332 resultaten.
Duizend naakte bloesems 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Tijd, opening, pijn, reflectie,
Het staat en het loopt, en
Het beweegt, naar, van,
Ongeveer, loopt het op zijn
Einde, ik was naderende
(Om mijzelf te zien verschijnen.)
Lig ik, hoor ik mijn oor,
Proef ik mijn lip,
Het hart loopt over
En het oor raakt niet vervuld.…
Achilles' pijl
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
589 de powertower die een halve mijl
door 't zwarte goud het luchtruim heeft gekozen
staat ongenaakbaar als achilles' pijl
al zinderend te trillen in de vlakte
van het onneembaar muuromzoomde troje
een mini-universum op het zand
reflectie van het oude babylon
na drieëndertig eeuwen weer herrezen
millennial van puur titanium
het middenoosten…
Cirkels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
372 jij die beweert dat de wil een ziekte is
je hebt het leven niet begrepen
ook ik lijd aan nogal wat waan-ideeën
zoals bijvoorbeeld
dat zeldzaam en uitzonderlijk hetzelfde zijn
en coherentie een deugd is
ik wil het allemaal
de rust en extase
reflectie en beweging
het geld en evenwicht
de nacht en de dag
verzaken en omarmen
ik wil het…
Engel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.245 Toch is de reflectie te hard
om niet te zien te dromen.
Ik stotter nog voor ik spreek, geen fluister rekt
mijn gedachten en val machteloos in stilte neer.
Toch is er iets dat raakt, de mysterie in haar ogen,
de kleur van emotie, lange haren die als een waterval
rond haar gezicht draperen. Ik zwijg.
Woorden zijn overbodig.…
afgeleide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 we waren elk een reflectie
ingebonden, verdonkeremaand
samen weken we af van
gangbare vergezichten
in de verte nog niet
zodat het leek of niemand bewoog
bij dit schijnsel bleef ieder
voor zich, elkaar wanende
daar speelden we nog verstoppertje
zonder te vinden
alleen en geleidelijk verdwenen
met cement
tussen muurstenen
de…
de dichter en de erudiet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
695 Ziedende reflectie!
Schijnwerperlicht ontbloot hun denken:
de ene moet z'n kennis kwijt,
de ander zoekt naar eenvoud.
Hetgeen op voorhand niet rijmt.
Beiden beginnen hevig te vitten...
Blaségevoel, arrogantiekramp,
zelfdunk als een speer -
krijtwitte zwaveldamp kromt hun gezichten!…
Sevilla!
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
947 Het park van Maria Luisa
zindert levendig
onder de reflectie
van de gouden toren.
Talloze terrassen vol
rode parasollen,
ademen aroma´s van tapas,
lichte wijnen en vertier.
Orkestrivier!
Wervelende armen
dirigeren een denkbeeldige barbier
op de Puente de San Telmo.
Sevilla!…
Het zwarte innerlijk
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
758 Duisternis betreden
Op eigen initiatief
De werkelijkheid verlaten
Zonder de terugweg te markeren
Voortgedreven door angst
Dalen we dieper af
Tot we daar aankomen
Bij de poel van zwart
Een glimp van reflectie
Laat daar onze zonden zien
Verdriet en ontroostbaarheid
Dringen door tot onze geest
De pijn die we voelen
Ondraagbaar en kil…
ik ben simpel zoekgeraakt
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
796 waarom laat ik mijzelf uitgeleide doen
en verdwaal in late straten,
die verworden is tot een beproeving
in iedere ruit staat een vervormd iemand
te zoeken naar zijn huis
de brievenbus is een roestig verleden
ik ben mijzelf verloren
in de reflectie van pure regen
voortdurend val ik langs mij heen
mogelijkerwijs heeft de wind mij veroverd…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…
Reizen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Haar weerkaatsing reist door mijn brein
als een reflectie voor mijn gedrag
dat is haar souvenir wat gaat als een jojo.
Zweven zonder vleugels als in mijn droom
geïllustreerd verpakt door de nacht
gestrikt door de stilte voor de storm.…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Consequent spiegel je vertraagd het afgelopen jaar
iedere minuut vervaagt als reflectie in een seconde
hoe herinneringen gekleurd stralen in een droom
nu de grote wijzer jouw verhaal als een echo wegtikt.…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel mijn nukken
Breken mijn ziel in duizend stukken
Als een spiegel zonder reflectie…
boemerangbeleid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 als heuse boemerang
keren problemen terug
is onze zorg voor jeugd
gedachte oplossingen
halfbakken en verkeerd
verergeren hen het leed
de voornemens stranden
in eigen belang en geld
die de reflectie hinderen
de eerlijke waarheid is
dat wens en compromis
ons doormodderen laten
een oplossing is er niet
die alles altijd en overal…
Stilte na de storm
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
686 verlaten ruimte, gebroken spiegel
rode lippenstift, oorbellen ernaast
spoor van vers bloed en tranen
vergeten uit te wissen in alle haast
omver gelopen stoelen, horen als
verlamd de akelige stilte aan
zo snel mogelijk weg van hier
is er de laatste ogenblik gedacht
verlaten ruimte, ongezien geweld
reflectie van vernietigende woede
- maar…
SPOOR EN TIJD!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 De tijd tikt door
tik tak
onvermoeibaar door
tik tak
de tijd kent geen
stilstaan, vertraging of uitval
tik tak
de tijd kent noch
historische reflectie, noch voortschrijdend inzicht
tik tak
de tijd laat geen seconde verliezen
tik tak
de tijd gaat altijd met de tijd mee
tik tak
de tijd altijd op tijd
tik tak
NU HET SPOOR NOG!…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 In de reflectie van het schemerdonker
verscheen er niets - alleen zijn geestesoog
dat schouwde in het donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros…
Achteruit
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.098 Kijkend,
over de schouder,
zie ik m'n wereld
door een lens
van traanvocht heen.
Vechtend,
tegen spoed
wil ik vertragen
om even stil te staan,
ik alleen.
Traag,
m'n hoofd
terug draaiend
richt mijn blik zich
voor me uit.
De toekomst
vangend
in 't verleden
loop ik achterwaarts
vooruit.…
Berusting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 Het hart is leeg.
Het gevoel verschuilt zich
achter de rietzoom
van een oeverloze vijver
waarvan het oppervlak
even accentloos is
als de weerspiegelde lucht.
Niets verraadt enige emotie
anders dan de kilheid
van een ingetreden winter.
En vanuit het gevoelloos zijn
treedt een rust naar voren
die de verlatenheid
van het landschap…
Perfectie
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.184 Doe regelmatig water bij de wijn,
en gun jezelf eens tijd voor wat reflectie.
Perfectie is echt helemaal niet nodig.
Het is genoeg om goed genoeg te zijn,
en alles méér dan dat is overbodig.…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 Een koele bries
breekt de reflecties
van ruïnes op het water.
Lelies dansen,
statig en bedachtzaam,
als droegen ze as in hun kelken.
In een onzichtbare verte
bedekken zware wolken
als oogleden de bloeddoorlopen zon.
Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…
Stukjes zelfspot
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
431 het was altijd
frappant hoe
haar lach
opening gaf
aan gedachten
ze de vrijheid
liet zich te uiten
op alle gebied
tegendraads
zonder beperking
waar haken en
ogen verschenen
was men geneigd
stemverheffend
gelijk te claimen
dan parelde
haar lach de
agressie kapot
met vileine
stukjes zelfspot…
Staar
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
938 Het water slaapt
met glazig geopende ogen,
in het riet hangen
als groene tranen
wat gloeiwormpjes.
De bleke pupil
van de maan vervormt
wanneer een vis plotseling
opduikt en weer verdwijnt
met een plons.…
Perspectief van vrijheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
556 in het zwart
dat ik de muren gaf
zat de dief van
mijn perspectief
hij reflecteerde
geen oeverloze mantra’s
waarop ik vroeger al
mijn hoop had gezet
in eindeloos herhalen
dacht ik de toekomst
te bepalen door rustig
mijn eigen weg te gaan
maar stilte kwam
oorverdovend binnen
met een carrousel van
ongekende mogelijkheden
ik heb…
Schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 ik heb me
zolang als
ik leef altijd
veilig gevoeld
als mijn schaduw
maar bij mij bleef
omdat hij aardig
op mij leek
ook al waren
de proporties
door lichtval
en spiegeling
niet altijd mijn
werkelijkheid
toch kijk ik nu
wat vaker om
als ik het
snel doe dan
lacht hij erom
tenminste dat
zie ik of denk
ik te zien het
blijft af en…
Hun zelfbeeld
netgedicht
4.3 met 109 stemmen
476 ik heb de
spiegelbeelden
vaak weg moeten
dragen na
eenmalig gebruik
soms barstte het
evenbeeld in
luide snikken uit
wat reflecteerde
toonde het ver
boven zijn stand
geleefde lijf
waarvan het
gezwollen gezicht
het visitekaartje
was van grote ik
waarheid heeft
altijd pijn gedaan
in verontschuldiging
gingen velen weg
omdat zij…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.449 Weer die ogen
Die lege ogen die me aanstaren
Angstig en bedroefd
Op zoek naar iets
Maar wat
Elke beweging volgend
Gereed om te vluchten
Ik ga dichterbij
En de ogen blijven me aankijken
Diep in me ziel
De ogen begrijpen me
Weten hoe ik me voel
Ze willen me helpen
Maar hoe
De ogen kijken me nog steeds aan
Wanhopig zoekend naar een antwoord…
Mensdom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Oneffenheden aan de buitenkant
als waas over het goede innerlijk
of de schone schijn als dekmantel
van dat wat zich niet laat zien
of als machtige boom zijn lijnen in
het blad en hart blootgeeft, voelbaar
zichtbaar in doorgezaagde stam
de wind zingt in onze oren dat wij
moeten reflecteren in eigen nerven
daar wij amper weten wie wij zelf…
Je eigen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
416 sta jij wel echt
in de schaduw als
je anderen laat praten
of houdt jouw ego
alles in de gaten ten bate
van je eigen heil
is het ware interesse
in wat mensen zeggen
of een entree naar meer
vaak draai jij om
als een blad naar de zon
koester je aan warmte en licht
jij zal duidelijker
moeten zijn in het tonen
van je eigen gezicht…