342 resultaten.
De donkere kant
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.838 Een nieuw scheppingswerk is geboren
Niemand wil
Of kan
De waarheid
Aanhoren
Strooi wat gif hier en daar
Het is niet normaal
Nee
Het is raar
De nieuwe zijn er al lang
Ben jij al bang?…
Geachte klant,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
747 Klus nu zelf aan hun biotoop
Je weet de zee die is niet kuis
maar de leiding geeft nog schoon water
werk aan behoud van soorten voor later
Recycle nu je eigen huis
Bouw het om tot vissenkom
druppel zuiver zout voor de zee
van zolder opgelost naar benee
Strooi vissenvoer rondom
schar wijting en panharing
zorgen zelf wel voor de paring…
routineschrijverij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 Het verschil met de mens zoals d’ eerste Adam
een gekende uit de eerste volksboomstam
men weet van de fruitboom zijn rotte vruchten
komen nieuwe boomstammen priemend zich luchten
Ik strooi met rotte vruchten maar ’t kletst tegen 't macadam
Zie ook ’t verschil met de fruitboom voorwaar
het is gooien met rotte vruchten
dwang tot routine zelfs…
woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 liefst van al
speel ik met woorden
ik strooi ze uit
ik laat ze hopsen dansen
rennen in galop
struikelen buitelen
capriooltjes maken in de wind
tokkelen op een toetsenbord
soms zijn het vogels
fladderend van tak tot tak
soms zijn het knoppen
op een voorjaarstak
ik beroer ze met mijn vingertoppen
ragfijn satijn
ik beroer ze met mijn…
Dek me toe
gedicht
4.0 met 48 stemmen
11.298 Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe
ben, geef niet toe aan verzet,
geef me een washand, de beer die ik ken,
wijs me mijn bed, dek me toe,
ruik naar zeep, vertel mij hoe
prinsessen slapen als bij wonder
en verdwijn maar, ga niet te
ver, stop mij onder, dek me toe,
laat mij alleen, strooi in mijn ogen
geen zand, breng geen lied ten…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 zing luidkeels mee:
tot angst verdwijnt, dans , dans naar
het einde van de straat, tot het
vredesplein om brood te strooien
voor de duiven,
laat zien dat de aarde vruchtbaar is
ook al vreet pijn diep,
littekens zal zon doen smelten
het treurige hart openbreken,
wanhoopvergif laten stromen in de rivier…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
Blauwe kralen
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 strooi ik klaprozen zaad
overheen het verlaten strand
opdat zij door de wind worden gedragen
en bloeien zullen in de duinen
in de pan van het hart
als twee-eiige tweeling verbonden
in de beweging van eb en vloed
tussen de zon en de maan
in het heelal zo verborgen
een sterrenval gelijk
dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te…
Ratten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 Boeren strooien overal gif.
Proefkonijnen zijn we ook. Nee!
Bestrijders zijn niet af te remmen.
Gelukkig zijn alleen leken dwaas.
Steeds laten ze ons weer binnen.
Overal is lekker voer te vinden. Ja!
Zeker is, mensen blijven we de baas.…
mijn moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 lieve
zo geweldig en wijs ook
als ik slapen wil
dan droom ik mij jou
die vol vervoering
in de schoot omarmend
mij steeds nog koestert
als ik aan jou denk
jouw liefde die nooit sterft
dan straalt mijn dag
van de vroege morgen
tot in de late uurtjes
de tijd droogt mijn tranen
met de warme herinneringen
die jij hier wist te strooien…
lagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 meestal kijk je
naar de voorzijde
van wat je zegt
omklem je
het draaglijk vaste
van het bestaan
strooi je
goudzand over vers
gesproken woorden
sla je steeds
dezelfde spijker
op dezelfde kop
sluit je
de ogen voor
de zon die er niet is
soms loop je
door tot
de achterzijde
verlang je
naar het heldere
de kleur en de…
Vrienden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Soms is de maan rond
soms is ze een bootje
waarop ik mee kan varen
wanneer ik ga slapen, en dan
vaar jij met me mee
naar de zon
van de volgende dag
We zwaaien naar de sterren
naar de grote en de kleine
Beer en Sirius de Hond
en we strooien kusjes
naar de mensen
met vonken in alle kleuren
van heel fijne dromen
over plezier met vrienden…
Vrienden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Soms is de maan rond
soms is ze een bootje
waarop ik mee kan varen
wanneer ik ga slapen, en dan
vaar jij met me mee
naar de zon
van de volgende dag
We zwaaien naar de sterren
naar de grote en de kleine
Beer en Sirius de Hond
en we strooien kusjes
naar de mensen
met vonken in alle kleuren
van heel fijne dromen
over plezier met vrienden…
ALS DICHTER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 als dichter
probeer ik dat te zeggen
dat niet alleen maar
met kale kille woorden
valt uit te leggen
daarom probeer ik
woorden te plooien
doelgericht rondom
een te vertellen boodschap te strooien
van die hele warme
tedere gevoelige mooie
die beelden doen verschijnen
die de alledaagsheid
moeten doen verdwijnen
daarvoor dient een gedicht…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…
een dag te vroeg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
151 ik strooi met raadsels, zoals je ziet
dat gaat soms met het nachtleven gepaard
vrees niet voor de ernst daarvan, die is er namelijk niet
ook bij helderzicht word ik ooit onbekwaam verklaard…
Mijn hart in de wilgen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
918 Hang mijn hart maar in de wilgen
Dan heeft het even tijd
Om eens lekker uit te hangen
tot fris van wild verlangen
ik het in mijn borstkas splijt
Mijn hersenen, wat rafelig
uitgestreken en gevouwen
zitten weer netjes in de plooi
zodat ik geen verwarring strooi
en ik mijn hoofd weer kan vertrouwen
Eens krijg jij de mooie kans
om mijn hart…
klaproos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.417 slagveld
vindt de kiem de straal
door kerven in de zaaddoos
welt het melksap dat bewelmt
een scharlaken kelk
getuigt nog van oud bloed
tronend op de harige stengel
die onze enkels kietelt
de meeldraad waakt
draagt een paarse helm
aan de voet van het kroonblad
een smetvlek, gestolde inkt
door gekartelde lippen omkranst
ik strooi…
Gisteren is al voorbij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 proef ik
jouw adem
in passerende lucht
als ik dan ook
even mag delen in
je warme vlucht
ben jij even super
intiem bij mij
een momentje
verliefd dat
zomaar uit het
niets langs mij
waait het hoofd
op hol ik draai
en zwaai meer
dan luidruchtig
wilde jou
achterna maar
die race was
al gelopen
ik zocht naar
wat hartjes om
te strooien…
Interteddy
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.160 Hey, ik mag dan wel een
onbehouwen oude beer zijn
met onwijs knuffelgehalte
zo ik ben ik nu eenmaal
maar zit hier wel de hele dag
gedichten aan jou te schrijven
om daarin vol te rijmen
dat ik je liefheb in de boom
en strooi miljoenen rozen
op jouw gevoelige pad
al weet ik niets van poëzie
het zal me eenvoudig wat..…
Voor jou Ramses Shaffy
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
2.592 Jarige Ramses Shaffy
mijn wensen voor jou strooi ik
in een fluister met de wind mee
proficiat Ramses
geniet van de dingen
die jou blij maken
jij pakt me nog immer
met jouw stem
vaak klinken jouw liedjes
nog door de kamer
en dan gaan mijn gedachten terug
naar de tijd
dat we jonger waren
en ik neurie mee
ik hef het glas op jou Ramses…
Warmte van omhelzen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
556 een pleintje met
twee winkelstraten
een man die zong
de strooien hoed
en mensen die zich
aan hem vergaapten
geen sjofel type
maar een geschoolde stem
zong over haar en hem
gebroken door een scheiding
diep sneed zijn pijn
in een klassieke timing
de melodie met
liefdevolle nostalgie
tekst uit zijn verleden
het leek alsof
mijn vaders…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 Onder een monnikskap, waaronder
de kleuren zijn verschoten,waar
door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen…
Zijn
gedicht
3.3 met 19 stemmen
11.543 Ik at het brood in plaats van het te strooien; honger
maakt alle wegen eindeloos lang en laat geen tijd voor rust
in de berm, de lucht te zien en daar een vogel thuis.
---------------------------------------------------------
uit: 'Jij bent mijn mooiste landschap', 2003.…
Nestelend in de schepping
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
575 ik nestel mij in de schepping
de luwte van de morgenzon
waarin ik voel, hoe ook zij
worstelt in het oneindige
zo tussen het grauw
wil stralen in het blauw
boomtakken zwiepen in kaalheid
gelijk een opgevoerd dansstuk
strooien bladeren rond als confetti
grote bonte vlokken
een kleurig herfstfeest
toch raakt de glans mij nog het meest…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 Strooi de as van sneeuwvlokken
uit mijn winterhart als ik naar
onbekende tijden reis,
bedek de sporen van de golven
van een gekortwiekte oceaan
die mij ontwaken laat voordat zij
op de kust van het heengaan slaan,
en mijzelf voor de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat…
dank je wel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 met blijdschap strooi je
de broodnodige aandacht
terwijl je vriendelijk spreekt
glimlach jij bemoedigend
het gezicht strelend aaiend
jouw niet aflatende zorg
is groter dat groots
voor ieder leven apart
tot in kleinste momenten
een gebaar van liefde
ook in de lastigste uren
maakt jij het verschil
door zonder onderscheid
steeds bijzonder…
Gelukkig zomerkind
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
643 Het voelt alsof
een nieuwe twijg ontspringt
in de nerven van mijn oude ziel
een leeuwerik luid gebekt
fluit zijn zomerlied met veel respect
opgetogen strooi ik
een handvol vlinders over het gazon
laat ze dansen in de zomerzon
van bloem tot bloem
het raakt mijn gemoed
dat warm, minzaam als zwoele wind
langs mijn dagen trekt
ontspruit…
Wederkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 Ik wil een zee zonder golven
En strooi rode bloemblaadjes
in een rimpelloze oceaan
Ik breng een ode aan het water waar
alle rusteloze rivieren in uitmonden
Om zich vol goede moed te herpakken
en slagregen en miezerbui te worden
in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië
Bluswater in verhit Griekenland,
wijwater in een grote kathedraal
De…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 Dagen zullen nooit sterren strooien
vrieskou zal nooit ijs ontdooien
nooit zal water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal…