678 resultaten.
Magie in je lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik zag je
lichter worden
intenser stralen
alsof jij nieuwe
energieën
in jezelf
had ontdekt
je ogen leken
te verdwalen
in de nieuwe
horizonnen die
zich openden
op een vroeger
wat diffuse plek
de magie in je
lach reikte aan de
mystiek in nieuwe
sferen die meer bij
het universum pasten
dan bij de oude
aarde van weleer…
Adem van de zon
netgedicht
5.0 met 844 stemmen
2.514 ik had
mijn ogen
gesloten
voelde in
passeren
jouw warmte
intrigerend
langs mij
scheren
bewegen dat
vitaliteit aan
het creëren is
in de adem
van de zon
keer jij je om
haar golven
lijken het leven
te bezielen
jij die het de
hand reikt naar
volwassen gelijk
in een land waar
dromen nog niet
durven uit te komen…
Hand over zee
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.015 Ik hoor de zee
zoals ze tussen mijn handen reikt,
stroomt met haar uitgestrekte adem
door vingers van verlangen.
Er is een droge bedding gevuld
met overvloedige gedachten
gedragen door een golf
van zingende stormmeeuwen.
Een lied van zuiver spinsel
doorbreekt het glas
met licht, wiegend in het blauwe
schijnsel van water op ruis.…
Nabij
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.416 Misschien in een droom
een handreiking die waarheid brengt,
misschien het geloof
dat naar zekerheid reikt.…
Mijn lieve kind
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
695 ik zag je
op het pad
een takje wuifde
met haar blaadjes
op de wind
ik had
je nooit verwacht
het stormde vandaag
op gang komen ging traag
maar eenmaal in de vaart
waai ik met alles mee
in alles wat voor handen komt
tot zover reikt nog net
mijn stom verstand
ik wuifde
ben de wind
dag jij
mijn lieve kind…
Laatste slagen
gedicht
3.6 met 42 stemmen
19.929 Maar er is nog zoveel adem over
dat men van alles afsteekt in dit laatste uur
dat naar hoogten reikt, even wacht, uit
grote ogen kijkt, zich kroont met vuur.
----------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
gekarteld optimisme.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
817 ze boog zich
het beeld uit,
haar arm reikte weg
oud gezicht, blij
bleef jonger lachen,
mondhoeken geknipt
om niet te vergeten
steeds maar herbeginnen
het dartelend kijken
naar wie ze was en is;
haar lippen blijven
- mij winnen. -…
Schijnbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 toen glimlachte hij
weemoedig, reikte zijn hand
naar een dichtbijzijnde ster en
omvatte haar in zijn handpalm…
Mijn liefde voor jou
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.145 Mijn liefde voor jou
reikt tot de diepste oceaan
Mijn liefde voor jou
gaat verder dan de maan
Mijn liefde voor jou
gaat sneller dan het licht
Mijn liefde voor jou
overtreft het mooiste gedicht
Mijn liefde voor jou
kent geen enkel eind
Mijn liefde voor jou blijft
zolang de zon nog schijnt…
Naar onbewoond aldaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 ik wilde je omspoelen
een tropisch eiland
van je maken in de oceaan
zongele stranden
wit blauwe golven en
jouw koesterende handen
maar ik kon je
niet scheiden
van het vasteland
onze wortels
reikten dieper
dan alleen hand in hand
nu vliegen we
twee keer per jaar
naar onbewoond aldaar…
Wederzijdse moed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Slechts even raakte ik bevangen
En zag dat het ook jou bewoog
Het betrof zorgzame aandacht
Die van jou voor mij raakte me diep
Maar die van mij voor mezelf
Bracht me stilletjes van slag
Alsof ik een oeroude honger voedde
Een vergeten kind de hand reikte
Jij gaf me dit, door mee te gaan
En mij met moed te bestendigen…
goud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 Ik zweeg en at
mijn driehoek
II
Ik schonk haar
een kopje koffie
en reikte haar
de melk
Ze zei:
Dank u
En vroeg niet meer
III
Ze bukte
en raapte een servet
van de grond
en zei:
Ik zeg, wat ligt nu daar?
Ik dacht:
Dat zei je niet,
dat dacht je maar.…
ondraaglijk daglicht (de moeder 3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 het bezwerende ritme
van haar zang reikt voorbij
het ijle verwarde
gefluister in het woud
de moeder wil haar kind
het daglicht laten zien
het optillen het
bevrijden van de dood
men wrikt haar los van de
kist die in diepe
zwarte aarde verdwijnt
in het ondraaglijke
daglicht valt het broze
leven in scherven uiteen…
In de Keukenhof; (Voor mijn zoon en zijn toekomstige vrouw.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Even reikt jouw hand naar de mijne en bevriest mijn wereld in de tijd,
En ik weet het zeker; jou als mijn vrouw, daar is waar ik mee verder wil.…
Het zaad van Poëzie
netgedicht
1.7 met 29 stemmen
722 Als indrukken zich opstapelen
en alles te luid spreekt, groeit de jonge stam
stevig op in mijn wezen, zodat de vloeiende stroom van
mijn hart opnieuw kan stromen en reikt als takken naar licht en ruimte.…
ik vooelde je
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.114 ik voelde je
in verre zee
zacht golfde je
bij me binnen
er was al snel contact
nog voordat zij
dachten te beginnen
je kent mijn naam
in genverbondenheid
ik wist van je bestaan
omdat jouw geest
in vrijheid nog
wat verder reikt
in iedere mogelijkheid
je koos je ma
en omaat mij
het is gelukt
nog onverwacht
ik heet je welkom…
Een witte roos
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.327 De ober dekt
een tafel voor twee
aan het raam
met uitzicht op zee
Een oudere heer
schuift stilletjes bij
legt een witte roos
op het bord aan de overzij
Hij heft het glas
alsof hij wil klinken
en leegt zijn hoofd
door dubbel te drinken
Telkens weer reikt
zijn getaande hand
naar de witte roos
aan de overkant…
Niet bestond
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.485 Mijn blik reikte nog verder
en ging de einder voorbij
ik zag een onbekende wereld
zonder mensen en van zorgen vrij.
Maar toen ik verder wilde kijken
verwonderd staand met open mond
toen wist ik dat die man
en onbekende wereld niet bestond.…
Ik verdronk te vaak
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
935 jouw woord
was wet
een gebed voor mij
als ongelovig rationeel
was wel religieus
in filosoferen
het onbekende beredeneren
niet kerkelijk traditioneel
jij ving me op
met hoop en liefde als
ik de diepte ging proberen
ongeweten en niet functioneel
ik verdronk te vaak
jij reikte mij de hand
toen ik eindelijk bad en
bracht me het beloofde…
Het tijdelijke sloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 strekte mijn armen
reikte met handen
maar voelde leven
langs vingers glijden
met nagels striemen
getrokken over je rug
het tijdelijke sloot maar
gaf je ziel nog niet bloot
er is geen begin
door een schat aan
herinnering achter te laten
de gaten zijn veel te groot
deze breken met
weemoed en respect
wat je liefhebt is klaar…
Jij bent gevallen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
549 jouw lied
klonk majestueus
in de wind
jij was
de reus
van het bos
reikte
hoger dan wie
naar de hemel
maar in
de bodem
begon het gevecht
onzichtbaar vrat
een schimmel
je wortels weg
jij bent gevallen
langzaam vergaan
toch zingt de wind
op de open plek
is jouw stek
als reus opgestaan…
Optimist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Deze plek waar alle dromen neergestort zijn
gebroken vleugels en scherven
het grasland bedekken
catastrofe tot waar het oog reikt
Dat jij daar je huis hebt gebouwd!
Aan het begin van de hel
het einde van de regenboog
land zonder hoop
Hoe wanhopig moet je zijn
of hoe optimistisch?…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 ik ben bang
voor de stilte
die toekijkt bij ons
woordloos gesprek
oordeelt over
mimiek en gebaar
argumenten weegt
in licht of te zwaar
ooit was er de
hand die reikte en
een verlossende blik
op beider gezicht
maar er is
enkel ruis en
venijnig gesis op de
golflengte van stemmen
die geen enkele
overeenkomst kan
brengen over…
Perspectief in verbinding
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
493 Transparant in kleur
bij ondergaande zon
reikt de kustlijn
tot de horizon
in nachtelijke stilte
onder glinstering verlicht
tekent de mysterie
als schitterend gezicht
in één bewondering
betoverd tot dageraad
met vertier gezang
wanneer uurwerk doorslaat
zo blijven dromen
de verfijnde…
meridiaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 muren moedigen doofheid aan, mijn
aanwezigheid is louter postnataal
ondeelbaar in wormgaten, wormstekig
de trap kraakt naar hoogte
als geratel van ketenen, als de
vroomheid van een gewatteerde nacht
tot hier reikt mijn schaduw, onwetend
van halvering, vervalwind, ranonkel, van
begrip zonder begrijpen
smaak van evenwicht aan keelrand…
Op zijn kop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
258 Zijn handen reikten,
Zijn ogen niet konden komen,
Zijn handen zagen,
Zijn ogen nooit hadden gezien.
Zijn handen lazen,
Met zijn ogen dicht gesloten,
Wat zijn hart en ziel
Tot in elke vezel beroerde.
De gevoelens hij
Ervoer, grensde aan ’t onmogelijke,
Zette zijn leven
In deze wondre wereld op z’n kop.…
Duivelsuitreiking
snelsonnet
2.8 met 19 stemmen
2.707 De oorlog dreigt de Oscars af te romen
Jamai z'n single is nog net op tijd
In Tilburg woedt een ander type strijd
Gewikkeld rondom muzikantendromen
En da's jammer, want wie is er nu meer eigen
En zou zó ´n Duiveltje kunnen verkrijgen?…
Migranten welkom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
646 Elk jaar een stad erbij van 90.000 migranten
Zo gaat het al vijf jaar in het land der toleranten
Woningen zijn er hier volop, leegstand is een plaag
En in het oneindig lege polderland is
grote multiculti-vraag
Geld is geen probleem, dat hebben we volop
Bijstand, toeslagen en wat hosselen
helpen je er snel bovenop
Andere gewoontes maken ons…
Verliefd
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.685 Soms maakt een lach mijn dag,
stelen ogen mijn nacht,
soms reikt mijn stem tot over de horizon
wanneer, met stomheid geslagen,
mijn hart het kloppen overwon,
het zachte, lieve plagen...
Mijn dag gemaakt,
mijn nacht gestolen,
zie ik terug op jou,
jij, heel veel malen jij,
in druppels ochtenddauw...…
Timbre van begeerte
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
877 We willen de verbeelding bezingen
en ontwaken op de tonen van
de regen geurend onder bomen
liggen tot de aarde naar de hemel reikt.…