn
telepathie met Yvonne slaat alles.…
Worsteling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
526 Zo ploeg je voort in wind en regen
door restanten van oude wervelstormen
die zich willen laten horen en voelen
zuigende modder waar doorheen je worstelt
het vertraagt en houdt je steeds weer vast
immer bang voor scherpe punten en de pijn
die je met kwetsbare blote voeten riskeert
zacht zand op een makkelijk pad
onder een verwarmende zon…