975 resultaten.
Als ik niet aan je denk of raak
gedicht
3.4 met 36 stemmen
16.473 Als ik niet aan je denk of raak
Wens ik mij denkend met je te verstaan -
Dat is volmaakt -
Dat ik niet met je slaap maakt echter
Dat ik denken moet je aan te raken
Waardoor ik waak -
En aangezien ik je niet meer zag
Moet ik zelfs volstaan met in gedachten je te spreken -
En ik raak van slag
Wat de verbeelding niet vermag!…
Dwarskop
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
868 in mijn linkeroor
Ik kijk naar rechts
De verbeelding kantelt naar de overkant
Een klaar niemandsland
Krijsen wil ik
Houtskool smeult in mijn strot
Min of meer vond ik evenwicht
In het licht van jouw middenrif
Zo waad ik door dit verschroeid veld
Proef van jouw zweet
Je zegt HIER!…
Onze kat doet gek
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.168 ze rolt over de vloer
zit haar staart achterna
scherpt haar nagels aan mijn trui
(die nieuw was)
is lief
ze lijkt
op me te wachten als ik thuis kom
me te willen troosten als ik verdriet heb
me te willen sterken als ik ziek ben
in mijn verbeelding
want onze kat
doet toch vooral gek…
L' image de la Croix
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
788 mijn lijf, genageld
aan de schepping
kruist zich naar vieren,
verbeeldend de
levendige beweging
de arm ter rechterzijde
draagt de last van sterven
in ons aardse niet te vermijden
soms gericht om inzicht te verwerven
vaak ook het onbegrijpelijk lijden
de linker kent de vreugde
de zonnestralen in de
ogen van een kind
de schitterende…
Na de voorstelling
gedicht
3.1 met 45 stemmen
13.811 Net of er geen tijd meer is
om de voorstelling uit te zitten:
het voorgestelde gaat aan met een klap;
snel als een schaduw
van wolken over het gras beweegt het gedachte zich voort;
in het blauw van Antarctica handhaaft
de ozondrift zich;
iemand denkt een man
te zijn die sterft en dan ontwaakt.
Hoe dan de haren
mij op de armen werden bewogen…
Zij droomt zich een stoel
gedicht
3.3 met 30 stemmen
11.515 Zij droomt zich een stoel
touw om de enkels,
metaal van een loop in de nek.
Maar niets dwingt.
Niets dat woorden uit haar vingers wringt.
De polsen gebonden aan pannen en emmers,
de mond aan een mond, het hart aan twee poppen.
In de verte de pen.
Splinter in het lampgeel van de kamer.
Tussen haar en daar een web van stemmen
dat haar stopt.…
Harmonie
gedicht
2.8 met 37 stemmen
14.779 Pythagoras zo wordt gezegd,
kwam in een smederij terecht
met vier fervente smeden.
Daar werd met slaan uit volle kracht,
een fikse herrie voortgebracht,
maar Pythje riep tevreden:
'Dit klinkt uniek en wonderschoon
want elke hamer heeft zijn toon.
Ik ga ze even wegen.'
En die gewichten, als verwacht
verhielden zich als 6 en 8
en 12 en…
Weer dromen
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.695 Soms
Hoor ik jou
Soms zelfs
Zie ik jou
Doe ik mijn ogen open
Het einde van de droom
Ik hoor je graag
Ik zie je graag
Maar dan in 't ècht gewoon
Als dat niet wil
Als dat niet kan
Als dat niet goed kan komen
Nou ja, dan moet het maar
Dan ga ik maar weer dromen…
vrouw van de zee
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
712 onder de taille
door winstbeluste vissermannen
met afkeer teruggegooid in zee
jou kan ik m'n gunsten niet schenken
jij zeebioloog, beachvolleyballer
als ik me soms in de branding toon
met schelpensnoer omhangen
een oogwenk, ik ben weer verdwenen
werp je nog speels een glimlach toe
het moment nu dat het nachtelijk duister
over jouw verbeelding…
Weide
gedicht
2.6 met 9 stemmen
8.548 Gefietst naar Holysloot, om in de wei
het kussentje te zien vol bloemen, dat
Joke geborduurd heeft. Wilde eindelijk
wel eens weten waar we de hele winter
op hadden gezeten. Het klopte aardig,
alleen nooit zoveel verschillende bijeen.
Dat is nu juist de kunst ervan.
------------------------------------
uit: 'Gedichten 1969-1986', 1988.…
Ik wil de schone Muze zoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Ik wil de schone Muze overal zoeken
in het bos op de hei, ergens in het veld
‘t zij als schone maagd of fiere jonge held
Ik wil de schone Muze steeds weer zoeken.
Ik wil de schone Muze overal horen
in klanken van harpen en van violen
met reien en gezangen als tegenpolen
Ik wil de schone Muze steeds weer horen
Ik wil de schone Muze steeds…
Dubbelganger
gedicht
2.2 met 9 stemmen
7.156 Het is zomer en ik lig
met andere jongens in het gras
op mijn buik zodat ik ruik
hoe vroeger alles anders was
of moet ik zeggen dat ik rook
hoe later alles eender wordt?
er is een meisje bij dat zit
met bruine benen in het gras
zij lacht beweegt zodat iets wits
soms even zichtbaar wordt
of moet ik zeggen dat het zwart
voor ogen mijn verlangen…
HOPELOOS
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
570 Dan maar de verbeelding
geen godsdienst, geen visioen
maar gewoon de magie van
Beeldenrijkdom en één dag
tegelijk, stap voor stap op weg
naar waar het lot mij brengt,
zonder al teveel gezeik.-…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 Vroeger ging alles van waarde
mijn mond rond, zomerse weiden
het lange tenen van de wilgen, het
stil zwijgende van plassen in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis…
geboortelandschap
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.566 Laag op laag
van sporen in de verte
evenwijdig aan een romp
loodrecht op een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
afgetekende bergen
op de vlakte van herkenning
als een gewei-van fractalen
vogels in V-formatie
bomen strekkend in lange latten
het Noorderlicht
de boodschapper van de zon
ergens het zuchten
van een mens op papier
schepsels…
Ik schat de lengte die ik heb
gedicht
2.7 met 15 stemmen
5.394 Ik schat de lengte die ik heb
Ik schat de lengte die ik heb. Eén zeventig.
Zet streepjes af op het plafond. Ik lig in bed.
Da Vinci zocht verhouding sec. Ik teken,
zonder lood, mijzelf, van barst tot spinneweb.
In deze droom word ik te groot. Met uitgestrekte
leden, zo onruimtelijk, gezien vanuit de nek,
besta ik niet. Ik schets,…
De Wilde Hyacint
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
1.327 Onderweg vangt men haar speelse blik
geworpen in de schoonheid van het moment
aangekleed met schoon gewassen naaktheid
gedragen door geestgronden van verbeelding..…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 Hoor je het ruisen van de vroege cyclamen
het klapperen van de vleugels van de vliegen
het vallen van de overrijpe pruimen in het gras
het zingen van de wind?
ruik je de geur van natte hagen in de doolhof
de geur van neergeregend stof
het kruidige basilicum, de selderij
het luie parfum van lavendel?
voel je de champagneblaadjes van de rozen…
Romeo in de war
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
471 Expres,
om de pijn van jouw wegzijn te verzachten,
de stilte die ik moest opvullen sinds jij er
Niet meer bent, mijn alfa en omega, mijn
bekoorlijke gesluierde droomvrouw die
uit mijn verbeelding is verdwenen, en
De zin die ik erbij ervaarde voorbij en alles
is nu grauw en as en donker en blauw en
ik baal en lijd zonder het te bagatelliseren…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 kadans
strekkend in een zielloze horizon
het ijle tintelen in het gezicht
het wegkomen van de aarde hard
met wrede voeten van de loochening
de wereld is begonnen
met een strekkende vinger
uit het eiland van het lichaam
de tinteling, het gevoel, de melancholie
de handen en de woorden
die uit zichzelf vouwen naar de andere
alleen verbeelding…
Bloem
gedicht
2.4 met 33 stemmen
9.507 Het is een bloem
om er met een vaantje om rond te gaan
en zacht te zingen.
Het is een bloem om niet meer burger te zijn,
maar een broer van een kinderhemdje in zonneschijn.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten' 1976.…
Slijpsel
gedicht
3.9 met 7 stemmen
7.189 Op een kast in mijn klas
stond een wereldbol
daaronder zette ik
een puntenslijper
in de vorm van
een wereldbol
en zo herinner ik me
mijn werelden als ik
het sterrenslijpsel
aan de hemel zie.
-------------------------------
uit: 'Tellen en wegen', 2011.…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Ik lig vaak onbetoverd in de warme
Nachten, als voor de tweede maal weer kind,
Met losse benen en met losse armen,
Nu ik u niet meer te omhelzen vind.
De maan draait langzaam aan de open hemel
Gelijk een gouden scheepje over zee;
De sterren in hun eeuwenoud gewemel
Drijven als kleine waterlelies mee.
Dan vliegt gij soms door 't open venster…
VITAMINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Grote zalen
galmend van sterke zang
en daverende spraak
verhalend over heerlijkheid
of grootse overwinning
zijn bij geestelijke voeding
stralende lekkernijen
die we gaarne tot ons nemen
het ware geloof is echter
een kleine druppel
deze verspreidt zich bescheiden
ongemerkt maar onbelemmerd
door heel de daagse maaltijd
bouwt het gangbare…
MIJN GOD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
647 Land der verbeelding
van de onvoorstelbare
en liefdevolle.
Het zuivere land
van de goede bedoeling,
liefdes paradijs.…
HOE KOM IK ER NU UIT?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.206 opgemaakt
zijn er alleen verliezers
wijs naar de aarde
aanschouw de hemel
besef de oneindigheid
aanvaard het licht
ook midden in de nacht
samen met mijn schaduw
ga ik nu toch weer op pad
we raken maar niet uitgesproken
er is één en al zelfbeklag
mijn wijsheid is begrensd
mijn kunnen is beperkt
mijn krachten zijn nog minimaal
mijn verbeelding…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 In mijn verbeelding is het
als een vleug van heimwee
een plotselinge glimp
van het in elkaar verstrengeld liggen.
Het voelt als leeg wanneer mijn handen zoeken
en slechts een kale plek van kou ontmoeten.…
Ongekleed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 Haar naaktheid is bedekt
met zonlicht neem ik aan
de huid is licht getint
Een volmaakt gaaf exemplaar
voor een beeld, een schilderij
begrensd met de juiste maten
Het kader voegt zich naar haar
een passend kleed, geplooid
om al haar vormen heen…
klare wijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
865 ze raakte evident een gevoelige snaar
toen ze zei: “natuurlijk is het waar
dat ik niet meetel .. niets meer heb in te brengen
jouw hele leven draait nog maar om één ding : dope
drank kost bijna niks .. zou misschien beter zijn als je zoop
ik weet echt niet meer wat ik met je moet beginnen ” -
nu de dagen lengen neemt soms verbeelding…
ZICHT EN TOCHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 Hoge appelbloesems
wiegen losjes
in wijde bolle kruinen
waaronder
kleine krentenbomen
luchtig ademen
uit hun stil vlammend wit
de grote gaard vol zuchtjes
is een kluwen flamingo's
die op wil vliegen
maar steeds laag boven de grond
door zich heen blijft zweven
blije verwondering geeft
met opwekkende vragen
en antwoord naar ieders zin.…