711 resultaten.
Iedere nieuwe dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 een golf
klapt vol
op het schelpen bed
dat in glinstering
wordt geschoond
de meeuw
krijst kort
vliegt gelaten
vele kilometers
naar zijn stek
eeuwenlang
strandt zee
al brekend
aan de voet
der duinen
en toch
is er die lach
in het herkennen
van de schepping
iedere nieuwe dag…
Grenzeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Ooit werd ik in
Grenzeloze vrijheid
Geboren in een wereld
Die bol stond van
De schoonheid van
De schepping - naar mate
Ik ouder word, ervaar ik
Dat er steeds weer nieuwe
Cirkels om me heen
Worden getrokken - zonder
Dat ik er invloed op heb,
Leren moet ik mijn eigen
Grenzen te trekken, om er
Vervolgens behoedzaam
Over te waken…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 uit te slaan
Schreeuwend
te scheren
over golven
en stil te staan
als zee
je tot de veren komt
Met eb en vloed
op te groeien
de stand van de maan
De 'schoonsten der schepping'
in hun bijna- naaktheid
te zien staan
De handdoek...
te zien vallen
in nat zand.…
Ik voel in de natuur.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
422 Ik geef mij over aan de adem
en het ritme van de kracht om
te komen tot het weten dat
de schepping is bedacht.…
oud en nieuw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 hoe droog waren mijn lippen
toen ik, ten langen leste, dorstig
van stoffige wijsheid proefde
tandenknarsend viel
mijn wereldbeeld in duigen
toegedekt met droge blaren
zocht opnieuw,
gelijk de mens is,
een andere schim
*
ik was van mijn
schepping getuige
en wilde wederom
de horizon verklaren…
Beeld en gelijkenis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ik heb
de glimp
gezien van
volmaakt
bewegen
gedragen
door jouw
creatieve blik
in ogen
die het tempo
soms vertragen
waardoor je
bijna stikt
in het
genot van een
hemels orgasme
gegeven aan
de mens om
zijn schepping
veilig te stellen
naar zijn beeld
en gelijkenis
wat is er toen zo
vreselijk misgegaan…
jij was zo ooit en onverwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.722 Jij was zo ooit en onverwacht
alsof de schepping nog beginnen
moest.
Misschien was je te laat,
een dag teveel, een achtste,
toch heeft god jou
mijn leven ingesmoest
En nu je bij mij wegijlt, uit
een scheppingsweek verlangen
berg ik je op in genesis
Wij, eerste mensenpaar
Wij, eigen slangen en gesis……
Pappa en ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 jij leeft van de wind
danst door de schepping
als paradijselijk kind
bloeit naar het licht
open en gaaf
met kleur op je gezicht
vangt met stralende ogen
zijn warmte die koestert
in een liefdevol omarmen
zon door de ramen
intens gelukkig de mantra
pappa en ik eindelijk samen…
Voor jou, voor jou..
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
838 omvat de letters uit mijn pen
het bewijs van liefde
een schepping van licht
voor jou, voor jou is mijn gedicht…
Een ander morgenrood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
703 de zon is dood
de aarde een sintel
in blauwgloeiend rood
de laatste vogels
zijn gevangen
in paars glasgordijn
de maan
verschimt in
zwart aanwezig zijn
de schepping is teniet
gedaan het nirwana
de ruimte ingegaan
de zon is dood
toch zal de mens weer
opstaan in een ander morgenrood…
Zomerse Zonneschijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
621 In zomerse zonneschijn
onder windstille bomen
zalig liggen dromen
kind van de schepping te zijn
komen tot het bewustzijn
Zijn Paradijs zal weldra komen
in zomerse zonneschijn
onder windstille bomen
geen hart- of zielenpijn
maar een warm thuiskomen
waar genade zal stromen
uit Zijn liefdesfontein...
In zomerse zonneschijn…
Onvoorstelbaar dankbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Stel je voor,
dat je nooit zou zijn geboren.
Dat je niet zou hoeven sterven.
Dat je niet zou willen leven.
Dat je voor altijd dood zou willen zijn.
Stel je voor,
dat je gespaard zou zijn gebleven,
voor alle zorgen, alle pijn.
Dat je de last niet hoeft te dragen,
van een dankbaar mens te moeten zijn.
Stellen we ons voor,
dat toeval nooit…
webcam 1
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
940 Filmfragmentjes
met jou, compact en
5 seconden:
de schepping van een
godsoogdoosje
Met aanzien van jouw open
blond en blauw moet er
gedacht zijn dat het
zo wel goed was.
Het wordt een lied:
hoe mooi is het bewegen
van jouw lief gezicht dat
oefent op een schuchter
blooslachje.…
Stilte van gebed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 het is heerlijk
op schreden
terug te treden
perspectief even
te laten in het
ondergaan van zon
rust ontvangen
door haast en stress
uit te bannen
eindelijk ooit
ontmoeten wat
altijd opzij is gezet
tijd nemen voor
warm begroeten
in stilte van gebed
om de scheppings
nadagen nog in
hun volheid te ervaren…
mijn dood
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.853 Wanneer ik sterf eis ik volkomen rechte lijnen
en strakke eenvoud van muziek: een blues
of Phillip Glass omdat god strak staat
in zijn schepping en in mij
Maar lees mijn twijfel:
een woonboot onder water
bladder van verf op hout…
Het ultieme moment
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
592 in verbazen
voel ik de wereld vertragen
tot een zielloos decor
waar geluid overheerst
passeert doodse stilte
is de tijd stop gezet
tot in detail uitgelicht
zie ik vragen waarvan
de antwoorden niet dagen
is dat het ultieme moment
waarop je in bewondering
een moment uit de schepping herkent…
Woorden-schat
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
870 breidel jouw pen
geen kunstgevoel
maar leef in de uiting
van wat moet ontstaan
raak er de hand
die schepping weerstaat
het lot achterna
bekroning zucht
bedwing dan obsessie
weerstaanbare drang
tast naar de grenzen
van eigenheid
waar letters gebeiteld
als zegeschreeuw
het dichten tot kunst
hebben verweven…
Tussen hart en ziel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
936 Ik denk, dus ik ben
aanwezig in de tijd
van een lichaam dat verbrokkelt
in de kringloop van schepping.
Daar kenmerken gedachten zich
tussen op en ondergaan, ik vlieg op
en ik daal neer als een schommel
in en uit de slaap. Een droom
van dag en nacht, bewust van zon
onbewust van schijn.…
Het lange spoor 4
gedicht
2.3 met 168 stemmen
27.658 Dit is de tweeledigheid der schepping,
op en om, vervolgens op en nogmaals om.
Zandberg, zanddal, stoffelijkkheid migreert.
Onder en boven lopen, woeker, woeker,
op het karkas van arme geelkuifkaketoe.
----------------------------------------------
uit: 'Tegenvoetig, tweebenig', 2004.…
Ingebeeld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.035 hoe droog waren mijn lippen
toen ik, ten langen leste, dorstig
van stoffige wijsheid proefde
tandenknarsend viel
mijn wereldbeeld in duigen
toegedekt met droge blaren
zocht wederom,
gelijk de mens is,
een andere schim
die ook in mijn
gespiegelde vitrine
vertoefde
ik was van mijn
schepping getuige
en kon weer de
horizon verklaren…
het moeilijk hebben met
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 ik heb het de laatste tijd
heel moeilijk
met de almachtige god,
die volgens
de bijbel
de mens met vrije wil geschapen heeft
om zijn schepping te vervolmaken.
moderne potentaten
hebben daar geen oren
zij vernielen meer
dan ze opbouwen
sommige dictators
helpen die naar de bliksem.
en god
kijkt toe,terwijl mensen radeloos bidden.…
hoogste betrachting
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 constructiefouten horen
nu eenmaal
bij de schepping!
lachte de man
met
twee linkerhanden
en
zonder benen
in zijn rolwagen op het gemeenschapsplein.
relativeren
is echter niet iets
voor deftige heren
in driedelig maatpak.…
Homo Sapiens
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
503 Zoals de kat met haar slachtoffer speelt,
Zoals haaien doldraaien bij de geur van bloed,
Zo vindt ook de grote vleesetende aap,
De kroon van de schepping,
Genoegen in sadisme en vernedering,
Gevoed door haat of verbittering.
De sleutelwoorden zijn religie, racisme of eigenheid,
Maar het roofdier verliest nooit zijn geaardheid.…
Vogel van vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Een vogel
wit als sneeuw
met groene lauwertak
als teken voor de volken
Die vogel vliegt
over heel de aarde
laat de schepping
niet vergaan.
Land toch
schone vogel
voor het te laat zal zijn
spreek de mensen aan.…
Vaststellen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Wat kun je meer genieten
dan leven in de schepping.
Wie kun je meer danken
dan de Schepper van dit alles.…
Jezus als vrouw
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
432 geknetter
van talloze
volzinnen die na
de gezette punten
een beangstigende
en bevreemdende
leegte presenteren
de warmte is
verdwenen het
zonlicht is verbrand
ook in de resten
van dit illuster vuur
slaat stil zijn laatste uur
komt grijnzend
dichterbij in
dodelijke kou
om ook jullie
te laten delen
in de leegte van
scheppings…
Magma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 samen zijn
we afgedaald
langs graniet en
basalt tot wij in
de hitte van magma
hebben gebaad
daar waar
moleculen
en atomen de
bouwstenen worden
van onze dromen
vervloeien wij
komt alle
materie vrij in het
opnieuw spelen
van de schepping
door het lezen
van zijn hand
met eeuwigheid
en oneindig zijn
door onbeperkte
vrijheid…
gepeupel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Bij het scheppen
van beperkt vermogen
is des dichters ego
arrogant verlangen
sterk meegewogen…
hier ontspruit je
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
848 Hier ontspruit je nieuwe liefste
Nieuwe liefste die ik ken
Hier ontspruit je uit het niets
Hier ontspruit je uit mijn pen
Hier ontspruit je uit het blad
En in de verte uit de kiem
Hier ontspruit je in je woorden
Hier ontspruit je pantomiem
Hier ontspruit je dan uit alles
Hier word je bedacht
Je hoeft hier enkel maar te zijn
Meer wordt…
Het graf dat wij sloopten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 ik danste met wit
de gewone partituren
samen kon aan touches
geen bijzondere kleur
of patronen ontlokken
het was of zij niet
wilde vonken omdat
er te weinig spanning was
om warmte te geven
aan nieuw creatief leven
ik heb uit duister
het diepste zwart gehaald
alleen haar subtiel witte
hand kon zij mij bieden wij
hebben schepping…