454 resultaten.
Vallend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 merkwaardig toch
hoe mensen zich gedragen
als zij zomaar stenen rapen
vergelijken vormen
grote en structuren in een
bijzonder diepgaand turen
verbazen zich om lijnen
die een onnavolgbaar
patroon laten verschijnen
zij zijn vergeten
dat de steen hen wenkte om
aandacht aan hem te schenken
hij focust al van verre
met kleur en vallend…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
Verzengende hel
netgedicht
3.6 met 34 stemmen
542 ik zag je
streepjes helder
zonlicht vlechten
afhechten met
pluisjes tijd
die glinsterend
in warme lucht
kou waren ontvlucht
nog was er
geen patroon van
licht en schaduw
in jouw droom
te ontdekken de
realisatie leek zich
aan de werkelijkheid
te willen onttrekken
maar onder
jouw vingers
speelden wit
en zwart hun
eigenwijze…
All about Eve, dans van licht en schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
375 zij zagen het meteen:
er is iets met Eva
een gloed die op het
gezichtje schemerde
een ongeneeslijk lachje dat
niet van wijken wilde weten
ogen die schitterden
als zonlicht niet gefilterd
door schaduw zo legde zij
haar glimlach bloot zo
sneed haar lach het ijs door
om het lekker te laten smelten
vloeibare liefde ongefilterd
recht…
uit rafels van mijn leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
798 ik adem je uit
maar in het zachte
geluid weet ik dat
jij bent gebleven
je voelt als
mijn geweten
steels tastend
onderhuids
daar weef je
de draden in
de kleur van
jouw patroon
uit rafels van
mijn leven die ik
je in vertrouwen
heb gegeven
jij vormt
en toekomst
zo het heden
uit de lucht van
het verleden
ik adem je weer in…
Kameleon
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.604 spelen met de klanken
ongeweven patronen laken
hier iets dikker, daar juist slanker
stellig nooit echt klaar te maken
proeven van een zoete wijn
rood als diepgeworteld zijn
zoeken naar dat eeuwig raak
schrijft de pen, ontpopt
een weg langs uren vermaak
daar schuilt de kameleon
rood als, fruitig als, giftig als
stil verlangen…
Feestfles
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
722 Uit prachtig batik knipt je moeder
een sierlijk rank patroon
een strikje en een beetje poeder
maken jou mooi tot haar icoon
uit een feestfles schiet een kurk
tot ver over het water
je draagt de kleuren van haar jurk
als levensles voor later
je drinkt tot in de kleine uren
en verliest stilaan de greep
dat je dit eens moest bezuren
lezen…
je geld of...
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.166 ik zie opnieuw de bloemen groeien
plastieken stapels liefde
voor een leven veel te kort
om nu reeds weg
grijze vegen door het patroon
recht op recht, de tegels hullen zich
quenast in donkerbruin
zo gewonnen, snel geronnen
leven weggevloeid
dit is geen grijns, mijn vriend
maar het laatste staal
voor jou speciaal gevat
in mijn koude hand…
Met franjes in oranje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 het gaas gespannen
grofmazig voor
de dikke wol
die we samen sponnen
ieder in een eigen kleur
aan het patroon begonnen
jij geel en bruin
ik groen en blauw met lussen
namen we het niet zo nauw
samen hebben we
het afgekant versierd
met franjes in oranje
ons eerst tapijt nog zijn
de kleuren niet vervaagd verkeerde
lussen hebben…
leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
844 Als we erbij willen komen,
zullen we eerst die erfenis aan duigen moeten gooien
van patronen en onbewuste staat.
Te laat....?
Bij de volgende slag, speelt het carillon
of de stille trom…
Onverwachte werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de onverwachte
werkelijkheid
krijgt vorm
verwachtingen voorbij
een orkaan en slechts nog stukjes
overgebleven oude patronen
het voelt grenzeloos
om opnieuw te bouwen
gevestigde dromen
elke steen
heeft houvast
en fundament
er gaan deuren open
er gaan deuren dicht
niets ontkent
niets vermeden
het is heden
het verleden
blijft…
Beroepsgrimassen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 ik zie
hoe snel
beroeps
grimassen
passen op
nieuwkomers-
gezichten
waar lente
jong en
onbedorven
binnenstuift
mee eet uit
de ruif die vlot
geserveerd is
zo veranderen
specifiek
kenmerkende
trekjes in een
algemeen
herkenbaar
patroon
want het
jeugd repertoire
smijt met energie
in een snel give
en go terwijl in de
praktijk…
Rapunzel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
382 De hoed die de scheiding
der wegen
alsmede de niet meer
te lokaliseren
middenberm tegen zure regen beschermen moet
de mycologische sporenuitval
de alles in één klap verwoestende
aan het zicht onttrokken rapunzelklokken
is de paddenstoel,
het noodzakelijk kwaad
als beschermheer, patron
tegen wat zich voltrok
als salomonsoordeel…
Haar mozaïek
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
675 zij legt
geen steen
haar mozaïek
is transparant
zij kleurt het glas
in samen kijken
danst sprankelend in
licht zonder enig vergelijken
daar waar wij zwoegen
steeds de fundamenten voegen
hecht zij haar geur en droogt
haar kleuren in een warme zon
jij bent het licht
nooit zijn jouw patronen
ooit gezwicht voor dwang
jij transparant…
Dementie 2
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.757 Gevangen in een drang
met wederkerende patronen
gaat zij haar eigen gang;
draait het geheugen doelloos rond
en blijft zij zich voortdurend klonen
Als nieuw blijkt oud te zijn
en er geen werkelijkheid meer is;
anders dan herhaling van het oude weten,
maakt zij haar tomeloze val van het vergeten
die haar doet landen in verbrokkelend geheugen…
Pas de deux
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 wij tellen geen passen
maar zweven
in elkaar alles geven
positie van voeten
en stijl van bewegen
kiezen wij uit samen leven
het vaste patroon
is ons te gewoon
dus schonen we grenzen
geven de pas de deux
alle ruimte en plezier
dansen onze eenheid hier
als god en godin
betreden wij andere dimensies
glijden gelukzalig de hemel in…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 weer vlaagt
wind ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind…
spiksplinters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 zacht strijken vingers langs
het ruwe hout dat oud
nog mooier is, dan toen
het leeft
onder mijn schoen verbergt
zich stof en grof verdeelt
wat zand patronen, in mijn hand
het geeft
een aardig beeld van ooit
waarin er werd geleefd en
ik
ook nooit iets vroeg
maar alle kruizen droeg
van wieg, tot aan vandaag
de vraag is
tot wanneer…
Toet-Ank-Amon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 farao die Aton,
de zonnegod,
behaagt:
op het paneel
aan de achterzijde
van de sarcofaag
zit zijn opvolger
en schoonzoon
Toet-Ank-Amon
gezeten op de troon
de goddelijke koning
door zijn vrouw gezalfd,
elk op het hoofd een kroon
een zweem van ingetogen
tederheid doorbreekt
van emotieloze
faraoportretten
het stug patroon…
Zandpendel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
164 Op dragende tonen trekt
de stoffelijke wereld uit een fles
die scheef aan zijn navelstreng hangt
en leegloopt over de blauwe mat
van het bewustzijn
van iedereen die erbij is
in sierlijke lussen een spoor -
een pendelende gedachte
Er schijnt steeds meer licht
door de fles en de wind
in onze zintuigen
wist de patronen uit
die we herhaald…
Rue Georges Thone
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
260 Op een
heldere dag tekenen
je gordijnen patronen
op de muur tegenover.
Het mooist is het in de
zomer bij een zachte
bries. Je keukenkasten
geuren nog altijd naar
kaneel en muskaatnoot.
In een hoek van je salon
de contouren van wat
ooit een fotokader was.…
dat vlechten hechten was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
764 de matjes die we vlechten
met draadjes van elkaar
de kleuren die wij kiezen,
ze zijn nog lang niet klaar
het patroon in onze ogen
is een harmonie van twee
we vlechten aan de toekomst
nemen zo verleden mee
wat draadjes zijn gevallen
verkleurd nog niet gebruikt
deeltjes uit ons leven
een kans misschien verbruid
die draadjes zijn herinnering…
Woorden buitelen als stenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.085 Woorden buitelen als stenen
over mekaar en door de ruimte
en maken patronen als late luchten in november
die kleurrijk kunnen zijn maar ook zo grijs.…
Tijdverdrijf
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
867 O leven zo bijzonder
somber voorbeschikt
dagelijks gedonder
je hebt mij in gelikt
nu mijd ik je patronen
loop niet langer vast
wou jij dat ik zou wonen
heb ik jou verast
ik verdrijf je leven
als tijdelijk verblijf
rijm wil ruimte geven
geen binding met dit lijf
jij kunt niet bevangen
je dood is mij geen grens
ik zal vrijheid langen…
Straatzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Mens denk eens na, aan de passie,
het inlevingsvermogen waarin patronen
van straten met gebalde vuisten heersen.
Het vertekent ’t beeld van het zien,
het is absurd abstract bijna alles
maar net niet in één gevat.…
Noem het geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De wereld is verdeeld
maar ik leerde de stukjes
samen te binden
tot patronen, en toch
zag ik steeds meer verschillen
dus zocht ik naar verbinding
in godsdienst en de Ene
ziel van de mensen
waarin je geloven moet
omdat ze niet te zien is
in de verdeelde wereld
waarin ik overlevend leef en
de ander een vreemde…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden lijst
ons grijs en mauve in de ogen kijken...…
Same old blues
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
781 Ze zei: 'Hier scheiden onze wegen'
ik was een weeffout in haar patroon
verder had ik nog meer gebreken
mijn mondharp had geen halve toon.…
Grondtonen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.059 In willekeurige patronen
vallen flarden van gedachten samen
alwaar moleculen samensmeltend
hun verbond bekronen.
Grondtonen kleuren het leven,
stemmen de mens mild
zodat zij eensgezindheid
een gezicht hebben gegeven.
Gedreven op schrift gesteld,
een gevoel gevangen
gevat in klinkend woord
vanuit het hart verteld.…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…