414 resultaten.
mer à boire
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 hij dobbert in
het bootje van
zachte armen
haar warme
borst is zijn
mer à boire
sluimerend in
de wieg hoort hij
het zoete zingen
gekooid ijsbeert hij
vijf stappen tot de muur
evenveel stappen terug
geen armen als
een bootje waarin
hij passen zou
zij zingt zoet noch
zacht nooit meer
zijn mer à boire…
Geloof het of niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Of putten uit
een bron van ongeloof dat
er sluimerend is in het geniep.
Wij kleine mensen denken vaak
dat het in het leven alleen om
mensen gaat. Maar geloof het of
niet, weet ook dat er een geestelijk
leven bestaat.…
briesje van woorden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.198 een laatste lach
haar diepste tranen
samen in vreugde
verdriet laten gaan
waar ik geraakt door dromen
een streling zo zacht
in breekbare woorden
stil als de nacht
zoek naar een kus
lachende ogen
droog ik tranen
sluimerend zacht
en hoor ik jouw stem
een briesje van woorden
eindeloos zacht
in de stilte
van dromen…
Donker dromend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 ik zag je ogen
donker dromend
sluimeren
jij die eindeloos
van de wereld hield
met je lange
warme armen open
handen en een hart
dat de wereld
overstraalt tot achter
in het universum
nog ben je
bezig met zoeken
naar woorden
die bij de veelheid
van jouw emoties
passen zonder een
directe duidende naam
overweldigd door de
behoefte aan…
Minnedicht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
836 ik koester de zachte melodie
in elke zin die je in inkt gedrenkt
laat verzachten tot pastel
alsof je de letters in minne doopt
voor ze met voelsprietende precisie
elegant mijn retina mogen bekoren
ik proef de innerlijke klankkleur
van een vibrerende intonatie
die mijn sluimering aanwakkert
hunkering voert de boventoon
naar de volledige…
het kind
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.850 Heilig in de stilte van deze nacht
De dag die sluimerend op haar ontwaken wacht
Vier vandaag de geboorte van dit bijzondere kind
In wiens onschuld ieder iets van zichzelf vindt
Voel de vrede en het geluk die van hem uitgaat
De warmte en de kracht die u tegemoet straalt
Laat dit gevoel gerust bij u binnen komen
Opdat gelukzaligheid in uw aderen…
Wintersnippertjes
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 hoor, een winterlied
zweeft over de berijpte
sluimerige grond
midwinterhorens
blazen herkenningsklanken
hoorbaar in het rond
schaduwlicht tekent
de berk huiveringwekkend
tot een ijzige reus
dwarrelsneeuwvlokjes
smelten in ademwolkjes
op een warme neus
kaarsjes in glaasjes
gloeien langs het weggetje
een vertrouwde sfeer
het…
kerstkind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.184 heilig in de stilte van deze nacht
de dag die sluimerend op haar ontwaken wacht
vier vandaag de geboorte van dit bijzondere kind
in wiens onschuld ieder iets van zichzelf vindt
voel de vrede en het geluk dat van hem uitgaat
de warmte en de kracht die u tegemoet straalt
laat dit gevoel gerust bij u binnen komen
opdat gelukzaligheid…
Warme accenten vallen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 onder de hemel
in open luchtstromen
woorden reizen omhoog
als sluimerende schatten
voor het hart
teder groeit het licht
onverstoorbaar, wonderlijk
op vleugels van passie
de schoonheid ligt vrij
met mijn schaduw
van de vrouw-ziel
warme accenten vallen
de dageraad groeit met visie
dat waakt over de stappen
gekleurd, op levendige manier…
Jonge moeder.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.297 ‘Hoe vreemd, dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimerend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat’.
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is een droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.…
koel is de schemer van morgen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 je stilte
vertelt mij de pijn
verhaalt hoe we waren
verzwijgt wie we zijn
je donker
verlicht ik met beelden
hoop die er tussen ons is
was duister dat wij samen deelden
je warmte
koel in de schemer van morgen
koestert het leven vandaag
versluiert de sluimer van zorgen
je stem is de stilte
gezicht zonder licht
liefde wordt voelbaar…
coma
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.565 Daar zat ze
keurig gekapt
aristocratische trekken
mooi gekleed
zijden kleding
zoals gewoonlijk
de ogen gesloten
in diepe sluimer
gesteund door kussens
de stilte ruisend
tevreden trekken
woont daar nog iemand
daar in dat hoofd?
Het infuus
van het wassen beeld
piept.
hoor jij dat ook?
of droom je nu verder
je leven ten einde?…
madeliefje
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
678 in tere tinten en gebogen lijnen
groeien witte blaadjes in een krans
om het gouden hartje van het madeliefje
ze bloeit in het buiten schijnen
het zonlicht schijnt op haar
in zacht gebogen twijgen
in het liefelijke ochtendlicht
van blank goud golvend pronken
kleinmoedig sluimer jij door de wind
glimlachend in een woest spel
onuitputbaar…
vier en twintig uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 de stad slaapt immer
de lichte sluimer van de nacht
een taxi met een late vracht
boort lichten in het duister
fluisterstemmen door de muur
een torenklok slaat zeven uur
het eerste uur versterkt het silhouet
van straten,plein,stegen
op de rivier verschijnt uit ochtendnevel
een schip,de motor monotoon,
versterkt de stilte van dit moment…
Comateus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Kunstmatig word ik
In coma gehouden
Nadat ik door het leven
Gewelddadig ben aangevallen
En ik overal op en in mijn
Lijf verwondingen heb die
Levensbedreigend kunnen blijken
-
Als ik na dagen, misschien maanden
Van sluimeren dreig te ontwaken
En het mij lukt één ooglid op te
Tillen en ik de oude wereld herken
Die ik van mijn…
het sluimert
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.749 het sluimert in mijn hart
het is niet donker, niet licht
de wind ligt ademloos stil
geen haar in je gezicht
je ogen kan ik nauwelijks zien
maar je glimlach des te meer
tussen alle sluimering door
zet jij je naast mij neer
je bent er wel, je bent er niet
daarvan ben ik mij bewust
een ander zou er angstig om zijn
maar mij brengt het rust…
Verlangen naar slaap
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
957 rust
toch weten vele gedachtenstromen
de stap naar nachtrust te voorkomen
Getob dringt ongewenst naar binnen
en laat zich niet door slaap overwinnen
Na veel gewoel het licht weer aan
pak ik een boek onder bed vandaan
hopend dat lezend in het schrijven
de zorgen uit mijn hoofd wegdrijven
en ik, geschoond van hersengerommel,
toch nog in een sluimer…
Wanneer het tijd is
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
475 Als mijn voeten niet meer slapen
en hun sluimer mij verlaten,
dan trek ik mijn schoenen aan.
dan volg ik het pad van mijn verlangen
echt, ik zal het doen.
Als de lucht niet meer drukt
en het gras niet meer zwijgt
zal ik gaan,
zonder om te kijken,
zonder lijstjes in mijn hoofd.…
METAMORFOSE
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
628 landschap van sterrenfonkeling
sluimerende bomen
bergtoppen in mist gehuld
landschap van gekleurde wolken
moedeloze hemels
drager van mythen en sagen
landschap van haver en rogge
eindeloos ontvouwen van
nabije dingen en verder weg
landschap was jij hier
ademde jij hier niet
was jij niet onbegrensd?…
Haast en stress
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 mijn sluimerend
verlangen fluistert licht
of er nog meer stilte is
leven doet pijn
in haast en stress want
jagen is onze genetische dress
bewegen is must
rust lijkt een vloek
te zijn in het aardse bestaan
wij zijn naar tal van
soorten ontspanning gegaan
verstilling lijkt aan te slaan
pas door overlijden zal de
hartslag van leven…
Witte druppels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.103 zijn ogen tintelen
maar achter die tinteling
sluimeren de schaduwen
die zijn aanzien bedreigen
als uitgestelde regen
elke vertraagde bui
grift nieuwe rimpels
in zijn verweerde gezicht
toch blijft zijn mond
meestal luchtig gebogen
schildert hij de zwartste letters
nog altijd zo licht mogelijk
talloze grijze nuances
weven zijn verhaal…
de Stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 Die stad heeft moeite met het ontwaken
dus sluimert zij zachtjes voort,
tot het verkeer op drift gaat raken
dan is die sluimering verstoord
maar pas als de laatste flarden ochtendmist
in het niets zijn weggedreven,
is deze stad, wel zeer beslist,
weer terug gebracht tot leven.…
Verdwenen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Het is de tijd, het is het leven
Sluimerend voorwaarts totdat de
laatste adem wordt gehoord
Het is de tijd, het is het leven
dat wordt afgeremd, blijft steken
als kreet in de kiem gesmoord
Jouw masker verwerd tot craquelé
ons leven daardoor in stilte
in boeket bijeengebracht
Het is nu tijd, dit was jouw leven
dat jij ruimschoots hebt…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
910 van het Narrenschip
door stilte en sneeuw
de maat van onrust kent
krast de tijd in steen
wie door geschilderd glas
naar wolken kijkt
beschouwt de betovering van het licht
het tedere ontvouwt
geeft het sprakeloze een stem
laat de sterren helder laat zingen
wie in het voorbijgaan
het spinsel van de spiegel blaast
ziet een traan sluimeren…
Op naar Kerst en Nieuwjaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Eerst nog Kerst het feest van licht,
dat echter ook sterk laat voelen het gemis
Van geliefden die er niet meer bij kunnen zijn,
achterlatend voor altijd een sluimerende pijn.
Met vuurwerk gaan wij het tenslotte dan verlaten,
elkaar knuffels geven en wensen om in het komende jaar er het beste van te maken.…
Wrang
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.180 En nu is hoop opnieuw geboren,
zonder waarheid, zonder leest,
om mijn sluimer te verstoren.…
waterval
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
841 in de tropen gromt de dondergod
in een woelige sluimer
druppels versmelten tot een straal die opbolt
doorheen de grillige darmen van een grot
naar de rand van het hoge rotsvlak
de trechter die zwelt en overhelt
de stroom is een glinsterende tong
die gruis en slijk loswoelt
haar bedding slijpt tot kruimels
ze tuimelen in de kloof
door…
Kapok
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
486 Er sluimeren wanen in kussens
grif strooien nachten met uren
en als het gezicht verschijnt
in lang geleden verloren licht
vangt morgenrood vocht als bloed
sijpelend langs grieven snijdt
zij lijnen en tekent ouderdom
in geslepen taal alleen de punt
ligt dwars en stremt beelden
als strepen op de snelweg
zij ziet de vluchtstrook
schudt…
nachtstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 wanneer blad het oude uur filtert
dalen gedachten langzaam af
in droomgangen waar tijd
niet bestaat
en elk perspectief golft
op de zachte thermiek
van wisselende symbolen
de zon mediteert
op verdwijning en de stad
luistert naar echo's
van afkalvende dag
en het oog vindt sluimerend
het zenit
op een windstille plaats
losjes neemt…
Geaffecteerd
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
998 '
iedereen knikte: dat zal best
haar vriend Daldo
blijft altijd sluimeren
verstopt ze hem heimelijk
in haar table de nuit…