529 resultaten.
Stilstand is stressen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 soms sta je stil
op een tweesprong
zonder richtingsgevoel
er is geen gong
die de song
van zekerheid speelt
stilstand is stressen
leer jezelf te verheffen
boven het probleem
of kom mee
we nemen de rotonde
zonder direct af te haken
laten nieuwe vergezichten
ervaringen maken om in
bewegen tot keuze te raken…
Een snel dispuut
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
695 waar het vroeger
bliksemde in
een snel dispuut
neemt nu traagheid
toe met de minuut
antwoorden
hangen in de lucht
maar trekken
in een lichte mist
aan hem voorbij
hij kan ze
niet meer raken
wolken die
de hemel maken
het blijft een brij
toch is er soms
een open plek waar
een nieuw vergezicht
hem zekerheden geeft
die hij al tijden…
nestwarmte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 rond kale takken treurt
nog grijs, de winter versplintert licht
op koude muren zien de buren slechts
een armlengte rood
want binnen huist de broze dag
als kleinood aan de wand
voor deze kant geen kaarsvlam, die
mijn vergezicht vertaalt
het haalt niet, bij de zomer
ach
het haalt niet
bij de liefde, die mijn binnenkant
bepaalt…
Zonder feest
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
520 de droom
in je stem heeft
mij meegetroond
naar vergezichten
waarvan ik het
bestaan nog niet wist
waar ik bij
iedere streek
in een andere
spiegel keek die toch
nog deel uitmaakte
van het landschap
in een vitaal
eigen vibreren
laat de melodie
van leven zich
horen in zacht
warme geborgenheid
die druppelt uit
een bron die al…
schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
584 het warme jaargetijde
maakte onze lippen een beetje losser
hij schreef: het is gemakkelijk aan het begin
van de zomer vrolijk te zijn
we schilderden vergezichten die
steeds weider werden
en toen en toen
was de zomer voorbij
nazomerschaduwen dansten over
de omgewoelde donkere aarde
we schilderden de gedempte avonden
met cyaan…
De borders van altijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
787 jij rivierde
ijsseldiep ketelde
in kampen meerde aan
in veluws open randen
toonde toch je eigenheid
en in alle vergezichten
kom ik je tegen ontmoet je
in de borders van altijd
waar jij
wilde bloemen loopt
bloeit in orchideeën en
uit zonlicht warmte koopt
ik heb je
godvergeten lief
meander en verander
maar zing je eigen…
Nee het leven is niet eindig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 Nee het leven is niet eindig
er is meer dan dat je ziet
ook jouw ziel zal verder groeien
al doet verlies ons veel verdriet
zie de schepen in de verte
in de grote oceaan
straks zijn zij een vergezicht
maar zeker niet vergaan
achter de horizon
ligt het verscholen paradijs
ooit zullen we elkaar weerzien
als ik klaar ben voor die lange reis…
Kijkdicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
666 Wij slaan splinters in de ogen
van ons eigen vergezicht
en verliezen het vermogen
om te zien wat ons verlicht
in elkanders nachtvizieren
maakt het duister ons kijkdicht
elke poging tot plezieren
stuit op negatief bericht
wij spiegelen de blinde vlek
die alleen de ander ziet
verstoten naar de zere plek
van ons valse levenslied.…
Van hemel en de hel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 mijn kathedraal
bepaalt nog niet
het weidse vergezicht
heb nog geen
heiligen op voetstuk
bij het altaar neergezet
wel heb ik delen
van mijn leven
gebrandschilderd in glas
kleine ramen
laten zien hoe mijn jeugd
in vroeger dagen was
pas later kwamen
rust en statigheid in
wierook en volwassen zijn
maar het liefst
werk ik in de…
Reciprook
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
474 ik loop deze dagen
door de geest
van een getraliede cel
gevuld met dove oren
doch met leegte het meest
verwijl in het gewicht
van een aangekleed skelet
ogen op niets gericht,
een ongeschreven wet,
die verdwalen in
een vergezicht
van water en brood
dat sprakeloosheid
als horizon kent
het is de
wederkerige schaduw
waar binnen…
Atelier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 De stilte
zingt 't nieuw begin
van vergezichten en 't hoog gevoel.
De rust
van deze nacht
was welkom als de dageraad.
Te bouwen
aan gedachtengoed daarvoor is
het nieuwe licht gegeven.…
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
Op weg naar de horizon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Eindeloze vergezichten,
peilloze wolkenluchten,
ongekende mogelijkheden,
wachten daar op ons.
Vandaag plaats ik een stralend stipje.
Opnieuw, waar mijn pooldroom ooit begon.
Vandaag ben ik opnieuw op reis gegaan,
naar een nabije horizon.…
Gezichtsbedrog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Soms blijft de liefde aan iets haken
een land, leuk iemand, vergezicht,
je kind, uit zicht
soms wil je dat 't los
maar dan plots,
ontdek je dat niet diegene,
dat land, die stad, vallei
maar 't jouw eigen vuur en schat
van binnen is
Dus ook al denk je
't is ver en op een afstand zij...…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 School en thuis, alles
aan deze kant van de rivier
besproken met vriendinnen
op de andere oever
alleen maar schapen
geen vergezicht
op blinkende daken
een lieve oude fee
die de was doet
of een jongen
die een duik neemt
niets bijzonders, maar
toch kriebels van binnen
die me pootje doen baden
even drijven door golven
opwinding…
kleine utopie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
986 er is een groot verlangen
in de maak
je weet nooit wat het is
iets als een gemis
letters en cijfers
komen er niet aan te pas
geen kluis of safe
geen doos
een code is niet nodig
ontcijferen uit den boze
het heeft iets
van wonen in hoge bomen
van een vergezicht
in kruinen dromen
in een maannacht
op een kruispunt
van de sterren
Lulleby…
je afgrondt me
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 het is zomer
maar je afgrondt me
met vergezichten die
de sneeuw verijzen
de gletsjers tussen ons
doen groeien in hun
eeuwige verblijven
ik pluk bloemen
en de kruiden die
zo heilzaam zijn
laat zinnen groeien
balanceer met woorden
op een nog niet
uitgesproken lijn
ben jij de rechter die
het evenwicht bepaalt
afgrond of de hemel…
In open wind
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.051 wanneer je gaat
verder loopt dan de middagzon
verslaapt de dag zich
omgekeerd
ik zing doorheen de afspraak
en druppel tranen
afwezig
in de dichtstbijzijnde lucht
onbeweeglijk ontstaan
verdoofde blikken
in het luisteren
naar een synoniem
op je rug draag je
de maan, liefde voorbij
een schuivend vergezicht
het voelt als leegte…
De trots verdronk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 de jacht naar grond
heeft bergen
hun bomen gekost
waar wouden
domineerden dekt humus
nu de kale rots
het vergeten dorpje
in het dal deelde al snel
de mooiste vergezichten
tot de regens kwamen
en de aarde losliet
glijdend in haar vrije val
de trots verdronk
van generaties leven die wel
in wortels zijn blijven steken…
Je ademt wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
471 ik heb met
jouw woorden
mijn imperium gebouwd
de vergezichten
in je ogen
zijn me al vertrouwd
jij ademt wind
die wolken laat spelen
in een blauwe lucht
je lach jubelt
over bergen en zeeën
krult golven met schuim
kom liefste
naar het paleis
van mijn keizerrijk
daar klopt het hart
in luisterrijke zalen
jouw warmte zal…
Na de verhuizing
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.457 het water tussen bomen ligt
zo helder in het vergezicht
der zaterdaagse kade,
dat ik niet weet - niet weten wil - van schade
de lucht drinkt vogels in hun vlucht
en wolken in hun zwijgzaam drijven -
het najaar nadert met niet meer gerucht,
maar het zal langer blijven....…
Hooikoorts
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 Geuren vol beloften
van blauwe lucht,
het weidse en groene
vergezichten,
waar ik dan
met mijn ogen dicht
zwaar aan zit te snuiven
voordat zij vervaagt.…
sommige helden heten Victor of Mikola
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
207 je kunt alles overleven
zei de overlever
als je er maar
de zin van inziet
pomp langzaam en
gestaag je vleugels op
voor de ontsnapping aan de kooi
oefen iedere dag
het leven is schitterend
zelfs hier
zei een levenslang gekooide vogel
laat dit je tijd van broeden zijn
van uitgesproken vergezichten
van pathos om de ziel te raken…
In zacht rivierenland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
774 ontmoette in
het eerste lichten
samen kijken naar de
wederzijdse vergezichten
nam je hand
naar duinen en de zee
proefden de golven
ze namen ons zo mee
we zomerden
in zacht rivierenland
naast wielen en de wagens
de molens van de havezate
durfde je hand niet meer
te vragen omdat de zon oprecht
te helder scheen maar weet
van nu ben…
Aan een boom in het Vondelpark
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.602 .
-----------------------------------------------
uit: Vergezichten en gezichten (1954)…
Buren zonder gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 deuren op slot
ramen met gordijnen gesloten
mensen als mieren in hopen
wij mijden de ogen
lopen gebogen zonder te zien
alleen thuis lukt ontspannen misschien
wonen naast buren
zonder gezicht en zijn blij
met geluidsisolatie door muren
ik ga spelen met dromen
in vergezichten een nieuwe wereld belichten
maar zij willen niet komen…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 er blijkt een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te…
Verjaring
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Je graag gewonnen geven
aan het nieuwe vergezicht.
Verjaren is
de deur weer openzetten
voor wat onaangekondigd straalt.
De vogels horen, bloemen zien,
begrijpen wat een kind verhaalt.
Verjaren is
in dankbaarheid ook zingen
en met herboren moed
het zware dragen,
want het leven is toch goed.…
Tot in de eeuwigheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
170 De wachter staat gereed,
Biedt nochtans geen vergezicht,
In ’t duister van de nacht,
Hun liefde overwint elke tegenslag,
Is onoverwinnelijk,
Duurt voort tot in hun eeuwigheid.…
een leven verder
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
794 ringloze vingers krabben
de weggedroomde uren
van mijn mager gebeente
wanneer ik mezelf zie
langs dode bomen en
het vergezicht nog verder
dan het veld
dat doodstil ademhaalt
of later, de regen
hol door het lachen
van gebroken tijd
tot de avond komt
en zijn tocht voltooien moet
op mijn kromgebogen rug
voor een nacht vol stormen…